{"id":13498,"date":"2017-04-18T12:00:40","date_gmt":"2017-04-18T10:00:40","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=13498"},"modified":"2017-04-18T15:30:34","modified_gmt":"2017-04-18T13:30:34","slug":"beaty-baty-i-kwiaty","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2017\/04\/18\/beaty-baty-i-kwiaty\/","title":{"rendered":"Beaty, baty i kwiaty"},"content":{"rendered":"

1. Festiwal Unsound <\/strong>og\u0142osi\u0142 w\u0142a\u015bnie tegoroczny motyw przewodni: Flower Power. Nie znam jeszcze oczywi\u015bcie dok\u0142adnego programu, ale wiadomo, \u017ce w ramach kontynuowanego Unsound Dislocation kuratorzy przywioz\u0105 artyst\u00f3w z Rosji, Ukrainy, Bia\u0142orusi i Kazachstanu, stron\u0105 graficzn\u0105 zaj\u0119\u0142a si\u0119 Aleksandra Gr\u00fcnholz (We Will Fail), a swoje pomys\u0142y tematyczne w ramach programu dyskusyjno-filmowego mo\u017cna zg\u0142asza\u0107 do 15 maja. Mo\u017cna te\u017c wesprze\u0107 ten wa\u017cny festiwal<\/a> w niezbyt \u0142atwych czasach. B\u0119dzie w ka\u017cdym razie o lecie mi\u0142o\u015bci 1967 roku, wi\u0119c kwiaty, op\u00f3r i psychodelia, ale z nawi\u0105zaniami do Kwiat\u00f3w z\u0142a<\/em> Baudelaire’a, co otwiera drog\u0119 do bad trip\u00f3w, kt\u00f3re do tej pory by\u0142y specjalno\u015bci\u0105 zak\u0142adu w wi\u0119kszym stopniu ni\u017c mi\u0142e hedonistyczne historie. A bior\u0105c pod uwag\u0119 nie bardzo idylliczne warunki \u015bwiata 50 lat po lecie mi\u0142o\u015bci i typowo dla Unsoundu apokaliptyczne spojrzenie (To odpowied\u017a na poczucie \u017cycia w cieniu p\u0119dz\u0105cego naprz\u00f3d zegara zag\u0142ady<\/em> – t\u0142umacz\u0105 organizatorzy has\u0142o), wersja polska tematu mog\u0142aby brzmie\u0107 „Armaty w kwiatach”. Grafika wygl\u0105da w ka\u017cdym razie tak: <\/p>\n

\"flower-power-001-insta\"<\/p>\n

2. Ostatnio du\u017co czasu zajmuje mi my\u015blenie o tym, ile czasu zajmuje z kolei poznanie tej czy innej dziedziny wiedzy, o kt\u00f3rej my\u015bleli\u015bmy ju\u017c, \u017ce j\u0105 znamy dobrze. nawet do\u015b\u0107, wydawa\u0142oby si\u0119, czytelnej sfery popkultury – jak utrzymane w o\u015bmiobitowym stylu gry wideo. Chodzi o Beat Cop<\/strong><\/em> polskiego studia Pixel Crow (wydana przez r\u00f3wnie\u017c polsk\u0105 firm\u0119 11bit), kt\u00f3ra przypomina realiami dobrze (wydawa\u0142oby si\u0119) znany \u015brodek lat 80. Z beat\u00f3w <\/em>kojarzy mi si\u0119 ten okres z Beat It <\/em>Jacksona (o bitce), Looking for the Perfect Beat <\/em>Afriki Bambaaty (o szukaniu idealnego beatu hiphopowego), Beat <\/em>King Crimson (nie zapominajmy o beatnikach, kt\u00f3rzy s\u0105 bohaterami na r\u00f3wni z samym beatem) i powstaj\u0105cym wtedy miesi\u0119czniiem „Bajtek”, w kt\u00f3rym mo\u017cna by\u0142o \u015bledzi\u0107 nowo\u015bci ze \u015bwiata bit\u00f3w, nie posiadaj\u0105c komputera. Ale kompletnie nie mia\u0142em skojarze\u0144 z serialami kryminalnymi, w kt\u00f3rych – jak si\u0119 okazuje – te\u017c kr\u00f3lowa\u0142 beat, dok\u0142adniej beat cop<\/em>, czyli kraw\u0119\u017cnik. I taki zdegradowany do roli kraw\u0119\u017cnika (Za co? Za niewinno\u015b\u0107, rzecz jasna) gliniarz jest bohaterem niezbyt rozbudowanej, chocia\u017c bardzo zabawnej w dialogach, a przy tym okropnie grubia\u0144skiej i do\u015b\u0107 niepoprawnej politycznie gry odtwarzaj\u0105cej tamte czasy. <\/p>\n

\"beatcop\"<\/p>\n

Pisz\u0119 o Beat Cop<\/em> dlatego, \u017ce mi zale\u017cy na \u015bwiecie gier, w szczeg\u00f3lno\u015bci tych polskich, a mam wra\u017cenie, \u017ce potencja\u0142 tej nie zosta\u0142 nale\u017cycie wykorzystany – w szczeg\u00f3lno\u015bci potencja\u0142 muzyczny, bo tej muzyki, bardzo atrakcyjnego nostalgicznego tworzywa, jest tu jednak do\u015b\u0107 ma\u0142o, mniej ni\u017c hot dog\u00f3w i mandat\u00f3w do wypisania, przez co gra, kt\u00f3r\u0105 za pierwszym razem przeszed\u0142em bez sukcesu, przy drugim przechodzeniu staje si\u0119 uci\u0105\u017cliwa. M\u00f3j siostrzeniec twierdzi, \u017ce jak nic musz\u0105 poszerzy\u0107 ten \u015bwiat jednej ulicy o co\u015b jeszcze, a ja pewnie zn\u00f3w przeczo\u0142gam si\u0119 przez te 21 dni wypisywania mandat\u00f3w, \u017ceby sprawdzi\u0107, czy mo\u017ce na koniec pojawi si\u0119 tym razem jaka\u015b ca\u0142kiem nowa ulica albo inna przepustka do lepszego \u015bwiata. Ale mo\u017ce chodzi\u0142o o to, \u017ceby tak bez perspektyw? W ka\u017cdym razie t\u0119 metafor\u0119 \u017cyciowego pobicia policjanta, kt\u00f3ry odkrywa w\u0105tpliwe uroki \u017cycia dzielnicowego, autorzy przedstawili mi wystarczaj\u0105co mocno i co\u015b z tego, jak wida\u0107, wynios\u0142em. <\/p>\n