B\u0119dzie tak zabawnie, \u017ce uwaga. Zbigniew Wodecki wyda\u0142 p\u0142yt\u0119, kt\u00f3ra z miejsca jest „Platynowa”. Niez\u0142y \u017cart, co?! Bo ta p\u0142yta si\u0119 tak nazywa. „PlatyNowa”. Dobre, nie? No jak to?? To mia\u0142 by\u0107 \u017cart, \u015bmia\u0107 si\u0119 trzeba.<\/br><\/p>\n
No dobra. My tu hi-hi-hi (przynajmniej ci, co si\u0119 za\u0142apali na ten przedni dowcip), a sprawa jest powa\u017cna. Autor znany, lubiany i hojnie obdarzony przez natur\u0119 (chodzi mi tu o g\u0142os, a nie o lwi\u0105 grzyw\u0119). Widzia\u0142em go na festynie w Wo\u0142ominie, gdzie wszystkie atuty zobaczy\u0142em i us\u0142ysza\u0142em na \u017cywo. Na bis za\u015bpiewa\u0142 „Pszcz\u00f3\u0142k\u0119 Maj\u0119” – to chyba po to, \u017ceby przypiecz\u0119towa\u0107 i spuentowa\u0107 charakterystyczny miks nie\u015bmiesznego kabaretu z nad\u0119t\u0105 powa\u017ck\u0105, kt\u00f3ry w naszym pi\u0119knym kraju bywa mylony z g\u0142\u00f3wnym nurtem piosenki.<\/br><\/p>\n
Mam w sobie prawdziwe z\u0142ogi sympatii dla Zbigniewa Wodeckiego, ale jest on smutn\u0105 ilustracj\u0105 tezy, w my\u015bl kt\u00f3rej najzdolniejsi arty\u015bci w Polsce pozbawieni s\u0105 cz\u0119sto dobrego smaku.<\/br><\/p>\n
„Drodzy rodacy, szanowni bli\u017ani \/ Niech si\u0119 w nas goi, niech si\u0119 zabli\u017ani” – \u015bpiewa Wodecki tekstem Jana Wo\u0142ka. Powa\u017cne diagnozy spo\u0142eczne („Popatrz sami! – dobrze nam \/ Co tu kry\u0107, mi\u0142o ty\u0107 \/ Heroiczne „za co gin\u0105\u0107” \/ Zmienili\u015bmy w „za co \u017cy\u0107””) \u0142\u0105czy z prostacko brzmi\u0105cymi partiami klawisza, „funkowym” (\u017ce fu!) partiom gitary towarzysz\u0105 nawi\u0105zania do „Pana Tadeusza”, a wszystkiemu towarzyszy tr\u0105bka (Wodeckiego zapewne – sk\u0142adu artyst\u00f3w na p\u0142ycie nie u\u015bwiadczysz) w stylu z p\u00f3\u017anych lat 80., czyli tak zwanym nowoczesnym. \u015apiewane s\u0105 te piosenki jak u skarykaturowanego Holoubka – tak, \u017ceby samog\u0142oski odbija\u0142y si\u0119 echem dwie ulice dalej. B\u00f3g, diabe\u0142 (tu gitary metalowe), historia Polski (podana w stylu bawarskiej przy\u015bpiewki do piwa), zapachy ojczyzny, wielkie sprawy mi\u0119dzynarodowe – a\u017c mi si\u0119 niedobrze zrobi\u0142o od takiego \u0142\u0105czenia zad\u0119cia z festynem, bo krzywd\u0119 wyrz\u0105dza sobie w ten spos\u00f3b nie tylko Wodecki, ale ca\u0142e pokolenie artyst\u00f3w w tym kraju. Swoj\u0105 muzyk\u0119 robi\u0105 na patencie sprawdzaj\u0105cym si\u0119 co najwy\u017cej w „Ta\u0144cu z gwiazdami”, w kt\u00f3rym najwi\u0119kszym fafarafa jest ten, kto potrafi wszystko przerobi\u0107 na samb\u0119. Ja m\u00f3wi\u0119 „pas”. Cho\u0107 obawiam si\u0119, \u017ce pani Beata w „Tele Tygodniu” napisze co\u015b innego.<\/br><\/p>\n
ZBIGNIEW WODECKI „PlatyNowa”<\/strong>
\nFonografika 2010
\n2\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> Najbardziej lotna jest ci\u0105gle „Pszcz\u00f3\u0142ka Maja”, ale nie ma jej na tej p\u0142ycie<\/br><\/p>\n