{"id":15988,"date":"2017-12-31T12:16:05","date_gmt":"2017-12-31T11:16:05","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=15988"},"modified":"2017-12-31T12:23:30","modified_gmt":"2017-12-31T11:23:30","slug":"piec-najlepszych-plyt-roku-king-gizzard-the-lizard-wizard","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2017\/12\/31\/piec-najlepszych-plyt-roku-king-gizzard-the-lizard-wizard\/","title":{"rendered":"Pi\u0119\u0107 najlepszych p\u0142yt roku King Gizzard & The Lizard Wizard"},"content":{"rendered":"

Dzi\u015b nastr\u00f3j nieco lu\u017aniejszy. Mam nadziej\u0119, \u017ce dla wszystkich. Ale premiery te\u017c si\u0119 pojawiaj\u0105. Niewiele, ale jednak. Jest nowy materia\u0142<\/a> chwalonych tu niedawno Dead Neanderthals, jest wreszcie pi\u0105ty w ci\u0105gu roku album<\/a> King Gizzard & The Lizard Wizard<\/strong>. Jak ju\u017c wiadomo, s\u0105 to moi bohaterowie w tym roku, bo lubi\u0119 i doceniam pracowitych. Co prawda by\u0142a powa\u017cna konkurencja – cho\u0107by The Magnetic Fields, kt\u00f3rzy wydali pi\u0119ciop\u0142ytowy album (w Polsce te\u017c znamy kilku bardzo pracowitych muzyk\u00f3w na niezale\u017cnej scenie) – ale koniec ko\u0144c\u00f3w nie by\u0142o zawodnik\u00f3w na miar\u0119 australijskiej grupy z Melbourne, o kt\u00f3rej – jak si\u0119 w\u0142a\u015bnie zorientowa\u0142em – nie wiem zbyt du\u017co, bo wydawali tak du\u017co nowej muzyki, \u017ce nie by\u0142o czasu na wczytywanie si\u0119 w biografie. Mo\u017ce to jaki\u015b pomys\u0142 na przyci\u0105gni\u0119cie uwagi z powrotem w okolice dzia\u0142a\u0144 muzycznych? Nagrywa\u0107, nagrywa\u0107, nagrywa\u0107.<\/p>\n

S\u0105 KG&TLW zespo\u0142em eksploruj\u0105cym kilka nisz rockowych – okolice psychodelii podbarwionej wp\u0142ywami bliskowschodniej mikrotonowo\u015bci, rasowego prog-rocka i wyrafinowanego grania w stylu unowocze\u015bnionego Canterbury, albo ju\u017c na po\u0142y jazzowego, z przedsionka Steely Dan. Z charakterystycznymi partiami fletu, niez\u0142\u0105, ale bardzo artrockow\u0105 gr\u0105 sekcji, porz\u0105dnym wokalist\u0105, przyzwoitym wyczuciem formy. Mo\u017ce nie jest to co\u015b zupe\u0142nie nowego, mo\u017ce nagrali zbyt wiele nowej muzyki, a cz\u0119\u015bci (dwie ostatnie p\u0142yty) nie zd\u0105\u017cyli nawet wyda\u0107 na fizycznych no\u015bnikach, wi\u0119c rzadko albumy KG&TLW trafia\u0142y do rocznych podsumowa\u0144. Ba, przez rockowy mainstream (je\u015bli za g\u0142os takowego w Polsce uzna\u0107 „Teraz Rock”) pozostaj\u0105 niezauwa\u017ceni. Chcia\u0142bym wi\u0119c dzi\u015b nam\u00f3wi\u0107 Was na nieco inne spojrzenie na ten zesp\u00f3\u0142. <\/p>\n

Ot\u00f3\u017c mo\u017ce \u017cadna z tegorocznych p\u0142yt Australijczyk\u00f3w nie by\u0142a arcydzie\u0142em na miar\u0119 p\u0142yt dekady, ale wbrew temu, jak idiotycznie brzmia\u0142a rzucona na pocz\u0105tku roku zapowied\u017a wydania pi\u0119ciu r\u00f3\u017cnych p\u0142yt, ich zasadnicz\u0105 broni\u0105 jest JAKO\u015a\u0106. \u017badna nie okaza\u0142a si\u0119 ewidentnym knotem. Najs\u0142absza w mojej opinii (ale tu opinie b\u0119d\u0105 bardzo podzielone) Murder of the Universe<\/em> grzeszy\u0142\u0105 co najwy\u017cej lekkim przerostem ambicji w rozbudowanych formach, najbardziej oczywisty Polygondwanaland <\/em>ca\u0142y czas broni\u0142y elementy wypracowanego indywidualnego stylu, Flying Microtonal Banana<\/em> pora\u017ca\u0142 energi\u0105 i mo\u017cna takiego grania nie lubi\u0107, ale trudno nie doceni\u0107 tego, co zrobili w obr\u0119bie pogardliwie ocenianej dzi\u015b cz\u0119sto rockowej konwencji. Sketches of Brunswick East<\/em> stanowi\u0142o mi\u0142\u0105 odskoczni\u0119, w wersji nieco bardziej pop i light. A Gumboot Soup<\/em> – jak wynika z pierwszych ods\u0142uch\u00f3w tego materia\u0142u – stanowi swoiste podsumowanie roku, bo znajdziemy tu wszystkie w\u0105tki, przedstawione na szcz\u0119\u015bcie nie za pomoc\u0105 odrzut\u00f3w, tylko przyzwoitych kompozycji, kt\u00f3re – jak Beginner’s Luck<\/em> czy The Great Chain of Being<\/em> – mog\u0142yby by\u0107 ozdob\u0105 poprzednich p\u0142yt. No i szczypt\u0119 tego specyficznego poczucia humoru, swoistej autoironii (ten tytu\u0142: Zupa z kalosza<\/em>). I podrzucaj\u0105c poni\u017cej kr\u00f3tki przegl\u0105d z moj\u0105 subiektywn\u0105 hierarchi\u0105 dzie\u0142 KG&TLW zebranych w ci\u0105gu 12 miesi\u0119cy (co mnie kosztowa\u0142o \u0142\u0105cznie sporo pieni\u0119dzy), \u017cycz\u0119 wszystkim Czytelnikom, kt\u00f3rzy wytrwali ze mn\u0105 w pracowitym roku, tak dobrego balansu ilo\u015bci i jako\u015bci w roku 2018, jaki prezentuj\u0105 KG&TLW. Oraz tego, by\u015bmy pomys\u0142\u00f3w na \u017cycie, \u017ar\u00f3de\u0142 jego finansowania i o\u015brodk\u00f3w w\u0142adzy w kraju mieli podczas kolejnych 12 miesi\u0119cy wi\u0119cej ni\u017c album\u00f3w King Gizzard & The Lizard Wizard. <\/strong><\/p>\n

1. KING GIZZARD & THE LIZARD WIZARD Flying Microtonal Banana<\/em><\/strong> Heavenly Pf<\/a><\/p>\n