{"id":15835,"date":"2017-12-28T09:15:26","date_gmt":"2017-12-28T08:15:26","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=15835"},"modified":"2017-12-28T10:29:23","modified_gmt":"2017-12-28T09:29:23","slug":"o-rety-to-wszystko-sie-tez-ukazalo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2017\/12\/28\/o-rety-to-wszystko-sie-tez-ukazalo\/","title":{"rendered":"O rety, to wszystko si\u0119 te\u017c ukaza\u0142o?! (remanent)"},"content":{"rendered":"<p>Ci\u0105g dalszy podsumowa\u0144 ju\u017c niebawem &#8211; jutro Polska, do wtorku \u015bwiat. Tymczasem ma\u0142y za\u0142\u0105cznik &#8211; <strong>jeszcze 10* p\u0142yt pomini\u0119tych wcze\u015bniej<\/strong>, do kt\u00f3rych jednak teraz wr\u00f3ci\u0142em lub kt\u00f3rych wys\u0142ucha\u0142em po raz pierwszy w okresie \u015bwi\u0105tecznym. W wi\u0119kszo\u015bci pozycje z okolic jazzu i improwizacji, w przyt\u0142aczaj\u0105cej wi\u0119kszo\u015bci krajowe (s\u0105 zagraniczne akcenty). Du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 z nich w og\u00f3le zosta\u0142a pomini\u0119ta przy okazji r\u00f3\u017cnego typu zestawie\u0144. Po bardzo kr\u00f3tkim namy\u015ble zdecydowa\u0142em jednak, \u017ce cho\u0107by kr\u00f3tko wspomnie\u0107 b\u0119dzie lepiej ni\u017c zupe\u0142nie zignorowa\u0107. Kolejno\u015b\u0107 alfabetyczna.<!--more--><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/xuysGtGKG8o\" frameborder=\"0\" gesture=\"media\" allow=\"encrypted-media\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p><strong>ANDRUCHOWYCZ &#038; KARBIDO <em>Litografie<\/em><\/strong>, Hermetyczny Gara\u017c 2017, <strong>6\/10<\/strong> Bardzo porz\u0105dna kontynuacja wsp\u00f3\u0142pracy znakomitej wroc\u0142awskiej formacji z ukrai\u0144skim poet\u0105 i pisarzem Jurijem Andruchowyczem. Dla mnie ju\u017c troch\u0119 zbyt oczywista na tym etapie, ale \u0142adnie wydana, dobrze nagrana, z pewno\u015bci\u0105 zjedna projektowi kolejnych fan\u00f3w. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/cgOcSAv6bUw\" frameborder=\"0\" gesture=\"media\" allow=\"encrypted-media\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p><strong>TOMASZ CHY\u0141A QUINTET <em>Eternal Entropy<\/em><\/strong>, Polskie Radio 2017, <strong>7-8\/10<\/strong> Pewnie z \u0142atwo\u015bci\u0105 jedna z najlepszych p\u0142yt jazzowych, jakie w tym roku wyda\u0142o Polskie Radio. Solidnie grany album kwintetu tr\u00f3jmiejskiego skrzypka Tomasza Chy\u0142y z kompozycjami niemal ca\u0142ego zespo\u0142u i \u0142adnym, atrakcyjnym stylem. Przes\u0142ucha\u0142em \u0142adnych par\u0119 miesi\u0119cy po premierze, wi\u0119c sp\u00f3\u017anione ogromnie, ale robi te\u017c du\u017ce wra\u017cenie &#8211; brak mi tu tylko odpowiedniego flow ca\u0142ej p\u0142yty. Warto zacz\u0105\u0107 od <em>Three Shades of Black<\/em>.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/tQziXi-iXOM\" frameborder=\"0\" gesture=\"media\" allow=\"encrypted-media\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p><strong>HEFI QUARTET <em>Parallax Error<\/em><\/strong>, SJ Records 2017, <strong>7\/10<\/strong> Wykonawczo znakomita polska p\u0142yta jazzowa, trzecia w dorobku HeFi Quartetu, w sk\u0142adzie z Dominikiem Wani\u0105, Bartoszem Staromiejskim i Tomaszem Kupcem, ale przede wszystkim z Leszkiem HeFi Wi\u015bniowskim, flecist\u0105 wykorzystuj\u0105cym bardzo szeroki wachlarz technik i