{"id":105,"date":"2010-06-22T18:06:45","date_gmt":"2010-06-22T16:06:45","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=105"},"modified":"2010-06-22T18:13:43","modified_gmt":"2010-06-22T16:13:43","slug":"tez-czuje-pociag-do-hollywood","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2010\/06\/22\/tez-czuje-pociag-do-hollywood\/","title":{"rendered":"Zaczynam czu\u0107 poci\u0105g do Hollywood"},"content":{"rendered":"

By intencje by\u0142y jasne: Ten tekst ma na celu przekonanie tych, kt\u00f3rzy jeszcze nie s\u0142yszeli Niny Nastasii<\/strong>, kobiety bia\u0142ej rasy urodzonej w Hollywood w stanie Kalifornia, do przes\u0142uchania nowego albumu z jej piosenkami zatytu\u0142owanego „Outlaster”. Poniewa\u017c jest to naj\u0142atwiejszy moment, w kt\u00f3rym mogliby si\u0119 do niej przekona\u0107. Zak\u0142adam te\u017c, \u017ce tych, kt\u00f3rzy s\u0142yszeli jedn\u0105 z poprzednich pi\u0119ciu p\u0142yt – od „Dogs”, jednej z najbardziej niedocenionych songwriterskich p\u0142yt ostatnich lat, po „You Follow Me”, jedn\u0105 z najbardziej subtelnych, b\u0119d\u0105c\u0105 duetem wokalno-perkusyjnym – przekonywa\u0107 nie trzeba. A je\u015bli s\u0142yszeli i nie dali si\u0119 wci\u0105gn\u0105\u0107 – przekonywa\u0107 nie warto. Bo ka\u017cda pr\u00f3bka bardzo autorskiej i niezwykle charakterystycznej tw\u00f3rczo\u015bci Niny Nastasii niesie w sobie pewien wsp\u00f3lny element. U\u017cywaj\u0105c s\u0142owa z przeczytanej przeze mnie przed chwil\u0105 recenzji teatralnej, mog\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce Nastasia jest koherentna. Co si\u0119 t\u0142umaczy, \u017ce jak ci si\u0119 co\u015b nie podoba, to… i ca\u0142a reszta te\u017c.<\/br><\/p>\n

Nastasi\u0119 nagrywa\u0142 po raz kolejny sekunduj\u0105cy jej od debiutu Steve Albini, a jej zesp\u00f3\u0142 poprowadzi\u0142 tym razem gitarzysta Jeff Parker (znany z Tortoise). Wyj\u0105tkowo wielki sk\u0142ad instrument\u00f3w wsp\u00f3\u0142tworz\u0105 dwa kwartety: smyczkowy i zesp\u00f3\u0142 instrument\u00f3w d\u0119tych drewnianych. Ale je\u015bli kto\u015b sobie wyobra\u017ca w tym miejscu koncept jak z p\u0142yty „Ys” Joanny Newsom, zdziwi si\u0119, \u017ce klimat tych ballad jest wci\u0105\u017c do\u015b\u0107 intymny i nie trac\u0105 rockowej zadziorno\u015bci mimo przysma\u017cania – jakby to powiedzia\u0142 sympatyk moich ulubionych kulinarnych por\u00f3wna\u0144 muzycznych – na g\u0142\u0119bokim orkiestrowym t\u0142uszczu. Godno\u015b\u0107 i elegancja w Nastasii jest tak pot\u0119\u017cna, \u017ce nawet gdyby j\u0105 sam\u0105 podsma\u017cali, to nie przesta\u0142aby z precyzj\u0105 wykonywa\u0107 swoje \u015bwietnie napisane piosenki. T\u0119 elegancj\u0119 us\u0142yszycie w ko\u0144c\u00f3wce „Cry Cry Baby” z zaskakuj\u0105cym zawieszeniem tonu, w kontrolowanych erupcjach „What’s Out There”, w mi\u0142ym uk\u0142onie wobec Dirty Three w „The Familiar Way”, czy wreszcie w oszcz\u0119dnym „You’re a Holy Man”, gdzie Nastasia daje pogra\u0107 zespo\u0142owi, cho\u0107 ci, kt\u00f3rzy widzieli j\u0105 na koncercie, wiedz\u0105, \u017ce r\u00f3wnie dobrze w tym miejscu poradzi\u0142aby sobie sama.<\/br><\/p>\n

Tyle chcia\u0142bym powiedzie\u0107 i – jak to si\u0119 mile z\u0142o\u017cy\u0142o – dok\u0142adnie tyle powiedzia\u0142em. I prosz\u0119 dzi\u015b nie czyta\u0107 mi\u0119dzy wierszami. Nade wszystko moj\u0105 intencj\u0105 nie jest udowadnianie nikomu, \u017ce taki na przyk\u0142ad eurodance jest – wybaczcie sformu\u0142owanie – do dupy.<\/br><\/p>\n

Ale skoro ju\u017c jeste\u015bmy przy tym udowadnianiu: Po c\u00f3\u017c mia\u0142bym sam robi\u0107 co\u015b takiego, skoro lepiej spe\u0142ni t\u0119 misj\u0119 jednokrotnie wys\u0142uchana p\u0142yta Niny Nastasii?<\/br><\/p>\n

\"\"<\/a>NINA NASTASIA „Outlaster”<\/strong>
\nFatCat 2010
\n8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Cry, Cry Baby”, „You’re a Holy Man”, „The Familiar Way”<\/br><\/p>\n

<\/param><\/param><\/param><\/embed><\/object><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

By intencje by\u0142y jasne: Ten tekst ma na celu przekonanie tych, kt\u00f3rzy jeszcze nie s\u0142yszeli Niny Nastasii, kobiety bia\u0142ej rasy urodzonej w Hollywood w stanie Kalifornia, do przes\u0142uchania nowego albumu z jej piosenkami zatytu\u0142owanego „Outlaster”. Poniewa\u017c jest to naj\u0142atwiejszy moment, w kt\u00f3rym mogliby si\u0119 do niej przekona\u0107. Zak\u0142adam te\u017c, \u017ce tych, kt\u00f3rzy s\u0142yszeli jedn\u0105 z […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,7,9],"tags":[123],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/105"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=105"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/105\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=105"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=105"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=105"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}