{"id":1232,"date":"2011-07-29T13:26:45","date_gmt":"2011-07-29T11:26:45","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=1232"},"modified":"2011-07-29T13:30:26","modified_gmt":"2011-07-29T11:30:26","slug":"anglia-ma-swojego-sufjana-stevensa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/07\/29\/anglia-ma-swojego-sufjana-stevensa\/","title":{"rendered":"Anglia ma swojego Sufjana Stevensa"},"content":{"rendered":"

A nawet dziesi\u0119ciu! Cho\u0107 bardzo dziwne, \u017ce ten zesp\u00f3\u0142 nie powsta\u0142 wiele lat wcze\u015bniej. Przecie\u017c tw\u00f3rcze powi\u0105zanie minimalizmu, „rockowej” kameralistyki (Henry Cow) i muzyki dawnej, wch\u0142aniaj\u0105ce po drodze wp\u0142ywy folku (Pentangle) i jeszcze krautrocka (Neu!), mia\u0142oby r\u00f3wnie du\u017cy sens po naszej stronie Atlantyku. W ko\u0144cu to w Anglii dzia\u0142a\u0142 zesp\u00f3\u0142 Penguin Cafe Orchestra, dla kt\u00f3rego taki jeszcze bardziej eklektyczny styl by\u0142by w zasadzie naturaln\u0105 kontynuacj\u0105. <\/p>\n

Oczywi\u015bcie North Sea Radio Orchestra<\/strong> (bo ich chcia\u0142bym dzi\u015b zarekomendowa\u0107 jako mi\u0142e weekendowe s\u0142uchanie) nie dzia\u0142aj\u0105 od dzi\u015b. Craig Fortnam – kompozytor i gitarzysta – za\u0142o\u017cy\u0142 t\u0119 formacj\u0119 ju\u017c jakie\u015b dziesi\u0119\u0107 lat temu, ale kiedy Sufjan Stevens w Ameryce wydawa\u0142 ju\u017c pierwsze dobrze przyjmowane albumy, o NSRO ma\u0142o kto pisa\u0142. W szczeg\u00f3lno\u015bci w Polsce ten zesp\u00f3\u0142 pozostaje praktycznie nieznany. Tymczasem „I a Moon” to ju\u017c trzeci album formacji, w porywach 20-osobowej (chocia\u017c podstawowy sk\u0142ad wymieniony we wk\u0142adce to 10 muzyk\u00f3w), obejmuj\u0105cej zestaw instrument\u00f3w smyczkowych i d\u0119tych znany z orkiestr kameralnych i dodaj\u0105cy do niego kilka charakterystycznych brzmie\u0144 kszta\u0142tuj\u0105cych ca\u0142o\u015b\u0107: syntezator, lir\u0119 korbow\u0105, a przede wszystkim gitar\u0119 akustyczn\u0105 lidera i g\u0142os Sharron Fortnam, jego \u017cony. To te dwa ostatnie elementy stanowi\u0105 o romantycznym, folkowym zabarwieniu utwor\u00f3w. <\/p>\n

NSRO graj\u0105 muzyk\u0119 dla wra\u017cliwc\u00f3w, w kt\u00f3rej delikatne repetycje nawi\u0105zuj\u0105ce do minimalizmu pojawiaj\u0105 si\u0119 jako ornament. Cho\u0107 maj\u0105 zadatki na grup\u0119 naprawd\u0119 modn\u0105 – bo na przyk\u0142ad w „Berliner Luft” brzmi\u0105 chwilami jak co\u015b pomi\u0119dzy High Llamas a Neu!. To jest tak: i bez tego sprawiaj\u0105 przyjemno\u015b\u0107, ale zdecydowanie mogliby ustawia\u0107 poprzeczk\u0119 s\u0142uchaczowi nieco wy\u017cej, zaburza\u0107 g\u0142adkie harmonie i motywy, by odbiorca nie od\u0142o\u017cy\u0142 p\u0142yty z wra\u017ceniem przes\u0142odzenia i przeestetyzowania. Nawet wtedy jednak b\u0119dzie musia\u0142 uzna\u0107 perfekcjonizm i szlachetno\u015b\u0107 grupy klasycznie wykszta\u0142conych muzyk\u00f3w wykonuj\u0105cych tego rodzaju repertuar.<\/p>\n

Tak a propos doskona\u0142o\u015bci – \u015bwietne zdanie podsumowuj\u0105ce karier\u0119 Portishead, r\u00f3wnie\u017c w kontek\u015bcie ich ostatnich koncert\u00f3w (w moim wypadku: tego na Malcie, doskona\u0142ego pod wzgl\u0119dem wykonawczym do granic absurdu) w tek\u015bcie<\/a> Nicka Hasteda w „Independent”:<\/p>\n

Portishead’s 1994 debut, Dummy, was so perfect it almost instantly became a clich\u00e9, a cul de sac they only escaped with 2008’s aptly titled Third.<\/p><\/blockquote>\n

No ale w Polsce grali wi\u0119cej starego materia\u0142u ni\u017c na angielskich koncertach. Polecam ciekaw\u0105 – jak zwykle – relacj\u0119 z Portishead na I’ll Be Your Mirror na \u0142amach Popup<\/a>, w najnowszym wydaniu tego sieciowego magazynu. <\/p>\n

\"\"<\/a>NORTH SEA RADIO ORCHESTRA „I a Moon”<\/strong>
\nTHM 2011
\n7\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Berliner Luft”, „Heavy Weather”.<\/p>\n