{"id":15512,"date":"2017-11-13T09:12:55","date_gmt":"2017-11-13T08:12:55","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=15512"},"modified":"2017-11-13T09:39:56","modified_gmt":"2017-11-13T08:39:56","slug":"ostateczne-starcie-taylor-swift-z-samem-smithem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2017\/11\/13\/ostateczne-starcie-taylor-swift-z-samem-smithem\/","title":{"rendered":"Ostateczne starcie Taylor Swift z Samem Smithem"},"content":{"rendered":"

Kiedy u nas m\u0142odzie\u017c walczy o sprawy wielkiej wagi i 60 tys. os\u00f3b (wed\u0142ug danych policji) paraduje rado\u015bnie (wed\u0142ug wypowiedzi rz\u0105du) za transparentami o „bia\u0142ej Europie” i w\u015br\u00f3d hase\u0142 antyislamskich, kt\u00f3rych, jak si\u0119 p\u00f3\u017aniej okazuje, nikt z paraduj\u0105cych nie widzia\u0142 i nie s\u0142ysza\u0142, ta bardziej zdeprawowana zachodnia m\u0142odzie\u017c bawi si\u0119 przy listopadowych premierach p\u0142yt Sama Smitha<\/strong> i Taylor Swift<\/strong>. Kiedy u nas otwarta na \u015bwiat m\u0142odzie\u017c idzie pod has\u0142ami My chcemy Boga<\/em>, ale wydaje si\u0119 interesowa\u0107 g\u0142\u00f3wnie wyznawcami Allaha, a p\u00f3\u017aniej l\u0105duje na kebabie – sam widzia\u0142em – \u015bwiatowa m\u0142odzie\u017c swoje uczucia lokuje jednak w najpopularniejszych wykonawcach muzycznych, kupuj\u0105c ich p\u0142yty. W tym kontek\u015bcie mo\u017cna by nawet uwierzy\u0107 w has\u0142a o tym, \u017ce Polska uratuj\u0119 cywilizacj\u0119 Zachodu. Gdyby nie to, \u017ce kupowanie p\u0142yt z nagraniami ulubionych wykonawc\u00f3w ma w kulturze Zachodu lepsz\u0105 i poch\u0142aniaj\u0105c\u0105 mniej ofiar tradycj\u0119 ni\u017c wojny religijne i postulaty czysto\u015bci rasowej. Wi\u0119c mo\u017ce jednak pos\u0142uchajmy p\u0142yt, kt\u00f3re ludzie kupuj\u0105.<\/p>\n

Sam po raz pierwszy s\u0142ucha\u0142em nowej Taylor Swift<\/strong> w pi\u0105tek p\u00f3\u017anym popo\u0142udniem, wykonuj\u0105c zaleg\u0142\u0105 papierkow\u0105 robot\u0119 z ca\u0142ego tygodnia. I nawet mi si\u0119 spodoba\u0142o. Co uzna\u0142em za syndrom pi\u0105tkowego przepracowania – analogiczny do tego, kt\u00f3ry spotyka ludzi wyganianych w niedziel\u0119 wieczorem z knajpy s\u0142owami Go home, you’re drunk<\/em>. Oni te\u017c si\u0119 dobrze czuli, gdy ich wyprowadzali z lokalu. A zatem pi\u0105tkowym ekwiwalentem dla wyrzucanych z pracy mog\u0142oby by\u0107 Go home, you listen to Taylor Swift<\/em>. Postanowi\u0142em wi\u0119c wr\u00f3ci\u0107 do niej w niedziel\u0119, \u017ceby sprawdzi\u0107, czy dalej si\u0119 sprawdza. <\/p>\n

Problem w tym, \u017ce jak si\u0119 p\u00f3\u017aniej zorientowa\u0142em, w streamingu po utworach z nowej p\u0142yty Reputation <\/em>zacz\u0119\u0142y lecie\u0107 te z albumu 1989<\/em>. I to te podoba\u0142y mi si\u0119 bardziej, wi\u0119c skoro (tu zerkn\u0105\u0142em do starych notatek) album 1989 <\/em>swego czasu nie przypad\u0142 mi do gustu, tej nowej p\u0142yty tym bardziej nie powinienem polubi\u0107. To, co robi Swift, jest otwarte, gwiazdorskie w bardzo ejtisowym sensie tego s\u0142owa (chodzi o ambicje bycia globaln\u0105 supergwiazd\u0105, niezamykanie si\u0119 na \u017cadn\u0105 publiczno\u015b\u0107 – bo muzyka zupe\u0142nie do tamtej epoki nie nawi\u0105zuje), ale w sensie muzycznym – mocno przedwczorajsze. Zatrudnia\u0107 dzi\u015b Maxa Martina to troch\u0119 tak, jak gdyby do budowy wsp\u00f3\u0142czesnego komputera wykorzystywa\u0107 komponenty sprzed kilkunastu lat i zainstalowa\u0107 system Microsoft Vista. Z jednej strony – trudno, \u017ceby bezproblemowo dzia\u0142a\u0142o co\u015b, co szwankowa\u0142o ju\u017c w czasach Britney Spears. Potwierdza to zreszt\u0105 fakt, \u017ce napisana przez Jacka Antonoffa ko\u0144c\u00f3wka p\u0142yty jest mniej odklejona od rzeczywisto\u015bci. Martin – machaniem trapami, pot\u0119\u017cnymi basami i uciekaniem do estetyki klubowego nurtu garage – troch\u0119 za bardzo si\u0119 stara brzmie\u0107 wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie, by go nie uzna\u0107 za dinozaura. I Did Something Bad<\/em> albo Dancing with Our Hands Tied<\/em> m\u00f3g\u0142by sprzeda\u0107 na p\u0142ycie Spears. Z drugiej strony – napisane z Edem Sheeranem End Game<\/em> to murowany hit, kt\u00f3ry b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 rywalizowa\u0107 z przebojami afroameryka\u0144skich gwiazd, a co za tym idzie Swift pozostanie jedn\u0105 z ostatnich superpopularnych bia\u0142ych bohaterek w tym biznesie.<\/p>\n

Marsz Niepodleg\u0142o\u015bci lubi to. <\/p>\n