{"id":111,"date":"2010-06-28T17:25:42","date_gmt":"2010-06-28T15:25:42","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=111"},"modified":"2010-06-28T17:43:20","modified_gmt":"2010-06-28T15:43:20","slug":"kobieta-z-roku-2719","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2010\/06\/28\/kobieta-z-roku-2719\/","title":{"rendered":"Kobieta z roku 2719"},"content":{"rendered":"

M\u00f3j kolega jest dziennikarzem i chyba jak nikt inny orientuje si\u0119 w \u015bwiecie czarnej muzyki, ale nie prowadzi bloga (do czego go serdecznie i od dawna namawiam), czuj\u0119 wi\u0119c, \u017ce powinienem si\u0119 wypowiedzie\u0107 na temat, kt\u00f3ry to on mi nada\u0142 ponad miesi\u0105c temu. W USA ta p\u0142yta ju\u017c wtedy wysz\u0142a, zd\u0105\u017cy\u0142em wi\u0119c zam\u00f3wi\u0107 i przes\u0142ucha\u0107 w t\u0119 i z powrotem. Teraz ukazuje si\u0119 w Europie, ju\u017c w glorii bardzo g\u0142o\u015bnego debiutu. Bo wprawdzie jej autorka, Janelle Mon\u00e1e<\/strong>, wyda\u0142a wcze\u015bniej EP-k\u0119 „Metropolis”, to zasadniczo album „The ArchAndroid” przenosi j\u0105 w zupe\u0142nie inny wymiar.<\/br><\/p>\n

\u0141atwo si\u0119 da\u0107 oszuka\u0107 fabule, wprawdzie szcz\u0105tkowej – jak to cz\u0119sto bywa w wypadku p\u0142yt koncepcyjnych – ale maj\u0105cej w sobie co\u015b magnetycznego i posklejanej skojarzeniami czysto estetycznymi. Ot\u00f3\u017c do domu wariat\u00f3w trafia kobieta, kt\u00f3ra twierdzi, \u017ce pochodzi z przysz\u0142o\u015bci. W sumie nic dziwnego, bior\u0105c pod uwag\u0119 zwyk\u0142y tok rekrutacji do takich plac\u00f3wek. Co wi\u0119cej, twierdzi, \u017ce z jej DNA stworzono androida, kt\u00f3ry oswobodzi wszystkie roboty i kiedy\u015b, w przysz\u0142o\u015bci, uda mu si\u0119 ocali\u0107 ludzko\u015b\u0107 przed skutkami Wielkiego Roz\u0142amu. Czym jest dok\u0142adnie ten ostatni – nie wiadomo. Ale wiadomo, \u017ce odpowiadaj\u0105 za niego Amerykanie, co te\u017c chyba nikogo nie zdziwi.<\/br><\/p>\n

Te estetyczne elementy, kt\u00f3re to spajaj\u0105, to uwielbienie Janelle Mon\u00e1e dla „Metropolis” Fritza Langa, „Blade Runnera” Philipa K. Dicka (i filmowej wersji Ridleya Scotta), stroj\u00f3w Marleny Dietrich i muzyki Jimiego Hendrixa oraz Lauryn Hill. Te ostatnie s\u0142ycha\u0107 w warstwie d\u017awi\u0119kowej albumu. Ale rzecz jest du\u017co bardziej r\u00f3\u017cnorodna ni\u017c mog\u0142oby si\u0119 wydawa\u0107. Reszta wp\u0142yw\u00f3w to rzeczy z tr\u00f3jk\u0105ta Prince – David Bowie – Stevie Wonder. Warto zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119, \u017ce to wszystko tropy prowadz\u0105ce do artyst\u00f3w, kt\u00f3rzy jaki\u015b rodzaj koncepcyjnych p\u0142yt maj\u0105 na koncie. I najlepiej ten koncept Mon\u00e1e broni si\u0119 w\u0142a\u015bnie na polu samej muzyki – „The ArchAndroid” jest p\u0142yt\u0105 kapitalnie r\u00f3\u017cnorodn\u0105, a zarazem producencko sp\u00f3jn\u0105. Orkiestrowa oprawa towarzyszy nowoczesnym utworom R&B i funkuj\u0105cym kompozycjom rockowym, a nawet artrockowym balladom. Podobny rodzaj otwarto\u015bci pokazywa\u0142a ostatnio Erykah Badu, ale po ilu latach kariery sobie na to pozwala autorka „Baduizm”, a ilu potrzebowa\u0142a Janelle Mon\u00e1e, dzi\u015b 24-latka? Fakt, \u017ce jest protegowan\u0105 Big Boia z Outkastu, niewiele w tej materii t\u0142umaczy. <\/br><\/p>\n

Jak dla mnie, to jest debiut bombowy. Dzi\u015b jeszcze wyniki w „Billboardzie” (17. miejsce) mog\u0105 o tym nie \u015bwiadczy\u0107, ale poczekajmy do nagr\u00f3d Grammy i dalej. A przede wszystkim – pos\u0142uchajmy. To p\u0142yta, kt\u00f3ra powinna zamyka\u0107 ubieg\u0142y tydzie\u0144 jako \u0142atwy i przyjemny, a zarazem nieg\u0142upi album na weekend. Mam nadziej\u0119, \u017ce teraz pomo\u017ce mi odrobi\u0107 pi\u0105tkowy brak nowej notki. W ko\u0144cu pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem jest to album, kt\u00f3ry zostawia s\u0142uchacza – i to do\u015b\u0107 szerokiego – bardziej ni\u017c usatysfakcjonowanym.
\nMon\u00e1e przypad\u0142a mi do gustu do tego stopnia, \u017ce w\u0142a\u015bnie sko\u0144czy\u0142em wi\u0119kszy tekst na jej temat dla „Polityki”. Ale w ramach kuchni tamtego materia\u0142u chcia\u0142bym podzi\u0119kowa\u0107 koledze. Mi\u0142o dotarcie do p\u0142yty kojarzy\u0107 nie z jakim\u015b bezosobowym serwisem internetowym, tylko z dobrze znan\u0105 i bardzo konkretn\u0105 osob\u0105.<\/br><\/p>\n

\"\"<\/a>JANELLE MONAE „The ArchAndroid”<\/strong>
\nBad Boy 2010
\n8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Dance Or Die”, „Cold War”, „Tightrope”, „Say You’ll Go”<\/br><\/p>\n

<\/param><\/param><\/param><\/embed><\/object><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

M\u00f3j kolega jest dziennikarzem i chyba jak nikt inny orientuje si\u0119 w \u015bwiecie czarnej muzyki, ale nie prowadzi bloga (do czego go serdecznie i od dawna namawiam), czuj\u0119 wi\u0119c, \u017ce powinienem si\u0119 wypowiedzie\u0107 na temat, kt\u00f3ry to on mi nada\u0142 ponad miesi\u0105c temu. W USA ta p\u0142yta ju\u017c wtedy wysz\u0142a, zd\u0105\u017cy\u0142em wi\u0119c zam\u00f3wi\u0107 i przes\u0142ucha\u0107 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,7,9,106],"tags":[128],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/111"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=111"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/111\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=111"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=111"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=111"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}