{"id":13597,"date":"2017-04-24T19:40:04","date_gmt":"2017-04-24T17:40:04","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=13597"},"modified":"2017-04-24T20:30:21","modified_gmt":"2017-04-24T18:30:21","slug":"off-kolejne-odliczanie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2017\/04\/24\/off-kolejne-odliczanie\/","title":{"rendered":"Off Festival: Dochodz\u0105 nowi arty\u015bci [zdj\u0119cia n\u00f3g]"},"content":{"rendered":"

Ledwie zd\u0105\u017cy\u0142em w recenzji nowej p\u0142yty Nagrobk\u00f3w (w druku w najbli\u017csz\u0105 \u015brod\u0119) odnotowa\u0107 desant na t\u0119 formacj\u0119 muzyk\u00f3w grupy \u0141oskot<\/strong>, a tu – ju\u017c, prosz\u0119. \u0141oskot si\u0119 z wielkim hukiem reaktywuje. Miko\u0142aj Trzaska, Olo Walicki i Piotr Pawlak zagraj\u0105 wraz z Maciem Morettim na Off Festivalu<\/strong>. Wracaj\u0105 w momencie, gdy ich przyj\u0119cie – jako zjawiska w pierwszej kolejno\u015bci koncertowego, bo to by\u0142 rewelacyjny zesp\u00f3\u0142 na \u017cywo – mo\u017ce by\u0107 nawet lepsze ni\u017c kilkana\u015bcie lat temu. To jedno z dzisiejszych og\u0142osze\u0144 katowickiej imprezy. Poza \u0141oskotem do bogatego ju\u017c sk\u0142adu artyst\u00f3w do\u0142\u0105cza 9 nazw i nazwisk, a odpada jedno. Szczeg\u00f3\u0142y poni\u017cej.<\/p>\n

Najpierw wiadomo\u015b\u0107 gorsza: Daniel Johnston<\/strong> jednak na Offie nie wyst\u0105pi. Zostanie jednak zast\u0105piony przez brytyjsk\u0105 legend\u0119 sceny niezale\u017cnej, grup\u0119 This Heat, wyst\u0119puj\u0105c\u0105 teraz w zreformowanym sk\u0142adzie jako This Is Not This Heat<\/strong>. Do tego dojd\u0105 niezawodni Mitch & Mitch<\/strong> (przypominam, \u017ce ju\u017c w najbli\u017cszy weekend w Studiu im. W. Lutos\u0142awskiego ich specjalny koncert z repertuarem z p\u0142yty Miliana <\/a>– zagraj\u0105 jako Mitch & Mitch with Their Incredible Combo play Jerzy Milian) oraz \u015bwietny Ryley Walker<\/strong>, wokalista i gitarzysta, o kt\u00f3rego ostatniej p\u0142ycie pisa\u0142em ju\u017c na Polifonii<\/a>. Ponadto mocniejsze odmiany muzyki gitarowej zaprezentuj\u0105 nowojorscy The Men<\/strong>, bristolscy Idles <\/strong>oraz warszawscy Bastard Disco<\/strong>. A list\u0119 go\u015bci uzupe\u0142ni\u0105 w\u0119gierski Szwed Korn\u00e9l Kov\u00e1cs<\/strong> i krakowski kwartet Lor<\/strong>. Ca\u0142a reszta go\u015bci do sprawdzenia tutaj<\/a>.<\/p>\n

Kto jeszcze? Szczeg\u00f3\u0142y wkr\u00f3tce, sam ju\u017c wi\u0119cej nie wiem, cho\u0107 – zgodnie z moim porannym wpisem<\/a> – uwa\u017cam, \u017ce zaproszenie na Scen\u0119 Le\u015bn\u0105 powinno ju\u017c dawno jecha\u0107 do Wolfganga Voigta. Nie zdziwi\u0142bym si\u0119 te\u017c, gdyby na li\u015bcie znalaz\u0142a si\u0119 poni\u017csza formacja, chwalona ju\u017c w tu i \u00f3wdzie w serwisach muzycznych, a dla mnie do niedawna tak anonimowa jak te cztery pary n\u00f3g i jedna r\u0119ka na do\u015b\u0107 zaskakuj\u0105cej ok\u0142adce.<\/p>\n

