{"id":12894,"date":"2017-03-03T11:08:18","date_gmt":"2017-03-03T10:08:18","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=12894"},"modified":"2017-03-03T11:35:13","modified_gmt":"2017-03-03T10:35:13","slug":"wybierz-zycie-gnicie-i-splacanie-hipoteki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2017\/03\/03\/wybierz-zycie-gnicie-i-splacanie-hipoteki\/","title":{"rendered":"Wybierz \u017cycie, gnicie i sp\u0142acanie hipoteki"},"content":{"rendered":"<p>Waham si\u0119, czy poleca\u0107 komukolwiek albumy angielskiego duetu <strong>Sleaford Mods<\/strong> \u2013 robotniczego, lewicowego (wokalista by\u0142 nawet cz\u0142onkiem Partii Pracy, ale zawieszono go, gdy obrazi\u0142 ich pos\u0142a na Twitterze) i momentami nieprzyjemnego. Mam opory przed tym, by zachwala\u0107 niewyparzony j\u0119zyk, obnoszenie si\u0119 z \u0142obuzersko-lumpiarskim stylem i specyficzn\u0105 poz\u0119 sceniczn\u0105, w my\u015bl kt\u00f3rej Andrew Fearn (ten bardziej muzykalny) wciska tylko co jaki\u015b czas \u201eenter\u201d na klawiaturze laptopa, co stanowi o pierwiastku mechanicznym tej muzyki, a Jason Williamson (ten bardziej wygadany) strzyka \u015blin\u0105 wymieszan\u0105 z piwem, wykrzykuj\u0105c zwrotki punkowych tekst\u00f3w, co stanowi o elemencie humanistycznym. Boj\u0119 si\u0119, \u017ce \u0142atwo zbagatelizowa\u0107 syntetyczne, zapraszaj\u0105ce do ta\u0144ca podk\u0142ady i wokaln\u0105 manier\u0119, uznaj\u0105c, \u017ce nad Tamiz\u0105 mieli ju\u017c przecie\u017c Marka E. Smitha z The Fall czy Mike\u2019a Skinnera z The Streets. A tych Sleaford Mods zbieraj\u0105 w jedno, nie sk\u0105pi\u0105c ani zajad\u0142o\u015bci, ani poczucia humoru. Tytu\u0142 ich kolejnego albumu pochodzi od pozycji w menu jakiego\u015b podrz\u0119dnego pubu, gdzie pod  wyszukanym szyldem <em>English Tapas<\/em> ukrywa\u0142y si\u0119 jaja po szkocku i frytki. Czyli klasyczne oszustwo, jakich w \u017cyciu pe\u0142no, nazywane w tych czasach postprawd\u0105. A przy tym przyk\u0142ad przejmowania obcych wzor\u00f3w przez dumnych z siebie Brytyjczyk\u00f3w. Mam wreszcie w\u0105tpliwo\u015bci, czy zawraca\u0107 komu\u015b g\u0142ow\u0119 stanem ducha Anglii po Brexicie, gdy mamy do\u015b\u0107 w\u0142asnych problem\u00f3w. Ale wychodzi na to, \u017ce jednak poleci\u0142em. A to ju\u017c koniec: od tej sugestywnej i wci\u0105gaj\u0105cej muzyki oderwa\u0107 si\u0119 trudno.<!--more--><\/p>\n<p>Oczywi\u015bcie stali czytelnicy wiedz\u0105, \u017ce to wszystko taki \u017cart na wej\u015bcie, bo ju\u017c dawno polubi\u0142em t\u0119 grup\u0119 i odlubi\u0107 nie potrafi\u0119. I nie widz\u0119 prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c powod\u00f3w, dla kt\u00f3rych mia\u0142bym ich odlubi\u0107 w\u0142a\u015bnie teraz, gdy na pewno nie s\u0105 gorsi, a pod pewnymi wzgl\u0119dami nawet lepsi ni\u017c dot\u0105d.