{"id":11770,"date":"2016-10-27T10:39:01","date_gmt":"2016-10-27T08:39:01","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=11770"},"modified":"2016-10-27T10:45:05","modified_gmt":"2016-10-27T08:45:05","slug":"ucieczka-z-nowego-jorku-do-trzeciego-swiata","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/10\/27\/ucieczka-z-nowego-jorku-do-trzeciego-swiata\/","title":{"rendered":"Ucieczka z Nowego Jorku do Trzeciego \u015awiata"},"content":{"rendered":"

Gdy tak powoli Problemy Pierwszego \u015awiata przestaj\u0105 by\u0107 zabawnym hashtagiem, a staj\u0105 si\u0119 czym\u015b, na co patrze\u0107 mo\u017cna jednak z pewnym niepokojem, Trzeci \u015awiat robi si\u0119 jaki\u015b taki bli\u017cszy. I to jest gdzie\u015b na ko\u0144cu jednak pozytywne zjawisko, bo cokolwiek m\u00f3wi s\u0142uchacz nacjonalistyczny (ostatnio tak wyganiany, biedaczysko, z Internetu, zarz\u0105dzanego pewnie przez kalifornijskie multikulti, a moderowanego w Indiach), odnale\u017a\u0107 w\u0142asn\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107 naj\u0142atwiej w kontakcie z obcym. I tak na Unsoundzie mo\u017cna sobie by\u0142o popatrze\u0107 na Horse Lords z Baltimore, kt\u00f3rzy – cho\u0107 podej\u015bcie do formy maj\u0105 momentami w stylu Battles albo Crimson\u00f3w – na malutkim piecyku pr\u00f3bowali z gitary wydoby\u0107 to charakterystyczne brzmienie znane z p\u0142yt zespo\u0142\u00f3w saharyjskich, a w warstwie perkusyjnej kombinowali z polirytmi\u0105. A od paru tygodni s\u0142ucham sobie nowej p\u0142yty duetu 75 Dollar Bill<\/strong>, w kt\u00f3rym niem\u0142ody ju\u017c perkusista Rick Brown i zdolny gitarzysta Che Chen na Brooklynie graj\u0105 na mod\u0142\u0119 Afryki P\u00f3\u0142nocnej, a\u017c mi\u0142o. Zupe\u0142nie nie patrzcie na to, \u017ce nie znacie nazwy. <\/p>\n

Wyj\u015bciowo 75 Dollar Bill to duet muzyk\u00f3w, kt\u00f3rzy poznali si\u0119 pono\u0107 przez MySpace, ale nagrywa z grup\u0105 r\u00f3\u017cnorodnych znajomych, wzbogacaj\u0105cych to brzmienie o instrumenty smyczkowe, saksofon czy tr\u0105bk\u0119. Najwa\u017cniejsze jest jednak to, \u017ce w transowych, stawiaj\u0105cych na ornamentyk\u0119 melodii kompozycjach ani perkusyjne, ani gitarowe granie niepodobne jest do tego znanego z zachodnich standard\u00f3w. Perkusja p\u0142ynie poprzez g\u0119sty groove drobnych brzmie\u0144 marakas\u00f3w, dzwonk\u00f3w i shaker\u00f3w, a gitara programowo przepuszczona przez jaki\u015b wzmacniacz ma\u0142ej mocy (w\u0142a\u015bnie jak u Horse Lords) gra nieustaj\u0105ce mikrotonowe solo. Gdy jeszcze saksofon barytonowy akcentuje rytm w Beni Said<\/em>, robi si\u0119 z tego wybitnie trzecio\u015bwiatowy trans. A gdy z ty\u0142u alt\u00f3wka wygrywa motywy o charakterze bliskim country, przypominamy sobie na chwil\u0119, gdzie jeste\u015bmy – i \u017ce ta muzyka to nie tyle rekonstrukcja, co psychodeliczny, multikulturowy amalgamat.<\/p>\n

O ile na p\u0142ycie WOOD\/METAL\/PLASTIC\/PATTERN\/RHYTHM\/ROCK<\/em> – kt\u00f3rej elementy z grubsza wylicza ju\u017c sam tytu\u0142 – podoba mi si\u0119 w\u0142a\u015bciwie wszystko, to najwi\u0119ksze wra\u017cenie robi ten gitarowy szkielet, na kt\u00f3rym trzyma si\u0119 ca\u0142a konstrukcja utwor\u00f3w – to w jaki spos\u00f3b Chen potrafi w swojej pozbawionej pauz partii schodzi\u0107 w t\u0142o, by potem wyj\u015b\u0107 z tematem, sygnalizowanym mocniejszym przesterem, albo ni\u017cszym tonem, w\u0142a\u015bciwie ustawia granice ca\u0142ej tej zabawy. Wszystko niby mie\u015bci si\u0119 bowiem gdzie\u015b w \u015bwiecie bluesa i rock’n’rolla (kt\u00f3ry\u015b z recenzent\u00f3w s\u0142usznie wspomnia\u0142 nazwisko Bo Diddleya – to jest to, co w kontakcie z obcym 75DB odnajduj\u0105), ale marzenia s\u0105 zupe\u0142nie gdzie indziej. I nawet kasetowa forma wydania<\/a> \u015bwiadczy o tym, \u017ce o ile Trzeci \u015awiat musi si\u0119 troch\u0119 uzachodni\u0107, \u017ceby\u015bmy si\u0119 dobrze zrozumieli, to Pierwszy \u015awiat te\u017c ma kilka krok\u00f3w do zrobienia. A w tej materii mam w\u0142a\u015bnie nowych faworyt\u00f3w.<\/p>\n

Gdyby komu\u015b by\u0142o ma\u0142o tego zbli\u017cenia muzycznego, to polecam jeszcze przy okazji zbli\u017cenie przez jedzenie<\/a>.<\/p>\n

75 DOLLAR BILL WOOD\/METAL\/PLASTIC\/PATTERN\/RHYTHM\/ROCK<\/em><\/strong>, Thin Wrist 2016, 8\/10<\/strong> <\/p>\n