
{"id":13034,"date":"2017-03-15T11:29:27","date_gmt":"2017-03-15T10:29:27","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=13034"},"modified":"2017-03-15T12:08:37","modified_gmt":"2017-03-15T11:08:37","slug":"nie-do-konca-a-nawet-w-ogole","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2017\/03\/15\/nie-do-konca-a-nawet-w-ogole\/","title":{"rendered":"Nie do ko\u0144ca, a nawet w og\u00f3le"},"content":{"rendered":"<p>Wyczuwam jakie\u015b niezdecydowanie u wszystkich stron przedsi\u0119wzi\u0119cia, w ramach kt\u00f3rego <strong>Czes\u0142aw \u015apiewa <\/strong>gra i \u015bpiewa z orkiestr\u0105 muzyki dawnej <strong>Arte dei Suonatori <\/strong>poezje Micha\u0142a Zab\u0142ockiego. Pewno\u015b\u0107 przynosi tylko tytu\u0142 wydawnictwa: <em>Czes\u0142aw \u015apiewa &#038; Arte dei Suonatori<\/em>, kt\u00f3ry jasno sygnalizuje, \u017ce g\u0142\u00f3wnym celem tego po\u0142\u0105czenia si\u0142 przez zesp\u00f3\u0142 sympatycznego Czes\u0142awa Mozila i utytu\u0142owan\u0105 pozna\u0144sk\u0105 grup\u0119 musia\u0142o by\u0107 po prostu po\u0142\u0105czenie si\u0142. <!--more--><\/p>\n<p>Nie do ko\u0144ca wiadomo, czy Czes\u0142aw ma si\u0119 tutaj okre\u015bli\u0107 na nowo, bo gdyby wy\u0142\u0105czy\u0107 na chwil\u0119 ca\u0142\u0105 reszt\u0119, to by\u0142by przecie\u017c zwyk\u0142y Czes\u0142aw. Nie wiadomo, czy AdS chcieli si\u0119 tu po prostu zaprezentowa\u0107 szerszej publiczno\u015bci, wycinaj\u0105c szereg co bardziej znanych temat\u00f3w z utwor\u00f3w Vivaldiego, Bacha i Purcella, co brzmi troch\u0119 jak sampling &#8211; bo przecie\u017c dosz\u0142o tu jednak do wsp\u00f3\u0142pracy jednej i drugiej orkiestry, co kilka razy s\u0142ycha\u0107, cho\u0107by w <em>Na straganie<\/em>. Cho\u0107 paradoksalnie ten utw\u00f3r wygrywa nie dzi\u0119ki wsp\u00f3\u0142pracy, tylko wojnie kontrast\u00f3w. <em>Polak ma\u0142y <\/em>przynosi naj\u015bmielsze partie orkiestrowe, kt\u00f3re tu akurat wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 z tym, co gra zesp\u00f3\u0142 Mozila nie\u017ale, ale &#8211; dla pe\u0142ni niekonsekwencji &#8211; musz\u0105 sobie darowa\u0107 \u017cywy sampling znanych utwor\u00f3w. Mo\u017ce ca\u0142\u0105 p\u0142yt\u0119 trzeba by\u0142o tak budowa\u0107?  <\/p>\n<p>Gdybym us\u0142ysza\u0142 tylko <em>Pok\u0142\u00f3ci\u0142y si\u0119 zwierzaki<\/em>, wszystko by\u0142oby jasne &#8211; to by\u0142a niezr\u0119czna pr\u00f3ba wpisania si\u0119 w klimat <em>Filharmonii Dowcipu<\/em>. Ale us\u0142ysza\u0142em te\u017c reszt\u0119, wi\u0119c nie do ko\u0144ca rozumiem.<\/p>\n<p>Nie do ko\u0144ca wiadomo, czy ten mashup poetycki ma s\u0142u\u017cy\u0107 satyrze, czy tylko s\u0142ownej gimnastyce. Bo Micha\u0142 Zab\u0142ocki niby wszy\u0142 w wykorzystane przez siebie wiersze Brzechwy i Tuwima zamiast zwierz\u0105t czy warzyw &#8211; Polak\u00f3w i polaczk\u00f3w, emigrant\u00f3w i uciekinier\u00f3w, pos\u0142\u00f3w i senator\u00f3w. Ale nowych sens\u00f3w ju\u017c nie. Uniwersalno\u015b\u0107 tych dzieci\u0119cych rymowanek polega\u0142a wszak na tym, \u017ce