
{"id":11688,"date":"2016-10-17T09:15:40","date_gmt":"2016-10-17T07:15:40","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=11688"},"modified":"2016-10-17T09:27:32","modified_gmt":"2016-10-17T07:27:32","slug":"plyty-ktore-ludzie-kupuja-chylinska","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/10\/17\/plyty-ktore-ludzie-kupuja-chylinska\/","title":{"rendered":"P\u0142yty, kt\u00f3re ludzie kupuj\u0105: Chyli\u0144ska"},"content":{"rendered":"<p>Postanowi\u0142em &#8211; w ramach nawi\u0105zywania kontaktu z rzeczywisto\u015bci\u0105 &#8211; zaj\u0105\u0107 si\u0119 od czasu do czasu p\u0142ytami, kt\u00f3re naprawd\u0119 si\u0119 podobaj\u0105. Albo inaczej: kt\u00f3re ludzie kupuj\u0105, bo przecie\u017c sukces rynkowy nie \u015bwiadczy od razu o tym, \u017ce im si\u0119 to podoba. Sam odruch, \u017ceby co\u015b kupowa\u0107, nale\u017cy doceni\u0107 &#8211; bo dzi\u015b kupuj\u0105 to, a jutro mo\u017ce si\u0119 rozp\u0119dz\u0105 i kupi\u0105 co\u015b innego. Tym razem w centrum zainteresowania znalaz\u0142a si\u0119 <strong>Agnieszka Chyli\u0144ska<\/strong> i jej album <em>Forever Child<\/em>, kt\u00f3ry po pierwszym tygodniu sprzeda\u017cy wskoczy\u0142 na pierwsze miejsce polskiej listy bestseller\u00f3w i zdoby\u0142 z\u0142ot\u0105 p\u0142yt\u0119. Poprzedni &#8211; <em>Modern Rocking<\/em> &#8211; uzna\u0142em nawet za zabawny zwrot (na sw\u00f3j spos\u00f3b), chocia\u017c nie by\u0142em fanem. Nowy zabawny nie jest ju\u017c wcale.<!--more--><\/p>\n<p>Pocz\u0105tkowo nie chcia\u0142em si\u0119 anga\u017cowa\u0107 w ocenianie nowego oblicza Chyli\u0144skiej, bo nie podoba mi si\u0119 zbytnio, a sama autorka sprawia zarazem wra\u017cenie osoby sympatycznej i charakternej, no ale zainwestowa\u0142em troch\u0119 czasu w przes\u0142uchanie, wi\u0119c wypada co\u015b napisa\u0107. Dot\u0105d ograniczy\u0142em si\u0119 do wypunktowania podobie\u0144stwa pomys\u0142\u00f3w w <a href=\"https:\/\/youtu.be\/IrH_7r53EKY\">klipie <em>Kr\u00f3lowej \u0142ez<\/em><\/a> do tego, co par\u0119 tygodni wcze\u015bniej zrobi\u0142a Maria Peszek w <a href=\"https:\/\/youtu.be\/84S6LzU2pRA\">wideo do <em>Ej Maria<\/em><\/a>. Artystycznie lepszy wydaje mi si\u0119 klip tej drugiej, ale komercyjnie r\u00f3\u017cnica na korzy\u015b\u0107 Chyli\u0144skiej pozostaje bezdyskusyjna. Sam jej klip obejrza\u0142o dot\u0105d ponad 5 mln os\u00f3b. Sk\u0105d ta popularno\u015b\u0107?<\/p>\n<p>Moim zdaniem z fascynacji g\u0142osem Chyli\u0144skiej, kt\u00f3ry wci\u0105\u017c si\u0119 wyr\u00f3\u017cnia na tle konkurencji, cho\u0107 d\u0142awi go tu na r\u00f3\u017cne sposoby produkcja (o tym dalej) i do\u015b\u0107 momentami plastikowa konwencja. Bo <em>Forever Child<\/em> to p\u0142yta rockowa, kt\u00f3ra udaje, \u017ce jest p\u0142yt\u0105 dance, albo odwrotnie. Po drugie &#8211; z image&#8217;u wokalistki, kt\u00f3ra kojarzy mi si\u0119 dzi\u015b (przy wszystkich proporcjach &#8211; \u0142adniejsza) z tym chodz\u0105cym po internetach zdj\u0119ciem Rafa\u0142a Ziemkiewicza