{"id":11746,"date":"2016-10-25T14:11:05","date_gmt":"2016-10-25T12:11:05","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=11746"},"modified":"2016-10-25T16:26:13","modified_gmt":"2016-10-25T14:26:13","slug":"dol-wave-czyli-styl-kasztanowy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/10\/25\/dol-wave-czyli-styl-kasztanowy\/","title":{"rendered":"D\u00f3\u0142 wave, czyli styl kasztanowy"},"content":{"rendered":"

Mo\u017cna si\u0119 oczywi\u015bcie przejmowa\u0107 jak\u0105\u015b Com\u0105 albo Cugowskimi, ale nawet dziecko przyzna, \u017ce rzadko kt\u00f3ry zesp\u00f3\u0142 tak dobrze trafia w sw\u00f3j czas jak HWDJazz<\/strong>, autorzy Kasety kasztanowej<\/em>. Bo gdy moje dzieci szukaj\u0105 kasztan\u00f3w do szko\u0142y czy przedszkola, pojawia si\u0119 limitowany nak\u0142ad wydawnictwa kasztanowego z (wieloznacznej) nazwy, kt\u00f3re z dzieci\u0144stwem ma du\u017co wsp\u00f3lnego – o jeszcze tym za chwil\u0119. Najpierw musz\u0119 wyja\u015bni\u0107, o kogo w og\u00f3le chodzi. Zapewne nie wszyscy czytelnicy Polifonii wiedz\u0105 nawet, \u017ce to rodzaj supergrupy – cho\u0107 cz\u0142onk\u00f3w supergrupy zna\u0107 si\u0119 powinno z definicji. No wi\u0119c jest to taka supergrupa kieszonkowa.<\/p>\n

HWDJazz tworz\u0105 mianowicie Wojciech Kucharczyk, Bartosz Kujawski i Piotr Po\u0142oz – trzon szalonej i tw\u00f3rczo upartej oficyny Mik.Musik, kt\u00f3ra (prosz\u0119 sobie sprawdzi\u0107) wiele rzeczy robi\u0142a zanim inni robili, a gdy inni zaczynali je robi\u0107, zajmowa\u0142a si\u0119 ju\u017c czym\u015b innym, albo to samo robi\u0142a inaczej. To by\u0142aby jedna z prostszych definicji jej dzia\u0142alno\u015bci. Normalnie opisaliby\u015bmy w ten spos\u00f3b hipster\u00f3w, ale Mik.Musik jest zarazem tak daleko od hipsterstwa, jak to tylko mo\u017cliwe. Wi\u0119c zadania opisuj\u0105cemu nie u\u0142atwia. Poza tym oczywi\u015bcie HWDJazz r\u00f3wnie\u017c to zrobili WCZE\u015aNIEJ – w tym sensie, \u017ce ten materia\u0142 po trosze nagrali lata temu na dost\u0119pnej w cyfrze Kasztanowa EP<\/em> (teraz jest i cyfra, i limitowana kaseta – ostatnie sztuki!<\/a>), a pokazane tu utwory koncertowe – na wyst\u0119pach jakie\u015b dziesi\u0119\u0107 lat temu. Wi\u0119c z tym trafianiem w czas to oczywi\u015bcie dotyczy\u0142o wydawnictwa, a nie nagra\u0144.<\/p>\n

