{"id":12032,"date":"2016-12-12T17:29:57","date_gmt":"2016-12-12T16:29:57","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=12032"},"modified":"2016-12-12T18:04:30","modified_gmt":"2016-12-12T17:04:30","slug":"idea-pelna-chaosu-remanenty-2016","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/12\/12\/idea-pelna-chaosu-remanenty-2016\/","title":{"rendered":"Idea pe\u0142na chaosu [remanenty 2016]"},"content":{"rendered":"

Skoro \u015bwiat og\u0142asza podsumowania, to mo\u017ce dobrze og\u0142osi\u0107 dla niepoznaki chocia\u017c remanenty. W tym tygodniu na Polifonii zapewne ca\u0142a seria zgubionych p\u0142yt z ostatnich miesi\u0119cy. Notek w wi\u0119kszo\u015bci dawno ju\u017c gotowych, czekaj\u0105cych w brudnopisie, ale z jakich\u015b powod\u00f3w (cho\u0107by takich, \u017ce nie pasowa\u0142y do \u017cadnego klucza dobieranych wcze\u015bniej album\u00f3w) nieopublikowanych. Na pocz\u0105tek: Wojtek Mazolewski<\/strong>.<\/p>\n

P\u0142yt\u0105 Chaos pe\u0142en idei <\/em>warto si\u0119 zainteresowa\u0107 z kilku powod\u00f3w. Po pierwsze, jest chyba drugim dopiero tytu\u0142em w dyskografii Mazolewskiego firmowanym tylko jego nazwiskiem (po Grzybobraniu <\/em>– ale to by\u0142a zupe\u0142nie inna epoka), a zatem – teoretycznie – w pe\u0142ni autorskim. Po drugie, nie jest do ko\u0144ca autorski pod wzgl\u0119dem programu, raczej po raz kolejny pokazuje autora jako pilnego s\u0142uchacza (o tym za chwil\u0119, bo forma prezentacji warta jest komentarza). Po trzecie wreszcie, jest rzadkim przyk\u0142adem gwiazdorskiej p\u0142yty (go\u015bcie!) nagrywanej przez posta\u0107 ze \u015bwiata jazzu. W sumie jest to zarazem jednak album, o kt\u00f3rego walorach muzycznych wsp\u00f3\u0142decyduj\u0105 w du\u017cym stopniu cz\u0142onkowie kwintetu Wojtka Mazolewskiego (tu z Qb\u0105 Janickim na perkusji), mamy wi\u0119c kontynuacj\u0119 dzia\u0142a\u0144 WMQ – i dodatkowy pow\u00f3d, \u017ceby pos\u0142ucha\u0107, bo to dobry sk\u0142ad. <\/p>\n

Chaos…<\/em> to w istocie kompilacja. Opakowana zreszt\u0105 w ba\u0142aganiarsk\u0105 ram\u0119, kt\u00f3ra wra\u017cenie zamieszkania raczej pot\u0119guje ni\u017c zmniejsza. I tak chaos, cho\u0107by i pe\u0142en idei, daje tu o sobie zna\u0107. Poza tym warto sobie zanotowa\u0107 jedn\u0105 zasad\u0119 (kt\u00f3ra ju\u017c nie pierwszy raz si\u0119 sprawdza): nie zaprasza si\u0119 na p\u0142yt\u0119 z udzia\u0142em wielu wokalist\u00f3w Justyny \u015awi\u0119s i Wojciecha Waglewskiego, bo prawdopodobnie skradn\u0105 show innym. I tak z jednej strony \u015awi\u0119s w ogranych \u0142adnym riffem d\u0119ciak\u00f3w Organizmach pi\u0119knych<\/em>, a z drugiej strony Waglewski z gitar\u0105 i pi\u00f3rem w Gdybym\/Get Free<\/em> stawiaj\u0105 ca\u0142\u0105 reszt\u0119 w trudnej sytuacji. Ten drugi utw\u00f3r to zreszt\u0105 forma charakterystyczna dla albumu – swoisty mashup piosenkowy utwor\u00f3w Voo Voo (tekst) i Major Lazer (muzyka), w zupe\u0142nie nowej oprawie, nagrany od pocz\u0105tku, a nie (jak w wypadku tradycyjnych mashup\u00f3w) kombinowany z gotowego materia\u0142u. I ta zabawa przynosi w paru sytuacjach ciekawe rezultaty. <\/p>\n