w szortach-boj\u00f3wkach na dole, a marynarce i bia\u0142ej koszuli na g\u00f3rze. Z Chyli\u0144sk\u0105 jest nieco podobnie: od pasa w d\u00f3\u0142 jest grzeczn\u0105 gwiazd\u0105 telewizji na szpilkach, od pasa w g\u00f3r\u0119 &#8211; pe\u0142n\u0105 ognia rebeliantk\u0105. I na muzyk\u0119 przenosi si\u0119 niew\u0105tpliwie ten klimat pracowniczki Mordoru w garsonce, spod kt\u00f3rej wystaj\u0105 dziary. Z tym si\u0119 dzi\u015b najwyra\u017aniej spora grupa spo\u0142eczna uto\u017csamia i jako\u015b mnie to specjalnie nie dziwi. Jakie czasy, taka estetyka. Przetarty bunt <em>Zostaw <\/em>(okolice Rage Against the Machine?) s\u0105siaduje ze \u015bladami dance&#8217;owej konwencji (<em>Mona Liza twoich sn\u00f3w<\/em> z kiczowat\u0105 parti\u0105 syntezatora). Zazwyczaj t\u0119 ca\u0142\u0105 dwoisto\u015b\u0107 s\u0142ycha\u0107 nawet w pojedynczych nagraniach. Modernistyczny dubstep <em>Borderline<\/em> zamienia si\u0119 w bolesny techno trance. <em>Klincz <\/em>zaczyna si\u0119 w dyskotece, w refrenie przechodzi w okolice O.N.A. Wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 si\u0119 pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem <em>Rozpal<\/em> z (d\u0142awion\u0105 przez produkcj\u0119, o czym ci\u0105gle dalej) sympatyczn\u0105 wycieczk\u0105 w stron\u0119 nieco archaicznej konwencji jungle. I <em>KCACNL <\/em>ze skokiem w okolice konwencji neo-rockowej, z mocno przerysowanymi &#8211; jak w\u0142a\u015bciwie ka\u017cdy rockowy element, kt\u00f3ry si\u0119 tu pojawia &#8211; szar\u017cami perkusyjnymi Lestera Estelle&#8217;a Jr. Bezdyskusyjnie w miar\u0119 nowa na polskim rynku jest tylko idea p\u0142yty niespodzianki &#8211; Chyli\u0144ska przeszczepia j\u0105 bowiem na nasz grunt, wydaj\u0105c album praktycznie bez zapowiedzi. I mo\u017ce to trzeci pow\u00f3d tej ca\u0142ej fascynacji?<\/p>\n<p>Wsp\u00f3\u0142autorami tej nowej p\u0142yty s\u0105 &#8211; podobnie jak przy <em>Modern Rocking<\/em> &#8211; cz\u0142onkowie producenckiego duetu Plan B, czyli Bartek Kr\u00f3lik i Marek Piotrowski. Trudno jednak powiedzie\u0107, czy trudny (dla mnie, rzecz jasna) w odbiorze eklektyzm tej p\u0142yty wzi\u0105\u0142 si\u0119 z ich oferty, czy mo\u017ce jednak ze z\u0142o\u017conego zam\u00f3wienia. Jedno jest pewne: bez wzgl\u0119du na nowojorski mastering Toma Coyne&#8217;a (a mo\u017ce w\u0142a\u015bnie ze wzgl\u0119du na ten finalny szlif!) tego albumu o dynamice \u015bci\u0119tej do poziomu krzyku s\u0142ucha si\u0119 co najmniej nieprzyjemnie. Wtyczka Dynamic Range Meter w Foobarze niejako to potwierdza, pokazuj\u0105c warto\u015b\u0107 5 dla ca\u0142ej p\u0142yty &#8211; a to tyle, ile wyci\u0105ga w tej dziedzinie nies\u0142awne <em>Death Magnetic<\/em> Metalliki. Nie ma wprawdzie takich zniekszta\u0142ce\u0144, jak przy tamtym albumie, ale &#8222;pi\u0105tka&#8221; jako realny dynamiczny zakres albumu to w\u0142a\u015bciwie gwarancja p\u0142yty, kt\u00f3ra na dalsz\u0105 met\u0119 m\u0119czy\u0107 musi. <\/p>\n<p>Nie chc\u0119 si\u0119 