{"id":12305,"date":"2017-01-03T17:51:24","date_gmt":"2017-01-03T16:51:24","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=12305"},"modified":"2017-01-03T17:58:19","modified_gmt":"2017-01-03T16:58:19","slug":"wygrali-z-syria","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2017\/01\/03\/wygrali-z-syria\/","title":{"rendered":"Wygrali z Syri\u0105"},"content":{"rendered":"<p>Chcia\u0142em zacz\u0105\u0107 nowy rok od zaproszenia na <a href=\"http:\/\/www.polin.pl\/pl\/wydarzenie\/gramy-dla-syrii-koncert-charytatywny-w-muzeum-polin?d=0\">charytatywny koncert dla Aleppo w Polinie<\/a>, ale sp\u00f3\u017ani\u0142em si\u0119 ledwie o dzie\u0144 i widz\u0119, \u017ce bilety w\u0142a\u015bnie si\u0119 sprzeda\u0142y. Rok w muzyce zaczyna si\u0119 w ka\u017cdym razie od Syrii &#8211; troch\u0119 tak, jak si\u0119 ko\u0144czy\u0142. Przypomn\u0119, \u017ce w zorganizowanej b\u0142yskawicznie <a href=\"http:\/\/www.polin.pl\/pl\/wydarzenie\/gramy-dla-syrii-koncert-charytatywny-w-muzeum-polin?d=0\">akcji &#8222;Niezal dla Aleppo&#8221;<\/a>, w kt\u00f3rej wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 sporo ma\u0142ych niezale\u017cnych wydawc\u00f3w muzycznych (przeznaczaj\u0105c dla organizacji pomagaj\u0105cych Syrii du\u017c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107, a czasem i ca\u0142o\u015b\u0107 dochod\u00f3w ze sprzeda\u017cy w weekend 17-18 grudnia) zebrano jakie\u015b 20 tys. z\u0142. A tu\u017c przed \u015bwi\u0119tami ukaza\u0142 si\u0119 w ko\u0144cu nagrany latem album Africa Express <em>The Orchestra of Syrian Musicians &#038; Guests<\/em>, kt\u00f3rego s\u0142ucha\u0142em przygotowuj\u0105c te wszystkie publikowane ostatnio podsumowania. I by\u0142o to oczywi\u015bcie trudne \u0107wiczenie z oddzielania sztuki od kontekstu. <!--more--><\/p>\n<p>Pierwotny kontekst by\u0142 zreszt\u0105 troch\u0119 inny. Koncert, kt\u00f3rego nagranie dostajemy na p\u0142ycie, odby\u0142 si\u0119 latem w Londynie, w innej fazie wojny domowej. Syryjscy muzycy z tamtejszej orkiestry narodowej i ch\u00f3ru, rozdzieleni podczas wojennych wydarze\u0144, zostali zebrani na powr\u00f3t przy okazji tego przedsi\u0119wzi\u0119cia przez organizacj\u0119 Africa Express, wsp\u00f3\u0142tworzon\u0105 przez Damona Albarna, i sprowadzeni do Europy. Zagrali kilka razy &#8211; w tym na festiwalu Glastonbury. Przygotowania zacz\u0119\u0142y si\u0119 jeszcze wcze\u015bniej, bo projekt by\u0142 finansowany z funduszy na obchody stulecia I wojny \u015bwiatowej. Raz jeszcze zwr\u00f3\u0107my uwag\u0119 na spos\u00f3b my\u015blenia, \u017ceby nic nie umkn\u0119\u0142o polskim urz\u0119dnikom zajmuj\u0105cym si\u0119 zbiorow\u0105 pami\u0119ci\u0105: wielka rocznica zwi\u0105zana z tragicznymi dla Brytyjczyk\u00f3w wydarzeniami historycznymi staje si\u0119 tu okazj\u0105 nie do apelu poleg\u0142ych, tylko do tego, \u017ceby zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na aktualn\u0105 tragedi\u0119 na Bliskim Wschodzie. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/WX2JdjrJhcc\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Przedsi\u0119wzi\u0119cie od strony logistycznej by\u0142o trudne &#8211; pojawi\u0142y si\u0119 problemy z wizami, a potem z przewiezieniem na czas kilkudziesi\u0119ciu muzyk\u00f3w z Syrii. Sko\u0144czy\u0142o si\u0119 w ten spos\u00f3b, \u017ce wieloletni korespondent zagraniczny brytyjskiej prasy Ian Birrell, drugi z za\u0142o\u017cycieli Africa Express, wyczarterowa\u0142 dla nich samolot. I ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, bo nie by\u0142oby bez tego ani wyst\u0119p\u00f3w, ani samej p\u0142yty, zbieraj\u0105cej fragmenty  koncert\u00f3w z Amsterdamu, Londynu, Stambu\u0142u i Roskilde, ale uk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 w do\u015b\u0107 sp\u00f3jny, dobrze wymy\u015blony program, podczas kt\u00f3rego orkiestra i ch\u00f3r przedstawiaj\u0105 si\u0119 tradycyjn\u0105 muzyk\u0105 arabsk\u0105 (wykonywan\u0105 tu z rozmachem, ale niew\u0105tpliwie trudn\u0105 do sprzedania osobno), by p\u00f3\u017aniej towarzyszy\u0107 go\u015bciom specjalnym. W\u015br\u00f3d tych ostatnich s\u0105 gwiazdy z Zachodu &#8211; od Paula Wellera z dodatkowym akompaniamentem graj\u0105cego na korze Seckou Keity, a do tego z mi\u0119kkimi, p\u0142yn\u0105cymi partiami orkiestrowej aran\u017cacji, przez samego Albarna, po Juli\u0119 Holter z jej \u015bwietnym <em>Feel