Znakomicie broni si\u0119 te\u017c liryczny Angel of the Morning\/Bangkok<\/em> z dobrze wykorzystanym stylem \u015bpiewania Natalii Przybysz – to r\u00f3wnie\u017c przyk\u0142ad takiej formy po\u015bredniej: ani do ko\u0144ca cover, ani ca\u0142kiem w\u0142asny repertuar, tylko utw\u00f3r Mazolewskiego z tekstem wyj\u0119tym z piosenki Chipa Taylora. Sk\u0105din\u0105d osoba wokalistki ka\u017ce na to spojrze\u0107 jako na zabieg nieco podobny co w wypadku Shy Albatross, na kt\u00f3rych p\u0142ycie Przybysz \u015bpiewa\u0142a ju\u017c stare s\u0142owa do nowej muzyki. Nieco s\u0142abiej wypada mashup Heart-Shaped Box <\/em>Nirvany i Love at First Sight<\/em> Kylie Minogue (wysoko na pop-topie wszech czas\u00f3w<\/a> Screenagers.pl) w wykonaniu Misi Furtak oraz zbitka Vademecum Skauta<\/em> Lady Pank i utworu Punkt Gda\u0144sk <\/em>lidera (kt\u00f3ry chowa si\u0119 tu za estetyk\u0105 Lady Pank), a tak\u017ce nowa wersja Bombtrack <\/em>RATM z Vieniem, co nie zmienia faktu, \u017ce wsz\u0119dzie tu chodzi o jakie\u015b poszukiwanie warto\u015bci dodanej. <\/p>\n

S\u0105 jednak i zwyk\u0142e covery, w tym zamordowany emeryck\u0105 troch\u0119 bigbitow\u0105 fraz\u0105 Ani Rusowicz White Rabbit <\/em>Jefferson Airplane. I tu znajdziemy rzeczy drugorz\u0119dne, albo i (jak ten powy\u017cszy) niepotrzebne. A je\u015bli doda\u0107 utwory instrumentalne i oryginalnie dopisane, zaczynamy naprawd\u0119 odnosi\u0107 wra\u017cenie dojmuj\u0105cego chaosu. Bo zaraz, czy to by\u0142o na bardzo powa\u017cnie, jakby wskazywa\u0142y wszystkie te po\u0142\u0105czenia na granicy akrobacji? A mo\u017ce to wszystko beztroska zabawa, co sygnalizuje naiwne i leniwe Day-O<\/em> z repertuaru Harry’ego Belafonte wykonywane (pi\u0119kne blachy sk\u0105din\u0105d) w ko\u0144c\u00f3wce p\u0142yty przez bazowy zesp\u00f3\u0142 Mazolewskiego? Mo\u017ce tu kupicie, mo\u017ce nie, ale ca\u0142o\u015b\u0107 wygl\u0105da, jak gdyby dopiero po zako\u0144czeniu ostatniej sesji lider zacz\u0105\u0142 si\u0119 drapa\u0107 w g\u0142ow\u0119 i zastanawia\u0107, co w\u0142a\u015bciwie chcia\u0142 przez to powiedzie\u0107. <\/p>\n

Wola\u0142bym zlinkowa\u0107 poni\u017cej dost\u0119pny na YouTube wyst\u0119p ze sceny alternatywnej w „Pegazie”<\/a>, ale ma mocno zdegradowany d\u017awi\u0119k. Wi\u0119c tylko nieruchomy obrazek z d\u017awi\u0119kiem ze studia, piosenk\u0119 zreszt\u0105 pewnie i tak na tym etapie ka\u017cdy zna.<\/p>\n

WOJTEK MAZOLEWSKI Chaos pe\u0142en idei<\/em><\/strong>, Agora 2016, 6-7\/10<\/strong><\/p>\n