{"id":12096,"date":"2016-12-07T09:00:48","date_gmt":"2016-12-07T08:00:48","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=12096"},"modified":"2016-12-07T09:56:09","modified_gmt":"2016-12-07T08:56:09","slug":"wsrod-sensacji-nominacji","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/12\/07\/wsrod-sensacji-nominacji\/","title":{"rendered":"W\u015br\u00f3d sensacji nominacji"},"content":{"rendered":"<p>Przede wszystkim: du\u017co ich! W og\u0142oszonych wczoraj <a href=\"http:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/paszporty\">nominacjach do Paszport\u00f3w Polityki<\/a> \u0142\u0105cznie 21 szans na nagrod\u0119 dla kultury z siedmiu dziedzin. Jest mi ogromnie mi\u0142o, \u017ce dzi\u0119ki uporowi kilku os\u00f3b i wsparciu ca\u0142ej grupy \u015brodowiskowych juror\u00f3w po raz pierwszy nominujemy tw\u00f3rc\u00f3w gier wideo i innych form cyfrowej sztuki (nominacje <a href=\"http:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/paszporty\">tutaj<\/a> &#8211; konkurencja na poziomie hardcore). Z kolei w kategorii Muzyka popularna fajnie zobaczy\u0107 dw\u00f3ch artyst\u00f3w ju\u017c wcze\u015bniej typowanych (Raphael Rogi\u0144ski i Wac\u0142aw Zimpel) oraz nienominowany dot\u0105d duet Taco Hemingway &#038; Rumak. A to przecie\u017c ledwie u\u0142amek \u017cycia scenicznego w tej dziedzinie. Ale\u017c fantastyczny by\u0142 ten rok, gdzie\u015b daleko, poza sfer\u0105 polityki w kraju i na \u015bwiecie. Do tego wszystkiego wczoraj sp\u0142yn\u0119\u0142y informacje o <a href=\"http:\/\/thequietus.com\/articles\/21429-albums-of-the-year-2016\">dw\u00f3ch kolejnych p\u0142ytach z Instant Classic<\/a> w setce p\u0142yt roku serwisu The Quietus. No i nominacje do Grammy. Bardzo mainstreamowe, rzecz jasna, z wysuwaj\u0105c\u0105 si\u0119 na pierwszy plan rywalizacj\u0105 mi\u0119dzy Adele a Beyonce w kilku kategoriach. Cho\u0107 oczywi\u015bcie by\u0142oby naiwno\u015bci\u0105 zamykanie ca\u0142ej sprawy w jednym zdaniu.<!--more--><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/SyHDZyOuiDY\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>O ameryka\u0144skich Grammy, czyli wci\u0105\u017c najwi\u0119kszych nagrodach rynku muzycznego, przy okazji ich 59. edycji mo\u017cna przecie\u017c m\u00f3wi\u0107 w zupe\u0142nie innych kontekstach. Na przyk\u0142ad polskich akcent\u00f3w. W tym roku s\u0105 dwa: album Warner Classics <em>Penderecki Conducts Penderecki, Volume 1<\/em> &#8211; du\u017ca rzecz, bo to polska produkcja nagrana u nas przez orkiestr\u0119 Filharmonii Narodowej, w dodatku w kategorii nagra\u0144 muzyki wokalnej nie bez szans! &#8211; oraz nagranie <em>Kr\u00f3la Rogera<\/em> Szymanowskiego z Mariuszem Kwietniem w g\u0142\u00f3wnej roli (ale to ju\u017c produkcja The Royal Opera House). Na razie to (pr\u00f3cz sceny alternatywnej) s\u0105 rejony muzyczne, gdzie \u015bmia\u0142o konkurujemy ze \u015bwiatem w dziedzinie fonografii. Bardziej podniecaj\u0105ce ni\u017c starcie Drake&#8217;a z Kanye Westem albo Rihann\u0105 s\u0105 dla mnie rozstrzygni\u0119cia w kilku innych kategoriach. No i ju\u017c sam fakt nominacji w presti\u017cowej kategorii Album roku dla bardziej chwalonego przez krytyk\u0119 ni\u017c masowo kupowanego <a href=\"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2016\/05\/04\/kwiecien-miesiacem-kleski\/\">Sturgilla Simpsona<\/a> media ameryka\u0144skie <a href=\"http:\/\/www.billboard.com\/articles\/news\/grammys\/7603835\/who-is-sturgill-simpson-grammy-album-of-year-2017\">pr\u00f3buj\u0105 wyt\u0142umaczy\u0107<\/a>. Jego konkurencja? Adele, Beyonce, Bieber i Drake. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/uGshIKZJx1o\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Nagrod\u0119 w kategorii Best Rock Song ma (du\u017ce) szanse otrzyma\u0107 po\u015bmiertnie David Bowie za <em>Blackstar <\/em>i by\u0142aby to &#8211; bior\u0105c pod uwag\u0119 konstrukcj\u0119, znikom\u0105 rockowo\u015b\u0107 i cho\u0107by sam czas trwania tej kompozycji &#8211; nagroda prze\u0142amuj\u0105ca schematy. Do nagrody w do\u015b\u0107 konserwatywnej zwykle kategorii Music for Visual Media nominowane zosta\u0142y dwie p\u0142yty Kyle&#8217;a Dixona i Michaela Steina (vol. 1 i 2) z muzyk\u0105 do serialu <em>Stranger Things<\/em>. I je\u015bli dostan\u0105 Grammy, b\u0119dzie to kolejny du\u017cy sukces serii i ciekawe (zar\u00f3wno pod wzgl\u0119dem stylistyki, jak i samego serialowego pochodzenia) rozstrzygni\u0119cie. Tyle \u017ce kategoria ma obsad\u0119 mocniejsz\u0105 (jak dla mnie) ni\u017c te teoretycznie wi\u0119ksze i popularniejsze. Jest Ennio Morricone z soundtrackiem do Tarantino, s\u0105 John Williams i Thomas Newman, a do tego jeszcze Alva Noto &#038; Ryuichi Sakamoto ze <em>Zjaw\u0105<\/em>. Nast\u0119pc\u0105 W\u0142odka Pawlika (jakkolwiek zabawnie to brzmi) w kategorii jazzu orkiestrowego ma szans\u0119 by\u0107 <a href=\"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2016\/10\/24\/plyta-dla-antoniego-macierewicza\/\">opisywany przeze mnie<\/a> \u015bwietny zesp\u00f3\u0142 Darcy James Argue&#8217;s Secret Society. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/EOfaZDLtvUY\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Powr\u00f3\u0107my jednak na koniec do Polski. Nie pisa\u0142em wcze\u015bniej o trzecim albumie improwizuj\u0105cego septetu <strong>Innercity Ensemble<\/strong>, wi\u0119c powinno mi si\u0119 zrobi\u0107 g\u0142upio, gdy zobaczy\u0142em ich na trzecim miejscu listy najlepszych wydawnictw roku w Quietusie. Ale g\u0142upio mi w \u017cadnym razie nie jest. Po pierwsze, ten sam Quietus &#8211; o kt\u00f3rym mo\u017cna powiedzie\u0107 par\u0119 ciep\u0142ych s\u0142\u00f3w w kontek\u015bcie innych wybor\u00f3w &#8211; nie dostrzeg\u0142 klasy album\u00f3w LAM i Lotto, kt\u00f3re wysz\u0142y w tej samej wytw\u00f3rni. Po drugie, poprzednie albumy IE, szczeg\u00f3lnie drugi, uwa\u017cam za p\u0142yty znakomite. Po trzecie wreszcie: album <em>III<\/em> uwa\u017cam za p\u0142yt\u0119 w dyskografii tej  bydgosko-toru\u0144skiej (Quietus por\u00f3wnywa\u0142 ich z Avengersami Marvela) formacji nieco s\u0142absz\u0105 od poprzedniej. Kr\u00f3tsz\u0105, ale zarazem te\u017c jakby mniej skoncentrowan\u0105. Bo cho\u0107 pod wzgl\u0119dem umiej\u0119tno\u015bci i zespo\u0142owego zgrania to lata ca\u0142e od debiutanckiego <em>Katahdin<\/em>, to jednak nie ma ol\u015bnienia znanego z &#8222;dw\u00f3jki&#8221;. <\/p>\n<p>Jeste\u015bmy tu przez d\u0142ugie minuty rozdarci stylistycznie: pomi\u0119dzy inspirowanym wyra\u017anie maroka\u0144skim transem na pocz\u0105tku p\u0142yty, nieco zbyt ju\u017c mocno opartym na partiach Wojciecha