{"id":11915,"date":"2016-11-18T09:00:45","date_gmt":"2016-11-18T08:00:45","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=11915"},"modified":"2016-11-18T09:31:47","modified_gmt":"2016-11-18T08:31:47","slug":"plyta-drogi-na-ostroleke","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/11\/18\/plyta-drogi-na-ostroleke\/","title":{"rendered":"P\u0142yta drogi na Ostro\u0142\u0119k\u0119"},"content":{"rendered":"

Napisa\u0107, \u017ce Raphael Rogi\u0144ski<\/strong> jest mistrzem, by\u0142oby troch\u0119 banalnie. Udowadnia\u0107, \u017ce ma w\u0142asne brzmienie, by\u0142oby czym\u015b ju\u017c zupe\u0142nie niepotrzebnym i w dodatku mniej przyjemnym ni\u017c samo s\u0142uchanie. Odkry\u0107, \u017ce potrafi zaprasza\u0107 r\u00f3\u017cnych ciekawych muzyk\u00f3w do swojego \u015bwiata i dalej jest to jego \u015bwiat, by\u0142oby odkrywaniem Ameryki. S\u0142ucha\u0142em wi\u0119c sobie po raz nie wiem kt\u00f3ry p\u0142yty Za\u015bwie\u0107 Niesi\u0105cku and Other Kurpian Songs<\/em> nagranej przez Rogi\u0144skiego w duecie \u017bywizna <\/strong>z Genowef\u0105 Lenarcik<\/strong>, \u015bpiewaczk\u0105 z Kurpi\u00f3w, kt\u00f3ra g\u0142os ma nieprawdopodobny, a jej ludowa gwara brzmi chwilami jak j\u0119zyk r\u00f3wnie daleki, co te strofy poezji Langstona Hughesa z jednej z poprzednich p\u0142yt Rogi\u0144skiego, i zastanawia\u0142em si\u0119, co w zwi\u0105zku z tym da\u0142oby si\u0119 zauwa\u017cy\u0107. A jest tu taki element, \u017ce prosz\u0119 siada\u0107 – i koniecznie da\u0107 g\u0142o\u015bniej.<\/p>\n

Afryka z Kurpiami na planie muzycznym \u0142\u0105czy si\u0119 bezb\u0142\u0119dnie. Perkusyjne, misterne techniki Rogi\u0144skiego z surowym, pot\u0119\u017cnym \u015bpiewem (sk\u0105din\u0105d – gdzie nie spojrze\u0107, Rogi\u0144ski takiego w\u0142a\u015bnie otwartego, mocnego \u015bpiewania kobiecego w r\u00f3\u017cnej formie szuka) po prostu musia\u0142y si\u0119 polubi\u0107. Wiedzia\u0142em, \u017ce tak b\u0119dzie. Ale drugi plan – oto co\u015b, co tu robi przy kolejnych ods\u0142uchach niesamowit\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0119. Pami\u0119tam dawn\u0105 opowie\u015b\u0107 Kuby Suchara, kt\u00f3rej s\u0142ucha\u0142em wtedy jako prowadz\u0105cy w radiowej Dw\u00f3jce: o sesji nagraniowej z Robem Mazurkiem, kt\u00f3ra odbywa\u0142a si\u0119 w lesie, o naturalnych przeszkodach, burzy, deszczu. Nazywa\u0142o si\u0119 to potem Forest Underground i trafi\u0142o jako film bodaj do galerii BWA we Wroc\u0142awiu. Kuba m\u00f3wi\u0142 te\u017c o specyficznej akustyce takiego miejsca w\u015br\u00f3d drzew. Szkoda tylko, \u017ce nie mia\u0142 wtedy do pomocy Marcina Lenarczyka i Sebastiana Witkowskiego. Je\u015bli kto\u015b czasem chodzi do kina, m\u00f3g\u0142 si\u0119 zorientowa\u0107, \u017ce obaj ci grywaj\u0105cy czasem muzyk\u0119 panowie (jeden jako DJ Lenar, drugi cho\u0107by w zespole Najakotiva) cz\u0119sto pracuj\u0105 przy ud\u017awi\u0119kowieniu film\u00f3w. I robi\u0105 to dobrze. Tutaj, przy \u017bywi\u017anie, zrobili co\u015b wi\u0119cej.<\/p>\n

