{"id":14380,"date":"2017-08-02T12:19:46","date_gmt":"2017-08-02T10:19:46","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=14380"},"modified":"2017-08-02T12:38:21","modified_gmt":"2017-08-02T10:38:21","slug":"off-pozegnan-i-powrotow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2017\/08\/02\/off-pozegnan-i-powrotow\/","title":{"rendered":"Off po\u017cegna\u0144 i powrot\u00f3w"},"content":{"rendered":"

Off Festival ju\u017c od pi\u0105tku – ze swoj\u0105 muzyk\u0105, o kt\u00f3rej wspomina\u0142em wielokrotnie, ale te\u017c z Kawiarni\u0105 Literack\u0105 pod wodz\u0105 Sylwii Chutnik z dobrym has\u0142em Wszyscy<\/em>, z wystaw\u0105 298 111<\/em> Sebastiana Cichockiego, kt\u00f3ra wyprowadzi publiczno\u015b\u0107 festiwalow\u0105 w przestrze\u0144 publiczn\u0105 Katowic, programem filmowym<\/a>, a wreszcie z nieodzown\u0105 koszulk\u0105 Maciejowskiego<\/a> i kramikiem z p\u0142ytami niezale\u017cnych wydawc\u00f3w (nie zapomnijcie – s\u0105 tacy, kt\u00f3rych ostatnio zatopi\u0142o<\/a>). Niezale\u017cnie od wszystkich tych pechowych sytuacji sprzed roku (jest i w tym roku zmiana: Norman Westberg za Carl\u0119 Bozulich) posk\u0142ada\u0142 si\u0119 przez lata ten festiwal w do\u015b\u0107 precyzyjnie skonstruowan\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107. Spr\u00f3buj\u0119 – na zasadzie powt\u00f3rki – opowiedzie\u0107 o tym najbli\u017cszym w 10 punktach:<\/p>\n

1. Po\u017cegnalny koncert zespo\u0142u, kt\u00f3ry chyba jednak najwi\u0119cej namiesza\u0142 w dzia\u0142ach recenzji ostatnich lat, czyli Swans<\/strong>. Wszyscy pewnie widzieli, s\u0142yszeli nawet ci, kt\u00f3rzy nie zdo\u0142ali nic zobaczy\u0107, a ci kt\u00f3rzy stali zbyt blisko, bo chcieli dobrze widzie\u0107, nie s\u0142yszeli ju\u017c p\u00f3\u017aniej niczego innego. Wi\u0119c zatyczki i bezpieczna odleg\u0142o\u015b\u0107. Do tego solowy Michael Gira (na Scenie Eksperymentalnej, kt\u00f3rej jest kuratorem), a je\u015bli si\u0119 wybieracie na jego wyst\u0119p, przygotujcie si\u0119 z kolei na to, \u017ce b\u0119dzie ciszej i nie pr\u00f3bujcie wtedy sprawdza\u0107 festiwalowego line-upu w kom\u00f3rce, bo… pisa\u0142em ju\u017c dlaczego<\/a>. <\/p>\n

2. PJ Harvey<\/strong>, kt\u00f3r\u0105 wyj\u0105tkowo wcze\u015bniej przetestowa\u0142a koncertowo publiczno\u015b\u0107 Open’era, ale w Katowicach b\u0119dzie chyba jednak bardziej na miejscu. Du\u017co sobie obiecuj\u0119 po tym wyst\u0119pie, gdy\u0144ski ogl\u0105da\u0142em w transmisji i \u017ca\u0142owa\u0142em, \u017ce mnie tam nie ma.<\/p>\n

3. Shellac<\/strong>, co do kt\u00f3rego w\u0142a\u015bciwie zaskoczeniem jest to, \u017ce jeszcze na Off Festivalu nie wyst\u0119powa\u0142. <\/p>\n

4. Symfonia przemys\u0142owa nr 1<\/em> Angelo Badalamentiego do spektaklu Davida Lyncha w wykonaniu (pierwszy raz wyst\u0119puj\u0105cych wsp\u00f3lnie chyba na Paszportach „Polityki”<\/a>?) formacji Kwadrofonik <\/strong>i Artura Rojka<\/strong>, w kt\u00f3rej to inicjatywie wyczuwam potencja\u0142 zainteresowania cho\u0107by ze wzgl\u0119du na fal\u0119 wywo\u0142an\u0105 powrotem Miasteczka Twin Peaks<\/em>.<\/p>\n

