
{"id":13163,"date":"2017-03-27T09:10:40","date_gmt":"2017-03-27T07:10:40","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=13163"},"modified":"2017-03-27T09:53:46","modified_gmt":"2017-03-27T07:53:46","slug":"czy-smierc-mozna-punktowac","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2017\/03\/27\/czy-smierc-mozna-punktowac\/","title":{"rendered":"Czy \u015bmier\u0107 wypada punktowa\u0107?"},"content":{"rendered":"<p>Jak tam weekend? A, w porz\u0105dku, s\u0142ucha\u0142em sobie p\u0142yty Phila Elveruma (<strong>Mount Eerie<\/strong>) o tym, jak jego \u017cona umar\u0142a na raka trzustki, pozostawiaj\u0105c go jako wdowca z p\u00f3\u0142toraroczn\u0105 c\u00f3rk\u0105, kt\u00f3ra teraz pyta ojca, czy mama p\u0142ywa, skoro prochy wyrzucili do Oceanu Spokojnego. O tym, jak trudno nie trafia\u0107 na \u015blady niedawnej obecno\u015bci \u017cony w domu, wyrzucaniu rzeczy osobistych, ci\u0105gle przychodz\u0105cej poczcie i cichn\u0105cych na d\u017awi\u0119k imienia \u017cony rozmowach. O tym, jak bohater, kt\u00f3rym oczywi\u015bcie jest autor &#8211; bo rzecz jest pami\u0119tnikiem, a nie zmy\u015bleniem &#8211; wchodzi do pokoju, gdzie sp\u0119dzi\u0142a ostatnie tygodnie, i nagrywa na jej instrumentach piosenki o tym, jak wygl\u0105da jego \u015bwiat po \u015bmierci Genevi\u00e8ve Castr\u00e9e, tej\u017ce ma\u0142\u017conki. Wszystko to rodzaj zap\u0119tlenia nieobcy pewnie nikomu, kto straci\u0142 kogo\u015b bardzo bliskiego. Piosenki maj\u0105 lekko chwiejny rytm i rozsypuj\u0105ce si\u0119 s\u0142owa, kt\u00f3rych ton nadaje ju\u017c pierwsza zwrotka: <em>\u015amier\u0107 jest tak prawdziwa, \u017ce nie nadaje si\u0119, by o niej \u015bpiewa\u0107 i trudno j\u0105 przeku\u0107 w sztuk\u0119, poezja nie radzi sobie z do\u015bwiadczeniem \u015bmierci. <\/em> Czy jako\u015b tak. W ten spos\u00f3b sp\u0119dza\u0142em weekend.<!--more--><\/p>\n<p>Album <em>A Crow Looked At Me<\/em> to p\u0142yta, kt\u00f3rej autor &#8211; je\u015bli co\u015b w og\u00f3le sobie zaplanowa\u0142, a nie jest tylko wi\u0119\u017aniem tej emocjonalnej p\u0119tli &#8211; najwyra\u017aniej pr\u00f3buje odtworzy\u0107 w do\u015b\u0107 realistyczny, znaczony nawet pewn\u0105 nieudolno\u015bci\u0105 spos\u00f3b to wra\u017cenie pustki zwi\u0105zane z nieobecno\u015bci\u0105 zmar\u0142ego w naszym \u017cyciu. Mo\u017cna tylko strawestowa\u0107 jego s\u0142owa i napisa\u0107, \u017ce \u015bmier\u0107 jest tak prawdziwa, \u017ce trudno opowie\u015b\u0107 o niej przeku\u0107 w recenzj\u0119. Bo cho\u0107by i reakcji na \u015bmier\u0107 w muzyce by\u0142o ostatnio bardzo wiele, to trudno si\u0119 je zestawia. Por\u00f3wnywa\u0107 ze \u015bmierci\u0105 syna u Nicka Cave&#8217;a (chyba jednak bardziej przepracowana artystycznie <em>Skeleton Tree<\/em>), \u015bmierci\u0105 r\u00f3\u017cnych os\u00f3b, z rodziny i nie tylko, u Sun Kil Moon (na pewno bardziej przegadana <em>Benji<\/em>), \u015bmierci\u0105 w\u0142asn\u0105 u Bowiego, Casha czy Cohena (to ju\u017c \u0142atwiejsze do zamienienia w sztuk\u0119 &#8211; bez dw\u00f3ch zda\u0144), w tym tak\u017ce nieudan\u0105 samob\u00f3jcz\u0105 \u015bmierci\u0105 u Papa M (te\u017c w sumie do\u015b\u0107 realistyczne) czy \u015bmierci\u0105 matki u Sufjana Stevensa (bardziej skupiona na wspomnieniach p\u0142yta <em>Carrie &#038; Lowell<\/em>)? <\/p>\n<p>Nie b\u0119d\u0119 wi\u0119c wystawia\u0142 oceny, w szczeg\u00f3lno\u015bci punktowej, albumowi, kt\u00f3ry &#8211; jak s\u0105dz\u0119, w jakiej\u015b mierze na fali szczerych emocji, kt\u00f3re niesie &#8211; wyl\u0105dowa\u0142 na pierwszej pozycji zestawienia Rate Your Music i listy krytyk\u00f3w w Metacritic. Tak\u017ce dlatego, \u017ce trudno jest ten rodzaj opowie\u015bci przebi\u0107 cho\u0107by najlepsz\u0105 w historii p\u0142yt\u0105 o w\u0119dkarstwie czy genialnym albumem o polityce. Nie b\u0119d\u0119 te\u017c wystawia\u0107 oceny, bo pos\u0142ucha\u0142em tej p\u0142yty dwa razy i nie bardzo mam ochot\u0119 do niej wraca\u0107. Tak\u017ce dlatego, \u017ce zwyk\u0142e \u017cycie nie szcz\u0119dzi mi ostatnio przyk\u0142ad\u00f3w historii nie mniej smutnych. Dw\u00f3ch m\u0142odych szef\u00f3w niezale\u017cnych labeli, kt\u00f3rzy wydaj\u0105 na co dzie\u0144 \u015bwietn\u0105 muzyk\u0119 i maj\u0105 wk\u0142ad w sukcesy artyst\u00f3w czasem niewiele mniejszy ni\u017c oni sami, w ci\u0105gu ostatnich kilku miesi\u0119cy straci\u0142o \u017cony &#8211; bardzo mocno zaanga\u017cowane w ich prac\u0119 &#8211; z do\u015b\u0107 podobnych powod\u00f3w. W ci\u0105gu ostatnich dw\u00f3ch lat zmar\u0142o na raka kilku moich koleg\u00f3w z redakcji, a pewna wa\u017cna dla mnie osoba, kt\u00f3ra ca\u0142e \u017cycie zajmowa\u0142a si\u0119 ocenianiem tw\u00f3rczo\u015bci innych, jest teraz ci\u0119\u017cko chora. Kolejne przypadki jest pewnie w stanie wskaza\u0107 ka\u017cdy z nas.<\/p>\n<p>Wstrzymuj\u0119 si\u0119 wi\u0119c od dalszej oceny w tym jednym przypadku, bo mam z tym problem do\u015b\u0107 zasadniczy: czy jeszcze oceniam sztuk\u0119, czy ju\u017c do\u015bwiadczenie, wobec kt\u00f3rego wszyscy jeste\u015bmy r\u00f3wni. <\/p>\n<p>A weekend? Dzi\u0119kuj\u0119, pos\u0142ucha\u0142em Mount Eerie, rozejrza\u0142em si\u0119 woko\u0142o i nie b\u0119d\u0119 narzeka\u0142. <\/p>\n<p><strong>MOUNT EERIE <em>A Crow Looked At Me<\/em><\/strong>, P.W. Elverum &#038; Sun 2017<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"450\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/303406845&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_comments=true&amp;show_user=true&amp;show_reposts=false&amp;visual=true\"><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jak tam weekend? A, w porz\u0105dku, s\u0142ucha\u0142em sobie p\u0142yty Phila Elveruma (Mount Eerie) o tym, jak jego \u017cona umar\u0142a na raka trzustki, pozostawiaj\u0105c go jako wdowca z p\u00f3\u0142toraroczn\u0105 c\u00f3rk\u0105, kt\u00f3ra teraz pyta ojca, czy mama p\u0142ywa, skoro prochy wyrzucili do Oceanu Spokojnego. O tym, jak trudno nie trafia\u0107 na \u015blady niedawnej obecno\u015bci \u017cony w domu, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":13171,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[312,120,2696],"tags":[1220,2778],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13163"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13163"}],"version-history":[{"count":23,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13163\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13187,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13163\/revisions\/13187"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/13171"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13163"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13163"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13163"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}