
{"id":1360,"date":"2011-08-29T23:18:08","date_gmt":"2011-08-29T21:18:08","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=1360"},"modified":"2011-08-29T23:49:38","modified_gmt":"2011-08-29T21:49:38","slug":"muzyka-srodka-jest-na-saharze","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/08\/29\/muzyka-srodka-jest-na-saharze\/","title":{"rendered":"Muzyka \u015brodka jest na Saharze"},"content":{"rendered":"<p>Przez ca\u0142y tydzie\u0144 ja, cz\u0142owiek Zachodu (nawet je\u015bli tego w bardziej wschodnim wydaniu), pr\u00f3bowa\u0142em si\u0119 wyciszy\u0107 i odpocz\u0105\u0107. Przelecia\u0142em w tym celu sporo kilometr\u00f3w, zu\u017cy\u0142em mas\u0119 energii i zetkn\u0105\u0142em si\u0119 z jednymi z najgorszych przyk\u0142ad\u00f3w rozpasania kilku r\u00f3\u017cnych europejskich spo\u0142ecze\u0144stw dobrobytu. Czyli by\u0142em na wakacjach. Kiedy po powrocie w\u0142\u0105czy\u0142em telewizor i jako pierwsz\u0105 wiadomo\u015b\u0107 zobaczy\u0142em reporta\u017c z ogarni\u0119tej g\u0142odem Somalii, ca\u0142y czar moich wakacji ulecia\u0142 w ci\u0105gu dziesi\u0119ciu sekund. <\/p>\n<p>Pisz\u0119 o tym dlatego, \u017ce tego typu pr\u00f3by skupienia si\u0119 i wyciszenia s\u0105 niczym wobec sytuacji tuareskiego zespo\u0142u z Sahary. Je\u015bli kto\u015b jeszcze nie czyta\u0142 <a href=\"http:\/\/www.voxamps.com\/artists\/ibrahim-ag-alhabib-of-tinariwen\/\">tego<\/a> wywiadu z Ibrahimem Ag Alhabibem, liderem grupy <strong>Tinariwen<\/strong>, znajdzie w nim mi\u0119dzy innymi taki fragment:<\/p>\n<blockquote><p>VOX: What are the challenges of recording in the Sahara?<br \/>\nIAA: For me, it&#8217;s concentration. The desert has many distractions. My family are there and they often need help to carry or fetch people or animals&#8230;<\/p><\/blockquote>\n<p>Warto si\u0119 wczyta\u0107 dalej, bo nawet je\u015bli to rozmowa maj\u0105ca charakter &#8222;komercyjny&#8221; (na stronie producenta wzmacniaczy, kt\u00f3rych u\u017cywa Alhabib), znajdziecie w niej niema\u0142o odkry\u0107. W ka\u017cdym razie facet ma problemy z koncentracj\u0105 na pustyni &#8211; bez polityk\u00f3w walcz\u0105cych w kampanii wyborczej na antenie TVN24, bez centr\u00f3w handlowych na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki, kin i sal koncertowych, a nawet bez kawiarni za rogiem, pewnie tak\u017ce \u015bwie\u017cej gazety, ba, bez Internetu! Co mog\u0119 na to powiedzie\u0107. Ano tyle, \u017ce kariera Tinariwen, zespo\u0142u, kt\u00f3ry w kilka lat przeskoczy\u0142 z egzotycznej sensacji do pozycji jednej z kluczowych grup je\u017cd\u017c\u0105cych po europejskich festiwalach i bryluj\u0105cego w czo\u0142\u00f3wkach zestawie\u0144 muzycznych, oparta musi by\u0107 w\u0142a\u015bnie na sile tej koncentracji. <\/p>\n<p>Z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 surowo\u015b\u0107 brzmienia nie jest najmocniejsz\u0105 stron\u0105 tej akurat spo\u015br\u00f3d muzycznych grup Tuareg\u00f3w. Has\u0142o &#8222;pustynny rock&#8221; w ich wypadku definiuje si\u0119 jako muzyk\u0119 do\u015b\u0107 g\u0142adk\u0105 w por\u00f3wnaniu np. z Group Inerane. I jeszcze bardziej g\u0142adko jest na nowym albumie &#8222;Tassili&#8221;, wyprodukowanym ju\u017c po zachodniemu, w dodatku z udzia\u0142em zachodnich muzyk\u00f3w &#8211; pojawiaj\u0105 si\u0119 tu, co ju\u017c do\u015b\u0107 szeroko og\u0142aszano, cz\u0142onkowie TV On The Radio, a tak\u017ce Nels Cline z Wilco. Muzyka &#8211; do\u015b\u0107 bogata zreszt\u0105 (\u015bwietne d\u0119ciaki w &#8222;Ya Messinagh&#8221;) &#8211; nie wywo\u0142a odrzucenia surowym brzmieniem. Ba, to jedna z lepiej brzmi\u0105cych afryka\u0144skich p\u0142yt, jakie kiedykolwiek s\u0142ysza\u0142em &#8211; ciep\u0142o, masywnie, przejrzy\u015bcie. Mniej tu jeszcze przetworzonej gitary ni\u017c na poprzednich albumach Tuareg\u00f3w. G\u0142os Alhabiba poprowadzi nas przez ca\u0142o\u015b\u0107 ze spokojem, a ch\u00f3rki (&#8222;Walla Illa&#8221;) zrobi\u0105 wra\u017cenie jeszcze bardziej zachodnich ni\u017c ca\u0142a reszta. Wsz\u0119dzie jednak czu\u0107 b\u0119dzie trans i koncentracj\u0119 w stopniu trudnym do znalezienia u zachodnich grup. Nie ma popis\u00f3w instrumentalist\u00f3w &#8211; liczy si\u0119 przede wszystkim klimat ca\u0142o\u015bci. Snucie bez po\u015bpiechu, w skupieniu muzycznej opowie\u015bci jest tu najwa\u017cniejsze.