instrument\u00f3w, w\u0142\u0105cznie z fletem kontrabasowym i japo\u0144skim <em>shakuhachi<\/em>. I jedynym s\u0142abym punktem tej utrzymuj\u0105cej uwag\u0119 muzyki jest wr\u0119cz epatowanie r\u00f3\u017cnorodno\u015bci\u0105 brzmieniow\u0105 instrumentu lidera &#8211; cho\u0107 przyzna\u0107 trzeba, \u017ce Wi\u015bniowski daje si\u0119 wyszale\u0107 innym, zbudowany na popisowej partii Wani <em>Deliberations <\/em>to jeden z mocniejszych punkt\u00f3w p\u0142yty, maj\u0105 swoje pi\u0119\u0107 minut tak\u017ce pozostali dwaj muzycy (Staromiejski w <em>Surface<\/em>, wcze\u015bniej Kupiec w <em>Deliberations part II<\/em>). Warto.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/IHsf4nAEDL4\" frameborder=\"0\" gesture=\"media\" allow=\"encrypted-media\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p><strong>ANNA MARIA HUSZCZA, MARCIN ALBERT STECZKOWSKI <em>\u0141oj!<\/em><\/strong>, Requiem 2017, <strong>6\/10 <\/strong>Momentami p\u0142yta bardzo intryguj\u0105ca, momentami odrobin\u0119 jednak nu\u017c\u0105ca &#8211; jest tu pomys\u0142, by z muzyki ludowej zrobi\u0107 eksperyment, tylko pomys\u0142 niesformatowany, wykorzystuj\u0105cy wszelkie dost\u0119pne zabiegi elektroniczne i akustyczne, a w\u0142a\u015bciwie wiele pomys\u0142\u00f3w na minut\u0119, wi\u0119c oficjalnie &#8211; nie nad\u0105\u017cy\u0142em. Du\u017co znakomitych improwizuj\u0105cych go\u015bci, od Krzysztofa Knittla, po Piotra Me\u0142echa. Jest to jednak przy tym jedna z naj\u0142adniej wydanych p\u0142yt roku, co cz\u0119sto przydarza si\u0119 Requiem Records. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/36eF7muNCH0\" frameborder=\"0\" gesture=\"media\" allow=\"encrypted-media\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p><strong>JAZ\u0104BU <em>\u0141\u00f3d\u017a kosmiczna<\/em><\/strong>, Audio Cave 2017, 7\/10 Ci\u0119\u017cka, ale swobodna, yassowa w duchu (nawet ok\u0142adka w jaki\u015b spos\u00f3b wydaje si\u0119 nawi\u0105zywa\u0107 do tamtych czas\u00f3w), urozmaicona fakturalnie p\u0142yta superkwartetu Wojciech Jachna\/Tomasz Glazik\/Marek K\u0105dziela\/Jacek Buhl. Ca\u0142a czw\u00f3rka zapewnia tu niebywa\u0142\u0105 szeroko\u015b\u0107 stylistyczn\u0105, ale mnie tym razem w pami\u0119\u0107 zapadnie przede wszystkim mocna gra Buhla, kt\u00f3ry od pierwszych minut przesuwa \u015brodek ci\u0119\u017cko\u015bci we w\u0142a\u015bciwe miejsce, wype\u0142niaj\u0105c w ca\u0142o\u015bci d\u00f3\u0142 pasma i s\u0142u\u017c\u0105c za ca\u0142\u0105 sekcj\u0119.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/Wa8ERP1gxs4\" frameborder=\"0\" gesture=\"media\" allow=\"encrypted-media\" allowfullscreen><\/iframe><br \/>\n<strong><br \/>\nLESZEK MO\u017bD\u017bER &#038; HOLLAND BAROQUE <em>Earth Particles<\/em><\/strong>, Outside Music 2017, <strong>7\/10 <\/strong>Atrakcyjno\u015b\u0107 i czar to najlepsze parametry do oceny wsp\u00f3lnej p\u0142yty Leszka Mo\u017cd\u017cera i zespo\u0142u Holland Baroque specjalizuj\u0105cego si\u0119 w muzyce dawnej. W nieco obni\u017conym stroju (A=432 Hz, s\u0105 r\u00f3\u017cne teorie na temat dzia\u0142ania takiego obni\u017conego stroju na s\u0142uchacza), z romantycznym gestem w kompozycjach i dyscyplin\u0105 w grze ca\u0142ego zespo\u0142u, to jest album, kt\u00f3ry do\u015b\u0107 d\u0142ugo si\u0119 rozgrzewa, ale gdy Mo\u017cd\u017cer i jego holenderscy przyjaciele (cho\u0107 tu jeszcze z Tomaszem Pokrzywi\u0144skim na wiolonczeli!) szarpi\u0105 tempo, wydaje si\u0119, \u017ce wykonuj\u0105 dynamiczne skoki w nadprzestrze\u0144. Mog\u0142aby to by\u0107 momentami muzyka baletowa, cho\u0107 te\u017c nut w paru momentach mog\u0142oby by\u0107 nieco mniej, \u017ceby tak gruchn\u0105\u0107 argumentem jak z Mozarta. Troch\u0119 za p\u00f3\u017ano to wysz\u0142o, by sta\u0107 si\u0119 hitem \u015bwi\u0105t, a mog\u0142oby.