{"id":15854,"date":"2017-12-18T09:02:10","date_gmt":"2017-12-18T08:02:10","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=15854"},"modified":"2017-12-18T09:37:47","modified_gmt":"2017-12-18T08:37:47","slug":"plaskie-instrumenty","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2017\/12\/18\/plaskie-instrumenty\/","title":{"rendered":"P\u0142askie instrumenty"},"content":{"rendered":"<p>Za nami rok &#8211; je\u015bli chodzi o muzyk\u0119 w grach wideo &#8211; raczej z tych lepszych. Ale chocia\u017c <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2017\/10\/23\/wisisz-mi-za-soundtrack-czyli-muzyka-w-grze\/\">pisa\u0142em nieca\u0142e dwa miesi\u0105ce temu<\/a> o albumach Bena Lukasa Boysena i Marcina Sonnenberga, zostawi\u0142em za burt\u0105 Polifonii trend roku, czyli zaskakuj\u0105cy pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem soundtrack Kristofera Maddigana do brawurowego <em>Cuphead<\/em>, indie-rockow\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 Daughter do<em> Before the Storm<\/em> oraz muzyk\u0119 Keiichiego Okabe i Keigo Hoashiego do gry <em>NieR: Automata<\/em>, na pewno jedne z najbardziej uderzaj\u0105cych dowod\u00f3w na to, \u017ce bran\u017ca w wi\u0119kszo\u015bci dawno i zdecydowanie uciek\u0142a ju\u017c z 8-bitowego, chiptune&#8217;owego poletka. Zarazem jednak w po\u0142owie listopada ukaza\u0142a si\u0119 niez\u0142a kompilacja, kt\u00f3ra wraca do muzyki zamykanej w prymitywnych uk\u0142adach scalonych, ale udowadnia, \u017ce rzecz by\u0142a pod wieloma wzgl\u0119dami rewolucyjna.<!--more--><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1525965313\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/studiomdhr.bandcamp.com\/album\/cuphead-original-soundtrack\">Cuphead &#8211; Original Soundtrack by Kristofer Maddigan<\/a><\/iframe> <\/p>\n<p>No bo prosz\u0119 sobie zestawi\u0107 bogactwo powy\u017cszego bigbandowego soundtracku <em>Cuphead<\/em> (pod koniec roku doczeka\u0142 si\u0119 <a href=\"https:\/\/www.amazon.co.uk\/CUPHEAD-VINYL-Kristofer-Maddigan\/dp\/B073VPK7XP\/ref=sr_1_1?s=music&#038;ie=UTF8&#038;qid=1513533118&#038;sr=1-1&#038;keywords=cuphead+ost\">pi\u0119knej winylowej edycji<\/a>) &#8211; realizowanego z olbrzymim rozmachem &#8211; i dokonania Konami Kukeiha Club z lat 80., a te w du\u017cej mierze dokumentuje album <em>Diggin\u2019 in the Carts. A Collection of Pioneering Japanese Video Game Music<\/em>. Pierwszy jest niezwykle przyjemny, drugi powinien postawi\u0107 na baczno\u015b\u0107 kolekcjoner\u00f3w i znawc\u00f3w retro-gamingu. Ten drugi zebrali producent i za\u0142o\u017cyciel wytw\u00f3rni Hyperdub, Kode9, oraz Nick Dwyer, odpowiedzialny za fascynuj\u0105cy, kilkuodcinkowy cykl po\u015bwi\u0119cony muzyce z japo\u0144skich gier wideo. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/m8z8-SKg3WU\" frameborder=\"0\" gesture=\"media\" allow=\"encrypted-media\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Sama muzyka z opisywanych w filmie Dwyera gier, cho\u0107by ze <em>Street Fightera<\/em>, cz\u0119\u015bciowo doczeka\u0142a si\u0119 ju\u017c reedycji. <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2015\/12\/28\/rok-2015-w-muzyce-10-uwag-koncowych\/\">Pisa\u0142em o tym trendzie<\/a> w podsumowaniu roku 2015. Ale &#8211; z tego, co mi wiadomo (tu oczywi\u015bcie najt\u0119\u017cszych otaku prosz\u0119 o sygna\u0142) &#8211; nie te utwory zebrane na kompilacji Hyperdub. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich to prze\u0142om lat 80. i 90., czas rosn\u0105cych mo\u017cliwo\u015bci konsol, kapitalnych pomys\u0142\u00f3w w dziedzinie o\u015bmiobitowych polifonii, kt\u00f3ra niewielkie mo\u017cliwo\u015bci w zakresie dynamiki nadrabia melodyjno\u015bci\u0105 i chropowatymi harmoniami. No i brzmieniem, co do kt\u00f3rego wszelkie w\u0105tpliwo\u015bci rozwiewa jedna z bohaterek filmu Dwyera: <em>\u017baden instrument nie da takiej p\u0142asko\u015bci i prostoty<\/em>.