{"id":14558,"date":"2017-08-23T09:10:26","date_gmt":"2017-08-23T07:10:26","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=14558"},"modified":"2017-08-22T20:56:54","modified_gmt":"2017-08-22T18:56:54","slug":"stare-jest-chytre","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2017\/08\/23\/stare-jest-chytre\/","title":{"rendered":"Stare jest chytre"},"content":{"rendered":"

W dzisiejszej „Polityce” par\u0119 s\u0142\u00f3w o nowej p\u0142ycie grupy Ha\u0144ba!<\/a>, kt\u00f3r\u0105 to formacj\u0119 traktowa\u0142em – przyznaj\u0119 – jako \u015bwietny pomys\u0142 stylizacji na par\u0119 sezon\u00f3w, ale dzi\u015b zaczynam odbiera\u0107 jako co\u015b na d\u0142u\u017cej, ca\u0142kiem ju\u017c porz\u0105dnie zbudowanego, a przede wszystkim \u017cywi\u0105cego si\u0119 nastrojami panuj\u0105cymi dooko\u0142a. Uk\u0142ada si\u0119 to w jedn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 z muzyk\u0105 formacji R.U.T.A., co w miar\u0119 oczywiste, bo punkowo-ludowa banda Szajkowskiego nawet koncertowa\u0142a wsp\u00f3lnie z podw\u00f3rkow\u0105 Ha\u0144b\u0105. Teraz do tego zbioru z wielk\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 dopisuj\u0119 jeszcze grup\u0119 TeChytrze<\/strong>. Nie dlatego, \u017ceby by\u0142a tak mocno zaanga\u017cowana politycznie, ale bardzo bliski jest tu naturalny spos\u00f3b, w jaki wi\u0105\u017ce ludow\u0105 tradycj\u0119 z gara\u017cowo\u015bci\u0105 punka i surowo\u015bci\u0105 bluesa. Taka demonstracyjnie stara fala – w przeciwie\u0144stwie do nowej – ale brzmi\u0105ca bardzo m\u0142odo.<\/p>\n

TeChytrze to septet, cho\u0107 po roz\u0142o\u017ceniu na cz\u0119\u015bci dostajemy kwartet wokalny (Renata Krawczyk, Weronika Nowacka, Lidia Szpulka i Ania Trawicka), mocniej odpowiedzialny za t\u0119 szeroko poj\u0119t\u0105 ludowo\u015b\u0107: teksty z Lubelszczyzny i Kurpi\u00f3w, ekspresj\u0119 wsp\u00f3lnego \u015bpiewania itd., a do tego trio instrumentalne. To ostatnie tworz\u0105 Roman Chraniuk, Jakub Miarczy\u0144ski i Jacek Steinbrich, kt\u00f3ry najmocniej – jak kompozytor i gitarzysta – odpowiada za stron\u0119 brzmieniow\u0105 wydawnictwa. O dw\u00f3ch ostatnich pisa\u0142em przy okazji recenzji albumu Dokalski\/Cie\u015blak\/Miarczy\u0144ski\/Steinbrich. Tu niew\u0105tpliwie graj\u0105 muzyk\u0119 du\u017co prostsz\u0105, opart\u0105 na pentatonicznej skali, czasem demonstracyjnie odnosz\u0105c\u0105 si\u0119 do bluesa – jak w utworze Rozbrat<\/em>, kt\u00f3ry wydaje si\u0119 kluczowy, je\u015bli chcemy szybko wy\u0142apa\u0107 esencj\u0119 ca\u0142ego tego tematu.<\/p>\n

Sami cz\u0142onkowie grupy bawi\u0105 si\u0119 tym zestawieniem polsko\u015bci i ameryka\u0144sko\u015bci, m\u00f3wi\u0105c o „rekonstrukcji” muzyki z zaburzonej czasoprzestrzeni, w kt\u00f3rej pole bawe\u0142ny s\u0105siadowa\u0142y z polami kapusty. Ja bym to nazwa\u0142 – w odniesieniu do kapitalnie \u015bpiewanego Rozbratu <\/em>w\u0142a\u015bnie – bi\u0142gorajskim bluesem. <\/p>\n

Nietrudno jednak dostrzec zalety ca\u0142ej reszty materia\u0142u. Fale <\/em>maj\u0105 w sobie epicki rozmach Breakout\u00f3w z okresu p\u0142yty Ogie\u0144<\/em>, Wilcy w orzechach z leszczyny <\/em>– zajad\u0142o\u015b\u0107 niemal hardcore’ow\u0105, B&B<\/em> okaza\u0107 si\u0119 mo\u017ce atrakcyjne dla fan\u00f3w bezpretensjonalnych Ballad & Romans\u00f3w. Gdzie\u015b na drugim, ale ci\u0105gle wyra\u017anym planie tych piosenek mamy dobr\u0105, wszechstronn\u0105 gr\u0119 Jacka Steinbricha, kt\u00f3ry z luzem i wyczuciem na\u015bladuje Zornowski surf (tu jest to zatytu\u0142owane Surf Zalewski<\/em>), a w fina\u0142owym, instrumentalnym utworze My te\u017c<\/em> popisuje si\u0119 frazowaniem w stylu Franka Zappy.<\/p>\n

Mo\u017cna si\u0119 czepia\u0107, \u017ce to wszystko w sumie zestaw, kt\u00f3ry uda\u0142o si\u0119 spi\u0105\u0107 jedn\u0105 my\u015bl\u0105, ale do\u015b\u0107 ci\u0105gle r\u00f3\u017cnorodny i ba\u0142aganiarski. W sumie tak – ale broni go spontaniczno\u015b\u0107 i da si\u0119 tego s\u0142ucha\u0107 z ciekawo\u015bci\u0105 naprawd\u0119 wielokrotnie (sam z rosn\u0105c\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 do tego albumu wracam). Mo\u017cna doszukiwa\u0107 si\u0119 braku pomys\u0142u na produkcj\u0119, kt\u00f3ra wydaje si\u0119 tu w\u0142a\u015bciwie porz\u0105dn\u0105, ale do\u015b\u0107 prost\u0105 rejestracj\u0105 – lecz i to broni owa bezpretensjonalno\u015b\u0107. Chytre, prawda? Mo\u017cna wi\u0119c na koniec pojecha\u0107 bana\u0142em, uznaj\u0105c, \u017ce to „nieoszlifowany diament”. Ale w tym wypadku du\u017co wskazuje, \u017ce w\u0142a\u015bnie o takie nieoszlifowanie chodzi.<\/p>\n

TECHYTRZE Ch\u0142opaki czekajta<\/em><\/strong>, Fundacja Kaisera Soze 2017, 7.5\/10<\/strong><\/p>\n