{"id":13758,"date":"2017-05-12T09:50:13","date_gmt":"2017-05-12T07:50:13","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=13758"},"modified":"2017-05-12T21:56:42","modified_gmt":"2017-05-12T19:56:42","slug":"po-sensacjach-miesiaca-oprowadza-grupa-the-cure","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2017\/05\/12\/po-sensacjach-miesiaca-oprowadza-grupa-the-cure\/","title":{"rendered":"Po sensacjach miesi\u0105ca oprowadza grupa The Cure"},"content":{"rendered":"

Wci\u0105\u017c lubi\u0119 The Cure. Mo\u017ce dlatego, \u017ce nie s\u0142ucham ich za cz\u0119sto i pozostaj\u0105 w bezpiecznej sferze wspomnie\u0144? Nie konfrontuj\u0119 z rzeczywisto\u015bci\u0105 ich umiej\u0119tno\u015bci z wczesnego okresu, kiedy, jak do\u015b\u0107 powszechnie wiadomo, gra\u0107 nie potrafili. A pomys\u0142y pami\u0119tam. Zreszt\u0105 po co s\u0142ucha\u0107 The Cure, skoro – mimo \u017ce nie wydaj\u0105 si\u0119 najprostszym punktem odniesienia w muzyce – ci\u0105gle wracaj\u0105 na zasadzie skojarze\u0144. W tym roku ju\u017c tyle razy, \u017ce zaczynam si\u0119 niepokoi\u0107. Priests? Mocno pachnie The Cure. Alison Crutchfield? Te\u017c. A teraz pos\u0142uchajcie jednej z g\u0142o\u015bniejszych premier, p\u0142yty No Shape<\/em> Perfume Genius<\/strong>, a w\u0142a\u015bciwie pos\u0142uchajcie tego mocnego wej\u015bcia w Otherside<\/em>, kt\u00f3re jest now\u0105 odpowiedzi\u0105 na Plainsong<\/em>* sprzed prawie 30 lat. Ca\u0142a piosenka kojarzy si\u0119 raczej z Sufjanem Stevensem – momentami nawet do\u015b\u0107 natr\u0119tnie – ale ten jeden fragment katapultuje nas na Disintegration<\/em>, kt\u00f3rego kiedy\u015b s\u0142ucha\u0142em tak du\u017co i cz\u0119sto, \u017ce a\u017c sprzeda\u0142em kompakt (na pocz\u0105tku lat 90. by\u0142o drogo, potrzebowa\u0142em kasy na kolejne) i do dzi\u015b posiadam tylko jugos\u0142owia\u0144ski winyl, co do wracania do The Cure jako\u015b nie motywuje. Ale to otwarcie pami\u0119tam.<\/p>\n

Mike Hadreas dalej jest zwarty w swojej ofercie 13 utwor\u00f3w trwaj\u0105cych 43 i p\u00f3\u0142 minuty, ale bardziej ni\u017c na chwalonej przeze mnie<\/a> p\u0142ycie Too Bright<\/em> lubi si\u0119 kojarzy\u0107. I tak jego rozedrgane (to elektroniczne jod\u0142owanie w tle) Slip Away <\/em>kojarzy si\u0119 z Animal Collective i Kate Bush, w Every Night<\/em> pr\u00f3buje wykreowa\u0107 krzy\u017c\u00f3wk\u0119 Demisa Roussosa i Jamesa Blake’a, w Run Me<\/em> mamy echo Marka Hollisa (ju\u017c si\u0119 pojawia\u0142 jako punkt odniesienia), a Die 4 You<\/em> idzie w stron\u0119 zmys\u0142owego trip hopu. Hadreas jest fenomenalnym wokalist\u0105 o imponuj\u0105cej zdolno\u015bci mimikry, kt\u00f3ra jednak pozostawia mu tyle w\u0142asnych cech, \u017ceby w odmiennych stylistycznie utworach s\u0142ysze\u0107 wci\u0105\u017c jego muzyk\u0119. Wszystko imponuj\u0105ce, \u015blicznie obmy\u015blone i… wzorcowo wr\u0119cz spartolone kompresj\u0105 dynamiczn\u0105. S\u0142ycha\u0107 to w szczeg\u00f3lno\u015bci w\u0142a\u015bnie w takich momentach jak Die 4 You<\/em> czy smyczkowe Choir<\/em>, kt\u00f3re nadaj\u0105 si\u0119 tylko do cichego s\u0142uchania, potwornie m\u0119cz\u0105c przy g\u0142o\u015bnym. Co wi\u0119cej, trudno znale\u017a\u0107 dla takiego poziomu kompresji uzasadnienie. Radio? Nie s\u0105dz\u0119. Jakkolwiek rozumiana gara\u017cowo\u015b\u0107? Uchowaj. Daleko posuni\u0119ta hauntologia? Niekoniecznie. Ca\u0142y ten pi\u0119kny zabieg dynamiczny z pocz\u0105tku p\u0142yty jest wi\u0119c potrzebny jak g\u0142uchemu walkman, \u017ceby zacytowa\u0107 O.S.T.R.-a. Szkoda, pi\u0119kna p\u0142yta, b\u0119dziecie si\u0119 mo\u017ce krzywi\u0107 na ocen\u0119, ale gdybym by\u0142 awanturuj\u0105cym si\u0119 klientem, t\u0119 potencjalnie rewelacyjn\u0105 p\u0142yt\u0119 zwyczajnie oddawa\u0142bym w ramach gwarancji.<\/p>\n

Przy okazji: ch\u0119tnie poprosi\u0142bym posiadaczy winylowej wersji, \u017ceby si\u0119 podzielili uwagami po ods\u0142uchaniu swojej, bo teoretycznie przynajmniej analogowy mastering m\u00f3g\u0142 co nieco z tego brzmienia uchroni\u0107. A samemu \u0142ami\u0119 si\u0119 cho\u0107by przy fina\u0142owym Alanie<\/em> – c\u00f3\u017c to za niezwyk\u0142a piosenka. Ale jaka dopiero mog\u0142aby by\u0107, gdyby jedne d\u017awi\u0119ki si\u0119 nie dusi\u0142y, drugie nie zas\u0142ania\u0142y tych pierwszych, a ca\u0142o\u015b\u0107 nie zosta\u0142a sztucznie podpompowana jak efekty pracy taniego chirurga plastycznego. Ale DR = 5<\/a>, a na taki poziom zakresu dynamicznego mo\u017cecie wjecha\u0107 z t\u0119pym EDM, ewentualnie z Napalm Death, a nie z eteryczn\u0105 ballad\u0105, kt\u00f3rej przestrze\u0144 zgubi\u0142a si\u0119 jako co\u015b mo\u017cliwego do pomini\u0119cia. <\/p>\n

PERFUME GENIUS No Shape<\/em><\/strong>, Matador 2017, 7\/10<\/strong><\/p>\n