{"id":12488,"date":"2017-01-19T09:10:20","date_gmt":"2017-01-19T08:10:20","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=12488"},"modified":"2017-01-19T09:21:36","modified_gmt":"2017-01-19T08:21:36","slug":"jedno-wielkie-pytanie-briana-eno","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2017\/01\/19\/jedno-wielkie-pytanie-briana-eno\/","title":{"rendered":"Jedno wielkie pytanie Briana Eno"},"content":{"rendered":"<p>Najwi\u0119kszy bodaj filozof \u015bwiata muzyki popularnej (bez przesady &#8211; mia\u0142em okazj\u0119 to sprawdzi\u0107 sze\u015b\u0107 lat temu, <a href=\"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2011\/11\/14\/brian-eno-zapomnijcie-o-analogu\/\">fragment tamtej d\u0142ugiej rozmowy tutaj<\/a>) wyda\u0142 1 stycznia solowy album numer 26, \u0142\u0105cz\u0105c dwa wa\u017cne w\u0105tki swojej pracy: muzyk\u0119 ambient, <em>b\u0119d\u0105c\u0105 miejscem, poczuciem<\/em>* oraz muzyk\u0119 generatywn\u0105, <em>tworzon\u0105 na bazie zestawu regu\u0142 i nieprzewidywaln\u0105<\/em>**. 54-minutowy album z pojedynczym utworem, kt\u00f3ry mo\u017cna sobie kupi\u0107 w sklepie, to w\u0142a\u015bciwie tylko jeden z mo\u017cliwych efekt\u00f3w pracy aplikacji, jak\u0105 Eno (w duecie &#8211; to ju\u017c nie pierwszy efekt jego wsp\u00f3\u0142pracy z Peterem Chilversem) przygotowa\u0142 na system iOS i sprzedaje w tej postaci ju\u017c po raz kolejny w roli \u017ar\u00f3d\u0142a utworu niesko\u0144czonego, b\u0119d\u0105cego efektem dzia\u0142ania programistycznych procedur. Czy <strong>Brianowi Eno<\/strong> uda\u0142o si\u0119 tym razem stworzy\u0107 idea\u0142 muzyki tak nieprzewidywalnej, \u017ce a\u017c niemo\u017cliwej do opisania tradycyjnymi kategoriami? Idea\u0142 muzyki towarzysz\u0105cej nam w ci\u0105gu dnia i wp\u0142ywaj\u0105cej na emocje w spos\u00f3b tak subtelny, \u017ce a\u017c niezauwa\u017calny? <!--more--><\/p>\n<p>Nie zauwa\u017cy\u0142em.<\/p>\n<p><strong>BRIAN ENO <em>Reflection<\/em><\/strong>, Warp 2017, <strong>7\/10<\/strong><\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/brian_eno_reflection-1.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-full wp-image-12491\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/brian_eno_reflection-1.jpg\" alt=\"brian_eno_reflection\" width=\"900\" height=\"900\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/brian_eno_reflection-1.jpg 900w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/brian_eno_reflection-1-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/brian_eno_reflection-1-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/brian_eno_reflection-1-768x768.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 900px) 100vw, 900px\" \/><\/a><\/p>\n<p>* <em>Kultura d\u017awi\u0119ku. Teksty o muzyce nowoczesnej<\/em>, s\u0142owo\/obraz terytoria, Gda\u0144sk 2010, s. 129<br \/>\n** http:\/\/www.inmotionmagazine.com\/eno1.html<\/p>\n<p><em><strong>Dzisiejsze wydanie Nokturnu w radiowej Dw\u00f3jce<\/strong> (pocz\u0105tek o godz. 23.05) po\u015bwi\u0119c\u0119 w ca\u0142o\u015bci pr\u00f3bie rozwini\u0119cia odpowiedzi na pierwsze z tych pyta\u0144 (to o niemo\u017cliwo\u015b\u0107 ogarni\u0119cia w tradycyjny spos\u00f3b). Bo na pytanie drugie &#8211; po wielu godzinach obcowania z albumem &#8211; odpowiedzia\u0142em powy\u017cej tak, jak najlepiej potrafi\u0119. Ca\u0142o\u015b\u0107 pracy nad sam\u0105 recenzj\u0105 trwa\u0142a &#8211; cho\u0107 nie podchodz\u0119 do tego jako do jakiej\u015b koncepcji &#8211; dok\u0142adnie 54 minuty. <\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Najwi\u0119kszy bodaj filozof \u015bwiata muzyki popularnej (bez przesady &#8211; mia\u0142em okazj\u0119 to sprawdzi\u0107 sze\u015b\u0107 lat temu, fragment tamtej d\u0142ugiej rozmowy tutaj) wyda\u0142 1 stycznia solowy album numer 26, \u0142\u0105cz\u0105c dwa wa\u017cne w\u0105tki swojej pracy: muzyk\u0119 ambient, b\u0119d\u0105c\u0105 miejscem, poczuciem* oraz muzyk\u0119 generatywn\u0105, tworzon\u0105 na bazie zestawu regu\u0142 i nieprzewidywaln\u0105**. 54-minutowy album z pojedynczym utworem, kt\u00f3ry [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":12491,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,312,120,2696],"tags":[303,2704,2703],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12488"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12488"}],"version-history":[{"count":15,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12488\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12506,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12488\/revisions\/12506"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/12491"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12488"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12488"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12488"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}