{"id":153,"date":"2010-08-03T16:32:04","date_gmt":"2010-08-03T14:32:04","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=153"},"modified":"2010-08-07T10:55:05","modified_gmt":"2010-08-07T08:55:05","slug":"niemeskie-granie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2010\/08\/03\/niemeskie-granie\/","title":{"rendered":"Niem\u0119skie granie"},"content":{"rendered":"

Zapewne ka\u017cdy ju\u017c s\u0142ysza\u0142, \u017ce browar z po\u0142udnia Polski wymy\u015bli\u0142 co\u015b takiego jak „m\u0119skie granie”. I nawet znalaz\u0142 sporo wiarygodnych postaci z muzycznego rynku, kt\u00f3re swoim udzia\u0142em w projekcie potwierdzi\u0142y, \u017ce tak, prawdziwy rock’n’roll to muzyka m\u0119ska. Sporo \u015bwietnych artyst\u00f3w, w\u0142\u0105cznie z moimi ulubie\u0144cami z MItch & Mitch, Smolika albo Kim Nowak, podr\u00f3\u017cuje sobie po Polsce pod tym szyldem, daj\u0105c ludziom to, co najbardziej lubi\u0105 przy piwie – autentyczne, dojrza\u0142e i mocne emocje bez odrobiny babskich s\u0142abo\u015bci albo innego muzycznego pedalstwa. Towarzyszy im Nergal, pewnie na wszelki wypadek, jakby trzeba by\u0142o jakiego\u015b wyj\u0105tkowo nieust\u0119pliwego i twardego zniewie\u015bcialca obla\u0107 smo\u0142\u0105.<\/p>\n

I niech sobie je\u017cd\u017c\u0105, krzy\u017c (m\u0119skich i walecznych) na drog\u0119, ja tam proponuj\u0119 now\u0105 konkurencyjn\u0105 kategori\u0119: niem\u0119skie granie. Jest r\u00f3wnie dobra, a mo\u017ce nawet lepsza od tamtej. Na pewno bardziej buntownicza, bo przeciw czemu ma si\u0119 niby buntowa\u0107 przy piwku m\u0119skie grono dojrza\u0142ych muzyk\u00f3w? A ja mam dobry przyk\u0142ad niezale\u017cnego (tak, tak – i to z tych niezale\u017cnych z lat 80., wi\u0119c jeszcze w etosie ma\u0142ych wytw\u00f3rni) popu z lat 80. nagrywanego dla belgijskiej Les Diques du Cr\u00e9puscule. Nazwy mitycznej (dos\u0142. P\u0142yty Zmroku), kt\u00f3ra kojarzy mi si\u0119 jak \u017cadna inna ze wspominan\u0105 tu przeze mnie do\u015b\u0107 cz\u0119sto dziennikarsk\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 Przemka Mroczka – tego od Mrocznych Niezale\u017cnych – w\u0142a\u015bnie w latach 80.<\/p>\n

Clou sprawy to jednak fakt, \u017ce w Cr\u00e9puscule wydawano mn\u00f3stwo kobiecego syntezatorowego popu – w\u0142a\u015bnie niem\u0119skiego grania, kt\u00f3re ze wzgl\u0119du na sw\u00f3j minimalizm (cz\u0119sto perkusja i pojedyncze syntetyczne barwy plus wokal) i marzycielski charakter piosenek w stylu retro, w czym frankofo\u0144ska scena zawsze by\u0142a niez\u0142a, jest dzi\u015b niebywale aktualne. Pisa\u0142em ju\u017c o Antenie. Tutaj mo\u017cna znale\u017a\u0107 zar\u00f3wno utw\u00f3r tej grupy („The Boy from Ipanema”, kt\u00f3ry cho\u0107by ze wzgl\u0119du na przekr\u0119cony tekst standardu pasowa\u0142by do reklam\u00f3wki „Niem\u0119skiego grania”), jak i p\u00f3\u017aniejsze projekty Isabelle Powagi (jako Isabelle Antena albo Powaga Sisters). Ale to, dla czego warto sobie kupi\u0107 now\u0105 sk\u0142adank\u0119 „Les filles du cr\u00e9puscule”<\/strong>, to przede wszystkim Mikado. Dla mnie, \u015brednio obeznanego ze starym francuskim popem – prawdziwe odkrycie, kt\u00f3rego nie trzeba by by\u0142o nawet od\u015bwie\u017ca\u0107, \u017ceby dzi\u015b sprzeda\u0107 jako najnowszy krzyk mody.<\/p>\n

Og\u00f3lnie rzecz niesamowicie pasuje do skwaru za oknem jako zestaw nieprze\u0142adowanych aran\u017cacji (teraz takie my\u015blenie to rzadko\u015b\u0107), no, powiedzmy, \u017ce mo\u017cna wyhamowa\u0107 w okolicy fragmentu cyklu „Gymnopedies” Satiego – to by\u0142by niez\u0142y fina\u0142 p\u0142yty, bior\u0105c pod uwag\u0119 fakt, \u017ce dalej na sk\u0142adance przewa\u017ca ju\u017c nieco bardziej banalny i nie tak zwiewny pop. Og\u00f3lnie jednak niem\u0119skie granie – kt\u00f3re niniejszym dok\u0142adam do kategorii na tym blogu – g\u00f3r\u0105. Og\u0142aszam jednak wszem i wobec, \u017ce kategoria nie jest na sprzeda\u017c, bo gdyby by\u0142a, to pewnie kupi\u0142by j\u0105 producent podpasek i na tym urok walki z lansowanym przez piwo stereotypem by si\u0119 sko\u0144czy\u0142.<\/p>\n

\"\"<\/a>R\u00d3\u017bNI WYKONAWCY „Les filles du cr\u00e9puscule”<\/strong>
\nLTM Recordings 2010
\n8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> Mikado „Romance” – i poni\u017cej mo\u017cna pos\u0142ucha\u0107 tego nagrania. Jeszcze ni\u017cej teledysk do innego przeboju francuskiego duetu z epoki – klipy robili im Pierre et Gilles.<\/p>\n

<\/embed><\/object><\/p>\n

<\/embed><\/object><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zapewne ka\u017cdy ju\u017c s\u0142ysza\u0142, \u017ce browar z po\u0142udnia Polski wymy\u015bli\u0142 co\u015b takiego jak „m\u0119skie granie”. I nawet znalaz\u0142 sporo wiarygodnych postaci z muzycznego rynku, kt\u00f3re swoim udzia\u0142em w projekcie potwierdzi\u0142y, \u017ce tak, prawdziwy rock’n’roll to muzyka m\u0119ska. Sporo \u015bwietnych artyst\u00f3w, w\u0142\u0105cznie z moimi ulubie\u0144cami z MItch & Mitch, Smolika albo Kim Nowak, podr\u00f3\u017cuje sobie po […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,172,120,7,9,106],"tags":[148,171,170],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/153"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=153"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/153\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=153"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=153"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=153"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}