![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/bandcamp1-1024x640.jpg\")
<\/p>\nWczorajszy incydent blogowy z udzia\u0142em disco polo (na kt\u00f3ry nam\u00f3wili mnie, przyznaj\u0119, koledzy z macierzystego serwisu Polityka.pl) po raz kolejny u\u015bwiadamia mi pewne dysproporcje zainteresowania. Ot\u00f3\u017c wpis o nurcie na D cieszy\u0142 si\u0119 niezdrow\u0105 popularno\u015bci\u0105, nad czym ubolewam, ale czego pewnie nie zmieni\u0119. Mo\u017cemy to razem odpokutowa\u0107 i id\u0105c za g\u0142osem wczorajszych komentarzy – pytaj\u0105cych, gdzie si\u0119 podziali ci wielcy arty\u015bci z przesz\u0142o\u015bci, gdzie sztuka – poszuka\u0107 sfer niedowarto\u015bciowanych. Ot\u00f3\u017c mam dzi\u015b naprawd\u0119 \u015bwietn\u0105 recept\u0119 na to, by\u015bmy estetycznego kaca po disco polo, przez niekt\u00f3rych go\u015bci wesel mylonego zapewne z kacem po w\u00f3dce, wyleczyli wsp\u00f3lnie. Proponuj\u0119 taki oto uk\u0142ad: ja odpokutowuj\u0119 za pisanie o disco polo, a Pa\u0144stwo – za klikanie we wpis o tym zjawisku. A przy okazji s\u0142uchamy dobrej muzyki. Je\u015bli tak, to lecimy:<\/p>\n
<\/p>\n
Kto u\u017cywa Bandcampa<\/a>, jednego z najlepszych serwis\u00f3w, w kt\u00f3rych mo\u017cna dzi\u015b kupi\u0107 muzyk\u0119 – zazwyczaj bezpo\u015brednio od artyst\u00f3w – zauwa\u017cy\u0142 pewnie przed weekendem du\u017cy tekst o polskiej scenie muzyki elektronicznej<\/a> Tristana Batha, autora znanego ju\u017c z upartego promowania Polak\u00f3w na \u0142amach serwisu The Quietus. To niez\u0142y wst\u0119p dla tych wszystkich, kt\u00f3rzy z keyboard\u00f3w chcieliby si\u0119 przestawi\u0107 na syntezatory i muzyk\u0119 nieco bardziej z\u0142o\u017con\u0105, czasem nawet taneczn\u0105. Nie by\u0142 to zreszt\u0105 jedyny w ostatnim czasie polski przegl\u0105d na Bandcampie. Warto bowiem wspomnie\u0107 o zesz\u0142orocznym profilu wytw\u00f3rni Instant Classic autorstwa Micha\u0142a Wieczorka<\/a>. W kraju tej marki chyba nawet nie trzeba mocniej przedstawia\u0107, na Polifonii pojawia si\u0119 zreszt\u0105 regularnie.<\/p>\n Nie by\u0142o za to dot\u0105d na Polifonii wzmianek o dw\u00f3ch bardzo ciekawych i bardzo niszowych albumach (oba do znalezienia w\u0142a\u015bnie na Bandcampie), kt\u00f3re zas\u0142uguj\u0105 na to, \u017ceby je z tej niszy wydoby\u0107. Pierwszy to p\u0142yta Makemake<\/strong>, \u015bwietnego katowickiego duetu gitarowego, kt\u00f3rego poprzedni album opisywa\u0142em ju\u017c przed rokiem<\/a>. Zauwa\u017cy\u0142em wtedy, troch\u0119 cierpko, \u017ce je\u015bli swoj\u0105 nazw\u0119 wzi\u0119li od jednej z planet kar\u0142owatych Uk\u0142adu S\u0142onecznego, to dobrze oddaje to ich wp\u0142yw na ca\u0142y rynek muzyczny<\/em>. By\u0142o w tym por\u00f3wnaniu za du\u017co przesady – w ko\u0144cu w\u0142a\u015bnie odkrywanie kolejnych planet kar\u0142owatych ostatecznie pogrzeba\u0142o, z tego, co mi wiadomo (jacy\u015b astronomowie in da house?), status Plutona jako planety. Poza tym nowy album duetu, kt\u00f3ry tworz\u0105 Rafa\u0142 Blacha i \u0141ukasz Marciniak, w spos\u00f3b bardziej otwarty odnosi si\u0119 do kosmicznych skojarze\u0144 niesionych przez nazw\u0119. A zarazem mo\u017ce i do jej metafizycznej otoczki – bo Makemake to zarazem prastary kult mieszka\u0144c\u00f3w Wyspy Wielkanocnej. A poza mocno kosmicznymi fragmentami, w kt\u00f3rych gitarom towarzysz\u0105 elektroniczne efekty – jak Suspiria <\/em>czy fina\u0142owy As I Look Back <\/em>– mamy tu znakomity, by\u0107 mo\u017ce najciekawszy na ca\u0142ej p\u0142ycie fragment Dry Water<\/em>. A w nim – odniesienia do prastarych brzmie\u0144 gamelanowych, a obok – gran\u0105 umiej\u0119tnie t\u0142umionymi arpeggiami o silnie perkusyjnym charakterze pi\u0119kn\u0105 solow\u0105 parti\u0119 gitary, kt\u00f3rej najbli\u017cej chyba do stylistyki, w jakiej porusza si\u0119 Raphael Rogi\u0144ski. Tym, co przemawia na korzy\u015b\u0107 katowickiego przedsi\u0119wzi\u0119cia, jest r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 wp\u0142yw\u00f3w. Trudno te\u017c nie zauwa\u017cy\u0107 rozwoju w samej pracy nad jako\u015bci\u0105 brzmienia (i trudno nie wymieni\u0107 – jak zwykle to na tym blogu czyni\u0119 – nazwiska Micha\u0142a Kupicza). Wyobra\u017ani obu muzykom w ka\u017cdym razie nie brakuje.<\/p>\n MAKEMAKE Something Between<\/em><\/strong>, Zoharum 2017, 8\/10<\/strong><\/p>\n![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/bandcamp2-1024x640.jpg\")
<\/p>\n