{"id":10717,"date":"2016-06-06T09:50:33","date_gmt":"2016-06-06T07:50:33","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=10717"},"modified":"2016-06-06T09:52:11","modified_gmt":"2016-06-06T07:52:11","slug":"pamiec-dobra-bo-krotka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/06\/06\/pamiec-dobra-bo-krotka\/","title":{"rendered":"Pami\u0119\u0107 dobra, bo kr\u00f3tka"},"content":{"rendered":"<p>Jakie\u015b p\u00f3\u0142 Polski nie pami\u0119ta, co si\u0119 wydarzy\u0142o w roku 1989. W tej grupie trwaj\u0105 tylko ustalenia, czy w\u0142adz\u0119 w Polsce przej\u0119li wtedy komuni\u015bci, czy jednak tajne s\u0142u\u017cby. Co przyj\u0105\u0142em z pewnym zdziwieniem, ale i z wyrozumia\u0142o\u015bci\u0105. Bo o ile sam by\u0142em w roku 1989 pi\u0119tnastoletnim go\u0142ow\u0105sem (dlatego staram si\u0119 tu nie uprawia\u0107 martyrologii), to argumentami na temat nastroj\u00f3w spo\u0142ecznych przed 27 laty ok\u0142adaj\u0105 si\u0119 cz\u0119sto po g\u0142owie smyki, kt\u00f3re PRL widzia\u0142y w najlepszym razie na YouTubie. Gdybym by\u0142 publicyst\u0105 politycznym, tobym ten fenomen opisa\u0142 jako hipnagogi\u0119 polityczn\u0105, odpowied\u017a na hipnagogi\u0119 w muzyce. Bardziej jednak mnie zdziwi\u0142o to, \u017ce organizatorzy <strong>festiwalu w Opolu<\/strong> zapomnieli ju\u017c nawet p\u00f3\u017ane lata 90. i z rado\u015bci\u0105 postanowili im urz\u0105dzi\u0107 do\u015b\u0107 bezkrytyczn\u0105 rekonstrukcyjn\u0105 trzydni\u00f3wk\u0119. <!--more--><\/p>\n<p>Na pocz\u0105tek jednak wersja oficjalna. Zacytuj\u0119 not\u0119 PR Telewizji Polskiej: <em>Za spraw\u0105 doskonale przyj\u0119tych koncert\u00f3w opolskich TVP1 by\u0142a w pi\u0105tek i sobot\u0119 stacj\u0105 pierwszego wyboru w grupie 4+. Wysoka ogl\u0105dalno\u015b\u0107 festiwalu wsp\u00f3\u0142gra z bardzo dobrymi recenzjami krytyk\u00f3w muzycznych. W pierwszych opiniach recenzent\u00f3w przewija si\u0119 uznanie dla wysokiego poziomu artystycznego i zr\u00f3\u017cnicowania gatunkowego tegorocznej edycji.<\/em><\/p>\n<p>Zgoda co do grupy 4+, moje dzieci (5 i 8 lat) zupe\u0142nie na \u015bwie\u017co przyj\u0119\u0142y spor\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 repertuaru (cho\u0107 najbardziej je ucieszy\u0142a Filharmonia Dowcipu). Co do ocen krytyk\u00f3w &#8211; mnie prosz\u0119 w to w ka\u017cdym razie nie miesza\u0107. Co do sytuacji og\u00f3lnej, w wielkim skr\u00f3cie wygl\u0105da\u0142o to tak: Micha\u0142 Wi\u015bniewski ods\u0142ania swoj\u0105 chodnikow\u0105 gwiazd\u0119 w Opolu, Edyta Bartosiewicz \u015bpiewa <em>Zegar<\/em>, wracaj\u0105 Elektryczne Gitary z humorem, kt\u00f3rego mimo korekt nie czytam, Kombii dostaj\u0105 SuperJedynk\u0119 (to pokolenie ma ka\u017cdy czas, cho\u0107 mojemu koledze 17 lat obiecywali, \u017ce <a href=\"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/cichaczu.jpg\" target=\"_blank\">wr\u00f3c\u0105 tylko dla pieni\u0119dzy<\/a>), Varius Manx w sk\u0142adzie z Kasi\u0105 Stankiewicz wykonuje <em>Or\u0142a cie\u0144<\/em>, a Wilki kolejn\u0105 piosenk\u0105 o dziewczynach zdobywaj\u0105 darmowe sesje nagraniowe w Radiu Opole. Najkr\u00f3cej &#8211; i chyba najtrafniej &#8211; skomentowa\u0142 to na Twitterze Pawe\u0142 Luty, a\u017c musz\u0119 wklei\u0107:<\/p>\n<blockquote class=\"twitter-tweet\" data-lang=\"pl\">\n<p lang=\"pl\" dir=\"ltr\">Varius Manx triumfuje w Opolu, na drugim miejscu Wilki. What year is it?! <a href=\"https:\/\/t.co\/RxfRA2gix2\">pic.twitter.com\/RxfRA2gix2<\/a><\/p>\n<p>&mdash; Pawe\u0142 Luty (@PawelLuty) <a href=\"https:\/\/twitter.com\/PawelLuty\/status\/739193758491811841\">4 czerwca 2016<\/a><\/p><\/blockquote>\n<p><script async src=\"\/\/platform.twitter.com\/widgets.js\" charset=\"utf-8\"><\/script> <\/p>\n<p>Owszem, g\u0142\u00f3wn\u0105 