Na powa\u017cnie rzuci\u0142em wczoraj na Facebooku uwag\u0119 o tym, \u017ce liczba interesuj\u0105cych premier uros\u0142a ju\u017c w lutym tak szybko, \u017ce trzeba wybiera\u0107: s\u0142ucha\u0107 nowych czy pisa\u0107 o tych ju\u017c przes\u0142uchanych. Tymczasem m\u00f3j arkusz styczniowy p\u0119cznieje od uwag i cyferek, a wci\u0105\u017c jeszcze sporo w nim pustych miejsc. Obserwuj\u0119 u siebie pocz\u0105tki dataizmu – zamiast samemu organizowa\u0107 dane, sam jestem organizowany przez nap\u0142ywaj\u0105ce informacje. W bardzo ciekawym wywiadzie na \u0142amach ostatniego „Wired” (tego technologicznego) niejaki Yuval Harari t\u0142umaczy nawet, \u017ce jeste\u015bmy u progu powstania nowej religii: dataizmu. Bo niestrze\u017cenie z ludzi pos\u0142uguj\u0105cych si\u0119 pot\u0119\u017cnymi algorytmami i danymi (prostymi dzisiejszymi przyk\u0142adami by\u0142y Google Maps i Waze) zmieniamy si\u0119 w ludzi, kt\u00f3rymi to w\u0142a\u015bnie te algorytmy i dane si\u0119 pos\u0142uguj\u0105. Nasze m\u00f3zgi przestaj\u0105 by\u0107 najpot\u0119\u017cniejszymi organami na Ziemi w dziedzinie przetwarzania informacji. Zamiast tego stajemy si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 systemu Big Data, kt\u00f3rego karmienie (na przyk\u0142ad poprzez wrzucanie do sieci zdj\u0119cia z restauracji, ale przyk\u0142ad recenzji p\u0142yty te\u017c nie by\u0142by od rzeczy) staje si\u0119 istot\u0105 naszej egzystencji. To w\u0142a\u015bnie – w du\u017cym skr\u00f3cie – ten dataizm. Nie myli\u0107 z dadaizmem, kt\u00f3ry – bior\u0105c pod uwag\u0119 ca\u0142y jego chaos i zerwanie z hierarchiami – by\u0142by wr\u0119cz zaprzeczeniem nowego systemu. Mam nawet \u015bcie\u017ck\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105 dataist\u00f3w.<\/p>\n
\u015acie\u017ck\u0119 t\u0119 przynosi nowy album Shackletona<\/strong> i Vengeance Tenfold<\/strong>, czyli tek\u015bciarza i wokalisty Earla Fontainelle’a. Duetu idealnego i najciekawszej dot\u0105d wsp\u00f3\u0142pracy, jak\u0105 ma na koncie Sam Shackleton. P\u0142yta zatytu\u0142owana Sferic Ghost Transmits<\/em> jest tym jednym z pierwszych w tym roku zestaw\u00f3w, od kt\u00f3rego po prostu nie potrafi\u0119 si\u0119 odklei\u0107 – cho\u0107 mam \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce nie jest to album, kt\u00f3ry podoba si\u0119 wszystkim. Nawet tym, kt\u00f3rzy brytyjskiego producenta (moim zdaniem jedynego, kt\u00f3ry z tak idealn\u0105 konsekwencj\u0105 przeku\u0142 dubstep w zupe\u0142nie po autorsku rozwijan\u0105 estetyk\u0119) lubi\u0105 za poprzednie p\u0142yty. <\/p>\n Sferic Ghost…<\/em> jest albumem religijnym, obrz\u0119dowym („Dziwna muza” – zauwa\u017cy\u0142o moje dziecko), ale bez zbli\u017cania si\u0119 do kt\u00f3regokolwiek z istniej\u0105cych wyzna\u0144. Teksty dotycz\u0105 te\u017c – przynajmniej cz\u0119\u015bciowo – procesu formowania religii. Jest te\u017c albumem bardzo efektownym i nieprawdopodobnie hipnotyzuj\u0105cym, jak gdyby Daniela Higgsa zmiksowa\u0107 z Coil. Mocniejszym i g\u0142\u0119bszym ni\u017c p\u0142yta Shackletona z Ernesto Tomasinim. Niemal pozbawionym te\u017c w warstwie instrumentalnej najmocniej identyfikowanych z dubstepem partii perkusji. Konstruowanym na g\u0119sto, ale w wy\u017cszych rejestrach graj\u0105cych instrumentach perkusyjnych i nisko schodz\u0105cych syntetycznych basach. Brzmi to mniej wi\u0119cej tak, jak gdyby kto\u015b zobaczy\u0142 gdzie\u015b tytu\u0142 Black Celebration<\/em> i spr\u00f3bowa\u0142 taki album odtworzy\u0107 dzisiejszymi \u015brodkami, nie wiedz\u0105c, \u017ce kto\u015b go ju\u017c nagra\u0142. Momentami jest troch\u0119 straszne, ale bardzo plastyczne i przykuwa uwag\u0119 w niebywa\u0142ym stopniu. I tak jak z tym dataizmem – wydaje si\u0119, \u017ce jakkolwiek rzecz pachnie \u015bciem\u0105, a przynajmniej szale\u0144stwem, to ta p\u0142yta z cz\u0142owiekiem o nap\u0119cznia\u0142ym m\u00f3zgu (o przekroju s\u0142oj\u00f3w drzewa) na ok\u0142adce przynosi w sobie zarazem jaki\u015b rodzaj iluminacji. <\/p>\n SHACKLETON & VENGEANCE TENFOLD Sferic Ghost Transmits<\/em><\/strong>, Honest Jon’s 2017, 8\/10<\/strong><\/p>\n