Jachny utworem <em>Gdy oddech g\u00f3r rozpoznany<\/em> i <em>W prze\u015bwicie&#8230;<\/em>, robi\u0105cym z kolei wra\u017cenie rozbudowanej introdukcji do jakiej\u015b wi\u0119kszej formy. Dopiero czwarty fragment, z parti\u0105 gitary barytonowej Jakuba Zi\u00f3\u0142ka na tle misternie inkrustowanego, p\u0142yn\u0105cego, psychodelicznego t\u0142a, by\u0142 dla mnie tym poziomem, kt\u00f3rego na albumie Innercity (po do\u015bwiadczeniach <em>II<\/em>) oczekiwa\u0142em. A dopiero <em>Staje si\u0119 pr\u0105dem nieprzespanej godziny<\/em> prezentuje ten zesp\u00f3\u0142 w pe\u0142ni olbrzymich mo\u017cliwo\u015bci w zakresie brzmienia, faktury i wci\u0105gaj\u0105cych coraz mocniej psychodelicznych groove&#8217;\u00f3w z g\u0119st\u0105, ale oryginaln\u0105 gr\u0105 perkusist\u00f3w. Gdyby te dwa utwory z\u0142o\u017cy\u0142y si\u0119 na EP-k\u0119 z fina\u0142owym <em>Godzi nas ze \u015bwiatem<\/em>, by\u0142aby to by\u0107 mo\u017ce najdoskonalsza p\u0142yta kolektywu. A w tym kszta\u0142cie, cho\u0107 i tak godna rekomendacji, ka\u017ce jednak spokojnie liczy\u0107 na wi\u0119cej. Wklejony nieco wy\u017cej cover utworu grupy Faust (nagrany na urodziny, o kt\u00f3rych za moment) sugeruje, \u017ce jest na co czeka\u0107.<\/p>\n<p>Nominacje, sensacje, nagrody czy rankingi roczne &#8211; w porz\u0105dku, bardzo to wszystko po\u017cyteczne, ale oczywi\u015bcie nie zast\u0105pi przes\u0142uchania na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119. Cho\u0107 te ostatnie m\u00f3wi\u0105 mi coraz dobitniej, \u017ce w sumie godn\u0105 dziesi\u0105tk\u0119 roku da\u0142oby si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0107 z samych fonogram\u00f3w wydawanych przez <a href=\"https:\/\/www.facebook.com\/events\/1101454709945733\/\">\u015bwi\u0119tuj\u0105c\u0105 w tym tygodniu pi\u0119ciolecie<\/a> wytw\u00f3rni\u0119 Instant Classic.<\/p>\n<p><strong>INNERCITY ENSEMBLE <em>III<\/em><\/strong>, Instant Classic 2016, <strong>7\/10 <\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/ZUJcIiYvh_Y\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Przede wszystkim: du\u017co ich! W og\u0142oszonych wczoraj nominacjach do Paszport\u00f3w Polityki \u0142\u0105cznie 21 szans na nagrod\u0119 dla kultury z siedmiu dziedzin. Jest mi ogromnie mi\u0142o, \u017ce dzi\u0119ki uporowi kilku os\u00f3b i wsparciu ca\u0142ej grupy \u015brodowiskowych juror\u00f3w po raz pierwszy nominujemy tw\u00f3rc\u00f3w gier wideo i innych form cyfrowej sztuki (nominacje tutaj &#8211; konkurencja na poziomie hardcore). [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":12097,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,3,312,120,107,558,7,2249,1139],"tags":[1242,1166,2038,2225],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12096"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12096"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12096\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12109,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12096\/revisions\/12109"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/12097"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12096"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12096"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12096"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}