nagrod\u0119 SuperPremier dosta\u0142 Mesajah (opolska publiczno\u015b\u0107 lubi pop-reggae). Owszem, plebiscyt Z\u0142ote Opole (kt\u00f3ry polega\u0142 na tym, \u017ce publiczno\u015b\u0107 w specjalnym konkursie wybiera\u0142a swoj\u0105 ulubion\u0105 piosenk\u0119 spo\u015br\u00f3d 21 ulubionych piosenek wszech czas\u00f3w, kt\u00f3re wybra\u0142a wcze\u015bniej w specjalnym konkursie) wygra\u0142 Micha\u0142 Szpak. By\u0142 jeszcze Jacek Szymkiewicz, kt\u00f3ry dosta\u0142 nagrod\u0119 za tekst piosenki <em>Ameryka<\/em> Varius Manx, raz nazwany &#8222;Szymczakiewiczem&#8221;, innym razem &#8222;Szymczakiem&#8221;. Dlaczego? Pewnie dlatego, \u017ce jego s\u0142awa nie si\u0119ga\u0142a lat 90. Ale by\u0142a te\u017c Maryla, <em>Or\u0142a cie\u0144<\/em>, <em>Wypijmy za b\u0142\u0119dy<\/em> i wykonanie <em>Dni, kt\u00f3rych jeszcze nie znamy<\/em> przez supergrup\u0119 o wymownej nazwie Wieko. By\u0142a wreszcie Doda w wersji <a href=\"http:\/\/itvpolska.pl\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/1465188033_maxresdefault-480x270.jpg\" target=\"_blank\">Doyonc\u00e9<\/a>, swoje filozoficzne przes\u0142anie <em>Nie daj si\u0119<\/em> dedykuj\u0105ca wszystkim polskim kobietom. I a\u017c dwa razy powt\u00f3rzono ze sceny hipotez\u0119 o tym, \u017ce wracaj\u0105 winyle! Zabrak\u0142o za to akcent\u00f3w narodowych &#8211; mo\u017ce dlatego, \u017ce prewencyjnie <a href=\"http:\/\/opole.wyborcza.pl\/opole\/1,35114,20188436,opole-2016-na-festiwalu-odbierano-flagi-tvp-kwestia-bezpieczenstwa.html\" target=\"_blank\">odbierano publiczno\u015bci chor\u0105giewki w bia\u0142o-czerwonych barwach.<\/a> Ze wzgl\u0119d\u00f3w bezpiecze\u0144stwa. Trudno nawet ca\u0142kiem odebra\u0107 sens intuicjom organizator\u00f3w imprezy, a w szczeg\u00f3lno\u015bci w\u0142adzom TVP, kt\u00f3re dobrze wiedz\u0105, \u017ce barwy narodowe \u015bwietnie mo\u017cna wykorzysta\u0107 do ok\u0142adania si\u0119 po g\u0142owie.<\/p>\n<p>W ramach puenty pozwol\u0119 sobie tu jeszcze wklei\u0107 fragment \u015bwietnego komiksu <em>Dym<\/em>, w kt\u00f3rym Marcin Podolec i Marcin W\u0119c\u0142awek opowiadaj\u0105 histori\u0119 Pablopavo. A poniewa\u017c dzi\u015b jeszcze bonusowy opolski koncert alternatywny w TVP Kultura z m.in. Pablo i Ludzikami w sk\u0142adzie, to podpowiadam: b\u0119dzie okazja!<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/dym_maly.jpg\" rel=\"attachment wp-att-10728\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/dym_maly.jpg\" alt=\"dym_maly\" width=\"721\" height=\"1004\" class=\"aligncenter size-full wp-image-10728\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/dym_maly.jpg 721w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/dym_maly-215x300.jpg 215w\" sizes=\"(max-width: 721px) 100vw, 721px\" \/><\/a><\/p>\n<p>A w ramach odnotowywania najwa\u017cniejszych polskich premier, rzecz wyj\u0105tkowej urody i te\u017c zbudowana w oparciu o zjawiska, o kt\u00f3rych tu wspomina\u0142em, tylko w bardzo kreatywny spos\u00f3b. Znany lepiej jako The Phantom <strong>Bartosz Kruczy\u0144ski<\/strong> tym razem w p\u0142ycie, kt\u00f3r\u0105 napisa\u0142 od podstaw, nie posi\u0142kuj\u0105c si\u0119 &#8211; jak w utworach duetu Ptaki czy swoich setach did\u017cejskich &#8211; nagraniami z przesz\u0142o\u015bci. Cho\u0107 tej przesz\u0142o\u015bci tu nie brak. Kruczy\u0144ski ma rzadkie wyczucie do pogardzanych brzmie\u0144 z okolic New Age i szerokich syntezatorowych <em>pad\u00f3w <\/em>prze\u0142omu lat 70. i 80. z pierwszymi cyfrowymi pog\u0142osami zupe\u0142nie inaczej kre\u015bl\u0105cymi przestrze\u0144 w muzyce rozrywkowej. Tu \u0142\u0105czy je z Reichowskimi repetycjami, w tytu\u0142owym, 20-minutowym utworze konstruowanymi g\u0142\u00f3wnie z partii