5. Idris Ackamoor<\/strong>, afro-jazzman po g\u0142o\u015bnej rekonstrukcji kariery, jeden z bohater\u00f3w du\u017cych materia\u0142\u00f3w w „The Wire” – podobnie jak ostatnio, z nieco innej beczki, Phurpa i Raphael Rogi\u0144ski – zapewniaj\u0105cy dobry kontakt z tym, o czym si\u0119 pisze w kr\u0119gach alternatywnej krytyki muzycznej. Ale tak naprawd\u0119 – artysta, kt\u00f3rego koncert zapowiada si\u0119 na jeden z najpewniejszych punkt\u00f3w imprezy.<\/p>\n

6. Richard Dawson<\/strong><\/strong>, bo wydaje si\u0119, \u017ce album Peasant<\/em> (opisywany na Polifonii niedawno<\/a>) w tegorocznych zestawieniach p\u0142ytowych b\u0119dzie odgrywa\u0142 wa\u017cn\u0105 rol\u0119 – poza tym to jeden z wielu wykonawc\u00f3w, kt\u00f3rych mamy szans\u0119 zobaczy\u0107 w pierwszej kolejno\u015bci na takiej imprezie jak Off Festival. <\/p>\n

7. \u0141oskot<\/strong>, bo to wyj\u0105tkowy zesp\u00f3\u0142 koncertowy, cho\u0107 dawno nie by\u0142o okazji, by to sprawdzi\u0107. W\u0142a\u015bciwie zesp\u00f3\u0142 koncertowy z za\u0142o\u017cenia, ewoluuj\u0105cy i wype\u0142niaj\u0105cy kiedy\u015b przestrze\u0144 pomi\u0119dzy psychodeli\u0105 rockow\u0105 a yassem. Kilka koncert\u00f3w zespo\u0142u Trzaski, Pawlaka, Walickiego i (dopiero w odnowionym sk\u0142adzie) Morettiego nale\u017ca\u0142o dla mnie osobi\u015bcie do wa\u017cniejszych do\u015bwiadcze\u0144 z polsk\u0105 muzyk\u0105 na \u017cywo. Drugim bardzo wa\u017cnym powrotem, o kt\u00f3rym trzeba wspomnie\u0107, jest oczywi\u015bcie duet Mapa<\/strong>.<\/p>\n

8. Conor Oberst with Band<\/strong>, bo z form\u0105 Obersta jako songwritera mo\u017ce by\u0107 r\u00f3\u017cnie, ale mimo m\u0142odego wieku ma ju\u017c do\u015b\u0107 pot\u0119\u017cny repertuar i na \u017cywo wypada znakomicie, co mia\u0142em okazj\u0119 sprawdzi\u0107 jak\u0105\u015b dekad\u0119 temu. Teraz z przyjemno\u015bci\u0105 tamto do\u015bwiadczenie powt\u00f3rz\u0119, cho\u0107 Oberst ma trudn\u0105 konkurencj\u0119 w postaci formacji Preoccupations<\/strong> – dawniej Viet Cong – jednego ze wzgl\u0119dnych pewniak\u00f3w w\u015br\u00f3d m\u0142odych gitarowych kapel. <\/p>\n

9. Trupa Trupa<\/strong>, bo znamy efekty promocji Headache<\/em> za granic\u0105, mia\u0142em ju\u017c okazj\u0119 s\u0142ysze\u0107 to i owo z szykowanego przez t\u0119 grup\u0119 na jesie\u0144 nowego p\u0142ytowego programu i wydaje si\u0119, \u017ce trudno znale\u017a\u0107 lepszy moment, by zobaczy\u0107 t\u0119 polsk\u0105 grup\u0119 na \u017cywo. <\/p>\n