obejmowa\u0142y r\u00f3wnie\u017c tematy, kt\u00f3re pr\u00f3buje zasygnalizowa\u0107 sprawny autor przer\u00f3bek. A poniewa\u017c nie bardzo wiadomo, czy o co\u015b konkretnego ta p\u0142yta walczy &#8211; poza sprawnie rymowanym wype\u0142nieniem <em>Lokomotywy <\/em>sprz\u0105taczkami czy politykami &#8211; teksty pot\u0119guj\u0105 wra\u017cenie niezdecydowania, mam nawet wra\u017cenie, \u017ce o nim decyduj\u0105 w pierwszej kolejno\u015bci. A w po\u0142\u0105czeniu z tym specyficznym, naiwnym tonem Czes\u0142awa nie do ko\u0144ca dawa\u0142yby szanse w jakiejkolwiek muzycznej konwencji. To oczywi\u015bcie tylko subiektywna ocena sytuacji, bo wiadomo, \u017ce fani &#8211; a tych ma zar\u00f3wno Czes\u0142aw, AdS i Zab\u0142ocki &#8211; przy okazji takich przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 \u0142atwo podlegaj\u0105 sumowaniu.<\/p>\n<p>Tu zostaje pytanie o finansow\u0105 stron\u0119 przedsi\u0119wzi\u0119cia. Szuka\u0142em na ok\u0142adce sponsor\u00f3w p\u0142yty, instytucji zamawiaj\u0105cej, patronatu honorowego czy czego\u015b w tym stylu, bo tego typu niezdecydowane efekty ko\u0144cowe cz\u0119sto bywaj\u0105 wynikiem procesu zam\u00f3wie\u0144 albo rozmowy z klientem. Ku swemu zdziwieniu, nie do ko\u0144ca mog\u0142em znale\u017a\u0107. A nawet w og\u00f3le nie. Ju\u017c bardziej zdecydowanie. Co mi przypomina o tym, \u017ce ta p\u0142yta zasadniczo te\u017c nie podoba mi si\u0119 w og\u00f3le.<\/p>\n<p><strong>CZES\u0141AW \u015aPIEWA &#038; ARTE DEI SUONATORI <em>Czes\u0142aw \u015apiewa &#038; Arte dei Suonatori<\/em><\/strong>, Mystic 2017, <strong>3\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/W3jEG2T6upI\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Wyczuwam jakie\u015b niezdecydowanie u wszystkich stron przedsi\u0119wzi\u0119cia, w ramach kt\u00f3rego Czes\u0142aw \u015apiewa gra i \u015bpiewa z orkiestr\u0105 muzyki dawnej Arte dei Suonatori poezje Micha\u0142a Zab\u0142ockiego. Pewno\u015b\u0107 przynosi tylko tytu\u0142 wydawnictwa: Czes\u0142aw \u015apiewa &#038; Arte dei Suonatori, kt\u00f3ry jasno sygnalizuje, \u017ce g\u0142\u00f3wnym celem tego po\u0142\u0105czenia si\u0142 przez zesp\u00f3\u0142 sympatycznego Czes\u0142awa Mozila i utytu\u0142owan\u0105 pozna\u0144sk\u0105 grup\u0119 musia\u0142o [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":13035,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[97,312,120,2696,4,1139],"tags":[2763,30,28],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13034"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13034"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13034\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13038,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13034\/revisions\/13038"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/13035"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13034"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13034"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13034"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}