
{"id":12036,"date":"2016-12-01T17:28:05","date_gmt":"2016-12-01T16:28:05","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=12036"},"modified":"2016-12-01T17:58:07","modified_gmt":"2016-12-01T16:58:07","slug":"drony-zataczaja-coraz-szersze-kregi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/12\/01\/drony-zataczaja-coraz-szersze-kregi\/","title":{"rendered":"Drony zataczaj\u0105 coraz szersze kr\u0119gi"},"content":{"rendered":"<p>Nie te z tytu\u0142u p\u0142yty Fisza. Nie te z gazetki marketu. I nie te z <a href=\"http:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/ludzieistyle\/1658832,1,drony-najmodniejsze-na-komunie.read\">listy prezent\u00f3w komunijnych<\/a>, cho\u0107by i emitowa\u0142y intensywne brz\u0119czenie lub basowy pomruk. Zreszt\u0105 prawda jest taka, \u017ce nawet muzyczne drony mo\u017cecie dzi\u015b podarowa\u0107 dziecku w postaci \u0142atwego w obs\u0142udze urz\u0105dzenia oferuj\u0105cego <a href=\"https:\/\/youtu.be\/vkKTyYkQmCQ\">mniejsze <\/a>lub <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=CrmG-P7rP4g\">wi\u0119ksze<\/a> mo\u017cliwo\u015bci. Du\u017co si\u0119 zmieni\u0142o od pionierskich czas\u00f3w, gdy jedynym \u017ar\u00f3d\u0142em d\u017awi\u0119ku dost\u0119pnym w studiu eksperymentalnym by\u0142 generator ton\u00f3w &#8211; przeznaczony zreszt\u0105 do zastosowa\u0144 naukowych, a nie artystycznych &#8211; z jedn\u0105 wielk\u0105 ga\u0142k\u0105. Ten znany z ok\u0142adki s\u0142ynnego boksu <strong>Pauline Oliveros<\/strong> <em>Reverberations<\/em>. A ca\u0142\u0105 reszt\u0119 zabieg\u00f3w d\u017awi\u0119kowych trzeba by\u0142o sobie wymy\u015bli\u0107, manipuluj\u0105c ta\u015bm\u0105 i okr\u0119caj\u0105c j\u0105 wok\u00f3\u0142 przestawianych mebli w studiu (pierwsze efekty pog\u0142osowe). Dzi\u015b w Dw\u00f3jce b\u0119dzie zapowiadany zestaw nagra\u0144 Oliveros, a w tym miejscu kilka moment\u00f3w, kiedy to ameryka\u0144ska artystka przebi\u0142a si\u0119 g\u0142\u0119biej w \u015bwiat muzyki rozrywkowej. Aha, wpis zawiera &#8211; je\u015bli to kogo\u015b interesuje &#8211; swego rodzaju playlist\u0119.<!--more--><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/lI2wHgf-2ZM\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Najpro\u015bciej b\u0119dzie oczywi\u015bcie na pocz\u0105tek zajrze\u0107 do dyskografii<strong> Sonic Youth<\/strong>, kt\u00f3rzy przygotowali na koniec poprzedniego stulecia album podsumowuj\u0105cy osi\u0105gni\u0119cia muzyczne wieku XX. A poniewa\u017c podeszli do sprawy z rozmachem, uda\u0142o im si\u0119 zam\u00f3wi\u0107 utw\u00f3r u Paline Oliveros. I tak na <em>Goodbye 20th Century<\/em> znalaz\u0142 si\u0119 utw\u00f3r <em>Six For New Time (For Sonic Youth)<\/em>, ani najlepszy w dyskografii zespo\u0142u, ani najbardziej reprezentatywny dla tw\u00f3rczo\u015bci Oliveros. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/VNrwkFxNro4\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Znacznie ciekawszym przyk\u0142adem wykorzystania dronu Oliveros by\u0142 utw\u00f3r <em>Asphalt II<\/em> z mojej ulubionej p\u0142yty <strong>DJ-a Spooky&#8217;ego<\/strong> <em>Optometry<\/em> nagranej z Matthew Shippem i jego jazow\u0105 za\u0142og\u0105 (The Blue Series!), ale przede wszystkim z dwoma gramofonami, kt\u00f3re &#8211; jak opowiada tu Carl Hancock Rux &#8211; pozwalaj\u0105 na granie motywami z <em>miliona muzyk\u00f3w<\/em>. Oliveros nie jest tu jakim\u015b jednorazowym kaprysem w ramach tego miliona, bo Spooky zas\u0142yn\u0105\u0142 z wmiksowywania nagra\u0144 XX-wiecznych klasyk\u00f3w w swoje sety did\u017cejskie, robi\u0105c to &#8211; mo\u017cna powiedzie\u0107 &#8211; zanim by\u0142o modne. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/5RPl5hkPRNs\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Ciekawym z punktu widzenia popularyzacji prac Oliveros epizodem by\u0142a jej wsp\u00f3\u0142praca z <strong>Avatar Orchestra Metaverse<\/strong>, czyli seri\u0105 awangardowych koncert\u00f3w, kt\u00f3re \u0142\u0105czy\u0142y \u015bwiat realny i rzeczywisto\u015b\u0107 gry <em>Second Life<\/em>. Znam je tylko z przekaz\u00f3w youtube&#8217;owych, jak ten powy\u017cej, swoj\u0105 przygod\u0119 w <em>SL<\/em> sko\u0144czy\u0142em dawno temu, ale pojawienie si\u0119 80-letniej Oliveros w wirtualnym \u015bwiecie musia\u0142o by\u0107 czym\u015b do\u015b\u0107 zaskakuj\u0105cym. Cho\u0107 przyznajmy, \u017ce spotkanie z muzyk\u0105 opart\u0105 na dronach np. w filmie &#8211; cho\u0107by w wykonaniu odnosz\u0105cego ostatnio sukcesy J\u00f3hanna J\u00f3hannssona (<em>Sicario<\/em>, teraz <em>Nowy pocz\u0105tek<\/em> z jego zatr\u0105caj\u0105cym o drony j\u0119zykiem obcych) &#8211; to zwyk\u0142e sprawy dla setek tysi\u0119cy, a pewnie i milion\u00f3w mieszka\u0144c\u00f3w planety. Avatar Orchestra Mateverse by\u0142o wi\u0119c raczej w awangardzie audiowizualnej (wizualizacje, wirtualne wizje instrument\u00f3w itd.) ni\u017c nie stricte muzycznej, ale to zawsze jaka\u015b pr\u00f3ba wyj\u015bcia do \u015bwiata bardziej masowego ni\u017c ten filharmoniczny.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/rrBpvp0xlRw\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Jeszcze jeden sampling dzisiaj. Utw\u00f3r <em>Mnemonics III<\/em> &#8211; w\u0142a\u015bnie z tego najwcze\u015bniejszego okresu pracy Oliveros (tego spod znaku pokr\u0119t\u0142a) &#8211; sta\u0142 si\u0119 kanw\u0105, na kt\u00f3rej osnute zosta\u0142o nagranie <em>Something They Don&#8217;t Know<\/em> formacji <strong>Clipping.<\/strong> I oni znani s\u0105 z nietypowych \u017ar\u00f3de\u0142, a przede wszystkim \u015bmia\u0142ego si\u0119gania po sample o noise&#8217;owym charakterze. Przydatno\u015b\u0107 Oliveros w tym zakresie jest niema\u0142a, co \u0142atwo sobie u\u015bwiadomi\u0107, si\u0119gaj\u0105c po utw\u00f3r <em>A Little Noise in the System<\/em> z roku 1967, dost\u0119pny na kompilacji Sub Rosy albo pi\u0119knym winylu wydanym przez Table of Elements, za kt\u00f3ry teraz pewnie mo\u017cna sobie kupi\u0107 dobrej klasy lataj\u0105cego drona do zastosowa\u0144 profesjonalnych. Aha, wydany na singlu utw\u00f3r Clipping jest przy tym chyba jedynym opartym na tw\u00f3rczo\u015bci Oliveros utworem muzycznym, w kt\u00f3rym pojawiaj\u0105 si\u0119 s\u0142owa bitch, nigga, shit, dick, fuck i motherfucker.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"450\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/285839847&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_comments=true&amp;show_user=true&amp;show_reposts=false&amp;visual=true\"><\/iframe><\/p>\n<p>Za reszt\u0119 rezonansu Oliveros w muzyce popularnej niech robi\u0105 r\u00f3\u017cne sfery jej wp\u0142ywu. U nas w tym roku cho\u0107by grupa <strong>Lotto<\/strong>, kt\u00f3ra na <em>Elite Feline<\/em>, jednej z najlepszych polskich p\u0142yt roku, spogl\u0105da\u0142a bardziej w jej stron\u0119 &#8211; czy w kierunku LaMonte Younge&#8217;a &#8211; ni\u017c w stron\u0119 improwizuj\u0105cej grupy The Necks, z kt\u00f3r\u0105 muzycy por\u00f3wnywani byli wcze\u015bniej. T\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 wydaje si\u0119 trio Lotto prowadzi\u0107 kontrabasista <strong>Mike Majkowski<\/strong>, polski Australijczyk z Berlina, kt\u00f3ry na \u0142ono zespo\u0142u przeszczepia sw\u00f3j styl gry &#8211; pozornie prosty, ale g\u0119sty, monotonny, wymagaj\u0105cy przygotowania fizycznego i totalnego wr\u0119cz skupienia. Sam praktykuje to na albumach solowych od jakiego\u015b czasu, pisa\u0142em ju\u017c zreszt\u0105 o nim na Polifonii.