{"id":12149,"date":"2016-12-19T10:48:03","date_gmt":"2016-12-19T09:48:03","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=12149"},"modified":"2016-12-19T10:48:03","modified_gmt":"2016-12-19T09:48:03","slug":"muzyka-rowniez-buduje-wiezi-remanenty-2016","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/12\/19\/muzyka-rowniez-buduje-wiezi-remanenty-2016\/","title":{"rendered":"Muzyka r\u00f3wnie\u017c buduje wi\u0119zi [remanenty 2016]"},"content":{"rendered":"<p>G\u0142\u00f3d muzyki okaza\u0142 si\u0119 na tyle du\u017cy, \u017ce jedynym winylem, kt\u00f3ry jeszcze zalega na p\u00f3\u0142kach po akcji sklepu na B, jest p\u0142yta grupy Lady Pank. Si\u0142a muzyki jest tak wielka, \u017ce po rzuconym z m\u00f3wnicy ha\u015ble <em>Muzyka \u0142agodzi obyczaje<\/em> zasadniczo dosz\u0142o w kraju do rozruch\u00f3w. Improwizacja jest tak wa\u017cn\u0105 umiej\u0119tno\u015bci\u0105, \u017ce jej brak wywo\u0142a\u0142 konflikt, kt\u00f3ry trwa od kilku dni. A mnie zach\u0119ci\u0142 do tego, by na pocz\u0105tek dzisiejszego wpisu zajrze\u0107 do bada\u0144 Larry&#8217;ego Parsonsa, kt\u00f3ry prowadzi\u0142 do\u015bwiadczenia na graj\u0105cych wsp\u00f3lnie muzykach Pulp, reakcje ich m\u00f3zg\u00f3w opisuj\u0105c jako wykonywanie \u201eskomplikowanych spo\u0142ecznie anga\u017cuj\u0105cych zada\u0144 z mn\u00f3stwem decyzji podejmowanych w ci\u0105gu milisekund\u201d. Badacz ten mia\u0142 teori\u0119, \u017ce synchronizacja pracy m\u00f3zg\u00f3w ludzi muzykuj\u0105cych wsp\u00f3lnie mo\u017ce mie\u0107 co\u015b wsp\u00f3lnego z kszta\u0142towaniem ludzkiej wsp\u00f3\u0142pracy u zarania naszego gatunku. \u017be poprzez muzyk\u0119 i taniec ludzie budowali wi\u0119zi, bez kt\u00f3rych grupowe dzia\u0142anie nie by\u0142oby mo\u017cliwe. <!--more--><\/p>\n<p>Tu dwie dygresje. Pierwsza taka, \u017ce Larry Parsons <a href=\"https:\/\/www.scripps.edu\/newsandviews\/e_20160704\/parsons.html\">zmar\u0142 w czerwcu tego roku<\/a>, tak czarnego dla muzyki, kt\u00f3r\u0105 jako neurobiolog si\u0119 zajmowa\u0142. Druga &#8211; \u017ce mo\u017ce \u015bpiewaj\u0105c wsp\u00f3lnie kol\u0119dy, albo przynajmniej s\u0142uchaj\u0105c wsp\u00f3lnie muzyki mamy szanse w \u015awi\u0119ta troch\u0119 t\u0119 wsp\u00f3lnot\u0119 odbudowa\u0107?<\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1404316437\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/sluchaj.bandcamp.com\/album\/sufia\">Sufia by Dominik Bukowski Quartet feat. Amir ElSaffar<\/a><\/iframe><\/p>\n<p>Co do s\u0142uchania &#8211; dzi\u015b kilka kolejnych wa\u017cnych p\u0142yt remanentowych. Pierwsz\u0105 jest <em>Sufia<\/em> (Fundacja S\u0142uchaj!, 8\/10) kwartetu <strong>Dominika Bukowskiego<\/strong> z Amirem ElSaffarem. Nagrany w klubie \u017bak koncert z gda\u0144skiego festiwalu Jazz Jantar. Pojawia\u0142y si\u0119 ostatnio &#8211; cz\u0119sto jako sp\u00f3\u017anione echo Roku Kolberga &#8211; nowe pr\u00f3by zderzenia polskiej tradycji muzycznej z jazzem (cho\u0107by Irka Wojtczaka). Pr\u00f3ba Bukowskiego jest jedn\u0105 z najciekawszych, z jakimi mia\u0142em do czynienia. I tak\u0105, kt\u00f3ra mo\u017ce przypa\u015b\u0107 do gustu bardzo szerokiemu gronu s\u0142uchaczy. ElSaffar, znakomity ameryka\u0144ski tr\u0119bacz o irackich korzeniach, zainteresowany tradycj\u0105 arabsk\u0105, konfrontuje si\u0119 tu z melodiami wyci\u0105gni\u0119tymi ze zbioru Kolberga przez Bukowskiego, a ich scenicznemu spotkaniu towarzyszy \u015bwietna sekcja rytmiczna (Adam \u017buchowski, Patryk Dobosz). Zgrzytu wynikaj\u0105cego potencjalnie z trudnego \u0142\u0105czenia tych tradycji, nie s\u0142ycha\u0107 tu w