You<\/em> z ostatniej p\u0142yty. To gwiazdorskie wyst\u0119py, ale muzycznie przygotowane w najdrobniejszych szczeg\u00f3\u0142ach &#8211; mocniej wybrzmiewaj\u0105cy tu jako antywojenny song <em>Out of Time <\/em>z wirtuozowsk\u0105 parti\u0105 ngoni (Bassekou Kouyate), a p\u00f3\u017aniej rewelacyjny koncert bliskowschodnich raper\u00f3w w znanym z repertuaru Gorillaz <em>White Flag<\/em>. Nie wida\u0107 w tym kiksu &#8211; w ko\u0144cu Albarn w okresie <em>Plastic Beach<\/em> wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 w\u0142a\u015bnie z tymi syryjskimi muzykami, wyst\u0119puj\u0105cymi jeszcze jako Syrian National Orchestra for Arabic Music, jest to zatem dla niego naturalny kierunek. Nie s\u0142ycha\u0107 te\u017c kiksu w samej muzyce, bo syryjscy instrumentali\u015bci, przyzwyczajeni do rytmicznej dyscypliny muzyki arabskiej, \u015bwietnie si\u0119 sprawdzaj\u0105 jako grupa graj\u0105ca rozrywkowy zachodni repertuar. Na ma wreszcie kiks\u00f3w na poziomie produkcji &#8211; materia\u0142 brzmi oczywi\u015bcie du\u017co lepiej ni\u017c klipy z poszczeg\u00f3lnych koncert\u00f3w dost\u0119pne w sieci.<\/p>\n<p>Dramaturgi\u0119 ten p\u0142ytowy koncert ma, cho\u0107 pocz\u0105tkowo wydawa\u0142o mi si\u0119 &#8211; w naturalny spos\u00f3b &#8211; \u017ce oparta jest na bli\u017cszych mi wyst\u0119pach Albarna czy Holter. Akcenty s\u0105 &#8211; jak to zwykle bywa w wypadku przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 Africa Express &#8211; roz\u0142o\u017cone r\u00f3wniej ni\u017c si\u0119 z pozoru wydaje. Bo za chwil\u0119 okazuje si\u0119, \u017ce do tych najmocniejszych akcent\u00f3w nale\u017cy te\u017c wyst\u0119p Mounira Troudiego, sufickiego jazzmana z Tunezji. A wychwalana za zesz\u0142oroczny album maureta\u0144ska wokalistka Noura Mint Seymali jest przecie\u017c postaci\u0105 dor\u00f3wnuj\u0105c\u0105 charyzm\u0105 Holter i te\u017c wykonuje sw\u00f3j znany z albumu przeb\u00f3j <em>Richa<\/em>. Jej popisy melizmatycznego \u015bpiewu zbieraj\u0105 zreszt\u0105 nie mniejszy aplauz ni\u017c piosenka Amerykanki. S\u0142uchacz wychodzi z tego nie tylko oczarowany, ale i zainspirowany do dalszych poszukiwa\u0144. Po raz kolejny uda\u0142o si\u0119 wi\u0119c brytyjskiej organizacji nie tylko zrealizowa\u0107 tras\u0119 koncertow\u0105 i wydawnictwo, ale w pewnym stopniu wygra\u0107 sezon dobrze wybranym tematem &#8211; troch\u0119 jak w ubieg\u0142ym roku przy okazji legendarnego ju\u017c pi\u0119ciogodzinnego koncertu na Roskilde. I po raz kolejny uda\u0142o si\u0119 to zrobi\u0107 gestem nienachalnym, w niczym nieprzypominaj\u0105cym spektakularnej telewizyjnej charytatywy lat 80. A s\u0142uchacz &#8211; c\u00f3\u017c, wychodzi na to, \u017ce nie b\u0119dzie w stanie w tym wypadku oddzieli\u0107 sztuki od kontekstu d\u0142u\u017cej ni\u017c si\u0119 wydawa\u0142o latem. Ale nie powinien odej\u015b\u0107 rozczarowany.<\/p>\n<p><strong>R\u00d3\u017bNI WYKONAWCY <em>Africa Express Presents&#8230;. The Orchestra of Syrian Musicians &#038; Guests<\/em><\/strong>, Transgressive 2016, <strong>8\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/aH_FP67cLP0\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Chcia\u0142em zacz\u0105\u0107 nowy rok od zaproszenia na charytatywny koncert dla Aleppo w Polinie, ale sp\u00f3\u017ani\u0142em si\u0119 ledwie o dzie\u0144 i widz\u0119, \u017ce bilety w\u0142a\u015bnie si\u0119 sprzeda\u0142y. Rok w muzyce zaczyna si\u0119 w ka\u017cdym razie od Syrii &#8211; troch\u0119 tak, jak si\u0119 ko\u0144czy\u0142. Przypomn\u0119, \u017ce w zorganizowanej b\u0142yskawicznie akcji &#8222;Niezal dla Aleppo&#8221;, w kt\u00f3rej wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":12308,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,13,2692,312,120,7,2249],"tags":[1960],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12305"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12305"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12305\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12314,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12305\/revisions\/12314"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/12308"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12305"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12305"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12305"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}