<\/p>\n<p>Ju\u017c <em>Army Nights<\/em> daje do my\u015blenia &#8211; obrazek z si\u0142owni British Military Fitness, w kt\u00f3rym nie odnalaz\u0142em wy\u015bmiewania zjawiska, cho\u0107 mo\u017cna by przyj\u0105\u0107, \u017ce od Sleaford Mods nale\u017cy si\u0119 spodziewa\u0107 jakiego\u015b ostrego, hipsterskiego os\u0105du. Ale Williamson twierdzi\u0142 gdzie\u015b, \u017ce chce tu opowiada\u0107 o \u017cyciu, a nie stereotypach, pozorach. Mo\u017ce dlatego w <em>Just Like We Do<\/em> wy\u015bmiewa do cna modn\u0105 z\u0142o\u015bliw\u0105 i krytyczn\u0105 postaw\u0119 znawcy z serwis\u00f3w spo\u0142eczno\u015bciowych, przy okazji przynosz\u0105c i cie\u0144 samokrytyki (przypominam, za co Williamson wylecia\u0142 z partii), kt\u00f3ry &#8211; gdy tylko sam krytyczn\u0105 i z\u0142o\u015bliw\u0105 postaw\u0119 w\u0142\u0105cz\u0119 &#8211; kojarzy mi si\u0119 z jakim\u015b religijnym neofictwem albo programem odwykowym. Co\u015b w tym jest &#8211; ta p\u0142yta, na ile zd\u0105\u017cy\u0142em si\u0119 wgry\u017a\u0107 w teksty &#8211; jest tak z\u0142o\u015bliwa, \u017ce dotyka samej siebie. I nie zostawia s\u0142uchacza w mi\u0142ym nastroju. Ale czemu mia\u0142oby by\u0107 mi\u0142o, skoro narrator sam siebie spotyka w sytuacji obni\u017conej wiarygodno\u015bci, gdy zamiast sp\u0142ukanym kolesiem spod pubu jest dobrze zarabiaj\u0105cym artyst\u0105 sceny muzycznej. Zosta\u0142o mu ideologiczne i estetyczne zn\u0119canie si\u0119 nad konserwatyst\u0105 Borisem Johnsonem w <em>Moptop<\/em>.A mo\u017ce to te\u017c w gruncie rzeczy jest jaka\u015b wyj\u0105tkowo subtelna autoironia? Chyba jednak nie, bo w singlowym <em>BHS<\/em>, o zamkni\u0119tej sieci brytyjskich sklep\u00f3w, jest ju\u017c po prostu tym samym lewicuj\u0105cym artyst\u0105 co kiedy\u015b. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/ZjbCCRwDN7M\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>O Fearnie, komponuj\u0105cym swoje minimalistyczne beaty g\u0142\u00f3wnie z natarczywych p\u0119tli basu &#8211; gitary lub syntezatora &#8211; nigdy nie mia\u0142em zbyt du\u017co do powiedzenia. Tu uj\u0105\u0142 mnie zap\u0119tlonym przyrodniczym (!) samplem <em>Time Sands<\/em> &#8211; na poziomie poczucia humoru kolegi. Poza tym oczywi\u015bcie jak za wci\u015bni\u0119ciem &#8222;enter&#8221; podrywa mnie ka\u017cdym beatem z fotela. Za to Williamson z czasem wydaje mi si\u0119 coraz mocniej przypomina\u0107, poza wci\u0105\u017c wymienianymi wokalistami, Johna Lydona czy nawet Jello Biafr\u0119 (<em>Messy Anywhere<\/em>). Coraz cz\u0119\u015bciej \u015bpiewa, a nie opowiada. Coraz te\u017c wi\u0119cej w nim te\u017c \u015bwiadomego aktorstwa &#8211; mo\u017ce odzywaj\u0105 si\u0119 aspiracje sprzed lat, zanim wywalili go z artystycznej szko\u0142y i skazali na tu\u0142aczk\u0119 od pracy do pracy. Mia\u0142 zreszt\u0105 ostatnio do\u015bwiadczenie aktorskie, bo p\u0142yta zapowiada niejako film <em>Bunch of Kunst<\/em>, kt\u00f3ry ma by\u0107 <em>opowie\u015bci\u0105 o kotach, ludziach w autobusach i grupie Sleaford Mods<\/em> &#8211; czyli dokument (trailer powy\u017cej). Obiecuj\u0105ce. A wszystko razem tak samo prymitywne, pe\u0142ne energii i tak samo satysfakcjonuj\u0105ce jak ostatnie albumy duetu. Z drugiej strony &#8211; niech ten zamierzony prymitywizm nie zas\u0142ania nam pewnej finezji. Bo ilekro\u0107 SM pr\u00f3buj\u0105 uatrakcyjni\u0107 aran\u017cacj\u0119 (<em>I Feel So Wrong<\/em>), przychodzi mi do g\u0142owy, \u017ce przecie\u017c niema\u0142o da\u0142oby si\u0119 zrobi\u0107 z tych niby prostackich kompozycji w potencjalnych coverach.