{"id":1541,"date":"2011-09-27T16:15:56","date_gmt":"2011-09-27T14:15:56","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=1541"},"modified":"2011-09-27T16:23:43","modified_gmt":"2011-09-27T14:23:43","slug":"retrowtorek-znalezione-nie-kradzione","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/09\/27\/retrowtorek-znalezione-nie-kradzione\/","title":{"rendered":"Retrowtorek: Znalezione nie kradzione*"},"content":{"rendered":"

\u015awietny serwis Rocksbackpages w swojej bezp\u0142atnej cz\u0119\u015bci udost\u0119pnia par\u0119 historycznych materia\u0142\u00f3w na temat R.E.M. Po pierwsze bardzo wczesny (1983) wywiad z pisma „Alternative America”<\/a>, w kt\u00f3rym Michael Stipe – znany z mamrotania tekst\u00f3w piosenek – przekonuje, \u017ce mamrotanie jest najlepsze, bo lepiej nie wiedzie\u0107 do ko\u0144ca, co DOK\u0141ADNIE \u015bpiewa ulubiony artysta. Poza tym utrzymuje, \u017ce pojawienie si\u0119 wk\u0142adek z tekstami w p\u0142ytach by\u0142o posuni\u0119ciem z\u0142ym, a przynajmniej nieprzemy\u015blanym:<\/p>\n

Frankly, I think lyric sheets are ridiculous. Some horrible thing happened when the Beatles put out their white album. I think that was the first record to ever have a lyric sheet. To take something like lyrics and remove them from a song is like taking someone’s liver out of their body, putting it on a table, and asking it to work. You take it out of context and it really doesn’t make any sense. To contradict that, we’re probably going to have a lyric sheet to the album. But it could very easily be in braille. <\/p><\/blockquote>\n

W wywiadzie dla „Pulse!”<\/a> (1992) Peter Buck bardzo trafnie zestawia R.E.M. z grup\u0105 U2:<\/p>\n

I think U2 tend to go for it more than we do. I had the feeling when I bought the first U2 record that they understood where they wanted to go a lot better than we did. They wanted to be the biggest band in the world. For us, fame and being on the world platform is a not really necessary by-product of what we want to do \u2013 making records and playing when we want to play.<\/p><\/blockquote>\n

Do tego mamy jeszcze materia\u0142 Jona Savage’a<\/a> z dla „Observera” z roku 1989, w kt\u00f3rym s\u0142ynny dziennikarz (tu troch\u0119 poni\u017cej swojej \u015bredniej moim zdaniem) przedstawia R.E.M. brytyjskiej publiczno\u015bci. P\u0142yta „Green” sprzeda\u0142a si\u0119 w\u0142a\u015bnie w milionie egzemplarzy, zesp\u00f3\u0142 koncertuje po Stanach, to jeden z pierwszych tak wielkich sukces\u00f3w ameryka\u0144skiej alternatywy, cho\u0107 zarazem jeden z pierwszych transfer\u00f3w do majors\u00f3w. <\/p>\n

Ale nie R.E.M. s\u0105 g\u0142\u00f3wnymi bohaterami retrowtorku. Wr\u00f3c\u0119 do tematu z sierpnia<\/a>, kiedy sygnalizowa\u0142em wp\u0142yw ulicznych wydarze\u0144 w Londynie na rynek wytw\u00f3rni niezale\u017cnych. Jednymi z bardziej poszkodowanych by\u0142y pozostaj\u0105ce w dystrybucji PIAS firmy Twisted Nerve, Bird i Finders Keepers<\/strong>, czyli fonograficzny kr\u0105g dzia\u0142a\u0144 Andy’ego Votela, w kt\u00f3rym szczeg\u00f3lnie intensywnie dzia\u0142a ostatnio ta ostatnia firma. W czasie wakacyjnego cyklu w radiowej Dw\u00f3jce si\u0119gali\u015bmy do dyskografii FK, pe\u0142nej zachwycaj\u0105cych odkry\u0107, kt\u00f3re – ju\u017c wcze\u015bniej trudno dost\u0119pne – od sierpnia maj\u0105 dodatkowe problemy z dotarciem do s\u0142uchaczy.<\/p>\n

