{"id":14727,"date":"2017-09-12T09:01:22","date_gmt":"2017-09-12T07:01:22","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=14727"},"modified":"2017-09-12T11:23:41","modified_gmt":"2017-09-12T09:23:41","slug":"przeglad-zjawiskowych-nowosci-winylowych","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2017\/09\/12\/przeglad-zjawiskowych-nowosci-winylowych\/","title":{"rendered":"Przegl\u0105d (zjawiskowych) nowo\u015bci winylowych"},"content":{"rendered":"<p>Sytuacja w stale opisywanej na Polifonii sferze winylowej jest \u015bwietna, cho\u0107 z elementami tragedii. Stare longplaye maj\u0105 ceny z kosmosu, nowe longplaye te\u017c miewaj\u0105 absurdalnie wysokie ceny, a wizja stopniowego wypadni\u0119cia z obiegu p\u0142yt kompaktowych wydaje si\u0119 <a href=\"https:\/\/www.digitalmusicnews.com\/2017\/08\/26\/10-years-music-industry-change\/\">coraz bardziej realna<\/a>. W ci\u0105gu wakacji nadesz\u0142a wiadomo\u015b\u0107 o ponownym uruchomieniu t\u0142oczni firmy Sony w Tokio &#8211; nieczynnej od 28 lat. Przy czym od razu warto przypomnie\u0107, \u017ce rynek japo\u0144ski jest najmocniej przywi\u0105zany do no\u015bnika kompaktowego, zatem co\u015b to znaczy. Na pocz\u0105tek &#8211; powr\u00f3t na rynek kosmicznie drogich japo\u0144skich wyda\u0144 winyli. A poniewa\u017c arty\u015bci (wg cho\u0107by brytyjskich wylicze\u0144) na sprzeda\u017cy winylowego no\u015bnika zarabiaj\u0105 ju\u017c lepiej ni\u017c na bezp\u0142atnym, ob\u0142o\u017conym reklamami (YouTube) streamingu, winyl sta\u0142 si\u0119 elementem bardzo powa\u017cnej koncernowej gry. W tym roku osi\u0105gnie ona swoje apogeum pewnie w okolicach 13 pa\u017adziernika, gdy uka\u017c\u0105 si\u0119 te oto dwa ca\u0142kiem wysokonak\u0142adowe wydawnictwa (klikacie na w\u0142asn\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107):<!--more--><\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/beck_colours-1024x512.jpg\" alt=\"\" width=\"620\" height=\"310\" class=\"aligncenter size-large wp-image-14761\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/beck_colours-1024x512.jpg 1024w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/beck_colours-300x150.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/beck_colours-768x384.jpg 768w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/beck_colours.jpg 1500w\" sizes=\"(max-width: 620px) 100vw, 620px\" \/><\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/st_vincent-1024x640.jpg\" alt=\"\" width=\"620\" height=\"388\" class=\"aligncenter size-large wp-image-14760\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/st_vincent-1024x640.jpg 1024w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/st_vincent-300x188.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/st_vincent-768x480.jpg 768w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/st_vincent.jpg 1152w\" sizes=\"(max-width: 620px) 100vw, 620px\" \/><\/p>\n<p>P\u0142yty Becka i St. Vincent &#8211; obie pokazane wy\u017cej w edycjach deluxe &#8211; to oczywi\u015bcie ca\u0142a gama r\u00f3\u017cnych wyda\u0144 i pakiet\u00f3w. W wypadku tej pierwszej cz\u0119\u015b\u0107 pakiet\u00f3w zawiera koszulk\u0119 i specjalny gad\u017cet w postaci kalejdoskopu, a wydanie kasetowe <a href=\"https:\/\/shop.beck.com\/\">kosztuje wi\u0119cej ni\u017c przedstawiony na szarym ko\u0144cu CD<\/a>. W wypadku St. Vincent kompakt te\u017c jest najta\u0144szym z gad\u017cet\u00f3w, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych <a href=\"https:\/\/store.ilovestvincent.com\/\">dominuje konfekcja<\/a>. Jest te\u017c torba &#8211; winylowa oczywi\u015bcie. Nawet z trudem nad\u0105\u017caj\u0105cy w ostatnich latach za rynkowymi trendami zesp\u00f3\u0142 Metallica postanowi\u0142 dla swoich fan\u00f3w wymy\u015bli\u0107 nowy wydatek na sezon przed\u015bwi\u0105teczny. Tak. Jest kaseta. I s\u0105 