{"id":11897,"date":"2016-11-17T09:15:51","date_gmt":"2016-11-17T08:15:51","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=11897"},"modified":"2016-11-17T09:25:19","modified_gmt":"2016-11-17T08:25:19","slug":"a-czwarty-najlepszy-sposob-kontaktu-z-muzyka-to","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/11\/17\/a-czwarty-najlepszy-sposob-kontaktu-z-muzyka-to\/","title":{"rendered":"A czwarty najlepszy spos\u00f3b kontaktu z muzyk\u0105 to&#8230;"},"content":{"rendered":"<p>Tak, wiem, \u017ce ten spos\u00f3b nie zak\u0142ada nawet kontaktu z sam\u0105 muzyk\u0105 &#8211; w\u0142a\u015bciwie trzeba j\u0105 sobie wyobrazi\u0107! &#8211; ale chcia\u0142em nawi\u0105za\u0107 jako\u015b do w\u0105tku rozpocz\u0119tego we <a href=\"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2015\/05\/07\/trzeci-najwazniejszy-sposob-kontaktu-z-muzyka\/\">wpisie o dokumentach o muzyce<\/a>. Zainspirowa\u0142 mnie bezpo\u015brednio komiks <em>Love in Vain <\/em>autorstwa Mezzo i J.M Duponta. Rzecz francuskoj\u0119zyczna, sprzed dw\u00f3ch lat, ale ostatnio prze\u0142o\u017cona na angielski. Wyobra\u017acie sobie: legendarna historia faceta, kt\u00f3ry prze\u017cy\u0142 27 lat, nagra\u0142 42 utwory mieszcz\u0105ce si\u0119 na dw\u00f3ch p\u0142ytach CD (mam dzi\u0119ki temu wszystko, co nagra\u0142), kt\u00f3ry dla ca\u0142ej muzyki rozrywkowej jest jak ojciec, chocia\u017c zosta\u0142y po nim ledwie dwa (!) potwierdzone co do autentyczno\u015bci zdj\u0119cia. Mo\u017cna oczywi\u015bcie pomna\u017ca\u0107 jego dorobek coverami, ale film dokumentalny o kim\u015b takim stworzy\u0107 trudno. Bo z czego ulepi\u0107 warstw\u0119 wideo? Z dw\u00f3ch zdj\u0119\u0107? Dlatego komiks jest w tym wypadku tak fantastyczn\u0105 metod\u0105 &#8211; bohatera mo\u017cna zwielokrotni\u0107 w rysunkach i dorobi\u0107 do ca\u0142ej historii drugi plan. I tak oto przed Pa\u0144stwem Robert Johnson w pierwszej obrazkowej biografii. <!--more--><\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/IMG_20161116_162645_edit.jpg\" rel=\"attachment wp-att-11903\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/IMG_20161116_162645_edit-1024x572.jpg\" alt=\"IMG_20161116_162645_edit\" width=\"620\" height=\"346\" class=\"aligncenter size-large wp-image-11903\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/IMG_20161116_162645_edit-1024x572.jpg 1024w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/IMG_20161116_162645_edit-300x168.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/IMG_20161116_162645_edit-768x429.jpg 768w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/IMG_20161116_162645_edit.jpg 1607w\" sizes=\"(max-width: 620px) 100vw, 620px\" \/><\/a><\/p>\n<p>Pogra\u0107 to nam to wydawnictwo w 54 planszach nie pogra, cho\u0107 wrysowanych jest sporo nutek, a na ko\u0144cu mamy jeszcze teksty piosenek wielkiego mistrza bluesa. Ale pozwala na przyk\u0142ad cofn\u0105\u0107 si\u0119 dok\u0142adnie o 80 lat, do listopada 1936, kiedy odby\u0142a si\u0119 pierwsza sesja nagraniowa gitarzysty w San Antonio. I zajrze\u0107 na chwil\u0119 do re\u017cyserki, w kt\u00f3rej w tej epokowej chwili nie by\u0142o przecie\u017c ani kamery, ani nawet aparatu fotograficznego. Prowadzeni jeste\u015bmy nawi\u0105zuj\u0105c\u0105 do ameryka\u0144skiego undergroundu (blisko Roberta Crumba, wielkiego admiratora i kolekcjonera bluesowych p\u0142yt z tamtej epoki!), eksponuj\u0105c\u0105 wysoki kontrast kresk\u0105 Mezzo:<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/IMG_20161116_162123_edit.jpg\" rel=\"attachment wp-att-11902\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/IMG_20161116_162123_edit-1024x568.jpg\" alt=\"IMG_20161116_162123_edit\" width=\"620\" height=\"344\" class=\"aligncenter size-large wp-image-11902\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/IMG_20161116_162123_edit-1024x568.jpg 1024w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/IMG_20161116_162123_edit-300x167.