Liczni przyjaciele i stronnicy Votela postanowili pom\u00f3c. Ca\u0142a grupa artyst\u00f3w podj\u0119\u0142a si\u0119 stworzenia cyklu bud\u017cetowych (po 5 funt\u00f3w, tanie kopertowe wydanie) kompilacji prezentuj\u0105cych dorobek wytw\u00f3rni. Na pocz\u0105tek poszli kompilatorzy z gatunku idealnych: Jarvis Cocker<\/strong> i Demdike Stare<\/strong>. Pierwszy – jako zapalony kolekcjoner p\u0142yt z przer\u00f3\u017cnych gatunk\u00f3w – jest idealnym odbiorc\u0105 oferty Finders Keepers i jego zestaw to niemal\u017ce „the best of” firmy. S\u0105 tu dwa francuskie hity oficyny, czyli Jean Claude Vannier, kosmiczne R&B Jacky’ego Chalarda i japo\u0144ska egzotyka przedziwnego projektu Yamasuki (te\u017c z Francji). Jest Gong z rewelacyjn\u0105 wariacj\u0105 na temat Beatlesowskiej psychodelii zaatakowanej ju\u017c przez wirus The Velvet Underground w utworze „Rational Anthem”. Jest prog rock hiszpa\u0144skiego Fusioon. Wszystko ni to serio, ni to dla \u017cartu, w wi\u0119kszo\u015bci z tanecznym pulsem i \u017cywio\u0142owe.<\/p>\n

Demdike Stare wybiera te\u017c do\u015b\u0107 przewidywalnie, cho\u0107 ju\u017c bardziej z poboczy FK. Przy okazji przygotowuj\u0105 w\u0142asne remiksy kilku nagra\u0144, przekszta\u0142caj\u0105c je mocno na mod\u0142\u0119 swojego stylu. Otwieraj\u0105cy p\u0142yt\u0119 „Toadstrip” to utw\u00f3r ze \u015bcie\u017cki d\u017awi\u0119kowej kultowego motocyklowego filmu „Stone” w ich mocnej przer\u00f3bce. D\u0142ugiego jazzrockowego utworu Vangelisa („The Dragon”) przerabia\u0107 nie trzeba, \u017ceby pasowa\u0142 do wied\u017amowych opowie\u015bci duetu z Manchesteru. A z nagrania Horrific Child z otoczonej kultem (to s\u0142owo klucz, kt\u00f3rego w wypadku Finders Keepers nie spos\u00f3b omin\u0105\u0107) p\u0142yty „L’etrange Mr. Whinster” DS zrobili bezwzgl\u0119dn\u0105 satanistyczn\u0105 orgi\u0119. Nie darowali sobie oczywi\u015bcie Acanthusa – innego muzycznego horroru z katalogu FK. I w\u0142a\u015bciwie tylko w jednym momencie dubluj\u0105 si\u0119 pod wzgl\u0119dem klimatu i wykonawcy z Cockerem – o dziwo, przy kawa\u0142ku Fusioon. Nast\u0119pni w kolejce s\u0105 m.in. David Holmes i Gruff Rhys. Ca\u0142a seria obejmie 10 cz\u0119\u015bci i mo\u017cna sobie na nie wykupi\u0107 subskrypcj\u0119. <\/p>\n

Puent\u0105 takiego odcinka mo\u017ce by\u0107 tylko i wy\u0142\u0105cznie podanie adresu strony<\/a>, na kt\u00f3rej mo\u017cna zam\u00f3wi\u0107 (za 45 euro) prenumerat\u0119 ca\u0142o\u015bci oraz listy wydawnictw<\/a> Finders Keepers. Funkcj\u0119 reklamow\u0105 spe\u0142niaj\u0105 bowiem oba te albumy fenomenalnie.<\/p>\n

\"\"<\/a>JARVIS COCKER Supports FINDERS KEEPERS „Make Do & Mend 01”<\/strong>
\nFinders Keepers 2011
\n7\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> Jean Claude Vannier, Yamasuki, Jacky Chalard – jazda obowi\u0105zkowa FK.
\n.
\n.
\n.<\/p>\n

\"\"<\/a>DEMDIKE STARE Supports FINDERS KEEPERS „Make Do & Mend 02”<\/strong>
\nFinders Keepers 2011
\n8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107: <\/strong>utwor\u00f3w Vangelisa i remiks\u00f3w Demdike Stare (Horrific Child!!!).<\/p>\n

<\/param><\/param><\/embed><\/object> JEAN-CLAUDE VANNIER – AU DESESPOIR DES SINGES<\/a> by Finders Keepers Records<\/a><\/span> <\/p>\n

* ang. finders keepers<\/em>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u015awietny serwis Rocksbackpages w swojej bezp\u0142atnej cz\u0119\u015bci udost\u0119pnia par\u0119 historycznych materia\u0142\u00f3w na temat R.E.M. Po pierwsze bardzo wczesny (1983) wywiad z pisma „Alternative America”, w kt\u00f3rym Michael Stipe – znany z mamrotania tekst\u00f3w piosenek – przekonuje, \u017ce mamrotanie jest najlepsze, bo lepiej nie wiedzie\u0107 do ko\u0144ca, co DOK\u0141ADNIE \u015bpiewa ulubiony artysta. Poza tym utrzymuje, \u017ce […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,633,435,634,106],"tags":[415,124,749,442],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1541"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1541"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1541\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1553,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1541\/revisions\/1553"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1541"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1541"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1541"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}