
{"id":1502,"date":"2011-09-23T17:51:05","date_gmt":"2011-09-23T15:51:05","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=1502"},"modified":"2011-09-23T17:54:59","modified_gmt":"2011-09-23T15:54:59","slug":"kto-piorunom-ostrzy-groty","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/09\/23\/kto-piorunom-ostrzy-groty\/","title":{"rendered":"Kto piorunom ostrzy groty?"},"content":{"rendered":"<p>Na pewno nie ja. Pr\u0119dzej Nosowska. O jej nowej p\u0142ycie &#8222;8&#8221; pisa\u0142em ju\u017c przed tygodniem w papierowej &#8222;Polityce&#8221;, a teraz tekst recenzji jest dost\u0119pny w sieci &#8211; <a href=\"http:\/\/www.polityka.pl\/kultura\/muzyka\/1519338,1,recenzja-plyty-nosowska-8.read\">na naszej stronie<\/a>. Oczywi\u015bcie, m\u00f3g\u0142bym mno\u017cy\u0107 komplementy pod adresem albumu i jego autorki. Ale kompletnie zakopa\u0142em si\u0119 dzi\u015b najpierw w historii grunge&#8217;u, a potem w nowo\u015bciach z firmy <a href=\"http:\/\/www.monotyperecords.com\/pl\/index.html\">Monotype<\/a>, o kt\u00f3rych pisz\u0119 (czy raczej zbieram si\u0119 do napisania) ju\u017c od paru tygodni. W &#8222;Polityce&#8221; by\u0142o dot\u0105d tylko o <a href=\"http:\/\/www.polityka.pl\/kultura\/muzyka\/1519124,1,recenzja-plyty-mimeo-wigry.read\">jednej z nich<\/a>. Wi\u0119c kr\u00f3tko.<\/p>\n<p>Z now\u0105 <strong>Nosowsk\u0105<\/strong>, a raczej nowym duetem Nosowska-Macuk lub te\u017c triem Nosowska-Macuk-Bors (\u017ceby tego nie poci\u0105gn\u0105\u0107 dalej, bo przecie\u017c ca\u0142y zesp\u00f3\u0142 zn\u00f3w jest podobny &#8211; i Macio Moretti jako tw\u00f3rca oprawy graficznej!), jest tak, \u017ce a\u017c sam nie wierz\u0119. Mog\u0119 tylko podtrzyma\u0107 to, co ju\u017c wcze\u015bniej napisa\u0142em &#8211; to zn\u00f3w jej najlepszy album. Po &#8222;UniSexBlues&#8221;, kt\u00f3ry by\u0142 poprzednim najlepszym. Nie uwzgl\u0119dniaj\u0105c &#8222;Osieckiej&#8221;, kt\u00f3ra najlepsza nie by\u0142a, za to nie\u017ale pokazywa\u0142a, z kim autork\u0119 &#8222;Puk Puk&#8221; mo\u017cna w tej chwili stawia\u0107 na tej samej p\u00f3\u0142ce, je\u015bli chodzi o ci\u0119\u017car gatunkowy piosenkowej poezji. &#8222;\u00d3semka&#8221; jest w\u0142a\u015bciwie p\u0142yt\u0105, o kt\u00f3rej Osiecka nawet by nie mog\u0142a pomarzy\u0107 &#8211; prosz\u0119 mi wybaczy\u0107 herezj\u0119 &#8211; bo tego rodzaju muzyki si\u0119 w Polsce nie pisa\u0142o za jej \u017cycia, a wi\u0119kszo\u015b\u0107 tekst\u00f3w, kt\u00f3re tworzy\u0142a, powstawa\u0142a (mimo wszystko) z my\u015bl\u0105 o (pojedynczych!) utworach adresowanych do tak zwanej masowej publiczno\u015bci. Piosenkach na festiwale, do telewizji. Nosowska nie ogl\u0105da si\u0119 w tej chwili na nikogo. Kupcie jej p\u0142yt\u0119, pos\u0142uchajcie i nie przeszkadzajcie jakim\u015b absurdalnym kultem ulicznym, to mo\u017ce zrewan\u017cuje si\u0119 jeszcze kolejnymi tak dobrymi. Bo to, mam wra\u017cenie, jaki\u015b kruchy fenomen. R\u00f3wnowaga artystyczna w tekstach, kt\u00f3re przedstawiaj\u0105 raczej rozedrgane emocje. Chocia\u017c na pewno bardziej ni\u017c dot\u0105d zachwycaj\u0105 si\u0119 \u015bwiatem (patrz tytu\u0142 niniejszej notki, cytat z jednego nich), opisuj\u0105 natur\u0119 tak, jak dawno nikt.<\/p>\n<p>&#8222;8&#8221; wychodzi dzi\u015b. To oczywi\u015bcie nie jest \u00f3sma p\u0142yta, ale &#8211; jak m\u00f3wi\u0142a autorka w wywiadzie, kt\u00f3ry przeprowadzili\u015bmy z ni\u0105 wsp\u00f3lnie z Jackiem Hawrylukiem &#8211; \u00f3semka podoba\u0142a jej si\u0119 du\u017co bardziej ni\u017c sz\u00f3stka. W skali ocen tego bloga nowa Nosowska jest z kolei bardziej dziewi\u0105tk\u0105 ni\u017c \u00f3semk\u0105. Je\u015bli dobrze licz\u0119, to ju\u017c druga polska dziewi\u0105tka w tym roku. Lepiej ni\u017c przez ca\u0142y poprzedni.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/09\/nosowska_8.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/09\/nosowska_8-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"nosowska_8\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-1504\" \/><\/a><strong>NOSOWSKA &#8222;8&#8221;<\/strong><br \/>\nSupersam 2011<br \/>\n<strong>9\/10<br \/>\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> Po ca\u0142o\u015bci &#8211; to \u015bwietnie u\u0142o\u017cony album. Pierwszy klip podobno w produkcji, wi\u0119c podklejam jaki\u015b nielegal z YT &#8211; nie singlowy utw\u00f3r &#8222;Nomada&#8221; z odniesieniami do Radiohead i Buriala, nie intro p\u0142yty z pi\u0119knymi syntezatorami a la &#8222;Low&#8221; Bowiego, ani reichowskie &#8222;O lesie&#8221;, bo s\u0105 jeszcze lepsze fragmenty. Proponuj\u0119 te pioruny w takim razie.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"460\" height=\"330\" src=\"http:\/\/www.youtube.com\/embed\/b8266Rn6RQE\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Na pewno nie ja. Pr\u0119dzej Nosowska. O jej nowej p\u0142ycie &#8222;8&#8221; pisa\u0142em ju\u017c przed tygodniem w papierowej &#8222;Polityce&#8221;, a teraz tekst recenzji jest dost\u0119pny w sieci &#8211; na naszej stronie. Oczywi\u015bcie, m\u00f3g\u0142bym mno\u017cy\u0107 komplementy pod adresem albumu i jego autorki. Ale kompletnie zakopa\u0142em si\u0119 dzi\u015b najpierw w historii grunge&#8217;u, a potem w nowo\u015bciach z firmy [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[31,3,312,120,7,435,106],"tags":[737],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1502"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1502"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1502\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1509,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1502\/revisions\/1509"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1502"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1502"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1502"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}