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/uNASY2ZW77M\" frameborder=\"0\" gesture=\"media\" allow=\"encrypted-media\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p><strong>SZYMON NIDZWORSKI PROJECT <em>Behind Your Eyelids<\/em><\/strong>, Plateaux\/Warner 2017, <strong>6\/10<\/strong> Pi\u0119kne, majestatyczne, przestrzenne, wypolerowane na b\u0142ysk producencko i grane w imponuj\u0105cy spos\u00f3b s\u0105 te utwory saksofonisty Szymona Nidzworskiego z autorskiej p\u0142yty (nagranej z go\u015bcinnym udzia\u0142em Andrzeja Seweryna). Czasem z odrobin\u0105 ludowych inspiracji w tle. Pozosta\u0142em jednak prywatnie zdystansowany do urok\u00f3w tego albumu &#8211; mo\u017ce przez te melodie na sopranie, kt\u00f3re s\u0105 niestety estetycznym problemem saksofonowego grania w og\u00f3le. Ale zniech\u0119ca\u0107 nikogo na pewno nie b\u0119d\u0119.<\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=698066467\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/track=1012135069\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/noelpleszynskimazzoll.bandcamp.com\/album\/green\">Green by Ann No\u00ebl, Grzegorz Pleszynski, Jerzy Mazzoll<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>NO\u00cbL\/PLESZYNSKI\/MAZZOLL <em>No\u00ebl\/Pleszynski\/Mazzoll<\/em><\/strong>, Antidepressant Records 2017, <strong>6-7\/10<\/strong> Czytane przez Ann No\u00ebl &#8211; artystk\u0119 zwi\u0105zan\u0105 z ruchem Fluxus &#8211; fragmenty jej dziennik\u00f3w maj\u0105 co\u015b z ducha recytatorsko-wokalnych zabieg\u00f3w Alessandra Bosettiego, ale pozostaj\u0105 l\u017cejsze i bardziej osobiste, co podkre\u015bla muzyka Jerzego Mazzolla (klarnet basowy) i Grzegorza Pleszynskiego (tr\u0105bka z plastikowego w\u0119\u017ca, g\u0142os). Ca\u0142o\u015b\u0107 powsta\u0142a na telemo\u015bcie mi\u0119dzy Berlinem a Bydgoszcz\u0105, jest kr\u00f3tka (25 minut) i na tyle lekka, by szybko przyci\u0105gn\u0105\u0107 uwag\u0119 &#8211; t\u0119 ostatni\u0105 najd\u0142u\u017cej skupia utw\u00f3r tytu\u0142owy.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/b5pZ_7wTFhw\" frameborder=\"0\" gesture=\"media\" allow=\"encrypted-media\" allowfullscreen><\/iframe><br \/>\n<strong><br \/>\nMARCIN &#038; BART\u0141OMIEJ OLE\u015a DUO <em>Spirit of Nadir<\/em><\/strong>, Audio Cave 2017, <strong>8\/10<\/strong> Kompletnie zaskakuj\u0105ca p\u0142yta, inna od wszystkich, jakie Olesiowie dot\u0105d nagrali, odnosz\u0105ca si\u0119 do muzyki Bliskiego Wschodu, atrakcyjna, pe\u0142na pomys\u0142\u00f3w i \u015bwietnie wype\u0142niaj\u0105ca przestrze\u0144 partiami dw\u00f3ch instrument\u00f3w (cho\u0107 poprzez prostot\u0119 \u015brodk\u00f3w chcia\u0142oby si\u0119 ten album zestawia\u0107 nieoczekiwanie &#8211; bo to inne granie i inne rejony &#8211; z tegorocznym albumem Maniuchy Bikont i Ksawerego W\u00f3jci\u0144skiego).