{"id":1164,"date":"2011-07-20T16:40:33","date_gmt":"2011-07-20T14:40:33","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=1164"},"modified":"2011-07-23T22:27:56","modified_gmt":"2011-07-23T20:27:56","slug":"tabletki-na-potencjal","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/07\/20\/tabletki-na-potencjal\/","title":{"rendered":"Tabletki na potencja\u0142"},"content":{"rendered":"

Wa\u017cna jest ok\u0142adka. W wypadku Washed Out<\/strong> wida\u0107 od razu – klasyk. Kod ok\u0142adek jest dla mnie, jako cz\u0142owieka zajmuj\u0105cego si\u0119 pisaniem, a nie na przyk\u0142ad fotografowaniem, rzecz\u0105, kt\u00f3rej wyja\u015bni\u0107 nie potrafi\u0119, ale nosz\u0119 go – jak pewnie wi\u0119kszo\u015b\u0107 odbiorc\u00f3w i kolekcjoner\u00f3w p\u0142yt – pod sk\u00f3r\u0105. W ka\u017cdym razie patrzysz i z ty\u0142u g\u0142owy wiesz, \u017ce warto tak\u0105 ok\u0142adk\u0119 mie\u0107 w du\u017cym formacie – nieistotne, czy dla szpanu, czy dla w\u0142asnej estetycznej satysfakcji.<\/p>\n

Wa\u017cny jest pocz\u0105tek p\u0142yty, zbudowany na fundamentach nie tylko czytelnych (jak u innych wykonawc\u00f3w z kr\u0119gu tzw. chilloutu), ale w dodatku ci\u0105gle no\u015bnych w\u015br\u00f3d masowej publiki. W tym wypadku te startowe patenty – a tak\u017ce kilka moment\u00f3w p\u00f3\u017aniej – ka\u017c\u0105 wspomnie\u0107 Moby’ego, U2 i Sigur R\u00f3s. Oczywi\u015bcie, rozpuszczone w sosie ze wspomnie\u0144, rozbe\u0142tane w zalewie z marze\u0144 sennych i poddane d\u0142ugotrwa\u0142emu dzia\u0142aniu niskiego ci\u015bnienia. Przynajmniej tak niskiego jak to dzisiejsze. Tak przygotowana muzyka traci wyrazisto\u015b\u0107 do tego stopnia, by zmiksowaniu uleg\u0142y wszystkie resztki potencjalnej obciachowo\u015bci, mog\u0105ce si\u0119 jeszcze – mimo dok\u0142adnego przetarcia w studiu nagraniowym, gdzie „oddalaj\u0105” t\u0119 muzyk\u0119 ocieplaj\u0105ce brzmienie filtry – unosi\u0107 na powierzchni. Wyestetyzowane falsetowe wokale na wszelki wypadek topimy w g\u0142\u0119bokim pog\u0142osie, by oddali\u0107 potencjalne zarzuty o dos\u0142owno\u015b\u0107. <\/p>\n

Nie b\u0119d\u0119 si\u0119 wdawa\u0142 w dalsz\u0105 analiz\u0119 zawarto\u015bci muzycznej kuchni Ernesta Greena (to on kryje si\u0119 pod nazw\u0105 ca\u0142ego przedsi\u0119wzi\u0119cia, a ta p\u0142yta to jego debiut d\u0142ugograj\u0105cy), bo z pewno\u015bci\u0105 znalaz\u0142bym w spi\u017carni karton mocno zle\u017ca\u0142ych sk\u0142adanek z Ibizy. Zepsu\u0142bym tym samym dobry humor wydawcy tej p\u0142yty, firmie Sub Pop, kt\u00f3ra zn\u00f3w wykaza\u0142a si\u0119 czujno\u015bci\u0105, wynajduj\u0105c w nowym gatunku posta\u0107 z najwi\u0119kszym potencja\u0142em dotarcia do publiczno\u015bci. A sobie odebra\u0142bym przyjemno\u015b\u0107 obcowania z naprawd\u0119 istotnym – tak\u017ce z rynkowego punktu widzenia – debiutem. Spotkamy si\u0119 na listach bestseller\u00f3w i b\u0119dziemy mieli cz\u0142owieka za jaki\u015b czas serdecznie do\u015b\u0107, ale to jest ten moment, gdy potencja\u0142 Spranego jeszcze si\u0119 nie spra\u0142.<\/p>\n

\"\"<\/a>WASHED OUT „Within or<\/del>and Without”<\/strong>
\nSub Pop 2011
\n7\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Amor Fati”, „Soft”, „Eyes Be Closed”.<\/p>\n

<\/param><\/param><\/embed><\/object> Washed Out – Soft<\/a> by daftdreamy<\/a><\/span> <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wa\u017cna jest ok\u0142adka. W wypadku Washed Out wida\u0107 od razu – klasyk. Kod ok\u0142adek jest dla mnie, jako cz\u0142owieka zajmuj\u0105cego si\u0119 pisaniem, a nie na przyk\u0142ad fotografowaniem, rzecz\u0105, kt\u00f3rej wyja\u015bni\u0107 nie potrafi\u0119, ale nosz\u0119 go – jak pewnie wi\u0119kszo\u015b\u0107 odbiorc\u00f3w i kolekcjoner\u00f3w p\u0142yt – pod sk\u00f3r\u0105. W ka\u017cdym razie patrzysz i z ty\u0142u g\u0142owy wiesz, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,13,172,120,7,435,106],"tags":[662],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1164"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1164"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1164\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1187,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1164\/revisions\/1187"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1164"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1164"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1164"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}