Drugi pi\u0105tkowy wpis ma ju\u017c charakter wybitnie okoliczno\u015bciowy. Ot\u00f3\u017c tak: mo\u017ce jeszcze tego zjawiska nie odczuli\u015bcie, ale odpowiednio niskie cz\u0119stotliwo\u015bci, kt\u00f3rym przypisuje si\u0119 wiele r\u00f3\u017cnych cech, potrafi\u0105 te\u017c ogrzewa\u0107. Jak – nie przymierzaj\u0105c – pi\u0119\u0107dziesi\u0105tka. A mamy do czynienia z tak\u0105 sytuacj\u0105, \u017ce i sporo niskich rejestr\u00f3w, i jeszcze pi\u0119\u0107dziesi\u0105tka do tego. Dwa w jednym. Jaka to okazja?<\/p>\n
Odpowied\u017a jest prosta. Jak muzyka z p\u0142yty Normal Bias<\/strong>, polskiego producenckiego duetu Yaca i 77, kt\u00f3r\u0105 w\u0142a\u015bnie wyda\u0142a wytw\u00f3rnia U Know Me Records z pi\u0119\u0107dziesi\u0105tym numerem w katalogu. Przy okazji opisuj\u0105c trafnie jako brzmienie \u0142\u0105cz\u0105ce Studio One, czyli tradycyjny dub\/reggae z Jamajki, i berli\u0144sk\u0105 wytw\u00f3rni\u0119 Chain Reaction, czyli techno obserwowane od strony dubu. Proste bardzo – pod wzgl\u0119dem formy, kt\u00f3ra w dubie, nawet takim unowocze\u015bnionym, oparta jest przede wszystkim na subtelnym dozowaniu delay\u00f3w i schodzeniu w zakresie cz\u0119stotliwo\u015bciowym coraz ni\u017cej. Cho\u0107 producenci dodaj\u0105 tu troch\u0119 naddatk\u00f3w o charakterze glitchy, zak\u0142\u00f3ce\u0144, trzask\u00f3w, kt\u00f3re w naturalny spos\u00f3b wychodz\u0105 na pierwszy plan. Membrany wibruj\u0105, resory g\u0142o\u015bnik\u00f3w zepchni\u0119te do skrajnych pozycji emituj\u0105 delikatny basowy przester. Najlepszy utw\u00f3r w zestawie, Long On<\/em>, wydaje si\u0119 nawet t\u0119 obfito\u015b\u0107 puentowa\u0107. Ale zarazem jest to wszystko produkcyjnie trudne, bo album Normal Bias, kt\u00f3rych styl \u0142adnie okre\u015bla (i prosty) pomys\u0142 ok\u0142adkowy – typografia wstrz\u0105\u015bni\u0119ta jakimi\u015b potwornymi wibracjami – schodzi na d\u00f3\u0142 tak nisko, \u017ce bas nale\u017cy ju\u017c do gatunku tych, kt\u00f3re si\u0119 nie mieszcz\u0105 w s\u0142uchawkach. \u017beby go podziwia\u0107 w pe\u0142nej krasie – tu zmieniam si\u0119 w niedosz\u0142ego in\u017cyniera – potrzebujecie pomieszczenia o wymiarach pewnie z 50 metr\u00f3w kwadratowych, albo i wi\u0119cej. <\/p>\n Powinno si\u0119 uda\u0107 w sali warszawskiego klubu Mi\u0142o\u015b\u0107, gdzie ju\u017c dzi\u015b wieczorem zacna warszawska wytw\u00f3rnia \u015bwi\u0119tuje pi\u0119\u0107dziesi\u0105tk\u0119<\/a>, czyli w\u0142a\u015bnie publikacj\u0119 p\u0142yty z numerem 50. Wsp\u00f3\u0142czuj\u0119 nieco lokatorom s\u0105siednich kamienic, bo niskie cz\u0119stotliwo\u015bci to z\u0142o\u015bliwa bestia, kt\u00f3ra niesie si\u0119 przez ca\u0142e kwarta\u0142y. No ale okazja rzadka i impreza si\u0119 nale\u017cy. A forma uczczenia jubileuszu wydawnictwem, kt\u00f3re zdradza charakterystyczne dla UKM skupienie na winylowym no\u015bniku, podanym w dobrym t\u0142oczeniu i porz\u0105dnym masteringu, bardzo, ale to bardzo mi si\u0119 podoba. <\/p>\n Bas grzeje w uszy. Winyl kruszy beton. Wosk wygina stal. <\/p>\n NORMAL BIAS Normal Bias<\/em><\/strong>, U Know Me 2016, 7\/10<\/strong><\/p>\n