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/IMG_20161116_162123_edit-768x426.jpg 768w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/IMG_20161116_162123_edit.jpg 1600w\" sizes=\"(max-width: 620px) 100vw, 620px\" \/><\/a><\/p>\n<p>Pozwala to wszystko wreszcie prze\u015bledzi\u0107 skr\u00f3towo, ale nie\u017ale opisane dzieje Johnsona (z zachowaniem wszystkim niuans\u00f3w zosta\u0142a na przyk\u0142ad przedstawiona jego zmitologizowana \u015bmier\u0107). Autor scenariusza Jean-Michel Dupont pracowa\u0142 w ko\u0144cu wcze\u015bniej jako dziennikarz muzyczny. Jest klimat ameryka\u0144skiego Po\u0142udnia przed II wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105, spelunki dla kolorowej ludno\u015bci, osobowo\u015b\u0107 nie\u015bmia\u0142ego muzyka i pewnego siebie podrywacza, kt\u00f3ry pi\u0142, gdy cz\u0119stowali i ucieka\u0142, gdy chcieli bi\u0107. Ogl\u0105damy jego dzieci\u0144stwo &#8211; oczywi\u015bcie w wizji rysownika i scenarzysty, ale w wizji, kt\u00f3ra mog\u0142a go uformowa\u0107 w ten, a nie inny spos\u00f3b.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/IMG_20161114_215508_edit.jpg\" rel=\"attachment wp-att-11901\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/IMG_20161114_215508_edit-1024x576.jpg\" alt=\"IMG_20161114_215508_edit\" width=\"620\" height=\"349\" class=\"aligncenter size-large wp-image-11901\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/IMG_20161114_215508_edit-1024x576.jpg 1024w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/IMG_20161114_215508_edit-300x169.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/IMG_20161114_215508_edit-768x432.jpg 768w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/IMG_20161114_215508_edit.jpg 1600w\" sizes=\"(max-width: 620px) 100vw, 620px\" \/><\/a><\/p>\n<p>Ani to nie pierwszy komiks o muzyce, ani pierwsza biografia obrazkowa (nawet w Polsce wysz\u0142o ich ostatnimi czasy kilka &#8211; cho\u0107 tej akurat brakuje). Mamy tu dobre francuskie rzemios\u0142o, kilka narracyjnych zabieg\u00f3w, zgrabne omini\u0119cie mitu o sprzeda\u017cy duszy diab\u0142u, no i ca\u0142kiem zaskakuj\u0105c\u0105 puent\u0119. Czego chcie\u0107 wi\u0119cej? Nie wiem, mo\u017ce jednak p\u0142yta by si\u0119 przyda\u0142a? Przy cenie rz\u0119du 17 funt\u00f3w (brytyjski Amazon) i <a href=\"https:\/\/www.amazon.co.uk\/Centennial-Collection-Robert-Johnson\/dp\/B004OFWLO0\/ref=sr_1_3_twi_aud_2?s=music&#038;ie=UTF8&#038;qid=1479327848&#038;sr=1-3&#038;keywords=robert+johnson\">pe\u0142nej dyskografii bohatera<\/a>, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna mie\u0107 za funt\u00f3w 9, jest jednak w tym wszystkim jaka\u015b dysproporcja. Tak czy owak do komiks\u00f3w muzycznych wr\u00f3c\u0119 niebawem w kontek\u015bcie zupe\u0142nie innej historii.<\/p>\n<p>Doklejam klip, kt\u00f3ry Johnsonowi dorobiono do <em>Me and the Devil<\/em> (nagranie z Dallas), r\u00f3wnie\u017c w konwencji rysunkowej. A kolejna p\u0142yta w Polifonii ju\u017c niebawem.<\/p>\n<p><strong>MEZZO &#8211; J.M. DUPONT <em>Love in Vain: Robert Johnson 1911-1938<\/em><\/strong>, Faber &#038; Faber 2016<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/3MCHI23FTP8\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Tak, wiem, \u017ce ten spos\u00f3b nie zak\u0142ada nawet kontaktu z sam\u0105 muzyk\u0105 &#8211; w\u0142a\u015bciwie trzeba j\u0105 sobie wyobrazi\u0107! &#8211; ale chcia\u0142em nawi\u0105za\u0107 jako\u015b do w\u0105tku rozpocz\u0119tego we wpisie o dokumentach o muzyce. Zainspirowa\u0142 mnie bezpo\u015brednio komiks Love in Vain autorstwa Mezzo i J.M Duponta. Rzecz francuskoj\u0119zyczna, sprzed dw\u00f3ch lat, ale ostatnio prze\u0142o\u017cona na angielski. Wyobra\u017acie [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":11905,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2605,607,1],"tags":[575],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11897"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11897"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11897\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11914,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11897\/revisions\/11914"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/11905"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11897"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11897"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11897"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}