{"id":12461,"date":"2017-01-17T11:34:51","date_gmt":"2017-01-17T10:34:51","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=12461"},"modified":"2017-01-17T12:10:26","modified_gmt":"2017-01-17T11:10:26","slug":"dlaczego-sie-nie-opowiadacie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2017\/01\/17\/dlaczego-sie-nie-opowiadacie\/","title":{"rendered":"Dlaczego si\u0119 nie opowiadacie?"},"content":{"rendered":"

Za trzy dni uroczysta inauguracja prezydentury Trumpa. Impreza do\u015b\u0107 huczna, za 90 mln dolar\u00f3w – kto\u015b ju\u017c policzy\u0142, \u017ce to mniej wi\u0119cej tyle, ile koszty dw\u00f3ch inauguracji Obamy. Ale domkni\u0119cie listy wyst\u0119puj\u0105cych artyst\u00f3w sprawi\u0142o problemy. Nie zgodzili si\u0119 na wyst\u0119p C\u00e9line Dion, Elton John ani Andrea Bocelli (lista jest d\u0142u\u017csza<\/a>). A reakcje na zapowiedzi polityczne Trumpa okaza\u0142y si\u0119 na tyle pot\u0119\u017cne, \u017ce ostatnio wyst\u0119pu odm\u00f3wi\u0142 nawet cover band graj\u0105cy utwory Bruce’a Springsteena<\/a> (z szacunku dla samego Bossa, kt\u00f3ry popiera\u0142 Hillary Clinton). Zapowiada si\u0119 gor\u0105cy rok w muzyce, tylko u nas klimat raczej letni.<\/p>\n

Zda\u0142em sobie z tego spraw\u0119, przegl\u0105daj\u0105c podsumowania koleg\u00f3w i czytaj\u0105c diagnozy na koniec roku Bartosza Nowickiego<\/a>. Najmocniej zwraca on uwag\u0119 – zamiast na to, co by\u0142o – na to, czego zabrak\u0142o: Moje najwi\u0119ksze rozczarowanie AD 2016 w polskiej muzyce wpisuje si\u0119 jednak w aktualny kontekst polityczny i jest zwi\u0105zane z bezradno\u015bci\u0105, oboj\u0119tno\u015bci\u0105; bij\u0105cym po oczach brakiem reakcji na spo\u0142eczno-polityczne napi\u0119cia w kraju. Pomijaj\u0105c kwestie sympatii politycznych, bunt w wobec establishmentu to motor nap\u0119dowy wszelakich sztuk krytycznych, w tym muzyki. Co ciekawe, najwi\u0119ksze wrzenie sztuka krytyczna w Polsce uzyska\u0142a w czasach zdecydowanie \u0142askawszych ni\u017c obecne, teraz za\u015b kiedy ka\u017cda ga\u0142\u0105\u017a \u017cycia przesi\u0105kni\u0119ta jest polityk\u0105 i spolaryzowana jak nigdy dot\u0105d, arty\u015bci (muzycy) albo histeryzuj\u0105, albo manifestacyjnie milcz\u0105.<\/em> <\/p>\n

Sam pisa\u0142em w podsumowaniu<\/a> o uczuciu niepokoju w polskich piosenkach pop i odradzaj\u0105cych si\u0119 protest-songach na Zachodzie. Przyznaj\u0119 jednak – temperatura tego, co si\u0119 u nas muzycznie dzieje, przesadnie wysoka nie jest. I nie oddaje temperatury za oknem, na ulicy, w autobusie. Podejrzewam zreszt\u0105, jakie mog\u0105 by\u0107 powody tego stanu rzeczy. Skoro ju\u017c w polityce – po obu stronach sporu – pole dyskusji publicznej oddano memogennym pajacom, to w muzyce pr\u00f3by satyry na rzeczywisto\u015b\u0107 czy ostrzejszego protestu sta\u0142y si\u0119 tematem tabu, w\u0142a\u015bnie z obawy przed \u0142atwym o\u015bmieszeniem, w\u0142o\u017ceniem do jednej szufladki z politycznymi bohaterami mem\u00f3w. Kwesti\u0119 komentowania \u017cycia politycznego m\u0142odzi arty\u015bci oddali wi\u0119c walkowerem Male\u0144czukowi<\/a> i Big Cycowi<\/a>. Z efektem \u0142atwym do przewidzenia. I dlatego zgadzam si\u0119 z konkluzj\u0105 Nowickiego. By\u0142o tak, jak gdyby wszyscy wzi\u0119li sobie do serca s\u0142owa Pogodno: Tylko nie m\u00f3wcie mi, \u017ce si\u0119 opowiadacie \/ Przecie\u017c nie ma \u017cadnych stron, przecie\u017c si\u0119 nie ma za czym opowiada\u0107<\/em>. <\/p>\n

Z ch\u0119ci\u0105 teraz pos\u0142ucham sobie litanii wykonawc\u00f3w, kt\u00f3rych urazi\u0142em powy\u017cszym uog\u00f3lnieniem. Kt\u00f3rzy jednak si\u0119 opowiadali, cho\u0107by p\u00f3\u0142g\u0119bkiem, cho\u0107by i szczerze, z ideowych powod\u00f3w \u015bpiewali hymn na cze\u015b\u0107 500+, tylko nie zostali wystarczaj\u0105co mocno nag\u0142o\u015bnieni. Nie b\u0119d\u0119 jednak ukrywa\u0142, \u017ce najwa\u017cniejszym pokoleniowym problemem, jaki zaobserwowa\u0142em w polskich tekstach piosenek AD 2016 by\u0142o uzale\u017cnienie od smartfon\u00f3w i nowych technologii, zgubnym wp\u0142ywie tej\u017ce na normalne \u017cycie. By\u0142o o tym i u Mesa, i u Fisza, i u Julii Marcell, a wreszcie u Taco Hemingwaya, u kt\u00f3rego zaobserwowa\u0142 rzecz i opisa\u0142 Piotrek Kowalczyk w bardzo interesuj\u0105cym, opublikowanym na koniec roku tek\u015bcie \u015awiat jest wuefem<\/em><\/a>: Smartfon nie jest gad\u017cetem. Przypomina raczej emancypuj\u0105c\u0105 si\u0119 si\u0142\u0119, kt\u00f3r\u0105 przestajemy kontrolowa\u0107. \u017byje z nami w paso\u017cytniczej symbiozie \u2013 wysysa energi\u0119, czyni\u0105c z nas nieobecnych, op\u0119tanych w\u0142asnym wizerunkiem zombiak\u00f3w<\/em>. <\/p>\n