
{"id":11507,"date":"2016-09-28T09:00:58","date_gmt":"2016-09-28T07:00:58","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=11507"},"modified":"2016-09-28T09:22:18","modified_gmt":"2016-09-28T07:22:18","slug":"shabaka-jak-kamasi-tydzien-mocnej-plyty-cz-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/09\/28\/shabaka-jak-kamasi-tydzien-mocnej-plyty-cz-3\/","title":{"rendered":"Shabaka jak Kamasi? (tydzie\u0144 mocnych p\u0142yt cz. 3)"},"content":{"rendered":"<p>Gdyby Shabaka Hutchings by\u0142 Polakiem, nazywa\u0142by si\u0119 pewnie Chaci\u0144ski. Gra \u015bwietnie, wi\u0119c z ch\u0119ci\u0105 uznam go za swojaka. A poniewa\u017c \u017cyjemy w czasach, gdy swojak\u00f3w wreszcie wspiera\u0107 mo\u017cna ju\u017c ca\u0142kiem oficjalnie, to pozwol\u0119 sobie wesprze\u0107 dobrym s\u0142owem tego Chaci\u0144skiego z Karaib\u00f3w (w\u0142a\u015bciwie to urodzonego w Anglii, p\u00f3\u017aniej mieszkaj\u0105cego czas jaki\u015b na Barbadosie, a dzi\u015b zn\u00f3w dzia\u0142aj\u0105cego na Wyspach Brytyjskich), licz\u0105c na to, \u017ce Shabaka kiedy\u015b uczyni jaki\u015b mi\u0142y gest w moj\u0105 stron\u0119. Chocia\u017c co tam! Ju\u017c uczyni\u0142, nagrywaj\u0105c najlepsz\u0105 p\u0142yt\u0119 swoim dorobku. I id\u0105c w znacznej mierze tropem Kamasiego Washingtona.<!--more--><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/XuNID7KviuQ\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Tu przyda si\u0119 uwaga, \u017ce 32-letni Shabaka grywa na saksofonie tenorowym (zaczyna\u0142 na klarnecie) i, tak jak Kamasi w Kalifornii, robi za miejscow\u0105 nadziej\u0119 jazzowych okolic. Muzyki si\u0119gaj\u0105cej g\u0142\u0119boko do tradycji, a zarazem \u0142atwo przyswajalnej dla niejazzowej publiki. Z bloga Shabaki wiem, \u017ce zna tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Kamasiego. Wyst\u0119powali nawet na tej samej imprezie &#8211; zesz\u0142orocznym London Jazz Festival. Shabaka te\u017c powo\u0142uje si\u0119 na przodk\u00f3w (cho\u0107by w nazwie tego projektu) i ch\u0119tnie si\u0119ga po afryka\u0144skie dziedzictwo &#8211; na p\u0142ycie <strong>Shabaka and the Ancestors<\/strong> <em>Wisdom of Elders<\/em>, kt\u00f3r\u0105 dzi\u015b chc\u0119 poleci\u0107, zwraca si\u0119 w kierunku Republiki Po\u0142udniowej Afryki. Album nagra\u0142 w Johannesburgu, wy\u0142\u0105cznie z lokalnymi muzykami (m.in. z Amandla Freedom Ensemble), kt\u00f3rzy od pierwszych sekund konstruuj\u0105 w d\u0142ugich kompozycjach pot\u0119\u017cne groove&#8217;y, na kt\u00f3rych Hutchings dialoguje z graj\u0105cym na alcie Mthunzim Mvubu, czasem graj\u0105c z nim unisono swoje imponuj\u0105ce tematy (\u015bwietne <em>Natty<\/em>). Za te groove&#8217;y odpowiedzialny jest w du\u017cej mierze \u015bwietny kontrabasista Ariel Zamonsky &#8211; mo\u017ce nie od razu Polak, ale ciekawy muzyczny emigrant, z Argentyny do RPA. Od pierwszych minut mamy tu r\u00f3wnie\u017c wokalist\u0119 &#8211; Siyabonga Mthembu popisuje si\u0119 szczeg\u00f3lnie w przejmuj\u0105cym bluesowym psalmie, wykonywanym najpierw po angielsku, a p\u00f3\u017aniej (chyba) w zulu <em>The Observer<\/em>. Og\u00f3lnie du\u017co podobie\u0144stw, cho\u0107 i styl gry Hutchingsa jest nieco inny, nieco bardziej elastyczny, a muzyka jego o\u015bmioosobowego zespo\u0142u jednak nie tak epicka jak na <em>The Epic<\/em>. Momentami jest te\u017c bli\u017csza &#8211; je\u015bli ju\u017c szuka\u0107 w\u015br\u00f3d wielkich &#8211; tw\u00f3rczo\u015bci Davisa (<em>Mzwandile<\/em>) ni\u017c Coltrane&#8217;a.