<\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=404114016\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/track=3817578987\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/hyperdub.bandcamp.com\/album\/various-artists-diggin-in-the-carts-a-collection-of-pioneering-japanese-video-game-music\">Various Artists: Diggin&#39; In The Carts, A Collection Of Pioneering Japanese Video Game Music by Hyperdub<\/a><\/iframe><\/p>\n<p>Mamy tu wi\u0119c muzyk\u0119 z <em>Cosmic Wars<\/em>, dw\u00f3ch cz\u0119\u015bci <em>Nemesis<\/em>, <em>Motocross Maniacs<\/em> czy <em>Metal Stokera<\/em>. R\u00f3\u017cnorodn\u0105, ale zarazem identyfikowaln\u0105 natychmiast za spraw\u0105 w\u0142a\u015bnie owego p\u0142askiego brzmienia, blisko\u015bci (brak pog\u0142os\u00f3w) i charakterystycznego cyfrowego przesteru &#8211; du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 z tej muzyki to mniej lub bardziej ograniczane sprz\u0119towo pr\u00f3by przybli\u017cenia brzmienia gitar, o czym zreszt\u0105 mo\u017cna si\u0119 by\u0142o sporo dowiedzie\u0107 w filmowym cyklu. Ale najciekawsza rzecz zwi\u0105zana z tym ostatnim to fakt, \u017ce &#8211; poza sam\u0105 form\u0105 i brzmieniem &#8211; to pisanie dla rynku gier by\u0142o naprawd\u0119 prostym, pozbawionym wielkiego zad\u0119cia i pogoni za mod\u0105 rodzajem dzia\u0142alno\u015bci. Ultramodna z dzisiejszego punktu widzenia muzyka tworzona by\u0142a przez ludzi, kt\u00f3rzy do niczego takiego nie aspirowali. Kompozytorzy, kt\u00f3rzy zainspirowali Flying Lotusa czy Thundercata, okazuj\u0105 si\u0119 lud\u017ami o bardzo u\u017cytkowym spojrzeniu na muzyk\u0119 i prostych inspiracjach &#8211; wymieniaj\u0105 muzyk\u0119 reggae, nagrania George&#8217;a Bensona&#8230; Fakt, \u017ce zamiast synkopy znajdziemy tu wpisywane w elektroniczn\u0105 partytur\u0119 (utwory mia\u0142y sw\u00f3j graficzny obraz, kt\u00f3ry pomaga\u0142 zaprogramowa\u0107 odpowiedni chip na p\u0142ytce drukowanej z gr\u0105) delikatne zaci\u0119cia, sprawi\u0142, \u017ce paradoksalnie powsta\u0142o co\u015b bardzo nowatorskiego, a has\u0142o VGM &#8211; video game music &#8211; po latach doskonale rymuje si\u0119, pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem, z IDM, a tak\u017ce muzyk\u0105 jeszcze m\u0142odszych \u015brodowisk tworz\u0105cych instrumentaln\u0105 muzyk\u0119 elektroniczn\u0105. <\/p>\n<p>Nie do s\u0142uchania w samochodzie &#8211; je\u015bli nie chcecie przej\u015b\u0107 w tryb <em>Motocross Maniacs<\/em>. Zapewne r\u00f3wnie\u017c bezwarto\u015bciowe na wiecz\u00f3r z mniej wtajemniczonymi znajomymi, no i w praktyce momentami z trudem odr\u00f3\u017cnialne od efekt\u00f3w specjalnych (na t\u0119 cech\u0119 zwraca uwag\u0119 jeden z dziennikarzy m\u00f3wi\u0105cych w dokumencie Dwyera), ale dzi\u0119ki temu nie do pomylenia z \u017cadn\u0105 inn\u0105 sfer\u0105 muzyczn\u0105. <\/p>\n<p><strong>R\u00d3\u017bNI WYKONAWCY <em>Diggin\u2019 in the Carts. A Collection of Pioneering Japanese Video Game Music<\/em><\/strong>, Hyperdub 2017, <strong>7-8\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=404114016\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"http:\/\/hyperdub.bandcamp.com\/album\/various-artists-diggin-in-the-carts-a-collection-of-pioneering-japanese-video-game-music\">Various Artists: Diggin&#39; In The Carts, A Collection Of Pioneering Japanese Video Game Music by Hyperdub<\/a><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Za nami rok &#8211; je\u015bli chodzi o muzyk\u0119 w grach wideo &#8211; raczej z tych lepszych. Ale chocia\u017c pisa\u0142em nieca\u0142e dwa miesi\u0105ce temu o albumach Bena Lukasa Boysena i Marcina Sonnenberga, zostawi\u0142em za burt\u0105 Polifonii trend roku, czyli zaskakuj\u0105cy pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem soundtrack Kristofera Maddigana do brawurowego Cuphead, indie-rockow\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 Daughter do Before the Storm [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":15858,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,3068,3,312,120,1,2696],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15854"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15854"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15854\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15862,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15854\/revisions\/15862"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/15858"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15854"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15854"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15854"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}