{"id":14463,"date":"2017-09-05T10:06:48","date_gmt":"2017-09-05T08:06:48","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=14463"},"modified":"2017-09-05T10:14:23","modified_gmt":"2017-09-05T08:14:23","slug":"%e2%99%ac-radoslaw-kurzeja-nocna-wyprawa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2017\/09\/05\/%e2%99%ac-radoslaw-kurzeja-nocna-wyprawa\/","title":{"rendered":"\u266c Rados\u0142aw Kurzeja: Nocna wyprawa"},"content":{"rendered":"

To by\u0107 mo\u017ce ostatni z wielu blog\u00f3w, na kt\u00f3rych przeczytacie, \u017ce kto\u015b taki jak Rados\u0142aw Kurzeja <\/strong>nagra\u0142 i wyda\u0142 w lipcu p\u0142yt\u0119 z muzyk\u0105 elektroniczn\u0105. I by\u0107 mo\u017ce pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 du\u017cego serwisu du\u017cej gazety, gdzie o tym napisz\u0105. Jak wiadomo DIY odczytuj\u0119 w stylu S\u0142odowego i zawsze staram si\u0119 mie\u0107 gotowy do publikacji wpis, ale w tym wypadku nie by\u0142o \u0142atwo. Noce wci\u0105gaj\u0105, ale potem wyprowadzaj\u0105 na manowce. To rodzaj muzyki, kt\u00f3ra przy pierwszym kontakcie – z tym prostolinijnie wklejonym samplem ze starego nagrania (Nazywam si\u0119 Radek Kurzeja, jestem przedszkolakiem, mam pi\u0119\u0107 lat<\/em>) – ujmuje konkretem, a za chwil\u0119 prowadzi w abstrakcj\u0119 czego\u015b, co recenzenci lubi\u0105 nazywa\u0107 ambientem, \u017ceby opis muzyki mie\u0107 z g\u0142owy – bo we ambiencie nie dzieje si\u0119 zbyt du\u017co z za\u0142o\u017cenia. Tu dzieje si\u0119 ca\u0142kiem sporo. To muzyka zmienna pod wzgl\u0119dem faktury i bardzo plastyczna, co mo\u017ce by\u0107 wynikiem faktu, od kt\u00f3rego rozpocz\u0105\u0142 swoj\u0105 recenzj\u0119<\/a> Bartosz Nowicki – \u017ce Kurzeja to kolejny muzyk w\u015br\u00f3d rysownik\u00f3w<\/em>.<\/p>\n

To samo zreszt\u0105 w\u0142a\u015bnie nie pozwala Nocy <\/em>nazwa\u0107 ambientem – ten zestaw nie tylko kreuje nastr\u00f3j, ale i mocno dzia\u0142a na wyobra\u017ani\u0119. To nie jest muzyka, kt\u00f3ra towarzyszy. Ona kreuje, wci\u0105ga, odrywa od tego, co robimy. Mo\u017ce nawet ma tu jakie\u015b znaczenie styl rysowania autora<\/a>, na co dzie\u0144 r\u00f3wnie\u017c bibliotekarza ze Starego S\u0105cza? Niby surrealizm, ale z elementami, kt\u00f3re kojarz\u0105 mi si\u0119 ze starannymi rysunkami pi\u00f3rkiem Tolkiena (tu mamy cienkopis, autor nieco wi\u0119cej opowiada o zwi\u0105zkach swojego rysunku i muzyki w wywiadzie opublikowanym tutaj<\/a>) dokumentuj\u0105cymi opisywane \u015bwiaty. Podobnie w brzmieniach: surowo\u015b\u0107 demosceny \u0142\u0105czy tu z muzykalno\u015bci\u0105 w my\u015bleniu o wi\u0119kszej formie – album \u0142atwo przeoczy\u0107 jako cykl impresji elektronicznych, trudno jednak zignorowa\u0107 jako ca\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3rej kolejne cz\u0119\u015bci wynikaj\u0105 z poprzednich. \u0141atwo t\u0119 sp\u00f3jno\u015b\u0107 doceni\u0107, zagl\u0105daj\u0105c na Soundcloud<\/a> i por\u00f3wnuj\u0105c Noce <\/em>z rzeczami, kt\u00f3re Kurzeja nagrywa\u0142 wcze\u015bniej. <\/p>\n

Utwory z nowej p\u0142yty splecione s\u0105 nostalgicznymi w\u0105tkami, kt\u00f3re wprowadza ju\u017c wspomniany cytat, a potem kolejne wej\u015bcia g\u0142osu (Noc<\/em>) przywodz\u0105ce pewne skojarzenia z muzyk\u0105 Bartosza Zask\u00f3rskiego (Wsie, Mchy i Porosty). A zarazem wsp\u00f3ln\u0105 wizj\u0105 dalekich podr\u00f3\u017cy, wypraw, jak gdyby autor pr\u00f3bowa\u0142 pod\u0105\u017cy\u0107 szlakami nieograniczonej dzieci\u0119cej wyobra\u017ani. Wykorzystanie otrzymanego na komuni\u0119 w roku 1996 keyboardu Casio – o czym Kurzeja opowiada w linkowanym wy\u017cej wywiadzie – \u0142atwo buduje ten pomost pomi\u0119dzy doros\u0142o\u015bci\u0105 a dzieci\u0144stwem. Ale nie spodziewajcie si\u0119 tu modnej hipnagogicznej podr\u00f3\u017cy po dobrze rozpoznawanych w\u0105tkach kultury wczesnych lat 90. To senna wyprawa w nieznane. <\/p>\n

RADOS\u0141AW KURZEJA Noce<\/em><\/strong>, BDTA 2017, 7\/10<\/strong><\/p>\n