<br \/>\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/UzX1lrZamxo\" frameborder=\"0\" gesture=\"media\" allow=\"encrypted-media\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p><strong>ORTALION <em>O2<\/em><\/strong>, Audio Cave 2017, <strong>5-6\/10<\/strong> Druga p\u0142yta gda\u0144skiej formacji elektro-jazzowej. Kiedy wchodzi w rytmik\u0119 taneczn\u0105 albo funkow\u0105 nie podoba mi si\u0119 zbytnio (z wyj\u0105tkiem robi\u0105cego dobre wra\u017cenie <em>Apollo Is Starting Over<\/em>), za to w impresyjnych fragmentach skoncentrowanych na wi\u0105zaniu brzmie\u0144 elektronicznych z partiami tr\u0105bki i saksofonu &#8211; bardzo dobre. S\u0142ycha\u0107, \u017ce z Tr\u00f3jmiasta niedaleko do Skandynawii i tamtejszych, bardzo ciekawych do\u015bwiadcze\u0144, cho\u0107 zesp\u00f3\u0142 pr\u00f3buje tu osi\u0105gn\u0105\u0107 troch\u0119 za du\u017co rzeczy naraz. <\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2115229183\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/track=2956650380\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/palcolor.bandcamp.com\/album\/wr-g\">Wr\u00f3g by Palcolor<\/a><\/iframe><\/p>\n<p><strong>PALCOLOR <em>Wr\u00f3g<\/em><\/strong>, Kosmodrone 2017, <strong>7-8\/10<\/strong> Wiem, \u017ce mia\u0142o by\u0107 dziesi\u0119\u0107, a tak b\u0119dzie jedena\u015bcie&#8230; ale po pierwsze warto, po drugie &#8211; szkoda by by\u0142o zignorowa\u0107 t\u0119 kolejn\u0105 p\u00f3\u017an\u0105 elektroniczn\u0105 premier\u0119, bardzo oryginaln\u0105 brzmieniowo, momentami wr\u0119cz zaskakuj\u0105c\u0105 potencja\u0142em, w\u0142\u0105cznie z tym parkietowym (remiksy stanowczo powinny ju\u017c powstawa\u0107), co sygnalizuje, \u017ce pod szyldem<em> weird electronics<\/em> kryje si\u0119 swoista, bardziej rozbujana cz\u0119\u015b\u0107 tej samej sceny syntezatorowej, do kt\u00f3rej zaliczy\u0107 mo\u017cna Mirta i TER. <em>Prima Terra<\/em> to ten fragment, kt\u00f3ry najbardziej przypad\u0142 mi do gustu.<\/p>\n<p><em>*a nawet 11<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ci\u0105g dalszy podsumowa\u0144 ju\u017c niebawem &#8211; jutro Polska, do wtorku \u015bwiat. Tymczasem ma\u0142y za\u0142\u0105cznik &#8211; jeszcze 10* p\u0142yt pomini\u0119tych wcze\u015bniej, do kt\u00f3rych jednak teraz wr\u00f3ci\u0142em lub kt\u00f3rych wys\u0142ucha\u0142em po raz pierwszy w okresie \u015bwi\u0105tecznym. W wi\u0119kszo\u015bci pozycje z okolic jazzu i improwizacji, w przyt\u0142aczaj\u0105cej wi\u0119kszo\u015bci krajowe (s\u0105 zagraniczne akcenty). Du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 z nich w og\u00f3le [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":15954,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8,48,18,12,3,120,107,1,558,4,1139,1059,557],"tags":[3217,3209,3213,1899,3215,3207,3212,1521,1169,3210,3214,3208,3206,3211,3216],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15835"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15835"}],"version-history":[{"count":23,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15835\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15965,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15835\/revisions\/15965"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/15954"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15835"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15835"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15835"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}