{"id":15296,"date":"2017-10-24T09:00:37","date_gmt":"2017-10-24T07:00:37","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=15296"},"modified":"2017-10-24T08:35:44","modified_gmt":"2017-10-24T06:35:44","slug":"jatez-chce-do-metoo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2017\/10\/24\/jatez-chce-do-metoo\/","title":{"rendered":"#Jate\u017c mam skojarzenia z #metoo"},"content":{"rendered":"<p>Sam\u0105 akcj\u0119 uwa\u017cam za bardzo po\u017cyteczn\u0105 &#8211; cho\u0107 zwykle taki hasztagowy aktywizm zmierza donik\u0105d. Ale bardziej ni\u017c sama zawarto\u015b\u0107 publicznej spowiedzi (obu stron, dodajmy), kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 ju\u017c tak m\u0119cz\u0105cym wielog\u0142osem, \u017ce si\u0119 gubi\u0119, interesuj\u0105 mnie dalsze skutki spo\u0142eczne tego, co obserwujemy, patrz\u0105c na te dwie \u015bcieraj\u0105ce si\u0119 si\u0142y. Bo s\u0105 dwie. Jedni za ostatecznym doko\u0144czeniem procesu wyr\u00f3wnywania szans, wyci\u0119ciem problemu przedmiotowego traktowania kobiet razem z g\u0142\u0119boko zakorzenionymi, pokoleniowymi nalecia\u0142o\u015bciami obyczajowymi, w\u0142\u0105cznie z tradycyjnym mu\u015bni\u0119ciem w\u0105cholem i staropolskim dowcipasem. I drudzy, kt\u00f3rzy uwa\u017caj\u0105, \u017ce konflikt, schodz\u0105c z konkretnych przypadk\u00f3w molestowania i gwa\u0142t\u00f3w aktorek przez Weinsteina, zagalopowa\u0142 w rejony akcji, kt\u00f3ra m\u0119\u017cczyzn pr\u00f3buje obezw\u0142adni\u0107 (z niech\u0119ci\u0105 <a href=\"https:\/\/wpolityce.pl\/spoleczenstwo\/363380-akcja-metoo-czyli-obezwladnianie-mezczyzny-jako-wroga-publicznego\">linkuj\u0119 przyk\u0142ad<\/a>), albo t\u0142amsi, ka\u017c\u0105c im walczy\u0107 z w\u0142asn\u0105 natur\u0105. Dla mnie to jest w\u0142a\u015bnie najciekawsze &#8211; bo oznacza kolejny rozdzia\u0142 zmagania kultury z natur\u0105, kt\u00f3re zacz\u0119\u0142o si\u0119 dawno, dawno temu. I kt\u00f3re natychmiast skojarzy\u0142o mi si\u0119 z refrenem tytu\u0142owej piosenki z nowej p\u0142yty <strong>St. Vincent<\/strong>: <em>I can&#8217;t turn off what turns me on<\/em> (Nie mog\u0119 zakr\u0119ci\u0107 tego, co mnie nakr\u0119ca). Sam mia\u0142em z t\u0105 p\u0142yt\u0105 problem, kt\u00f3ry kwalifikuje si\u0119 na histori\u0119 w stylu lekkiego #metoo.<!--more--><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/hwFx0ROBf7o\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Dylemat polega\u0142 na tym, czy godzi si\u0119 promowa\u0107 wpisy ok\u0142adk\u0105 nowej p\u0142yty St. Vincent, czy ju\u017c nie wypada? No bo z jednej strony &#8211; przyci\u0105ga uwag\u0119 w spos\u00f3b gwarantowany, ale \u0142atwo to podci\u0105gn\u0105\u0107 pod, hm, &#8222;szczucie cycem&#8221;. Z drugiej strony &#8211; to obrazek mocno przewrotny, zarazem sygnalizuj\u0105cy (jak celnie zauwa\u017cy\u0142a dziennikarka &#8222;Guardiana&#8221;), gdzie mo\u017cemy poca\u0142owa\u0107 autork\u0119 p\u0142yty. Poza tym ok\u0142adk\u0119 wybra\u0142a sobie sama Annie Clark jako ilustracj\u0119 albumu, na kt\u00f3rym sporo \u015bpiewa o seksie, jest troch\u0119 o przebierankach (znakomity <em>Savior<\/em>), jest o uzale\u017cnieniach (\u015bwietne <em>Pills<\/em>, z dodatkiem Kamasiego), obsesji wiecznej m\u0142odo\u015bci (przecie\u017c hitowy <em>Los Ageless<\/em> to o tym!) jest wreszcie, w utworze tytu\u0142owym, o masowym szale\u0144stwie uwodzenia, nieustannego szukania podniecenia &#8211; to tu pojawiaj\u0105 si\u0119 cytowane wy\u017cej s\u0142owa &#8211; w sytuacjach, gdzie nie wiadomo, kto uwodzi, a kto jest uwodzony. Mo\u017cna wi\u0119c powiedzie\u0107, \u017ce St. Vincent nie do ko\u0144ca wstrzeli\u0142a si\u0119 w nastr\u00f3j chwili. Dopiero <a href=\"https:\/\/youtu.be\/GYLCrGOY_eQ\">bonus na japo\u0144skiej edycji albumu<\/a> zatytu\u0142owany <em>Power Corrupts<\/em>, wariacja na temat tytu\u0142owego utworu z p\u0142yty, jest opowie\u015bci\u0105 &#8211; je\u015bli wierzy\u0107 fanom t\u0142umacz\u0105cym tekst z japo\u0144skiego &#8211; o dominacji przez w\u0142adz\u0119. A tu ju\u017c okolice klasycznego Weinsteina. Cho\u0107 te\u017c nie wiadomo, jakie dok\u0142adnie by\u0142y intencje. Z r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w trudno u Clark szuka\u0107 mora\u0142u.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/h9TlaYxoOO8\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Przecie\u017c emocje rozstania, kt\u00f3re Clark opisuje &#8211; w genialnym sk\u0105din\u0105d <em>New York<\/em> &#8211; ju\u017c zidentyfikowano jako emocje dotycz\u0105ce zwi\u0105zku homoseksualnego, wi\u0119c bez dodatkowych napi\u0119\u0107 mi\u0119dzyp\u0142ciowych. A do tego jeszcze ewidentne przeestetyzowanie rodem z p\u0142yt Prince&#8217;a (s\u0142yszalnego zreszt\u0105 jako inspiracja w tytu\u0142owym <em>Masseduction<\/em>) nie po raz pierwszy ka\u017ce ten landrynkowy erotyzm bra\u0107 w mocny cudzys\u0142\u00f3w. W ko\u0144cu wykorzysta\u0142em wi\u0119c t\u0119 ok\u0142adk\u0119 (we wpisie o <a href=\"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2017\/09\/29\/114-premier-plytowych-pazdziernika\/\">premierach pa\u017adziernika<\/a>), a p\u00f3\u017aniej zam\u00f3wi\u0142em sobie fizyczny egzemplarz, t\u0142umacz\u0105c to sobie tym, \u017ce nie po to, \u017ceby wgapia\u0107 si\u0119 w ok\u0142adk\u0119 i dokona\u0107 analizy fotograficznej wk\u0142adki (wygl\u0105daj\u0105cej jak odprysk sesji Roberta Palmera z <a href=\"https:\/\/youtu.be\/XcATvu5f9vE\">naiwnie maczystowskiego klipu<\/a> do &#8211; nomen omen &#8211; <em>Addicted to Love<\/em>), tylko \u017ce to opakowanie mo\u017ce by\u0107 za jaki\u015b czas wa\u017cne jako, powiedzmy, dokument czas\u00f3w. Samej p\u0142yty nie s\u0142ucha\u0142em w streamingu prawie w og\u00f3le, zachowuj\u0105c wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015b\u0107 &#8211; abstynencja jest w ko\u0144cu kolejnym z kluczowych temat\u00f3w albumu <em>Masseduction<\/em>.  <\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/St-Vincent-Masseducation-1024x1024.jpg\" alt=\"\" width=\"620\" height=\"620\" class=\"aligncenter size-large wp-image-14950\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/St-Vincent-Masseducation-1024x1024.jpg 1024w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/St-Vincent-Masseducation-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/St-Vincent-Masseducation-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/St-Vincent-Masseducation-768x768.jpg 768w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/St-Vincent-Masseducation.jpg 1536w\" sizes=\"(max-width: 620px) 100vw, 620px\" \/><\/p>\n<p>A kiedy ju\u017c pos\u0142ucha\u0142em w ca\u0142o\u015bci, landrynkowy winyl* okaza\u0142 si\u0119 dokumentem czas\u00f3w pod zupe\u0142nie innym wzgl\u0119dem &#8211; muzycznym po prostu. Rzadko si\u0119 dzi\u015b s\u0142yszy tak kompletne p\u0142yty pop, uwodz\u0105ce