Sami muzycy pr\u00f3buj\u0105 za to u\u0142atwia\u0107 zadanie pisz\u0105cemu te s\u0142owa, podpowiadaj\u0105c tropy w opisie wydawnictwa: \u017ce Jandek, \u017ce wczesny Sonic Youth, \u017ce b\u0119bnienie w stylu Maureen Tucker. Trudno nie odczyta\u0107 w tym specyficznego nowofalowego prymitywizmu. Trafimy tu i na opary po postpunku (Oldschool Mystery<\/em> to dok\u0142adnie co\u015b takiego) i na now\u0105 fal\u0119 w sensie \u015bcis\u0142ym (Obiektywne oczy<\/em>), ale pod\u0105\u017ca\u0142bym samemu przede wszystkim tym trzecim kluczem. M\u00f3wi\u0105c najkr\u00f3cej: na HDWJazz patrz\u0119 przez pryzmat The Velvet Underground. Czy raczej tego, czym ten zesp\u00f3\u0142 jest dla wszelkich form zespo\u0142\u00f3w w inkubacji: prawzorem pewnej energii wynikaj\u0105cej z zespo\u0142owego grania. Bo HWDJazz to dla mnie nie tyle zgrzytliwy nieraz, ha\u0142a\u015bliwy prymitywizm, co dzieci\u0119ca energia, jak\u0105 sam czu\u0142em, graj\u0105c jako 12-latek w zespole Psuj Nerwy (pisa\u0142em o tym tyle razy, \u017ce daruj\u0119 wam w tym miejscu kolejn\u0105 nostalgiczn\u0105 gaw\u0119d\u0119). Czyli co\u015b, co daje sytuacja ograniczonych \u015brodk\u00f3w, bardzo skromnych warunk\u00f3w i du\u017cej energii, kt\u00f3rej kumulacja w pewnym momencie dziwi samych zainteresowanych. Pewnego sentymentu jednak unikn\u0105\u0107 si\u0119 nie da: HWDJazz jest w pewnym sensie reinkarnacj\u0105 takiej m\u0142odzie\u017cowej orkiestry nagrywaj\u0105cej si\u0119 na magnetofon marki Kasprzak, rzecz jasna na kaset\u0119. Wi\u0119c w akademizm bym w opisie tego zjawiska nie szed\u0142, mimo szacunku dla tego, \u017ce na pewno ka\u017cdy z trzech muzyk\u00f3w ma co\u015b do powiedzenia na temat wizji swojej muzyki. Love it or hate it, kupujecie albo nie.<\/p>\n

W\u0142a\u015bciwie to te czasy podstaw\u00f3wkowego grania (na zdj\u0119ciu ok\u0142adkowym zesp\u00f3\u0142 przenosi si\u0119 zasadniczo dalej jeszcze w przesz\u0142o\u015b\u0107, pozuj\u0105c w Biskupinie) przypomnia\u0142 mi bardzo konkretny moment p\u0142yty: Plik z odpowiednim zw\u0119\u017ceniem<\/em>. Tutaj dostajemy to wszystko w postaci najczystszej. Dalej, w koncertowej cz\u0119\u015bci z nagraniami z r\u00f3\u017cnych miast (dla u\u0142atwienia nazwy miast podaj\u0105 w tytu\u0142ach), zdradza jednak niejednokrotnie, \u017ce prymitywizm jest tu konwencj\u0105. Mniej jest – paradoksalnie – dzieci\u0119cej energii, a wi\u0119cej dobrej organizacji, szczeg\u00f3lnie w grze perkusji. Na pewno s\u0142ycha\u0107 to w Toruniu<\/em>, kt\u00f3ry znalaz\u0142 si\u0119 na pierwszym miejscu. \u015awietny Krak\u00f3w<\/em>, sprawia wra\u017cenie bardziej do\u0142uj\u0105cego ni\u017c reszta – dop\u00f3ki nie nadejdzie Bytom<\/em>, kt\u00f3ry wyznaczy w tej dziedzinie nowe standardy. Sopot niby z pozoru weselszy, ale mo\u017ce dopiero d\u00f3\u0142 sopocki wyznacza standardy og\u00f3lnopolskiego do\u0142erstwa nowej fali, czy te\u017c no wave (bo na ten termin si\u0119 powo\u0142uj\u0105 muzycy), kt\u00f3re w warunkach polskich powinno si\u0119 nazywa\u0107 d\u00f3\u0142 wave. A s\u0105 jeszcze przecie\u017c bonusowe (he, he) Mys\u0142owice<\/em>. Tymczasem jest ju\u017c p\u00f3\u017ano, \u017cona si\u0119 o mnie niepokoi, a jutro po drodze do przedszkola trzeba b\u0119dzie szuka\u0107 kasztan\u00f3w.<\/p>\n

HWDJAZZ Kaseta kasztanowa<\/em><\/strong>, Mik.Musik\/Jasie\u0144 2016, 6-7\/10<\/strong><\/p>\n