\"TMR036CD_D02_final\"<\/p>\n

Dodam recenzj\u0119, co mi tam – skoro ju\u017c jestem od tego, \u017ceby je dodawa\u0107. Spr\u00f3buj\u0119 – co z g\u00f3ry skazane na pora\u017ck\u0119 – zrobi\u0107 to tak bezpretensjonalnie, jak znana ju\u017c z udanych singli Sorja Morja<\/strong> wyda\u0142a debiutanck\u0105 p\u0142yt\u0119. W ko\u0144cu dodaj\u0119 te noty o p\u0142ytach do\u015b\u0107 regularnie. Ale to jeszcze nic w por\u00f3wnaniu z tempem, w jakim Micha\u0142 Kupicz p\u0142yty rejestruje. Ten sta\u0142y bohater drugiego planu polskiej sceny niezale\u017cnej pracuje w takim tempie, \u017ce nie nad\u0105\u017cy\u0142bym recenzowa\u0107 wszystkich p\u0142yt, kt\u00f3re on zd\u0105\u017cy nagra\u0107. A je\u015bli my\u015blicie, \u017ce \u017cartuj\u0119 albo ironizuj\u0119, to zacznijcie czyta\u0107 ok\u0142adki p\u0142yt.<\/p>\n

Wspomnia\u0142em Kupicza r\u00f3wnie\u017c dlatego, \u017ce tak przyjemnie „rozlu\u017anione” w miksie p\u0142yty to rzadko\u015b\u0107. A g\u0119ste zbicie plan\u00f3w i bardziej natr\u0119tna kompresja zniszczy\u0142yby to wszystko, co Ewa Sadowska i Szymon Lechowicz z ma\u0142\u0105 pomoc\u0105 przyjaci\u00f3\u0142 tu zaproponowali. Do gitar w stylu lat 80. (obowi\u0105zkowy chorus; Porcys – \u017ce tak podlinkuj\u0119 po przyja\u017ani – wynalaz\u0142 wi\u0119cej ejtisowych skojarze\u0144:\u00a0Ann\u0119 Jurksztowicz<\/a> i Fasolki<\/a>), programowanej perkusji, kt\u00f3r\u0105 duet potrafi czasem wy\u0142\u0105czy\u0107 – co zasadniczo jest do\u015b\u0107 rzadk\u0105 umiej\u0119tno\u015bci\u0105 – i oszcz\u0119dnie dawkowanych syntezator\u00f3w dok\u0142adaj\u0105 prostot\u0119 i marzycielsko\u015b\u0107 z okolic Pustek czy nawet Ballad i Romans\u00f3w, \u0142\u0105cznie z pozostawionymi niemal demonstracyjnie niedoci\u0105gni\u0119ciami wokali. \u015awietne piosenki – na czele singlow\u0105 Australi\u0105 <\/em> (Nie ufaj rodzicom, za dobrze ci\u0119 karmi\u0105 \/ Nie bierz ich pieni\u0119dzy, nie ma nic za darmo<\/em>) na pocz\u0105tek – prze\u0142o\u017cone s\u0105 tu na zestaw, kt\u00f3ry zachowuje \u015bwie\u017co\u015b\u0107, naturaln\u0105 dynamik\u0119 i urzekaj\u0105co niezobowi\u0105zuj\u0105cy charakter dem\u00f3wki, a zarazem co chwila zaskakuje jakim\u015b totalnie wyszukanym pomys\u0142em spoza naszej popowej galaktyki. Czy to w tej wsz\u0119dobylskiej arpeggiowej grze akord\u00f3w gitarowych, czy w zestawieniach harmonicznych (Nowy bia\u0142y \u015bwiat<\/em>), czy wreszcie aran\u017cacyjnych (\u015bwietny Sezon <\/em>– Stereolab spotykaj\u0105 Papa Dance, w Cz\u0142owieku-wilku<\/em> s\u0142ycha\u0107 ju\u017c pr\u0119dzej Stereolab z charakterystycznymi interwa\u0142ami w wokalach, i Kobiety, z niewielk\u0105 domieszk\u0105 wychodz\u0105cego tu i \u00f3wdzie Durutti Column). A przy tym ani na moment nie wpada to w jakie\u015b natr\u0119ctwa i zachowuje idealnie klarowny charakter. Czyli mo\u017ce s\u0105 duchologiczni, ale nie w zasmarowany d\u017awi\u0119kowo, rozmazany spos\u00f3b, tylko zdobyli fenomenaln\u0105 umiej\u0119tno\u015b\u0107 przek\u0142adania duchologii na minimalistyczne i klarowne gara\u017cowe HD nowych czas\u00f3w. Album (a mo\u017ce raczej minialbum?) u\u0142o\u017cyli nie\u017ale, je\u015bli wzi\u0105\u0107 jeszcze pod uwag\u0119 zako\u0144czenie (\u015amier\u0107<\/em>, go\u015bcinnie na saksofonie Sen Morimoto), r\u00f3wnie mocne co pocz\u0105tek. Mo\u017ce to wypadkowa czasu trwania (23 i p\u00f3\u0142 minuty), ale pozostawili u mnie rzadki niedosyt.<\/p>\n