{"id":1230,"date":"2011-08-11T14:56:26","date_gmt":"2011-08-11T12:56:26","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=1230"},"modified":"2011-08-11T14:56:26","modified_gmt":"2011-08-11T12:56:26","slug":"trzy-spotkania-z-duchem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/08\/11\/trzy-spotkania-z-duchem\/","title":{"rendered":"Trzy spotkania z duchem"},"content":{"rendered":"

Pami\u0119tacie pewnie zdanie, kt\u00f3re mia\u0142 wypowiedzie\u0107 o sobie Albert Ayler: „Coltrane by\u0142 Ojcem, Pharoah Synem, a ja jestem Duchem \u015awi\u0119tym”. Jim O’Rourke<\/strong> te\u017c m\u00f3g\u0142by co\u015b takiego powiedzie\u0107. Na przyk\u0142ad: „Branca by\u0142 Ojcem, Thurston Synem, a ja jestem Duchem \u015awi\u0119tym”. Ale nawet to sp\u0142aszczy\u0142oby straszliwie jego wk\u0142ad w muzyk\u0119 ostatnich dekad, dla kt\u00f3rej jest prawdziwym centrum wzajemnych zale\u017cno\u015bci. Wiadomo: Sonic Youth, Wilco, Gastr Del Sol, Joanna Newsom, Stereolab… O’Rourke bra\u0142 udzia\u0142 w tylu fascynuj\u0105cych sesjach nagraniowych, \u017ce maluje nam to w spos\u00f3b automatyczny obraz cz\u0142owieka, kt\u00f3ry jest dusz\u0105 towarzystwa. Tymczasem 42-letni dzi\u015b O’Rourke pozostaje jednocze\u015bnie odludkiem, od lat mieszka kompletnie na uboczu, w Tokio, no i muzycznie te\u017c dzia\u0142a g\u0142\u00f3wnie na obrze\u017cach. Ostatnio w og\u00f3le raczej poza muzyk\u0105 rockow\u0105, w nurcie improwizacji elektronicznej albo tworzy z\u0142o\u017cone kompozycje akustyczne – jak na „The Visitor”. <\/p>\n

Jego pracowito\u015b\u0107 nie\u017ale t\u0142umaczy cytat z wywiadu dla AV Clu<\/a>b:<\/p>\n

Generally, work is, I wake up and I just start. It\u2019s kind of how it used to be when I was younger, when I was in my 20s. I just wake up and work until I drop. And then I just repeat.<\/p><\/blockquote>\n

Jednak mimo braku \u017cycia prywatnego (co wnosz\u0119 z powy\u017cszych s\u0142\u00f3w) O’Rourke gra z emocjami i intensywnie jak zawsze, spotykaj\u0105c si\u0119 na scenie z kolejnymi muzykami ze sceny eksperymentalnej i improwizowanej – jak gdyby sprawdza\u0142 (z nud\u00f3w), jak si\u0119 z kim wsp\u00f3\u0142pracuje i chcia\u0142 w ten spos\u00f3b odhaczy\u0107 wszystkie mo\u017cliwe powi\u0105zania. Tytu\u0142 albumu, kt\u00f3ry nagra\u0142 z The Thing<\/strong>, zatytu\u0142owana „Shinjuku Growl” w zabawny spos\u00f3b koresponduje z tytulem poprzedniej p\u0142yty norweskiego tria, nagranej z Otomo Yoshihide. A materia\u0142 jest tak mia\u017cd\u017c\u0105cy, jak mo\u017cna by si\u0119 spodziewa\u0107, znaj\u0105c podej\u015bcie Matsa Gustafssona (saksofon), Ingebrigta Hakera Flatena (kontrabas) i Paala Nilssena-Love’a (perkusja) do muzyki. Ju\u017c sami graj\u0105 co\u015b, co jest jazzowym odpowiednikiem doom metalu, wi\u0119c pomy\u015blcie tylko, co si\u0119 sta\u0142o, gdy zaanga\u017cowali gitarzyst\u0119. Poza tym przewodnikiem po tej brutalnej stylistyce niech b\u0119d\u0105 tytu\u0142y utwor\u00f3w: „Half a Dog Can’t Even Take a Shit”, „I Can’t, My Mouth Is Already Full”, a wreszcie „If Not Ecstatic, We Replay”. O’Rourke pokazuje si\u0119 tu jako czujny improwizator i r\u00f3wnoprawny partner ludzi, kt\u00f3rzy zjedli z\u0119by na punkowym podej\u015bciu do free jazzu. <\/p>\n

