{"id":10636,"date":"2016-05-30T11:02:07","date_gmt":"2016-05-30T09:02:07","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=10636"},"modified":"2016-05-30T11:01:51","modified_gmt":"2016-05-30T09:01:51","slug":"10-minut-na-zakup-karnetu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/05\/30\/10-minut-na-zakup-karnetu\/","title":{"rendered":"10 minut na zakup karnetu"},"content":{"rendered":"

Dzi\u015b o 14.00 rusza sprzeda\u017c karnet\u00f3w, z kt\u00f3rymi trudno zd\u0105\u017cy\u0107. Czyli na krakowski festiwal Unsound<\/strong><\/a>, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie w tym momencie zdradza cz\u0119\u015b\u0107 tegorocznych artyst\u00f3w. I s\u0105dz\u0105c po tej cz\u0119\u015bci og\u0142osze\u0144, szacowa\u0142bym, \u017ce bilety sprzedane zostan\u0105 nawet w 9 i p\u00f3\u0142 minuty (tutaj odpowiedni odsy\u0142acz<\/a>). W\u0142a\u015bciwie tegoroczna edycja ju\u017c trwa, bo Unsound przemieszcza si\u0119 wraz z cz\u0119\u015bci\u0105 swoich artyst\u00f3w po terenach Azji \u015arodkowej, Rosji i Zakaukazia (tutaj najnowsza relacja<\/a> z telewizji gruzi\u0144skiej, w TVP nie poka\u017c\u0105). Ale karnety dotycz\u0105 krakowskiej stacjonarnej cz\u0119\u015bci mi\u0119dzy 16 a 23 pa\u017adziernika. Temat przewodni: Discolation<\/em>. Kto wyst\u0105pi? S\u0142u\u017c\u0119 uprzejmie…<\/p>\n

Cz\u0119\u015b\u0107 spo\u015br\u00f3d najwa\u017cniejszych festiwalowych projekt\u00f3w zak\u0142ada wsp\u00f3lne dzia\u0142ania artyst\u00f3w z Polski i Zachodu oraz tradycyjnych muzyk\u00f3w z teren\u00f3w, kt\u00f3re eksploruje Unsound w tym i kolejnym roku. Stara Rzeka<\/strong> zagra z Samo<\/a><\/strong>, grup\u0105 z Tad\u017cykistanu, a Moritz von Oswald<\/strong> – z kirgisk\u0105 grup\u0105 Ordo Sakhna<\/a><\/strong>. Szczeg\u00f3lnie ci ostatni – taki kirgiski Status Quo – mog\u0105 rozkocha\u0107 w sobie wychowan\u0105 w gitarowej tradycji publiczno\u015b\u0107 nad Wis\u0142\u0105.<\/p>\n

Poszukiwaczy nowo\u015bci powinny zainteresowa\u0107 wyst\u0119py Kaitlyn Aurelii Smith<\/strong> graj\u0105cej na syntezatorze Buchli, kt\u00f3rej ostatni\u0105 p\u0142yt\u0119 entuzjastycznie opisywa\u0142em na Polifonii<\/a>, a tak\u017ce Roly’ego Portera<\/strong>, autora jednej z lepszych jak dot\u0105d elektronicznych p\u0142yt 2016 roku (pisa\u0142em tutaj<\/a>). B\u0119dzie regularnie powracaj\u0105cy tu Dean Blunt, tym razem jako Babyfather<\/strong>, oraz Gaika<\/strong>, ok\u0142adkowy bohater najnowszego wydania „The Wire”<\/a>. Z Polski doczekaj\u0105 si\u0119 koncertowych prezentacji dwie spo\u015br\u00f3d najlepszych p\u0142yt tego roku: us\u0142yszymy Ann\u0119 Zaradny<\/strong> (by\u0142o co nieco<\/a> na Polifonii) i Lotto <\/strong>(te\u017c by\u0142o<\/a>). Z dalszych okolic pojawi si\u0119 Sote<\/strong>, ira\u0144ski artysta elektroniczny<\/a>, gdzie\u015b z okolic sceny, o kt\u00f3rej pisa\u0142em<\/a>, recenzuj\u0105c kompilacj\u0119 Absence<\/em>. W ramach muzycznego cyklu dla oldboy\u00f3w – dawno nie widziani na scenie klasycy z lat 80. Severed Heads<\/strong>. <\/p>\n

Nie ma jeszcze oczywi\u015bcie dok\u0142adnego terminarza wyst\u0119p\u00f3w, ale naturalnym kandydatem na koncert fina\u0142owy jest wsp\u00f3lne przedsi\u0119wzi\u0119cie duetu Matmos <\/strong>i Sinfonietty Cracovii<\/strong> – wykonanie telewizyjnej opery Roberta Ashleya<\/strong> Perfect Lives<\/em>. Nad swoim utworem<\/a> ten ameryka\u0144ski (nie\u017cyj\u0105cy ju\u017c od dw\u00f3ch lat) kompozytor pracowa\u0142 na prze\u0142omie lat 70. i 80. <\/p>\n

Tyle potwierdzonych informacji (kilka nazwisk jeszcze w oficjalnym og\u0142oszeniu). Dorzucam do tego dwie propozycje ode mnie. Pierwsza to kolejny album K. <\/strong>, czyli Jakuba Adamiaka, zatytu\u0142owany Torture Garden<\/em>. Elektroniczny artysta, kt\u00f3rego mam przyjemno\u015b\u0107 \u015bledzi\u0107 od d\u0142u\u017cszego czasu, zdobywca jurorskiego wyr\u00f3\u017cnienia w konkursie \u0141\u00f3dzka P\u0142yta Roku, pozwoli\u0142 sobie tutaj na spory zwrot. Wyszed\u0142 do\u015b\u0107 \u015bmia\u0142o z okolic ambientu w stron\u0119 silnie zrytmizowanej, cho\u0107 r\u00f3wnie mrocznej muzyki pogranicza techno, w spos\u00f3b jak dla mnie bardziej banalny ni\u017c to, co robi\u0142 wcze\u015bniej. Brzmieniowo pozostaje do\u015b\u0107 archaiczny, co w tym momencie oznacza jakie\u015b industrialne nalecia\u0142o\u015bci, wi\u0119c poza cz\u0119\u015bci\u0105 dotychczasowej publiczno\u015bci trafi to zapewne do tych, kt\u00f3rych \u017cartobliwie okre\u015bli\u0142em powy\u017cej mianem „oldboy\u00f3w”. W ka\u017cdym razie w program Unsoundu mog\u0142oby si\u0119 – mimo zastrze\u017ce\u0144 z mojej strony – wpisa\u0107.<\/p>\n

K. Torture Garden<\/em><\/strong>, Jasie\u0144 2016, 6\/10<\/strong><\/p>\n