
{"id":10561,"date":"2016-05-27T14:12:30","date_gmt":"2016-05-27T12:12:30","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=10561"},"modified":"2016-05-27T14:52:58","modified_gmt":"2016-05-27T12:52:58","slug":"producenci-wokalistow-zatrudnia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/05\/27\/producenci-wokalistow-zatrudnia\/","title":{"rendered":"Producenci wokalist\u00f3w zatrudni\u0105"},"content":{"rendered":"<p>D\u0142ugi (przynajmniej dla niekt\u00f3rych) weekend potrzebuje lekkiego i niebanalnego soundtracku. A tu zag\u0119szcza si\u0119 konkurencja w krajowym popie i albo producenci lekko wychylili si\u0119 ze swoich gatunkowych nisz, albo te ich nisze przesun\u0119\u0142y si\u0119 naturalnie w stron\u0119 \u015brodka. Dzi\u015b o dw\u00f3ch takich przypadkach. Oba zwi\u0105zane s\u0105 z dobrze ju\u017c znanymi producentami. I jeden przypadek lepszy od drugiego, cho\u0107 oba powinny si\u0119 spotka\u0107 z zainteresowaniem. A autorzy album\u00f3w &#8211; wype\u0142ni\u0107 sw\u00f3j grafik na dwa lata do przodu.<!--more--><\/p>\n<p>Na pocz\u0105tek nowa p\u0142yta <strong>Heart &#038; Soul<\/strong> <em>Missing Link<\/em>. Tym razem nie covery Joy Division, tylko regularny album z w\u0142asnymi piosenkami producenckiego duetu Bodek Pezda\/S\u0142awomir Leniart. Osiem utwor\u00f3w z r\u00f3\u017cnymi wokalistami, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych &#8211; od razu m\u00f3wi\u0119 &#8211; najlepiej wypadaj\u0105 \u0141ukasz Lach i Bela Komoszy\u0144ska, znani ju\u017c z tej coverowej p\u0142yty. Nie warto si\u0119 w tym wypadku sugerowa\u0107 pozorami &#8211; znany z wideoklipu <em>Lisbon<\/em> jest w porz\u0105dku, ale troch\u0119 zaw\u0119\u017ca spos\u00f3b, w jaki mo\u017cna sobie wyobra\u017ca\u0107 t\u0119 p\u0142yt\u0119. Poszerza go za to otwieraj\u0105cy album <em>Clear Your Mind (C.Y.M)<\/em> &#8211; dopracowany do granic mo\u017cliwo\u015bci utw\u00f3r, kt\u00f3ry wydaje si\u0119 amalgamatem r\u00f3\u017cnych wp\u0142yw\u00f3w rodem gdzie\u015b sprzed kilkunastu lat, z odniesieniami do \u00f3wczesnej sceny triphopowej, ale te\u017c muzyki Radiohead, a w linii wokalnej &#8211; do Davida Bowiego i Damona Albarna. To jest ta szeroko\u015b\u0107. Plus du\u017cy talent wsp\u00f3\u0142kompozytora i wokalisty \u0141ukasza Lacha. Jest czego s\u0142ucha\u0107 w elektroniczno-smyczkowych aran\u017cach <em>Paris (Alexander)<\/em> oraz <em>Sun &#038; Gun<\/em>. Ten ostatni rozmachem i swobod\u0105 zn\u00f3w skojarzy\u0142 mi si\u0119 z Radiohead &#8211; mo\u017ce za spraw\u0105 dyskusji internetowej, podczas kt\u00f3rej Bodek Pezda w kontek\u015bcie nowej p\u0142yty oksfordzkiej grupy zastanawia\u0142 si\u0119 nad bodaj masteringiem.<\/p>\n<p>S\u0142abiej wypada francuskoj\u0119zyczny <em>Raviolis \u00e0 la Russe<\/em>, kt\u00f3ry teoretycznie powinien budowa\u0107 nastr\u00f3j, ale w rzeczywisto\u015bci tym deklamowanym tekstem rozpoczynaj\u0105cym si\u0119 w stylu kulinarnego przepisu ucieka daleko na bok. Druga cz\u0119\u015b\u0107 p\u0142yty og\u00f3lnie traci zreszt\u0105 tempo, cho\u0107 ca\u0142o\u015b\u0107 pokazuje, \u017ce Heart &#038; Soul, a w\u0142a\u015bciwie 2.47 to coraz ciekawsza propozycja teamu producenckiego konkurencyjnego wobec najwi\u0119kszych w tym kraju i ci\u0105gle nie do ko\u0144ca wykorzystanego. A co do informacji o masteringu &#8211; to wsp\u00f3\u0142producent Heart &#038; Soul znalaz\u0142 gdzie\u015b informacj\u0119 o tym, \u017ce pracowa\u0142 nad nim Bob Ludwig, legenda kojarzona jeszcze z latami 70. \u017bycz\u0119 wi\u0119c formacji Heart &#038; Soul, \u017ceby nast\u0119pnym razem w zasi\u0119gu by\u0142 ka\u017cdy, w\u0142\u0105cznie z Ludwigiem. <\/p>\n<p><strong>HEART &#038; SOUL <em>Missing Link<\/em><\/strong>, 2.47 2016, <strong>7\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/8oG39IwzN3w\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Pod koniec maja ukazuje si\u0119 kolejny album <strong>Meeting By Chance<\/strong>, czyli projektu Marcina Cichego, kt\u00f3ry prze\u017cywa ostatnio okres wyj\u0105tkowo pracowity &#8211; przypominam, \u017ce na pocz\u0105tku tego roku pisa\u0142em o poprzednim albumie MBC <em>Inside Out<\/em>. Ten nowy przynosi muzyk\u0119 zdecydowanie bardziej otwart\u0105, kt\u00f3ra powinna si\u0119 okaza\u0107 \u0142atwiejsza dla szerokiego odbiorcy. Do g\u0142os\u00f3w Magdy Nazgaroth i japo\u0144skiej wokalistki Naoh do\u0142\u0105czaj\u0105 tu Karol Wr\u00f3blewski (Small Mechanics) i nowojorski raper Gustav Ahr. Sam Cichy nie rezygnuje z kreatywnego samplingu i totalnej kontroli nad brzmieniem, ale w kompozycjach idzie w stron\u0119 rozleniwionych brzmie\u0144 nu-jazzowych, downtempo, a czasem nawet oszcz\u0119dnego w \u015brodkach R&#038;B &#8211; jak w zaskakuj\u0105cym <em>It&#8217;s Getting Windy<\/em>, a potem w utworze <em>Glassy<\/em> (podobna konwencja wr\u00f3ci jeszcze w rapowanym <em>Let It Flow<\/em>). Oba a\u017c za mocno kontrastuj\u0105 z przyt\u0142umionym, delikatnym <em>The Score<\/em>, ale ju\u017c <em>Ocean<\/em> wpisuje si\u0119 w t\u0119 lini\u0119 soulowych, ciep\u0142ych wokali na tle precyzyjnych beat\u00f3w. Moj\u0105 ulubion\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 pokazuje za to kolejny na p\u0142ycie utw\u00f3r <em>Shut My Eyes<\/em> wspaniale \u0142\u0105czy wra\u017cliwo\u015b\u0107 na sample perkusyjne, jak\u0105 mieli\u015bmy u Skalpela, a przy okazji nut\u0119 nostalgii obecn\u0105 cho\u0107by w nagraniach producent\u00f3w z okolic oficyny Transatlantyk.  <\/p>\n<p>Jest w materiale na <em>Changes <\/em>\u015bwiadectwo pewnych rozterek Cichego, co do wyboru w\u0142a\u015bciwej \u015bcie\u017cki dla swojego projektu. Mo\u017ce wyrazem tej niepewno\u015bci s\u0105 i rozmiary nagra\u0144 &#8211; kr\u00f3ciutkich, sumuj\u0105cych si\u0119 do ledwie 31 minut (ciekawy zabieg z <a href=\"https:\/\/youtu.be\/kBg_-BqdAhA\">wyborem pozaalbumowego singla do promocji<\/a>!). Ale s\u0142ycha\u0107 te\u017c olbrzymie zaanga\u017cowanie i mobilizacj\u0119. No i wzorcow\u0105 prac\u0119 nad brzmieniem, kt\u00f3r\u0105 powinni doceni\u0107 pierwszoligowi wokali\u015bci poszukuj\u0105cy kreatywnych producent\u00f3w &#8211; co rusz s\u0142ysz\u0119 narzekania na to, \u017ce musz\u0105 si\u0119 porusza\u0107 w kr\u0119gu 3-4 nazwisk. Podobnie jak w wypadku Heart &#038; Soul &#8211; i przy wszystkich r\u00f3\u017cnicach &#8211; mamy tu do czynienia z sytuacj\u0105, gdy to nie producenci powinni sobie wynajdywa\u0107 wokalist\u00f3w, ale wokali\u015bci powinni si\u0119 ustawia\u0107 do producent\u00f3w w kolejce.<\/p>\n<p><strong>MEETING BY CHANCE <em>Changes<\/em><\/strong>, Plug Audio 2016, <strong>7\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3679699340\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/meetingbychance.bandcamp.com\/album\/changes\">Changes by meeting by chance<\/a><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>D\u0142ugi (przynajmniej dla niekt\u00f3rych) weekend potrzebuje lekkiego i niebanalnego soundtracku. A tu zag\u0119szcza si\u0119 konkurencja w krajowym popie i albo producenci lekko wychylili si\u0119 ze swoich gatunkowych nisz, albo te ich nisze przesun\u0119\u0142y si\u0119 naturalnie w stron\u0119 \u015brodka. Dzi\u015b o dw\u00f3ch takich przypadkach. Oba zwi\u0105zane s\u0105 z dobrze ju\u017c znanymi producentami. I jeden przypadek lepszy [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":10630,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,3,312,120,107,558,7,2249,106],"tags":[2448,1594,2447,2309,2450,2449],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10561"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10561"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10561\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10634,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10561\/revisions\/10634"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/10630"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10561"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10561"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10561"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}