Podejrzewam, \u017ce autorem powy\u017cszych tytu\u0142\u00f3w by\u0142 Mats Gustafsson, bo kolejne \u015bwie\u017ce wydawnictwo O’Rourke’a, wsp\u00f3lny album z kierowan\u0105 r\u00f3wnie\u017c przez Gustafssona grup\u0105 Fire!<\/strong>, przynosi na trackli\u015bcie podobne poczucie humoru. Muzyka jest bardziej czytelna, chwilami zatr\u0105ca nawet o psychodeli\u0119 i stoner rocka (a mo\u017ce stoner jazz?). Ca\u0142o\u015b\u0107 nagrywana by\u0142a na koncercie w Tokio, sk\u0142ad uzupe\u0142niaj\u0105 muzycy Tape i Wildbirds & Peacedrums, a Amerykanin dzieli sw\u00f3j czas mi\u0119dzy gitar\u0119 elektryczn\u0105 i syntezatory. Nie znika energia i dynamika s\u0142yszane na albumie z The Thing, ale wyra\u017aniej zarysowane s\u0105 spi\u0119trzenia napi\u0119cia i fina\u0142y. To jedna z lepszych p\u0142yt w katalogu Rune Grammofon w ostatnich latach i na pewno jedna z lepszych, w kt\u00f3rych macza\u0142 palce O’Rourke. <\/p>\n

Jedn\u0105 z ciekawszych ostatnio propozycji O’Rourke’a „Old News No. 5” (retrospektywny zbi\u00f3r elektronicznych improwizacji) recenzuj\u0119 z kolei na moim drugim blogu<\/a>, a tutaj wspomn\u0119 jeszcze o jego innych elektronicznych p\u0142ytach: cyklu „Plastic Palace People” (s\u0105 cz\u0119\u015bci I i II, ja na razie znam tylko „jedynk\u0119”) nagranym z kolei z weteranem Christopherem Heemannem<\/strong>. To dokumentacja niegdysiejszej wsp\u00f3\u0142pracy obu muzyk\u00f3w datuj\u0105cej si\u0119 jeszcze na pocz\u0105tek lat 90. Pierwszy album rozwija si\u0119 bardzo powoli i poszczeg\u00f3lne nagrania (trzy raptem – a na „vol. 2” jest podobno jedna) wydaj\u0105 si\u0119 odrobin\u0119 staro\u015bwieckie, ale kiedy w pierwszym pojawiaj\u0105 si\u0119 przetworzone partie wokalne, ca\u0142o\u015b\u0107 zaczyna nabiera\u0107 niezwyk\u0142ego, onirycznego charakteru i je\u015bli wzi\u0105\u0107 poprawk\u0119 na czasy powstawania, jest naprawd\u0119 dobrze. Jest w tym duch.<\/p>\n

\"\"<\/a>JIM O’ROURKE & CHRISTOPH HEEMANN „Plastic Palace People Vol. 1”<\/strong>
\nStreamline 2011
\n7\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> ostatnich dziesi\u0119ciu minut pierwszej cz\u0119\u015bci. Poni\u017cej fragment „Plastic Palace People Vol. 2”. Czy kto\u015b ju\u017c mia\u0142 okazj\u0119 s\u0142ucha\u0107 w ca\u0142o\u015bci?<\/p>\n

<\/param><\/param><\/embed><\/object> jim o’rourke & christoph heeman – plastic palace people vol. 2 (album preview)<\/a> by experimedia<\/a><\/span> <\/p>\n

\"\"<\/a>FIRE! with JIM O’ROURKE „Unreleased?”<\/strong>
\nRune Grammofon 2011
\n8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107: <\/strong>„Happy Ending Borrowing Yours”.<\/p>\n

<\/param><\/param><\/embed><\/object> fire! with jim o’rourke – unreleased (album preview)<\/a> by experimedia<\/a><\/span> <\/p>\n

\"\"<\/a>THE THING with JIM O’ROURKE „Shinjuku Growl”<\/strong>
\nSmalltown Superjazzz 2011
\n7\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „I Can’t, My Mouth Is Already Full”.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pami\u0119tacie pewnie zdanie, kt\u00f3re mia\u0142 wypowiedzie\u0107 o sobie Albert Ayler: „Coltrane by\u0142 Ojcem, Pharoah Synem, a ja jestem Duchem \u015awi\u0119tym”. Jim O’Rourke te\u017c m\u00f3g\u0142by co\u015b takiego powiedzie\u0107. Na przyk\u0142ad: „Branca by\u0142 Ojcem, Thurston Synem, a ja jestem Duchem \u015awi\u0119tym”. Ale nawet to sp\u0142aszczy\u0142oby straszliwie jego wk\u0142ad w muzyk\u0119 ostatnich dekad, dla kt\u00f3rej jest prawdziwym centrum […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,3,312,120,1,7,435,557],"tags":[675,674,671,673,672],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1230"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1230"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1230\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1310,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1230\/revisions\/1310"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1230"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1230"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1230"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}