<\/p>\n<p>Tinariwen to ju\u017c nie tylko historia o tym, jak m\u0142odzie\u017c na Zachodzie zacz\u0119\u0142a szuka\u0107 nowych, prawdziwych rockowych rebeliant\u00f3w (ci muzycy, dorastaj\u0105cy w obozach dla uchod\u017ac\u00f3w w Libii, doskonale si\u0119 na takich nadaj\u0105) poza Europ\u0105 i USA. To sytuacja, w kt\u00f3rej najbardziej oczekiwan\u0105 premier\u0105 tygodnia dla du\u017cej cz\u0119\u015bci owej zachodniej publiczno\u015bci jest ju\u017c nie Red Hot Chili Peppers, tylko p\u0142yta z Afryki. Niekt\u00f3rych taki stan rzeczy mo\u017ce zaskoczy\u0107, ale ja tam uzasadnienie widz\u0119. Tak ma\u0142o rzeczy mo\u017ce dzi\u015b pogodzi\u0107 Thoma Yorke&#8217;a z Bono, a Carlosa Santan\u0119 z Henrym Rollinsem. A wszyscy ci muzycy ceni\u0105 zesp\u00f3\u0142 z Mali, kt\u00f3rego tekst\u00f3w \u017caden pewnie nawet nie rozumie i kt\u00f3ry reprezentuje nurt saharyjskiego blues-rocka. Warto go wi\u0119c szanowa\u0107 i nie nale\u017cy bagatelizowa\u0107 jako sezonowej ciekawostki. Nawet je\u015bli traci z\u0119by. Bo chyba paradoksalnie tu znalaz\u0142oby dzi\u015b fina\u0142 poszukiwanie wsp\u00f3\u0142czesnej muzyki \u015brodka.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/08\/tinariwen_tassili.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/08\/tinariwen_tassili-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"tinariwen_tassili\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-1366\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2011\/08\/tinariwen_tassili-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2011\/08\/tinariwen_tassili-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2011\/08\/tinariwen_tassili.jpg 600w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a><strong>TINARIWEN &#8222;Tassili&#8221;<\/strong><br \/>\nAnti-\/V2<br \/>\n<strong>7\/10<br \/>\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> &#8222;Imidiwan ma Tenam&#8221;, &#8222;Ya Messinagh&#8221;, &#8222;Imidiwan Win Sahara&#8221;, &#8222;Iswegh Attay&#8221;. A poni\u017cej klip &#8222;Tenere Taqhim Tossam&#8221;, kt\u00f3ry dokumentuje spotkanie Tinariwen i muzyk\u00f3w TV On The Radio. I dzi\u0119ki kt\u00f3remu wiemy, \u017ce na Saharze kamery HD s\u0105 ju\u017c codzienno\u015bci\u0105 w r\u00f3wnej mierze, co porz\u0105dne studia nagraniowe. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"460\" height=\"280\" src=\"http:\/\/www.youtube.com\/embed\/BOV5jEa-vwc\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Przez ca\u0142y tydzie\u0144 ja, cz\u0142owiek Zachodu (nawet je\u015bli tego w bardziej wschodnim wydaniu), pr\u00f3bowa\u0142em si\u0119 wyciszy\u0107 i odpocz\u0105\u0107. Przelecia\u0142em w tym celu sporo kilometr\u00f3w, zu\u017cy\u0142em mas\u0119 energii i zetkn\u0105\u0142em si\u0119 z jednymi z najgorszych przyk\u0142ad\u00f3w rozpasania kilku r\u00f3\u017cnych europejskich spo\u0142ecze\u0144stw dobrobytu. Czyli by\u0142em na wakacjach. Kiedy po powrocie w\u0142\u0105czy\u0142em telewizor i jako pierwsz\u0105 wiadomo\u015b\u0107 zobaczy\u0142em [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,3,120,7,435,106],"tags":[705],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1360"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1360"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1360\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10381,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1360\/revisions\/10381"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1360"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1360"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1360"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}