instrument\u00f3w perkusyjnych, w <em>Post Tenebras Lux <\/em>g\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0119 oddaj\u0105cymi jednak gitarom (jak u Marka McGuire&#8217;a, do kt\u00f3rego mam s\u0142abo\u015b\u0107, cho\u0107 w nocie towarzysz\u0105cej p\u0142ycie jest o pra\u017ar\u00f3dle w postaci Pata Metheny&#8217;ego). W drugiej cz\u0119\u015bci p\u0142yty z matematycznego \u015bwiata wyprowadzaj\u0105 nas pe\u0142ni\u0105ce tu wa\u017cniejsz\u0105 rol\u0119 nagrania terenowe, te\u017c realizowane przez samego artyst\u0119, w ostatniej cz\u0119\u015bci, <em>Supplement 2<\/em>, prowadz\u0105ce ju\u017c w stron\u0119 czystego New Age, o ile co\u015b takiego w og\u00f3le wyst\u0119powa\u0142o w naturze. Powinni to kupi\u0107 na \u015bcie\u017ck\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105 autorzy gry <em>Flower<\/em>, je\u015bli kiedykolwiek stworz\u0105 drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107.  <\/p>\n<p>Kruczy\u0144ski z wdzi\u0119kiem wychodzi z trudnej sytuacji &#8211; zlepi\u0107 z tak wytartych brzmie\u0144 now\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 to zadanie, kt\u00f3re wymaga niebywa\u0142ego smaku. Jest to mo\u017ce muzyka \u0142atwa i lekka, zarazem jednak zbyt eteryczna, by ludzie ustawiali si\u0119 po to w kolejkach (wydaje ten album zreszt\u0105 zagraniczny label z Hamburga, wi\u0119c pewnie do ka\u017cdego polskiego sklepu nie trafi), ale jest to p\u0142yta, kt\u00f3rej &#8211; raz w\u0142\u0105czonej &#8211; prawdopodobnie nie b\u0119dziecie chcieli wy\u0142\u0105czy\u0107. I te\u017c w pewien spos\u00f3b odwo\u0142uje si\u0119 tak\u017ce do lat 90. Precyzyjnie rzecz ujmuj\u0105c &#8211; Kruczy\u0144ski w prostszy, mniej spi\u0119ty klubowym my\u015bleniem spos\u00f3b odnosi si\u0119 te\u017c do pewnego momentu, gdy na pocz\u0105tku tamtej dekady tacy np. The Orb spogl\u0105dali na Reicha z perspektywy nurtu ambient i rozkr\u0119cali nurt chillout.<\/p>\n<p>Jak mogli si\u0119 zajmowa\u0107 na Zachodzie tak g\u0142adkimi, beztroskimi rzeczami, gdy u nas ju\u017c by\u0142o pozamiatane po 4 czerwca 1989 roku, to ja nie wiem. <\/p>\n<p><strong>BARTOSZ KRUCZY\u0143SKI <em>Baltic Beat<\/em><\/strong>, Growing Bin 2016, <strong>7\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"450\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/playlists\/229593775&amp;color=ff5500&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_comments=true&amp;show_user=true&amp;show_reposts=false\"><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jakie\u015b p\u00f3\u0142 Polski nie pami\u0119ta, co si\u0119 wydarzy\u0142o w roku 1989. W tej grupie trwaj\u0105 tylko ustalenia, czy w\u0142adz\u0119 w Polsce przej\u0119li wtedy komuni\u015bci, czy jednak tajne s\u0142u\u017cby. Co przyj\u0105\u0142em z pewnym zdziwieniem, ale i z wyrozumia\u0142o\u015bci\u0105. Bo o ile sam by\u0142em w roku 1989 pi\u0119tnastoletnim go\u0142ow\u0105sem (dlatego staram si\u0119 tu nie uprawia\u0107 martyrologii), to [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":10722,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,3,312,120,107,7,2249,4,106],"tags":[2469,2470,587],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10717"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10717"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10717\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10732,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10717\/revisions\/10732"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/10722"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10717"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10717"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10717"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}