Jest oczywi\u015bcie burza (w utworze Cyranecka<\/em>), s\u0105 \u015bwierszcze, mn\u00f3stwo ptak\u00f3w, szczeka pies, warkocze ci\u0105gnik. Szumi\u0105 drzewa, a nade wszystko – s\u0142ycha\u0107 prawdziwe powietrze, nie to suche, wysterylizowane z klimatyzowanego studia nagraniowego, tylko nieprzetworzone, pe\u0142ne, wilgotne, pachn\u0105ce dziko\u015bci\u0105 i odpowiadaj\u0105ce Genowefie Lenarcik lekkim echem (a mo\u017ce to ju\u017c jaki\u015b patent Lenara?). Pomys\u0142 na realizacj\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105 p\u0142yty \u017bywizny ju\u017c sam w sobie zas\u0142uguje na Fryderyka. Wykonanie – na drugiego. Przysi\u0105g\u0142bym, \u017ce s\u0142ysz\u0119 gdzie\u015b w tle t\u0119 mityczn\u0105, filmow\u0105 drog\u0119 na Ostro\u0142\u0119k\u0119, chocia\u017c wiem, wiem – d\u017awi\u0119k zbierany by\u0142 jeszcze dalej na p\u00f3\u0142noc ni\u017c p\u00f3\u0142nocna cz\u0119\u015b\u0107 Mazowieckiego. Ale nie o to chodzi – w momentach, kiedy zostajemy sam na sam z gitar\u0105 Rogi\u0144skiego, co si\u0119 tu zdarza, dialog dalej trwa – tyle \u017ce rozmawiaj\u0105 z nim ju\u017c nie partie wokalne, tylko te d\u017awi\u0119ki otoczenia. W Na polu<\/em> mamy wr\u0119cz ca\u0142\u0105 feeri\u0119 d\u017awi\u0119k\u00f3w, kt\u00f3re kreuj\u0105 razem z meandrami gitary, tym razem ju\u017c mocniej modulowanej, efekt l\u0105dowania UFO na tej drodze na Ostro\u0142\u0119k\u0119. I je\u015bli po tylu ods\u0142uchach na liczniku, ile mam ja, ca\u0142o\u015b\u0107 przestanie ju\u017c was tak zaskakiwa\u0107, pozostanie wej\u015b\u0107 g\u0142\u0119biej w t\u0142o. Bo w tym jednym fragmencie odnale\u017a\u0107 mo\u017cna energi\u0119 kosmiczn\u0105, psychodeli\u0119, a mo\u017ce, m\u00f3j Bozez, m\u00f3j Bozez<\/em>, nawet jak\u0105\u015b si\u0142\u0119 nadprzyrodzon\u0105. <\/p>\n

Gdybym wiedzia\u0142, \u017ce pod Ostro\u0142\u0119k\u0105 drzemi\u0105 takie pok\u0142ady muzycznego transu, pewnie cz\u0119\u015bciej chodzi\u0142bym z ojcem do lasu zamiast s\u0142ucha\u0107 muzyki. Cho\u0107 \u017bywizna pokazuje poniek\u0105d, jak te dwie czynno\u015bci po\u0142\u0105czy\u0107. Tego typu muzyka brzmi jak nie st\u0105d, a jednocze\u015bnie przecie\u017c nie mog\u0142a powsta\u0107 nigdzie indziej. W ko\u0144cu jeste\u015bmy krajem las\u00f3w (\u017ceby nie powiedzie\u0107, \u017ce z ca\u0142ym krajem jeste\u015bmy w lesie). Mo\u017ce pora zacz\u0105\u0107 z tego korzysta\u0107.<\/p>\n

Populista presents \u017bYWIZNA Za\u015bwie\u0107 Niesi\u0105cku and Other Kurpian Songs<\/em><\/strong>, Bo\u0142t 2016, 9\/10<\/strong><\/p>\n