znaczki. Cho\u0107 widz\u0119 potencja\u0142 poszerzenia repertuaru w dziedzinie konfekcji:<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/mhZWUD6hEj4\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Tymczasem ja pozostan\u0119 przy zwyk\u0142ych nowo\u015bciach, kt\u00f3re jednak ukazuj\u0105 si\u0119 w nak\u0142adach mniejszych ni\u017c te specjalne wydania, za to po cz\u0119\u015bci ju\u017c tylko na winylu. Niekt\u00f3rych mo\u017cna sobie niezale\u017cnie od tego pos\u0142ucha\u0107 w wygodnym formacie cyfrowym. Dzi\u015b w pakiecie pi\u0119\u0107 album\u00f3w z ostatnich miesi\u0119cy. <\/p>\n<p>Ostatnio z ciekawo\u015bci\u0105 ogl\u0105da\u0142em <a href=\"https:\/\/youtu.be\/CPzulODLeD8\">seri\u0119 film\u00f3w pewnego cz\u0142owieka<\/a> pod has\u0142em: &#8222;Co by by\u0142o gdyby [tu wykonawca] nagra\u0142 muzyk\u0119 do \u201aDr. Who\u2019?&#8221;. I tak miota\u0142 si\u0119 od stylu Tangerine, przez Jarre&#8217;a, po Kraftwerk, odtwarzaj\u0105c kolejne estetyki. <strong>Mirt &#038; Ter<\/strong> na tej p\u0142ycie te\u017c kombinuj\u0105, odbijaj\u0105c si\u0119 od konwencji do konwencji i od pierwszych minut si\u0119gaj\u0105c po kosmiczne brzmienia b\u0119d\u0105ce dzisiejszym echem tw\u00f3rczo\u015bci klasyk\u00f3w. I nie jest to album ambient, cho\u0107 pozostaje niezbyt natarczywy i mo\u017ce si\u0119 przyda\u0107 tak\u017ce jako rodzaj intryguj\u0105cego d\u017awi\u0119kowego t\u0142a. Spraw\u0119 odbioru u\u0142atwia na pewno fakt, \u017ce <em>Bacchus, Where Are You?<\/em> to by\u0107 mo\u017ce nawet najatrakcyjniejsza p\u0142yta duetu, b\u0119d\u0105ca efektem wielu koncert\u00f3w i pr\u00f3b, dow\u00f3d sporego zgrania duetu w warunkach improwizacji w studiu. Zamiast wszechobecnych na albumach Mirta nagra\u0144 terenowych mamy tu chwilami stosunkowo silnie zaakcentowany beat. A w bonusie na p\u0142ycie winylowej dostajemy utw\u00f3r <em>Distaster Reworked<\/em> zakamuflowany pod innym tytu\u0142em &#8211; <em>Crossfader<\/em>. Bardziej lubi\u0119 ten pierwszy tytu\u0142, wi\u0119c niby powinno mnie ci\u0105gn\u0105\u0107 w stron\u0119 kompaktu (te\u017c jest), ale winyl jak zwykle dobrze eksponuje kolejny obraz Tomka Mirta. Poza tym wyt\u0142oczony zosta\u0142 w spos\u00f3b bardzo atrakcyjny, jako transparentny LP. Z polskich produkcji elektronicznych &#8211; a na albumach z elektronik\u0105 si\u0119 dzi\u015b skoncentruj\u0119 &#8211; obowi\u0105zkowo.<\/p>\n<p><strong>MIRT + TER <em>Bacchus, Where Are You?<\/em><\/strong>, Monotype 2017, <strong>7\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"300\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/337264511&amp;color=%23ff5500&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_comments=true&amp;show_user=true&amp;show_reposts=false&amp;visual=true\"><\/iframe><\/p>\n<p>P\u0142yta <strong>Jaapa Vinka<\/strong> z serii Recollection GRM to zaskoczenie, jakich ma\u0142o. Kompilacja niewydawanych dot\u0105d na p\u0142ytach elektronicznych kompozycji mniej znanego holenderskiego kompozytora z lat 1968-1985, z kt\u00f3rych nawet te najstarsze brzmi\u0105, jak gdyby Vink mia\u0142 bardzo wczesny dost\u0119p do jakiego\u015b macbooka z oprogramowaniem z XXI wieku. Has\u0142o &#8222;Extension&#8221; na grzbiecie p\u0142yty &#8211; wydanej w serii po\u015bwi\u0119conej francuskiemu o\u015brodkowi elektronicznemu &#8211; sugeruje przynale\u017cno\u015b\u0107 do nieco innego nurtu. W tym wypadku &#8211; Instytut Sonologii w Utrechcie. Spektakularne soundscape&#8217;y tworz\u0105cego tam kompozytora maj\u0105 du\u017c\u0105 mas\u0119, fascynuj\u0105co wsp\u00f3\u0142czesne brzmienie i wykorzystuj\u0105 podstawowe \u015brodki: sprz\u0119\u017cenia, filtry sygna\u0142u i pog\u0142osy, kt\u00f3re w\u0142a\u015bciwie w tego typu tw\u00f3rczo\u015bci elektronicznej stosuje si\u0119 do dzi\u015b. Paradoksalnie mniej ciekawe bywaj\u0105 tu niekt\u00f3re utwory nowsze (oci\u0119\u017ca\u0142e i nudnawe <em>Stroma<\/em> z 1982 r.) w por\u00f3wnaniu z nagraniami z 1970 r. (jak <em>Granule<\/em>), cho\u0107 fina\u0142owe, pochodz\u0105ce zn\u00f3w z lat 80. <em>Tide 85<\/em> robi wra\u017cenie g\u0142\u0119bi\u0105 i olbrzymim \u0142adunkiem dynamicznym. Po masteringu Rashada Beckera trudno przy tym nawet te najstarsze utwory odr\u00f3\u017cni\u0107 od nowo\u015bci z kr\u0119gu improwizowanej elektroniki.