{"id":11966,"date":"2016-11-25T09:25:09","date_gmt":"2016-11-25T08:25:09","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=11966"},"modified":"2016-11-25T09:50:15","modified_gmt":"2016-11-25T08:50:15","slug":"muzyka-ludowa-z-ksiezyca","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/11\/25\/muzyka-ludowa-z-ksiezyca\/","title":{"rendered":"Muzyka ludowa z Ksi\u0119\u017cyca"},"content":{"rendered":"

By\u0107 mo\u017ce kto\u015b jeszcze pami\u0119ta miniaturk\u0119 Remka Hanaja<\/strong>, kt\u00f3ra zagubi\u0142a si\u0119 gdzie\u015b w pot\u0119\u017cnym, wyprzedanym ju\u017c chyba (cho\u0107 nie w postaci elektronicznej: t\u0119 mo\u017cna ca\u0142y czas zdoby\u0107 w dobrych sklepach<\/a>) zbiorze Miniatury<\/em>, zwanym te\u017c „kostk\u0105 Rudnika”. To by\u0142 wtedy jeden z ja\u015bniejszych punkt\u00f3w tamtej p\u0142yty, po\u015bwi\u0119conej muzyce Eugeniusza Rudnika oraz jej interpretacjom. A teraz okazuje si\u0119, \u017ce Remek Hanaj, podpora grupy Ksi\u0119\u017cyc, etnograf, pasjonat, popularyzator i wykonawca muzyki ludowej, ma tego wi\u0119cej. <\/p>\n

Temu, kto przes\u0142ucha w ca\u0142o\u015bci album Nagrania terenowe sn\u00f3w<\/em>, mo\u017ce si\u0119 wyda\u0107, \u017ce Hanaj ca\u0142\u0105 p\u0142yt\u0119 ulepi\u0142 z podobnych inspiracji jak ten sen o ludowym skrzypku z Szyd\u0142owca, kt\u00f3ry da\u0142 pocz\u0105tek tamtej miniaturze z „Kostki”. Komu si\u0119 wi\u0119c tamten utw\u00f3r podoba\u0142, powinien wr\u00f3ci\u0107 po jeszcze, tym bardziej, \u017ce ca\u0142y album zbiera utwory (powsta\u0142e w latach 2011-2016) tak samo udane, albo mo\u017ce i lepsze. ich si\u0142\u0105 jest oczywi\u015bcie r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 samego materia\u0142u \u017ar\u00f3d\u0142owego. Od frenetycznych, zap\u0119tlonych muzycznych moment\u00f3w jak Groove Zygmunta<\/em>, po psychodeliczne, zmanipulowane nagrania przyrody (Makatka kajocka<\/em> – centralny i chyba najwa\u017cniejszy moment na p\u0142ycie). Sk\u0142adnikiem mog\u0105 by\u0107 d\u017awi\u0119ki tradycyjnych instrument\u00f3w albo g\u0142osy – tutaj np. Mowodia <\/em>albo Puszcza\u0144ski<\/em>, robi\u0105cy z g\u0142osu ludzkiego (?) jaki\u015b zwierz\u0119cy, mo\u017ce krowi? Z humorem kojarz\u0105cym si\u0119 z utworami Rudnika. Ale klimat Nagra\u0144 terenowych sn\u00f3w<\/em> jest autentyczny i osobny, omija rafy cepelii i oczywiste wodotryski, jakie daje dzi\u015b praca z technologi\u0105 przetwarzania d\u017awi\u0119ku. Nie zamyka ludowo\u015bci w klatce jakiego\u015b na\u0142o\u017conego na ni\u0105 rytmu 4\/4, pod\u0105\u017ca bardziej za jej duchem ni\u017c stron\u0105 fizyczn\u0105. <\/p>\n

Wyobra\u017cam sobie, \u017ce podobne organiczne zewy wykorzystuje w Ksi\u0119\u017cycu, s\u0142ycha\u0107 nawet, \u017ce czasem niepotrzebnie ogranicza si\u0119 do jedno- lub dwuminutowych form, te d\u0142u\u017csze, wi\u0105\u017c\u0105ce ze sob\u0105 kilka r\u00f3\u017cnych motyw\u00f3w i pomys\u0142\u00f3w, to wi\u0119ksze wyzwanie, a wypadaj\u0105 na albumie znakomicie. Wi\u0119c je\u015bli lubicie Ksi\u0119\u017cyc, to solowego Hanaja po prostu musicie pozna\u0107. Bo co prawda nie s\u0105 to byty to\u017csame muzycznie (jedyne proste skojarzenie ze \u015bpiewno\u015bci\u0105 Ksi\u0119\u017cyca przynosi – jak dla mnie – fina\u0142 p\u0142yty), ale to troch\u0119 jak spin off ulubionego serialu – mam zreszt\u0105 wra\u017cenie, \u017ce przynajmniej rola Hanaja jest w pewnym stopniu zachowana. <\/p>\n

Sny s\u0105 pewnie niez\u0142\u0105 wym\u00f3wk\u0105 dla kogo\u015b, kto robi za medium, kt\u00f3re pozwala si\u0119 kontaktowa\u0107 z nie zawsze tak \u017cyw\u0105, czasem ju\u017c zagubion\u0105 w przesz\u0142o\u015bci tradycj\u0105. Widmowa tradycja to wa\u017cny w\u0105tek ostatnio, \u017ceby wspomnie\u0107 dzia\u0142ania Rogi\u0144skiego, a w pewnym stopniu tak\u017ce i Requiem ludowe<\/em> Kwadrofonika ze Strugiem. Ale Hanaj jest tu przecie\u017c – jak Rudnik – zarazem in\u017cynierem d\u017awi\u0119ku, ta\u015bmoci\u0105\u0142em<\/em>, did\u017cejem na kartoflisku. Pami\u0119tam, \u017ce gdy s\u0142ucha\u0142em zawartych na Miniaturach<\/em> remiks\u00f3w i interpretacji, Hanaj wydawa\u0142 mi si\u0119 jednym z dziwniejszych go\u015bci w tym kontek\u015bcie. Po przes\u0142uchaniu nowej p\u0142yty, gdy ju\u017c znam lepiej jego metody pracy z materia\u0142em \u017ar\u00f3d\u0142owym, gdy wiem, w jaki spos\u00f3b „hoduje d\u017awi\u0119ki”, jak kola\u017cowo przetwarza zarejestrowane nagrania muzyki tradycyjnej, musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce trudno by\u0142o o w\u0142a\u015bciwszy kontekst. <\/p>\n

By\u0142y niedawno w Requiem Records nagrania terenowe s\u00f3w, teraz Nagrania terenowe sn\u00f3w<\/em>. Nie uwolnimy si\u0119 chyba pr\u0119dko od przetwarzania tego, co wcze\u015bniej nagrane, ale autor tej p\u0142yty – w dodatku bajecznie wydanej – wskazuje now\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 recyklingu takich gotowych nagra\u0144. Ludow\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119. <\/p>\n

REMEK HANAJ Nagrania terenowe sn\u00f3w<\/em><\/strong>, Requiem 2016, 7\/10<\/strong><\/p>\n