og\u00f3le. Album jest popisem i wizyt\u00f3wk\u0105 przede wszystkim dla polskiego wibrafonisty, kt\u00f3ry &#8211; cho\u0107 solowych partii gra mniej &#8211; kontroluje ca\u0142o\u015b\u0107, w kontynuacji poszukiwa\u0144 sygnalizowanych niegdy\u015b nie\u015bmia\u0142o na klasycznym <em>Bazaar <\/em>przez Miliana czuj\u0105c si\u0119 jak ryba w wodzie. Dobr\u0105 platform\u0105 do improwizacji okazuje si\u0119 zar\u00f3wno jeden, jak i drugi \u015bwiat muzyki ludowej, a kiedy jeszcze ElSaffar przesiada si\u0119 na wywodz\u0105cy si\u0119 z perskiej tradycji strunowy santur w <em>Krakowiaku<\/em>, odleg\u0142o\u015b\u0107 tych muzycznych \u015bwiat\u00f3w staje si\u0119 czym\u015b zupe\u0142nie zaniedbywalnym. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"450\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/283629708&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_comments=true&amp;show_user=true&amp;show_reposts=false&amp;visual=true\"><\/iframe><\/p>\n<p><em>DCMS<\/em> (Fundacja Kaisera S\u00f6ze, 7\/10), album kwartetu <strong>Dokalski\/Cie\u015blak\/Miarczy\u0144ski\/Steinbrich<\/strong> (bardzo podoba mi si\u0119 skr\u00f3t w adresie bandcampowym: <a href=\"https:\/\/dokciemiarstein.bandcamp.com\/releases\">Dokciekmiarstein<\/a>), to znacznie ostrzejsza, bardziej przenikliwa &#8211; ju\u017c od pierwszych takt\u00f3w &#8211; muzyka improwizowana na pograniczu poszukiwa\u0144 jazzowych i filharmonicznych. Przed\u0119cia, zaskakuj\u0105ce szar\u017ce perkusyjne, rozszerzone techniki gry na wszystkich instrumentach. I wzajemne po\u015bcigi w improwizacji kolektywnej, przy czym chwilami trudno si\u0119 zorientowa\u0107, kto tu kogo goni, a kto prowadzi ca\u0142y ten kolektyw. Co w wielu momentach okazuje si\u0119 zalet\u0105, ale bywa pewnym mankamentem tego ciekawego startuj\u0105cego kolektywu. Potwierdzaj\u0105 to momenty, kiedy jednak temat tr\u0119bacza Olgierda Dokalskiego bardziej zdecydowanie prowadzi ca\u0142\u0105 czw\u00f3rk\u0119 w <em>Przetrwa\u0107 po\u017c\u0105danie<\/em> (nieco s\u0142abszy jest w mojej opinii dwucz\u0119\u015bciowy<em> Szpital przemienienia<\/em>). W opartym na tradycyjnej melodii <em>Lamencie <\/em> ca\u0142a czw\u00f3rka brzmi bardziej konwencjonalnie, ale i ten utw\u00f3r pokazuje, jak du\u017cy jest potencja\u0142 kwartetu, w kt\u00f3rym najbardziej znanym nazwiskiem jest oczywi\u015bcie Dokalski, ale wychodz\u0105cym na pierwszy plan muzykiem w tym zrealizowanym w do\u015b\u0107 skromnych warunkach nagraniu bywa cz\u0119sto perkusista Jakub Miarczy\u0144ski. Sk\u0142ad uzupe\u0142niaj\u0105 Jacek Steinbrich graj\u0105cy na kontrabasie (i mocniej przejmuj\u0105cy inicjatyw\u0119 w kompozycji <em>Poza kadrem <\/em>Dokalskiego &#8211; najlepszej na p\u0142ycie) i saksofonista Tadeusz Cie\u015blak (og\u00f3lnie udany wyst\u0119p). Dobra baza do dalszych poszukiwa\u0144 i z pewno\u015bci\u0105 album wart zainteresowania. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"450\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/291476890&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_comments=true&amp;show_user=true&amp;show_reposts=false&amp;visual=true\"><\/iframe><\/p>\n<p>Kompletnym zaskoczeniem z niby podobnej, ale jednak nieco innej stylistycznie p\u00f3\u0142ki jest dla mnie album <em>Zweiheitsmusik <\/em>(Nasze Nagrania, 8\/10) duetu <strong>Bogusz Rupniewski<\/strong>. P\u0142ycie towarzyszy historia tytu\u0142owej postaci przedwojennego \u0142\u00f3dzkiego artysty, co to niby gra\u0142 tak, \u017ce ludzie my\u015bleli, \u017ce skrzypce i wiolonczela brzmi\u0105 jednocze\u015bnie. Co oczywi\u015bcie jest \u0142atwe do sklasyfikowania jako mistyfikacja, gdy spojrzymy na nazwiska dwojga muzyk\u00f3w odpowiedzialnych za Zweiheitsmusik. Ma\u0142gorzata Bogusz-Cyganowska gra na wiolonczeli, a Micha\u0142 Rupniewski na skrzypcach. I oboje s\u0105 muzykami istniej\u0105cymi realnie, mnie znanymi dot\u0105d z pracy w \u0142\u00f3dzkiej formacji D\u017awi\u0119k-Bud. Tu improwizuj\u0105 rzeczywi\u015bcie do\u015b\u0107 synergicznie, jak gdyby stanowili jeden tw\u00f3rczy organizm, pos\u0142uguj\u0105cy si\u0119 zarazem zamaszystym, romantycznym gestem i precyzj\u0105 sonorystycznego laboratorium. Planem i intuicj\u0105, szkie\u0142kiem i natchnieniem. Tworz\u0105 te\u017c muzyk\u0119 dwojak\u0105, dualistyczn\u0105 (co niemiecka nazwa sygnalizuje), bo mimo ewidentnych nawi\u0105za\u0144 do muzyki dawnej (kt\u00f3re pewnie najlepiej oceni\u0142by red. Hawryluk &#8211; zanios\u0119 mu ten album i zapytam) i do p\u00f3\u017aniejszej wirtuozowskiej tradycji muzyki powa\u017cnej, niesie zarazem wsp\u00f3\u0142czesne spojrzenie na rzeczon\u0105 improwizacj\u0119. Przyznam, \u017ce zanim pos\u0142ucha\u0142em tej p\u0142yty, przeczyta\u0142em ju\u017c <a href=\"http:\/\/kulturastaroci.blogspot.com\/2016\/11\/bogusz-rupniewski-zweiheitmusik.html\">recenzj\u0119 na blogu Kultura Staroci<\/a> i ciekawy tekst rozpoczynaj\u0105cy si\u0119 zdaniem <em>Oto przed wami jedna z najciekawszych, o ile nie najciekawsza p\u0142yta p\u0142yta z muzyk\u0105 improwizowan\u0105, kt\u00f3ra ukaza\u0142a si\u0119 tego roku<\/em> bardzo mnie do s\u0142uchania zmobilizowa\u0142. Nie przecz\u0119 te\u017c, \u017ce czyta\u0142em tak\u017ce impresyjn\u0105, ale r\u00f3wnie przekonuj\u0105c\u0105 <a href=\"http:\/\/1uchem1okiem.blogspot.com\/2016\/12\/chopak-z-grembacha-bogusz-rupniewski.html\">recenzj\u0119 na blogu Bartosza Nowickiego<\/a>. Nie jest \u017ale z polsk\u0105 blogosfer\u0105, skoro takie nieoczywiste premiery nie przechodz\u0105 bez echa. <\/p>\n<p>I tego \u017cyczy\u0142bym sobie jeszcze wi\u0119cej. Ciekawej muzyki z ma\u0142ych wytw\u00f3rni i tak udanych tekst\u00f3w na jej temat. A ujmuj\u0105c rzecz og\u00f3lniej (cho\u0107 ci\u0105gle za Parsonsem) i wychodz\u0105c ju\u017c poza \u015bwiat muzyki: cz\u0119stszej synchronizacji pracy ludzkich m\u00f3zg\u00f3w w celu budowania wi\u0119zi, a nie ich niszczenia.      <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>G\u0142\u00f3d muzyki okaza\u0142 si\u0119 na tyle du\u017cy, \u017ce jedynym winylem, kt\u00f3ry jeszcze zalega na p\u00f3\u0142kach po akcji sklepu na B, jest p\u0142yta grupy Lady Pank. Si\u0142a muzyki jest tak wielka, \u017ce po rzuconym z m\u00f3wnicy ha\u015ble Muzyka \u0142agodzi obyczaje zasadniczo dosz\u0142o w kraju do rozruch\u00f3w. Improwizacja jest tak wa\u017cn\u0105 umiej\u0119tno\u015bci\u0105, \u017ce jej brak wywo\u0142a\u0142 konflikt, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":12152,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,312,120,107,7,2249,1139],"tags":[2622,2624,2623,2621,2626,2627,2359,2625],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12149"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12149"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12149\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12155,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12149\/revisions\/12155"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/12152"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12149"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12149"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12149"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}