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/Lkq_CZhLrII\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Rzecz w tym, \u017ce Shabaka ma szans\u0119 si\u0119 wy\u017cy\u0107 tak\u017ce w innych stylach. Na Polifonii pojawi\u0142 si\u0119 ju\u017c jako cz\u0142onek sensacyjnego <a href=\"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2013\/06\/20\/niemiecki-desant-w-afryce\/\">Melt Yourself Down<\/a>, a tak\u017ce nominowanego w\u0142a\u015bnie do Mercury Music Prize zespo\u0142u <a href=\"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2016\/04\/18\/saksofon-bohaterem-roku-w-muzyce\/\">The Comet Is Coming<\/a> &#8211; odpryski kosmicznego stylu tych ostatnich pojawiaj\u0105 si\u0119 na moment na <em>Wisdom of Elders<\/em> &#8211; cho\u0107 s\u0105 tu te\u017c akcenty przypominaj\u0105ce o wsp\u00f3\u0142pracy Hutchingsa z Sun Ra Arkestr\u0105. A \u017ceby o moim karaibskim koledze opowiedzie\u0107 wszystko &#8211; \u015bwietne recenzje zbiera te\u017c jego kwartet (nietypowy: saksofon, tuba i dwie perkusje) Sons Of Kemet. Wyst\u0119powa\u0142 te\u017c na <a href=\"http:\/\/www.nowamuzyka.pl\/2016\/08\/23\/nowosci-z-strut-records\/\">opisywanym niedawno na Nowej Muzyce<\/a> kr\u0105\u017cku Anthony&#8217;ego Josepha. Na boku zostawi\u0142bym w tej wyliczance The Heliocentrics &#8211; grup\u0119, dla kt\u00f3rej Hutchings jest moim zdaniem zwyczajnie zbyt dobry. <\/p>\n<p>Shabaka mo\u017ce si\u0119 wi\u0119c \u015bciga\u0107 z Kamasim tak\u017ce pod wzgl\u0119dem r\u00f3\u017cnorodno\u015bci wykonawc\u00f3w, z kt\u00f3rymi wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142. Ale tak naprawd\u0119 s\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 jednego pokolenia, jednej globalnej afrojazzowej sceny. A mnie interesuje w tym momencie przede wszystkim \u015bwietna jako\u015b\u0107 oferowanej przez niego muzyki.<\/p>\n<p><strong>SHABAKA AND THE ANCESTORS<em> Wisdom of Elders<\/em><\/strong>, Brownswood 2016, <strong>8\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"450\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/282848677&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_comments=true&amp;show_user=true&amp;show_reposts=false&amp;visual=true\"><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gdyby Shabaka Hutchings by\u0142 Polakiem, nazywa\u0142by si\u0119 pewnie Chaci\u0144ski. Gra \u015bwietnie, wi\u0119c z ch\u0119ci\u0105 uznam go za swojaka. A poniewa\u017c \u017cyjemy w czasach, gdy swojak\u00f3w wreszcie wspiera\u0107 mo\u017cna ju\u017c ca\u0142kiem oficjalnie, to pozwol\u0119 sobie wesprze\u0107 dobrym s\u0142owem tego Chaci\u0144skiego z Karaib\u00f3w (w\u0142a\u015bciwie to urodzonego w Anglii, p\u00f3\u017aniej mieszkaj\u0105cego czas jaki\u015b na Barbadosie, a dzi\u015b zn\u00f3w [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":11554,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,120,7,2249,4,106],"tags":[2543,2544],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11507"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11507"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11507\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11555,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11507\/revisions\/11555"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/11554"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11507"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11507"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11507"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}