<\/p>\n<p>Album <em>Swimming in Light<\/em>, kt\u00f3ry premier\u0119 w belgijskim Entr&#8217;acte mia\u0142 mie\u0107 w listopadzie (ale zdaje si\u0119, \u017ce przesuni\u0119to j\u0105 na grudzie\u0144), to esencja tego stylu. Sk\u0105pany w \u015bwietle to on raczej nie jest, cho\u0107 badaj\u0105cy wzajemne relacje wybrzmiewaj\u0105cych ton\u00f3w Majkowski czasem osi\u0105ga mo\u017ce jaki\u015b efekt kojarz\u0105cy si\u0119 z przeb\u0142yskiem \u015bwiat\u0142a. Od poprzednich jego p\u0142yt t\u0119 now\u0105 r\u00f3\u017cni nawarstwienie \u015brodk\u00f3w, bo w d\u0142ugich, dwudziestominutowych kompozycjach wybrzmiewa kilka partii (totalnie ascetycznych &#8211; jeden, g\u00f3ra dwa d\u017awi\u0119ki) naraz. Kontrabas bywa tu dublowany brzmieniami syntezatora, nagraniami terenowymi, towarzysz\u0105 mu rozedrgane d\u017awi\u0119ki perkusyjne, kt\u00f3re do i tak klaustrofobicznego nastroju dodaj\u0105 jeszcze troch\u0119 nerwowo\u015bci. Nic jednak nie dzia\u0142a tak mocno jak wizyt\u00f3wkowe wr\u0119cz, g\u0119ste, niepokoj\u0105ce tremolo kontrabasu w pierwszym na p\u0142ycie <em>Radio Weather Vending Machine<\/em>. Je\u015bli wzi\u0105\u0107 pod uwag\u0119 ostatni album X-Navi:et i tegoroczn\u0105 p\u0142yt\u0119 Anny Zaradny, ale te\u017c w znacznej mierze oklaskiwane przeze mnie trio LAM, oka\u017ce si\u0119, \u017ce mamy w Polsce rosn\u0105c\u0105 grup\u0119 muzyk\u00f3w, kt\u00f3rzy z g\u0142\u0119bokiego s\u0142uchania Pauline Oliveros wyci\u0105gn\u0119li co\u015b wi\u0119cej ni\u017c napis na koszulk\u0119. Szkoda, \u017ce nie b\u0119d\u0105 mogli z ni\u0105 zagra\u0107.<\/p>\n<p><strong><br \/>\nMIKE MAJKOWSKI <em>Swimming in Light<\/em><\/strong>, Entr&#8217;acte 2016, <strong>8\/10<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Nie te z tytu\u0142u p\u0142yty Fisza. Nie te z gazetki marketu. I nie te z listy prezent\u00f3w komunijnych, cho\u0107by i emitowa\u0142y intensywne brz\u0119czenie lub basowy pomruk. Zreszt\u0105 prawda jest taka, \u017ce nawet muzyczne drony mo\u017cecie dzi\u015b podarowa\u0107 dziecku w postaci \u0142atwego w obs\u0142udze urz\u0105dzenia oferuj\u0105cego mniejsze lub wi\u0119ksze mo\u017cliwo\u015bci. Du\u017co si\u0119 zmieni\u0142o od pionierskich czas\u00f3w, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":12039,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,312,120,2613,7,2249],"tags":[2614,1788,1538,1159,1610,167],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12036"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12036"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12036\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12043,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12036\/revisions\/12043"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/12039"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12036"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12036"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12036"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}