{"id":1466,"date":"2011-09-15T17:24:14","date_gmt":"2011-09-15T15:24:14","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=1466"},"modified":"2011-09-15T17:24:14","modified_gmt":"2011-09-15T15:24:14","slug":"repetytorium-z-repetycji","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/09\/15\/repetytorium-z-repetycji\/","title":{"rendered":"Repetytorium z repetycji"},"content":{"rendered":"

Czuj\u0119, \u017ce w tym tygodniu od minimalizmu si\u0119 nie uwolni\u0119. Tak jak nie mog\u0119 si\u0119 uwolni\u0107 przez ostatnie dwa dni od p\u0142yty Roll The Dice<\/strong>, kt\u00f3ra przysz\u0142a dos\u0142ownie dwa dni temu, a ja zd\u0105\u017cy\u0142em jej wys\u0142ucha\u0107 chyba z dziesi\u0119\u0107 razy. Szwedzki duet mo\u017ce by\u0107 znany fanom Fever Ray (przez osob\u0119 Pedera Mannerfelta), no i dzi\u0119ki zesz\u0142orocznej p\u0142ycie. Ta ostatnia jednak nie ma por\u00f3wnania z drug\u0105, wydan\u0105 w\u0142a\u015bnie „In Dust”. \u0141apiemy tu Szwed\u00f3w w rozterce mi\u0119dzy kosmiczn\u0105 muzyk\u0105 w stylu Gavina Russoma i Delii Gonzalez a mocnym, rzucaj\u0105cym si\u0119 do gard\u0142a elektronicznym transem znanym z p\u0142yt Fuck Buttons, czy bardziej nawet Blanck Mass<\/a>. <\/p>\n

Podczas gdy wiele wychodz\u0105cych obecnie album\u00f3w wiele zawdzi\u0119cza muzyce Reicha, p\u0142yta Szwed\u00f3w niesie oczywisty ho\u0142d dla tego kompozytora. „Maelstrom” przynosi repetycje przypominaj\u0105ce utwory autora „Music for 18 Musicians”, a zestawienie fortepianu z pulsuj\u0105cymi syntezatorami w kilku nagraniach robi wra\u017cenie prostego prze\u0142o\u017cenia klimatu nagra\u0144 minimalist\u00f3w na dzisiejsz\u0105 muzyk\u0119 elektroniczn\u0105, inspirowan\u0105 zar\u00f3wno kraut rockiem (to s\u0142ycha\u0107 ju\u017c od mocnego basowego riffu w pierwszym na p\u0142ycie „Iron Bridge”), jak i p\u00f3\u017aniejsz\u0105 szko\u0142\u0105 berli\u0144sk\u0105. Przy czym oba te \u017ar\u00f3d\u0142a inspiracji te\u017c ska\u017cone by\u0142y od pocz\u0105tku pomys\u0142ami minimalist\u00f3w. W „Calling All Workers” r\u00f3wnie\u017c mamy pulsuj\u0105ce t\u0142o i woln\u0105, paronutow\u0105 melodi\u0119 na wierzchu, zupe\u0142nie jak w kluczowym utworach Reicha z lat 70. A fina\u0142 „Way Out” z fortepianow\u0105 repetycj\u0105 zamiast kolejnego arpeggia syntezatorowego zszywa nowojorskiego klasyka i tradycj\u0119 kosmiczn\u0105 w jedn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107. Bez tego zosta\u0142yby nam w g\u0142owie tylko Tangerine Dream i Cluster. Wszystko zyskuje dzi\u0119ki znakomitej produkcji, a ja nic nie potrafi\u0119 poradzi\u0107 na to, \u017ce tego typu muzyka po prostu do mnie ostatnio przemawia.<\/p>\n

Cieszy mnie w tym wszystkim jeszcze co\u015b innego – ot\u00f3\u017c Roll The Dice to zesp\u00f3\u0142, kt\u00f3ry spod skrzyde\u0142 male\u0144kiej wytw\u00f3rni Digitalis przechodzi do sporo wi\u0119kszego The Leaf Label z dystrybucj\u0105 na ca\u0142ym \u015bwiecie. Wida\u0107, \u017ce tego typu muzyka zaczyna powoli wychodzi\u0107 z piwnic, magazyn\u00f3w specjalistycznych i blog\u00f3w. Po kilku latach od pierwszych sukces\u00f3w Oneohtrix Point Never czy innych wskrzesicieli brzmie\u0144 syntezatorowych lat 70. b\u0119dziemy za chwil\u0119 odnajdywa\u0107 w mainstreamie \u015blady fascynacji tym nurtem. Co tylko od\u015bwie\u017caj\u0105ce dla mainstreamu.<\/p>\n

Polecam jeszcze jedno repetytorium z minimalizmu autorstwa Borysa Dejnarowicza na stronie T-Mobile Music<\/a>. Ja sw\u00f3j ma\u0142y dodatek do Sacrum Profanum, sk\u0105d Dw\u00f3jka radiowa wci\u0105\u017c transmituje kolejne wykonania Reicha (dzi\u015b kolejnych pi\u0119\u0107 od 22.00), b\u0119d\u0119 mia\u0142 okazj\u0119 przedstawi\u0107 na antenie tego radia wieczorem. Nie wiem, czy zaczn\u0119 o 23.00, czy mo\u017ce o 0.00, to zale\u017cy od programu dzisiejszego koncertu. Na pewno jednak zmie\u015bci si\u0119 co\u015b z poni\u017cszej listy: <\/p>\n

Steve Reich – Piano Phase – D*Note’s Phased & Konfused mix (CD „Reich Remixed”, Nonesuch 1998)
\nSoft Machine – Soft Weed Factor (CD „Six”, Columbia 1973)
\nManuel Goettsching – E2-E4 – fragment (CD „E2-E4”, Racket 1984)
\nThe Orb – Little Fluffy Clouds (CD „Teh Orb’s Adventures Beyond the Ultraworld”, Island 1991)
\nSonic Youth – Pendulum Music komp. Steve Reich (CD „Goodbye 20th Century”, Sonic Youth Records 1999)
\nTortoise – Ten-Day Interval (CD „TNT”, Thrill Jockey\/City Slang 1998)
\nSufjan Stevens – Out of Egypt, into the Great Laugh of Mankind… (CD „Illinois”, Asthmatic Kitty 2005)
\nEsmerine – Sprouts (CD „La Lachuza”, Constellation 2011)
\nRoll The Dice – Maelstrom (CD „In Dust”, The Leaf Label 2011)
\nSteve Reich – Come Out, Ken Ishii remix (CD „Reich Remixed”, Nonesuch 1998)
\nSteve Reich – Music for 18 Musicians – Coldcut remix (CD „Reich Remixed”, Nonesuch 1998)
\nSusumu Yokota – Gekkoh (CD „Sakura”, The Leaf Label 2000)\n<\/p><\/blockquote>\n

To do\u015b\u0107 lu\u017any zestaw reichowskich nawi\u0105za\u0144 i odniesie\u0144 w muzyce popularnej. Niepe\u0142ny i nieostateczny. Bo nie ma takich. Jak wida\u0107 Roll The Dice do niego trafili – rzutem na ta\u015bm\u0119.<\/p>\n

\"\"<\/a>ROLL THE DICE „In Dust”<\/strong>
\nThe Leaf Label 2011
\n8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Maelstrom”, „Calling All Workers”, „Cause and Effect”.<\/p>\n