rozpisywa\u0107 o tekstach, bo troch\u0119 g\u0142upio o nich dyskutowa\u0107 i cytowa\u0107 je w kilka dni po przyznaniu piosenkowego Nobla. Pozosta\u0144my przy tym, \u017ce pod mniej lub bardziej udolnymi rymami kryj\u0105 te\u017c to charakterystyczne dla ca\u0142ej p\u0142yty rozdwojenie: bohaterk\u0105 jest mocna dziewczyna, kt\u00f3ra jednak zarazem definiuje si\u0119 ca\u0142kowicie poprzez m\u0119skiego partnera. A sama autorka tych mocnych ryk\u00f3w adresowanych po cz\u0119\u015bci do facet\u00f3w podczas promocji albumu (kt\u00f3rego wydanie zbieg\u0142o si\u0119 w czasie z tzw. czarnym protestem) <a href=\"http:\/\/muzyka.onet.pl\/pop\/agnieszka-chylinska-w-onet-rano-nie-jestem-tym-zainteresowana\/y4tnpf\">wykona\u0142a ju\u017c nie rozkrok, tylko szpagat<\/a>, byle tylko nie zaj\u0105\u0107 stanowiska w sprawie wydarze\u0144 dnia. Nie chc\u0119 wi\u0119c nikogo odwodzi\u0107 od zakupu tej p\u0142yty, ale tych, kt\u00f3rzy ju\u017c j\u0105 kupili, namawiam, \u017ceby si\u0119 przez chwil\u0119 zastanowili, kogo te\u017c na tej p\u0142ycie przynie\u015bli do domu &#8211; mam w\u0105tpliwo\u015bci co do tego, czy sama autorka to wie.<\/p>\n<p><strong>AGNIESZKA CHYLI\u0143SKA <em>Forever Child<\/em><\/strong>, Pomaton 2016, <strong>4\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/IrH_7r53EKY\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><br \/>\n<em><br \/>\nUwaga! Je\u015bli &#8222;P\u0142yty, kt\u00f3re ludzie kupuj\u0105&#8221; powinno si\u0119 sta\u0107 Waszym zdaniem nowym cyklem na Polifonii, prosz\u0119 o sygna\u0142y. Prosz\u0119 te\u017c o sygna\u0142, je\u015bli nie chcecie tego widzie\u0107 jako powracaj\u0105cy motyw na blogu.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Postanowi\u0142em &#8211; w ramach nawi\u0105zywania kontaktu z rzeczywisto\u015bci\u0105 &#8211; zaj\u0105\u0107 si\u0119 od czasu do czasu p\u0142ytami, kt\u00f3re naprawd\u0119 si\u0119 podobaj\u0105. Albo inaczej: kt\u00f3re ludzie kupuj\u0105, bo przecie\u017c sukces rynkowy nie \u015bwiadczy od razu o tym, \u017ce im si\u0119 to podoba. Sam odruch, \u017ceby co\u015b kupowa\u0107, nale\u017cy doceni\u0107 &#8211; bo dzi\u015b kupuj\u0105 to, a jutro mo\u017ce [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":11693,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[29,312,120,107,7,2249,2562,1139],"tags":[2563],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11688"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11688"}],"version-history":[{"count":16,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11688\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11710,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11688\/revisions\/11710"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/11693"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11688"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11688"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11688"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}