<br \/>\n<strong><br \/>\nJAAP VINK <em>Jaap Vink<\/em><\/strong>, Recollection GRM 2017,<strong> 8\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"300\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/307328044&amp;color=%23ff5500&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_comments=true&amp;show_user=true&amp;show_reposts=false&amp;visual=true\"><\/iframe><\/p>\n<p>Co jaki\u015b czas w\u015br\u00f3d did\u017cej\u00f3w wraca temat skanowania winyli wzrokiem &#8211; ufam, \u017ce wida\u0107, gdzie jest mocniej, gdzie ciszej, gdzie r\u00f3wnomierny bit itd. Ale naj\u0142adniejsze wzory rze\u017abi\u0105 w winylu relatywnie proste, minimalistyczne utwory syntezatorowe, co potwierdza ten winylowy zbi\u00f3r 71-letniej Amerykanki <strong>Maggi Payne <\/strong>z powoli zmieniaj\u0105cymi si\u0119 w czasie &#8211; i przestrzeni, bo przestrze\u0144 w tej muzyce odgrywa kluczow\u0105 rol\u0119 &#8211; d\u017awi\u0119kami (niepodobnymi do tych z wydanego przed kilkoma laty, skoncentrowanego na repetycjach albumu <em>Ahh-Ahh<\/em>). W zamierzeniu &#8211; na podobie\u0144stwo rosn\u0105cych kryszta\u0142\u00f3w. W stosownie zatytu\u0142owanej kompozycji tytu\u0142owej buduje to nies\u0142ychan\u0105 mas\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105, co wida\u0107 ju\u017c na pierwszy rzut oka w\u0142a\u015bnie &#8211; nie tylko ucha. Kilka razy zreszt\u0105 &#8211; wcze\u015bniej w <em>Scirocco <\/em>&#8211; objawia si\u0119 tu pot\u0119\u017cna si\u0142a syntetycznego d\u017awi\u0119ku, mo\u017cliwa do oddania dzi\u0119ki t\u0142oczeniu winyla do pr\u0119dko\u015bci 45 RPM. Utwory pochodz\u0105 z pocz\u0105tku lat 80., ale zosta\u0142y stworzone jeszcze w technice analogowej. Dwa pierwsze to zaskakuj\u0105ce manipulacje ta\u015bmami z nagranymi g\u0142osami ludzkimi i parti\u0105 fletu &#8211; zmienionymi nie do poznania, przetransformowanymi w przestrzenn\u0105 struktur\u0119 z kr\u00f3ciutkich p\u0119tli d\u017awi\u0119kowych. Dwa pozosta\u0142e Payne nagra\u0142a z wykorzystaniem modularnego systemu Moog 3P. Ostatnie &#8211;<em> Solar Wind<\/em> &#8211; stworzone zosta\u0142o dzi\u0119ki danym zdobytym poprzez analiz\u0119 spektrum falowego wiatru s\u0142onecznego. I brzmi tak kosmicznie, jak tylko si\u0119 wydaje.<br \/>\n<strong><br \/>\nMAGGI PAYNE <em>Crystal<\/em><\/strong>, Aguirre 2017, <strong>8\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"300\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/324063053&amp;color=%23ff5500&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_comments=true&amp;show_user=true&amp;show_reposts=false&amp;visual=true\"><\/iframe><\/p>\n<p>Kolejny album Juliana House&#8217;a, jednego z ojc\u00f3w-za\u0142o\u017cycieli nurt\u00f3w &#8222;duchologicznych&#8221; w muzyce brytyjskiej. Tyle \u017ce zas\u0142u\u017cona scena skupiona wok\u00f3\u0142 Ghost Boxu zaczyna gry\u017a\u0107 w\u0142asny ogon i w szczeg\u00f3lno\u015bci to zastrze\u017cenie dotyczy <strong>The Focus Groop<\/strong>, czego dowodem ta nowa, wydana podczas wakacji seria miniatur z sampli ze starych medi\u00f3w zgranych z u\u017cyciem wsp\u00f3\u0142czesnych pog\u0142os\u00f3w w nieco chwilami ba\u0142aganiarski kola\u017c d\u017awi\u0119kowy. Do tego jedna d\u0142u\u017csza kompozycja <em>Medium In the Mirror<\/em>. Rzecz wyt\u0142oczona na 180-gramowym winylu i sprzedawana w obwolucie z \u0142adn\u0105, grub\u0105 kopert\u0105 wewn\u0119trzn\u0105 z cytatem z McLuhana, ale &#8211; co jest w\u0142a\u015bciwie regu\u0142\u0105 w wypadku produkcji Ghost Boxu &#8211; trzeszczy ponadprzeci\u0119tnie. Po raz drugi zastanawia\u0142bym si\u0119 jednak nad zakupem &#8211; w szczeg\u00f3lno\u015bci na tym no\u015bniku. <\/p>\n<p><strong>THE FOCUS GROOP <em>Stop-Motion Happening<\/em><\/strong>, Ghost Box 2017, <strong>5-6\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"300\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/playlists\/337694485&amp;color=%23ff5500&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_comments=true&amp;show_user=true&amp;show_reposts=false&amp;visual=true\"><\/iframe><\/p>\n<p>Na koniec p\u0142yta, kt\u00f3ra wizualnie zaprasza\u0142a do dzisiejszego zestawienia, czyli limitowana winylowa wersja opisywanej ju\u017c na Polifonii oryginalnej \u015bcie\u017cki d\u017awi\u0119kowej <em>Akademii Pana Kleksa<\/em> autorstwa Andrzeja Korzy\u0144skiego. <a href=\"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2016\/11\/28\/akademia-pana-k\/\">Opisywana ju\u017c Polifonii<\/a>, wi\u0119c nie b\u0119d\u0119 ju\u017c rozci\u0105ga\u0107 w\u0105tk\u00f3w muzycznych &#8211; od strony wizualnej rzecz jest spektakularna, z labelem i ok\u0142adk\u0105 \u0142adnie koresponduj\u0105cymi tonalnie z kolorowym wzorem na p\u0142ycie. Rzecz brzmi dobrze, szczeg\u00f3lnie smyczki i reszta orkiestrowych instrument\u00f3w &#8211; poza mo\u017ce specyficznie nagranymi i nieco przesterowanymi kontrabasami, cho\u0107 bas Arkadiusza \u017baka te\u017c okazuje si\u0119 trudny do skontrolowania w tym miksie, minimalnie bardziej nawet w tej longplayowej wersji. Cho\u0107 podkre\u015blam &#8211; por\u00f3wnywa\u0142em z CD i jest to zdecydowanie charakter materia\u0142u \u017ar\u00f3d\u0142owego, rejestrowanego w studiu Tonpressu. Radzi\u0142bym si\u0119 spieszy\u0107, cho\u0107 obok tego efektownego winyla jest i zwyk\u0142e, czarne t\u0142oczenie. I proponowa\u0142bym w ca\u0142ym tym nat\u0142oku kolorowych wyda\u0144 nie dyskryminowa\u0107 czarnych.<\/p>\n<p><strong>ANDRZEJ KORZY\u0143SKI <em>Akademia Pana Kleksa. Original Motion Picture Soundtrack<\/em><\/strong>, GAD Records 2017, <strong>8\/10 <\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"300\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/294661128&amp;color=%23ff5500&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_comments=true&amp;show_user=true&amp;show_reposts=false&amp;visual=true\"><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Sytuacja w stale opisywanej na Polifonii sferze winylowej jest \u015bwietna, cho\u0107 z elementami tragedii. Stare longplaye maj\u0105 ceny z kosmosu, nowe longplaye te\u017c miewaj\u0105 absurdalnie wysokie ceny, a wizja stopniowego wypadni\u0119cia z obiegu p\u0142yt kompaktowych wydaje si\u0119 coraz bardziej realna. W ci\u0105gu wakacji nadesz\u0142a wiadomo\u015b\u0107 o ponownym uruchomieniu t\u0142oczni firmy Sony w Tokio &#8211; nieczynnej [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":14771,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8,48,18,12,3,298,312,120,2696,4,2974],"tags":[1124,1197,2971,2972,135,751,2973,2970],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14727"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=14727"}],"version-history":[{"count":17,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14727\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14772,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14727\/revisions\/14772"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/14771"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=14727"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=14727"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=14727"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}