<\/p>\n<p>Dzi\u015b wchodzi do kin kontynuacja opowie\u015bci o bohaterach znanych z pokoleniowego <em>Trainspotting<\/em>. \u015acie\u017ck\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105 ju\u017c znam &#8211; jest pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem sentymentaln\u0105 kontynuacj\u0105 orygina\u0142u, zreszt\u0105 od strony muzycznej znakomitego. I tak sobie pomy\u015bla\u0142em, w kontek\u015bcie <em>English Tapas<\/em>: dlaczego tam nie ma Sleaford Mods? Je\u015bli mo\u017cna znale\u017a\u0107 wykonawc\u00f3w, kt\u00f3rzy bardziej si\u0119 nadaj\u0105 do zilustrowania takiej historii w tych czasach, do opowie\u015bci o wybieraniu \u017cycia, gnicia i sp\u0142acania hipoteki, to chyba w okolicach Williamsona nie by\u0142oby od rzeczy szuka\u0107? Z perspektywy czasu mo\u017cna nawet uwierzy\u0107, \u017ce oni musieli gra\u0107 w tym filmie. No ale to jest przy okazji pytanie o zesp\u00f3\u0142, kt\u00f3ry powinien by\u0107 superpopularny, ale chyba jest w nim co\u015b zbyt minimalistycznego, surowego i przykrego, \u017ceby to wysz\u0142o na brytyjskiej li\u015bcie przeboj\u00f3w. Nie ma wielkich nadziei. Przynajmniej je\u015bli to jest taki kraj, jaki opisuj\u0105.<\/p>\n<p><strong>SLEAFORD MODS <em>English Tapas<\/em><\/strong>, Rough Trade 2017, <strong>8\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/GQZN01Cqzek\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Waham si\u0119, czy poleca\u0107 komukolwiek albumy angielskiego duetu Sleaford Mods \u2013 robotniczego, lewicowego (wokalista by\u0142 nawet cz\u0142onkiem Partii Pracy, ale zawieszono go, gdy obrazi\u0142 ich pos\u0142a na Twitterze) i momentami nieprzyjemnego. Mam opory przed tym, by zachwala\u0107 niewyparzony j\u0119zyk, obnoszenie si\u0119 z \u0142obuzersko-lumpiarskim stylem i specyficzn\u0105 poz\u0119 sceniczn\u0105, w my\u015bl kt\u00f3rej Andrew Fearn (ten bardziej [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":12898,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,312,120,7,2696],"tags":[2134],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12894"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12894"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12894\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12905,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12894\/revisions\/12905"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/12898"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12894"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12894"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12894"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}