Mo\u017ce nie jeste\u015bmy sto lat za Murzynami, ale kilkadziesi\u0105t na pewno. Prosz\u0119 mi wybaczy\u0107 to ryzykowne wyra\u017cenie na pocz\u0105tek, ale po pierwsze, w muzyce nabiera ono jednak pozytywnego zabarwienia, po drugie – dobrze oddaje dynamik\u0119 sytuacji. Fala wp\u0142yw\u00f3w muzyki afryka\u0144skiej rozlewa si\u0119 wyj\u0105tkowo szeroko. W muzyce na Zachodzie bez zmian, stagnacja, a tu tyle do przej\u0119cia, tyle do podejrzenia. Z drugiej strony, Afryka te\u017c ca\u0142y czas pracuje. Mia\u0142em okazj\u0119 podczas Docs Against Gravity spotka\u0107 si\u0119 z Songhoy Blues. Mili m\u0142odzi ludzie, cierpliwie odpowiadali na wszystkie pytania i dopiero zagadni\u0119ci o to, czego NAPRAWD\u0118 s\u0142ucha si\u0119 w Bamako, spojrzeli na mnie troch\u0119 jak na wariata. No bo jak to: czego si\u0119 s\u0142ucha? Wszystkiego. Tego samego, co tu. Bo fakty s\u0105 takie, \u017ce gdy my gonimy, oni uciekaj\u0105, pr\u00f3buj\u0105c z kolei przetwarza\u0107 na swoj\u0105 mod\u0142\u0119 wp\u0142ywy ameryka\u0144skie i europejskie. <\/p>\n
Popatrzy\u0142em na tych ubranych po zachodniemu muzyk\u00f3w, niedawnych uciekinier\u00f3w z okupowanych przez islamskich radyka\u0142\u00f3w region\u00f3w Timbuktu i Gao, kt\u00f3rzy czekali na posi\u0142ek w Cafe Kulturalnej, odzywaj\u0105c si\u0119 znad facebooka w smartfonach. I pomy\u015bla\u0142em, \u017ce to rzeczywi\u015bcie idiotyczne, by od nich wymaga\u0107 wynurze\u0144 na temat w\u0142asnej kultury, w kt\u00f3rej sami z trudem dostrzeg\u0105 co\u015b egzotycznego, innego. Dla nich to bardziej jeden \u015bwiat ni\u017c dla mnie. Ja nigdy nie by\u0142em w Mali, oni, mo\u017ce i pobie\u017cnie, ale widzieli ju\u017c Katowice i Warszaw\u0119. <\/p>\n
Okazji do spotkania z Afryk\u0105 b\u0119dzie wi\u0119cej. W niedziel\u0119 i w poniedzia\u0142ek w Pardon To Tu zn\u00f3w gra zesp\u00f3\u0142 Konono No 1, kt\u00f3rego styl i trans okaza\u0142 si\u0119 bardzo inspiruj\u0105cy ju\u017c dla wielu zachodnich wykonawc\u00f3w. Ostatnio na przyk\u0142ad dla Horse Lords<\/strong>. Ten zesp\u00f3\u0142 z Baltimore w spos\u00f3b szale\u0144czy rzuca si\u0119 w g\u0119ste afryka\u0144skie groove’y rytmiczne. Najmocniejsz\u0105 postaci\u0105 wydaje si\u0119 by\u0107 gitarzysta Owen Gardner (znany z Black Vatican i Future Islands), kt\u00f3ry wykorzystuje str\u00f3j naturalny, a technik\u0105 zbli\u017ca si\u0119 do perkusyjnego, d\u017awi\u0119cznego brzmienia wydobywanego ze strun przez afryka\u0144skich lutnist\u00f3w – tak blisko jak u nas Raphael Rogi\u0144ski. Najlepiej wychodzi to w otwieraj\u0105cym nowy album Truthers<\/em>, ale i Bending to the Lash<\/em>, nawi\u0105zuj\u0105cy do tuareskiego bluesa, robi spore wra\u017cenie. P\u0142ycie Interventions <\/em>brakuje du\u017co w sferze kompozycji, ale czw\u00f3rka muzyk\u00f3w nadrabia to sprawn\u0105 zespo\u0142ow\u0105 gr\u0105. Momentami wychodzi poza podstawowy sk\u0142ad (gitar\u0119 wspomagaj\u0105 b\u0119bny, bas i saksofon) w stron\u0119 elektroniki – Intervention I<\/em>, w kt\u00f3rym pr\u00f3buj\u0105 do afryka\u0144skiej ornamentyki nawi\u0105za\u0107 d\u017awi\u0119kami generowanymi elektronicznie, to jeden z najciekawszych utwor\u00f3w na p\u0142ycie. Kiedy afryka\u0144ski klimat ulatuje, zostaje ambitna pr\u00f3ba pogoni za Battles i innymi math-rockowymi sk\u0142adami, czyli transowymi formacjami kultury zachodniej. Dobrze wydane pieni\u0105dze.<\/p>\n HORSE LORDS Interventions<\/em><\/strong>, Northern Spy 2016, 7\/10<\/strong><\/p>\n