{"id":10391,"date":"2016-05-12T12:00:49","date_gmt":"2016-05-12T10:00:49","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=10391"},"modified":"2016-05-12T15:12:14","modified_gmt":"2016-05-12T13:12:14","slug":"12-00-incarnations-gdyby-byla-niedziela","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/05\/12\/12-00-incarnations-gdyby-byla-niedziela\/","title":{"rendered":"12.00 Incarnations. Gdyby by\u0142a niedziela…"},"content":{"rendered":"

Pierwszy powa\u017cniejszy kryzys to ten moment, gdy wskutek przychodz\u0105cych masowo maili pracy ci\u0105gle przybywa zamiast ubywa\u0107. Rzucacie okiem za okno. Gdyby dzi\u015b by\u0142a niedziela na tym, dajmy na to, \u017boliborzu, toby nie trzeba by\u0142o tu siedzie\u0107. Mo\u017cna by by\u0142o i\u015b\u0107 na bulwar wi\u015blany, jak w nowej, cho\u0107 mentalnie ca\u0142kiem starej piosence incarNations i Mai Kleszcz<\/strong>. Du\u017co ju\u017c pewnie s\u0142yszeli\u015bcie o ich nowej p\u0142ycie Romantyczno\u015b\u0107<\/em> (w\u0105tek mi\u0142o\u015bci wraca – ten z godz. 10.00). M\u00f3j zwi\u0105zek z t\u0105 lekk\u0105, weekendow\u0105, wychodz\u0105c\u0105 z bluesa muzyk\u0105 oparty jest jednak i na mi\u0142o\u015bci, i na niech\u0119ci.<\/p>\n

Wojciech Krzak i Maja Kleszcz<\/strong> wci\u0105\u017c robi\u0105 z polsk\u0105 piosenkow\u0105 tradycj\u0105 z grubsza to samo, co Bradley (ten z godz. 9.00) z Brownem. Rekonstruuj\u0105. Zmienia si\u0119 tym razem tylko pomagaj\u0105cy im zesp\u00f3\u0142. W tym wypadku w tle mamy w praktyce ca\u0142e trio Levity (rzadko ostatnio s\u0142yszane, wi\u0119c si\u0119 st\u0119skni\u0142em), a solowa partia Jacka Kity w Najpi\u0119kniejsza jak anio\u0142ek w raju<\/em> w\u0142a\u015bciwie emocjonalnie buduje ca\u0142y utw\u00f3r. To zreszt\u0105 ciekawe nagranie, bo pokazuje zarazem mocne strony, jak i problemy incarNations. Po stronie tych drugich wpisa\u0142bym pr\u00f3b\u0119 \u015bcigania si\u0119 w ekspresji wokalnej z Niemenem. A powinien to by\u0107 – po do\u015bwiadczeniach z konkurs\u00f3w talent\u00f3w – jeden z tych zakazanych kierunk\u00f3w. Maja Krzak radzi sobie wy\u015bmienicie, ale spos\u00f3b, w jaki atakuje i akcentuje samog\u0142oski, z coraz mocniejszym d\u017awi\u0119cznym, rytmicznym westchnieniem, wydaje mi si\u0119 przesadzony. Mnie przeszkadza, odci\u0105gaj\u0105c uwag\u0119 od reszty. <\/p>\n

Tymczasem nie mamy do czynienia z now\u0105 p\u0142yt\u0105 Ani Rusowicz, to zesp\u00f3\u0142 o olbrzymich umiej\u0119tno\u015bciach (w szczeg\u00f3lno\u015bci wokalnych – dykcja, kontrola, wibrato, skala) i du\u017co wi\u0119kszej pow\u015bci\u0105gliwo\u015bci w dziedzinie kopiowania cudzych pomys\u0142\u00f3w. Wpisuj\u0105cy si\u0119 w nurty wa\u017cne i stale obecne w polskiej piosence – jak si\u0119ganie do klasyki poezji (tym razem Mickiewicz). Wracaj\u0105cy te\u017c do tekst\u00f3w Bogdana Loebla, kt\u00f3rego przywr\u00f3cenie listom przeboj\u00f3w jest jedn\u0105 z ich najwi\u0119kszych zas\u0142ug. Tu Loebl zn\u00f3w bardzo dobrze si\u0119 sprawdza, lepiej z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 ni\u017c Agata Duda-Gracz (Wojna zjada dzieci \/ Kosteczki rzuca do \u015bmieci<\/em> – ja bym tego nie \u015bpiewa\u0142, bo to mo\u017ce do wybronienia na scenie jako groteska, ale nie w piosence). Nie mam zupe\u0142nie zastrze\u017ce\u0144 do prostych, ale wdzi\u0119cznych kompozycji Wojciecha Krzaka, a kilka pierwszych uk\u0142ada si\u0119 w prawdziwie imponuj\u0105c\u0105 seri\u0119. I s\u0105 najwi\u0119kszym atutem albumu. P\u0142yta b\u0119dzie mia\u0142a swoich wielkich fan\u00f3w, kt\u00f3rzy mnie mog\u0105 zje\u015b\u0107 tak jak ta wojna w tek\u015bcie fina\u0142owej piosenki. Ale tymczasem sam co\u015b musz\u0119 zje\u015b\u0107. Wczesny obiad? Tylko wr\u00f3\u0107cie przed 13.00.<\/p>\n

MAJA KLESZCZ & INCARNATIONS Romantyczno\u015b\u0107<\/em><\/strong>, Fonobo\/MTJ 2016, 6\/10<\/strong><\/p>\n