10. Japo\u0144ski Boris<\/strong> i ich koncertowa wersja Pink<\/em>, kt\u00f3r\u0105 zaprezentuj\u0105 po 12 latach, jakie up\u0142yn\u0119\u0142y – w co trudno uwierzy\u0107 – od premiery tamtej p\u0142yty. I kr\u00f3tko po premierze najnowszego albumu, co o tyle symboliczne, \u017ce ten utytu\u0142owany – cho\u0107by i ma\u0142o rewolucyjny brzmieniowo – zesp\u00f3\u0142 wyda\u0142 p\u0142yt\u0119, kt\u00f3rej kilka fragment\u00f3w m\u00f3g\u0142by zagra\u0107 w miejsce Pink<\/em>. R\u00f3wnie\u017c Dear <\/em>, b\u0119d\u0105ce czym\u015b w rodzaju fuzji rozmaitych, zmieniaj\u0105cych si\u0119 na p\u0142ytach Boris stylistyk, b\u0142\u0105dzi g\u0142\u00f3wnie w okolicach spowolnionego metalu i noise rocka, cho\u0107 jest bardziej ekstremaln\u0105, pewnie te\u017c bardziej dojrza\u0142\u0105 wersj\u0105 tego, co przynosi\u0142a klasyczna r\u00f3\u017cowa p\u0142yta. Mia\u0142 to by\u0107 po\u017cegnalny album Boris i w ca\u0142o\u015bci nie jest czym\u015b, co mi\u0142o\u015bnik\u00f3w tej formacji zaskoczy. Ba, w paru miejscach mo\u017ce nawet znu\u017cy\u0107 (szczeg\u00f3lnie w tych spowolnionych, miejscami karykaturalnie, fragmentach opieraj\u0105cych si\u0119 na ci\u0105gn\u0105cych si\u0119 w niesko\u0144czono\u015b\u0107 dronach), ale ma znakomite momenty – z mia\u017cd\u017c\u0105cym intro i pn\u0105cymi si\u0119 w niesko\u0144czono\u015b\u0107 melodiami Beyond<\/em>, z \u0142adnymi harmoniami klawiszy i gitar w Memento Mori<\/em>, a wreszcie przesadzonym, owszem, ale po japo\u0144sku przejaskrawiaj\u0105cym konwencj\u0119 takiego mocno ju\u017c wytartego grania fina\u0142em w tytu\u0142owej kompozycji. Ko\u0144czy si\u0119 to, jak jaki\u015b doom metal grz\u0119zn\u0105cy w smole – troch\u0119 kuriozalne, ale na sw\u00f3j spos\u00f3b osza\u0142amiaj\u0105ce, a ju\u017c na pewno przyci\u0105gaj\u0105ce uwag\u0119. Bo jest w tym wszystkim – poza przesad\u0105 – jaki\u015b rodzaj mrocznego romantyzmu, a w operowaniu masywnymi dronami w wydaniu Boris odnajdziemy sporo delikatno\u015bci. I na koniec to te cechy decyduj\u0105 o tym, \u017ce nowa p\u0142yta jednak mo\u017ce si\u0119 podoba\u0107. <\/p>\n

Jest jeszcze jedno w tym wyst\u0119pie – oto na Off Festival po latach trafia ze swoj\u0105 najpopularniejsz\u0105 p\u0142yt\u0105 zesp\u00f3\u0142, o kt\u00f3rym pisa\u0142o si\u0119 i m\u00f3wi\u0142o – ale kt\u00f3ry by\u0142 w\u00f3wczas poza zasi\u0119giem – dok\u0142adnie w momencie, gdy festiwal kie\u0142kowa\u0142. Przyje\u017cd\u017ca na imprez\u0119, kt\u00f3ra w\u00f3wczas pewnie nawet najwi\u0119kszym z tutejszych wizjoner\u00f3w si\u0119 nie \u015bni\u0142a. I je\u015bli zadawali pytania o jej przysz\u0142o\u015b\u0107, to g\u0142\u00f3wnie o to, czy si\u0119 w og\u00f3le utrzyma. <\/p>\n

A o samej tegorocznej imprezie – z jej naprawd\u0119 nie\u017ale si\u0119 zapowiadaj\u0105cym programem – \u015bwiadczy najlepiej nie to, jak wiele nazw i nazwisk powy\u017cej pad\u0142o, tylko jak wielu wa\u017cnych postaci powy\u017cszej w dziesi\u0119ciopunktowej wyliczance zabrak\u0142o. Bo przecie\u017c pytania, czy This Is Not This Heat<\/strong> wci\u0105\u017c niesie ducha This Heat, albo czy Silver Apples<\/strong> jest w stanie sprosta\u0107 w\u0142asnej legendzie, te\u017c b\u0119d\u0105 pewnie w trakcie trzydniowej imprezy powraca\u0107. Oby na koniec dobrych odpowiedzi by\u0142o wi\u0119cej ni\u017c przed festiwalem pyta\u0144. <\/p>\n

BORIS Dear<\/em><\/em><\/strong>, Sargent House 2017, 7\/10<\/strong><\/p>\n