bezpo\u015brednio\u015bci\u0105, energi\u0105, ale i romantyzmem, refleksj\u0105, zbudowane od strony aran\u017cacji, r\u00f3\u017cnorodne, nieg\u0142upie, niejednorazowe, sp\u00f3jne, dobrze u\u0142o\u017cone w ca\u0142o\u015bci, uniwersalne i zarazem osobiste, atrakcyjne od pierwszych takt\u00f3w <em>Hang On Me<\/em> do ostatnich fragment\u00f3w <em>Smoking Section<\/em>, a zarazem nieprzegadane. To pewnie ten fenomen ka\u017ce szuka\u0107 \u017ar\u00f3de\u0142 inspiracji muzycznych 30 lat temu. Jest tu te\u017c pewna naiwno\u015b\u0107 &#8211; ostatnio wszechobecna chyba w latach 80. &#8211; dotycz\u0105ca gwiazdorskiego czy rockandrollowego trybu \u017cycia. Wi\u0119c nie do\u015b\u0107, \u017ce \u015bwietna (cho\u0107 na tym albumie nieco schowana ze swoim charakterystycznym stylem gry) gitarzystka, to jeszcze <em>sex, drugs &#038; rock&#8217;n&#8217;roll <\/em>w wersji, jakiej chyba \u017caden m\u0119\u017cczyzna dzi\u015b nam nie zaproponuje, chyba \u017ce kto\u015b z ponurej paczki Weinsteina. Ale bez mizoginii. <em>Young lover I wish that I was your drug<\/em> &#8211; \u015bpiewa Clark w <em>Young Lover<\/em>, znakomitym albumowym utworze z tych dedykowanych (podobno) Carze Delevingne. <\/p>\n<p>W\u015br\u00f3d r\u00f3\u017cnych bardzo oczekiwanych p\u0142yt tego roku <em>Masseduction<\/em> &#8211; druga najlepsza p\u0142yta St. Vincent, po <a href=\"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2014\/03\/19\/dziala-bo-zepsute\/\">poprzedniej<\/a> &#8211; z pewno\u015bci\u0105 nale\u017cy do tych, kt\u00f3re oczekiwania spe\u0142niaj\u0105 najpe\u0142niej. <em>I can&#8217;t turn off what turns me on <\/em>&#8211; mog\u0119 tylko powt\u00f3rzy\u0107. Bo w sumie nie\u0142atwo si\u0119 t\u0119 p\u0142yt\u0119 wy\u0142\u0105cza.<br \/>\n<strong><br \/>\nST. VINCENT <em>Masseduction<\/em><\/strong>, Loma Vista 2017, <strong>8-9\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/4TPqUvy1vYU\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>*T\u0142oczony w Czechach, kolor pi\u0119kny, niestety, jest troch\u0119 trzask\u00f3w, za to powietrza w masteringu wi\u0119cej. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Sam\u0105 akcj\u0119 uwa\u017cam za bardzo po\u017cyteczn\u0105 &#8211; cho\u0107 zwykle taki hasztagowy aktywizm zmierza donik\u0105d. Ale bardziej ni\u017c sama zawarto\u015b\u0107 publicznej spowiedzi (obu stron, dodajmy), kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 ju\u017c tak m\u0119cz\u0105cym wielog\u0142osem, \u017ce si\u0119 gubi\u0119, interesuj\u0105 mnie dalsze skutki spo\u0142eczne tego, co obserwujemy, patrz\u0105c na te dwie \u015bcieraj\u0105ce si\u0119 si\u0142y. Bo s\u0105 dwie. Jedni za ostatecznym [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":15302,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,31,3,312,120,7,2696,106],"tags":[751],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15296"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15296"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15296\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15309,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15296\/revisions\/15309"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/15302"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15296"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15296"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15296"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}