{"id":1409,"date":"2011-09-07T15:06:41","date_gmt":"2011-09-07T13:06:41","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=1409"},"modified":"2011-09-10T09:29:22","modified_gmt":"2011-09-10T07:29:22","slug":"retrowtorek-w-srode-eno-blisko-nas","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/09\/07\/retrowtorek-w-srode-eno-blisko-nas\/","title":{"rendered":"Retrowtorek (w \u015brod\u0119): Eno blisko nas"},"content":{"rendered":"

Dok\u0142adniej w Niemczech, w studiach s\u0142ynnego producenta Conny’ego Planka. Kilkaset kilometr\u00f3w od Wroc\u0142awia, dok\u0105d zawita za chwil\u0119 przy okazji Europejskiego Kongresu Kultury<\/a>. Co prawda nie wczoraj, tylko pod koniec lat 70., mniej wi\u0119cej w tym samym czasie, gdy jako producent pracowa\u0142 z Davidem Bowiem. Ale jednak – chyba najbli\u017cej Polski w dotychczasowej karierze.<\/p>\n

S\u0142ucha\u0142em Eno w ramach powt\u00f3rek w czasie wakacji (czyli dok\u0142adnie wtedy, gdy cz\u0119\u015b\u0107 z P.T.<\/strong> Czytelnik\u00f3w narzeka\u0142a na brak aktualizacji). W drodze nocnym autokarem w ramach transferu na lotnisko, na kraw\u0119dzi jawy i snu, wypad\u0142 genialnie. Zakocha\u0142em si\u0119 wi\u0119c w p\u0142ycie „Cluster & Eno” z roku 1977, czyli w pierwszym etapie tej wsp\u00f3\u0142pracy, kt\u00f3ry nie zestarza\u0142 si\u0119 prawie w og\u00f3le, ale przede wszystkim w p\u0142ycie drugiej, czyli „After the Heat” firmowanej ju\u017c jako Eno Moebius Roedelius<\/strong>. Tak naprawd\u0119 jednak zafascynowa\u0142y mnie w tym albumie nie syntezatory muzyk\u00f3w Cluster, nie oniryczny ton nadawany przez Eno, tylko jeszcze co\u015b innego: cho\u0107 to wsp\u00f3\u0142praca z niemieckimi tw\u00f3rcami, p\u0142yta ta perfekcyjnie podsumowuje dorobek Eno – to, co by\u0142o wcze\u015bniej (piosenki), bie\u017c\u0105c\u0105 w\u00f3wczas tw\u00f3rczo\u015b\u0107 (ambient), a wreszcie przysz\u0142e poszukiwania, bo znajdziemy tu rodzaj zapowiedzi nawet ostatnich jego produkcji, nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o zwiastunie wsp\u00f3\u0142pracy z Byrne’em (r\u00f3wnie\u017c, ale nie tylko w enigmatycznym „Tzima N’Arki” z puszczonymi od ko\u0144ca wokalami). Innymi s\u0142owy: owszem, by\u0142y w jego dyskografii lepsze pozycje, ale to jest niez\u0142e miejsce, \u017ceby pozna\u0107 Briana Eno. Do tego jest jeszcze Holger Czukay jako go\u015b\u0107 na basie (na p\u0142ycie „Cluster & Eno” by\u0142 tak\u017ce Asmus Tietchens).<\/p>\n

Niezwyk\u0142e i pe\u0142ne emocji okazuje si\u0119 studyjne starcie prostych motyw\u00f3w fortepianowych z syntezatorami („The Shade”!), a „The Belldog” to rewelacyjna piosenka, kt\u00f3ra by\u0142aby ozdob\u0105 dowolnej z czterech pierwszych p\u0142yt Eno. Wyobra\u017cam sobie te\u017c, jak dobr\u0105 piosenk\u0105 mog\u0142oby by\u0107 „Base & Apex”, kt\u00f3re – cho\u0107 i w tej wersji niez\u0142e – wygl\u0105da mi na szkic utworu wokalno-instrumentalnego.<\/p>\n

Jest nowa wersja LP+mp3, czyli jak zwykle \u015bwietnie brzmi\u0105ce (a analogowe studio Planka produkowa\u0142o najcieplejsze p\u0142yty w Galaktyce) wydawnictwo Bureau B, jest r\u00f3wnie\u017c CD z tej samej firmy. Je\u015bli kto\u015b ciemn\u0105 noc\u0105 b\u0119dzie wstawa\u0142 na poci\u0105g, \u017ceby dojecha\u0107 do Wroc\u0142awia, to ma niniejszym propozycj\u0119 \u015bcie\u017cki d\u017awi\u0119kowej.<\/p>\n

\"\"<\/a>ENO MOEBIUS ROEDELIUS „After the Heat”<\/strong>
\nSky 1978 \/ Bureau B 2009
\n8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „The Belldog”, „The Shade”. O wsp\u00f3\u0142pracy Eno z Niemcami by\u0142o ju\u017c kr\u00f3ciutko w komentarzach do tego<\/a> wpisu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dok\u0142adniej w Niemczech, w studiach s\u0142ynnego producenta Conny’ego Planka. Kilkaset kilometr\u00f3w od Wroc\u0142awia, dok\u0105d zawita za chwil\u0119 przy okazji Europejskiego Kongresu Kultury. Co prawda nie wczoraj, tylko pod koniec lat 70., mniej wi\u0119cej w tym samym czasie, gdy jako producent pracowa\u0142 z Davidem Bowiem. Ale jednak – chyba najbli\u017cej Polski w dotychczasowej karierze. S\u0142ucha\u0142em Eno […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,582,3,298,120,7,633,682,176,634,106],"tags":[303,719,716,718,717],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1409"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1409"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1409\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1419,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1409\/revisions\/1419"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1409"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1409"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1409"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}