{"id":16120,"date":"2018-01-12T13:47:58","date_gmt":"2018-01-12T12:47:58","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=16120"},"modified":"2018-01-12T14:10:34","modified_gmt":"2018-01-12T13:10:34","slug":"czy-zglosiliscie-sie-juz-po-nagrody","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2018\/01\/12\/czy-zglosiliscie-sie-juz-po-nagrody\/","title":{"rendered":"Czy zg\u0142osili\u015bcie si\u0119 ju\u017c po nagrody?"},"content":{"rendered":"

Dla mnie to by\u0142 tydzie\u0144 nagr\u00f3d – tu gratulacje dla wszystkich laureat\u00f3w Paszport\u00f3w POLITYKI<\/a>, przede wszystkim zespo\u0142u Ha\u0144ba! – nie zapomn\u0119 wi\u0119c o tym, \u017ceby jak co roku przypomnie\u0107 o terminie zg\u0142osze\u0144 do nagrody polskiego przemys\u0142u fonograficznego. Fryderyki czekaj\u0105 ju\u017c tylko do 16 stycznia<\/a>. A poniewa\u017c nie chc\u0119 co roku ogl\u0105da\u0107 listy tych samych wykonawc\u00f3w (og\u0142oszenie nominacji w\u0142a\u015bnie zapowiedziano na 6 marca, wcze\u015bniej cz\u0142onkowie Akademii Fonograficznej g\u0142osuj\u0105 na zakwalifikowane p\u0142yty) i chcia\u0142bym mie\u0107, jako cz\u0142onek Akademii, na kogo odda\u0107 g\u0142os, to mam w tym prywatny interes – zg\u0142aszajcie si\u0119. W innym wypadku niezale\u017cni nigdy nie zdob\u0119d\u0105 wp\u0142ywu na decyzje AF (do\u0142\u0105czaj\u0105 do niej nagrodzeni w kolejnych latach arty\u015bci), a pytanie A gdzie Mazut?<\/em> b\u0119dzie wraca\u0107 w niesko\u0144czono\u015b\u0107. No, chyba \u017ce pa\u0142eczk\u0119 w tej dziedzinie przejm\u0105 zapowiadane przez „Gazet\u0119 Magnetofonow\u0105” zapowiadane na pocz\u0105tek marca<\/a> fonograficzne nagrody GaMa, kt\u00f3rym bardzo kibicuj\u0119.<\/p>\n

Ca\u0142a tr\u00f3jka nominowanych do tegorocznych Paszport\u00f3w nagrywa dla niezale\u017cnych (Antena Krzyku, Astigmatic i U Know Me, Ici d’ailleurs\/Gusstaff), tymczasem ci\u0105gle ma\u0142o jest podczas Fryderyk\u00f3w wydawnictw od ma\u0142ych wydawc\u00f3w i pewnie wprowadzenie takowego do kt\u00f3rejkolwiek kategorii oka\u017ce si\u0119 trudne, ale pr\u00f3bowa\u0107 nale\u017cy – cho\u0107by dlatego, \u017ce cz\u0119\u015b\u0107 Akademii mo\u017ce sobie w takiej chwili zda\u0107 spraw\u0119 z istnienia artysty, a nawet cyfrowa forma nie uniemo\u017cliwia – je\u015bli dobrze czytam regulamin, a stara\u0142em si\u0119 w niego wczyta\u0107 dzi\u015b pod tym k\u0105tem – startu w plebiscycie. A uwaga cz\u0142onk\u00f3w Akademii Fonograficznej, ewentualna obecno\u015b\u0107 w nominacjach, wi\u0105\u017c\u0105ce si\u0119 z tym teksty, wzmianki itd. – to te\u017c jest realna szansa na dotarcie do ludzi. Cho\u0107 z drugiej strony: mo\u017ce skoro mamy dooko\u0142a ca\u0142e mn\u00f3stwo mikrolabeli, to przyda\u0142yby si\u0119 jakie\u015b odpowiadaj\u0105ce im stylistyk\u0105 mikronagrody? Dzisiejsze dwie propozycje ju\u017c chyba raczej na przysz\u0142y rok, bo s\u0105 styczniowymi premierami.<\/p>\n

Pierwsza to – jak\u017ceby inaczej – Mazut<\/strong>. Mia\u0142em okazj\u0119 s\u0142ucha\u0107 nowej p\u0142yty Atlas <\/em>jeszcze w grudniu i wyda\u0142a mi si\u0119 od pocz\u0105tku rodzajem jam session \u0142\u0105cz\u0105cego techno i noise, co pewnie nie b\u0119dzie szczeg\u00f3lnym zaskoczeniem dla tych, kt\u00f3rzy poczynania duetu Micha\u0142a Turowskiego i Paw\u0142a Starca stale \u015bledz\u0105. Kto pami\u0119ta przemow\u0119 Gomu\u0142ki na debiucie, tutaj mo\u017ce si\u0119 dla odmiany zdziwi\u0107, \u017ce zaczyna si\u0119 od Oppenheimera (I Am Become Death…<\/em>) – konteksty \u015bwiatowe zast\u0105pi\u0142y krajowe, na co jasno wskazuje zreszt\u0105 ju\u017c ok\u0142adka. Ale w wypadku Mazutu to proces, nic nie sta\u0142o si\u0119 z dnia na dzie\u0144. Rozpoczynaj\u0105ca si\u0119 za kila dni trasa zagraniczna tylko potwierdza, jak du\u017co si\u0119 zmieni\u0142o. <\/p>\n

Podstawa pulsacji rytmicznej duetu dalej przypomina mi przeniesione w bardziej surowe czasy domowe imprezy z pierwszym Rebirthem, kiedy acid techno trafi\u0142o pod strzechy. Szczere to w tym wydaniu i bardzo konsekwentne, nie oczekuj\u0119 od Mazutu, \u017ce zacznie gra\u0107 fusion albo prog-rocka. Zarazem jednak ka\u017cdy, kto zna pierwszy album i ten najnowszy, zwr\u00f3ci uwag\u0119 na przepa\u015b\u0107 brzmieniow\u0105. Przez niewiele ponad dwa lata, kt\u00f3re dziel\u0105 ich daty wydania, m\u00f3wienie o lo-fi nie straci\u0142o sensu jako opis og\u00f3lnego podej\u015bcia, ale brzmienie jest pe\u0142niejsze (nawet w por\u00f3wnaniu z zesz\u0142orocznym La Belle<\/em>) i bardziej soczy\u015bcie kwa\u015bne (The Badge of Shame<\/em>), ci\u0105gle utopione w zgrzytach (fina\u0142). Monotonna rytmika jednoznacznie kojarzy si\u0119 z rockowo-industrialn\u0105, gotyck\u0105, ewentualnie cyberpunkow\u0105 – by\u0142a i taka, cho\u0107 mo\u017ce ma\u0142o kto pami\u0119ta tak\u0105 np. Cassandr\u0119 Complex – scen\u0105 lat 80. Wytw\u00f3rnia BDTA niby si\u0119 mia\u0142a zamkn\u0105\u0107, ale najwidoczniej zwi\u0105zek labela z odbiorcami jest rodzajem wzajemnego uzale\u017cnienia. W tym sensie BDTA jest instytucj\u0105 o charakterze dilerskim, a Atlas <\/em>kolejn\u0105 dzia\u0142k\u0105, nawet mocniejsz\u0105 od poprzednich.<\/p>\n

(EDIT: wydawca napisa\u0142, \u017ce to jednak definitywnie ostatnia dzia\u0142ka) <\/em><\/p>\n

MAZUT Atlas<\/em><\/strong>, BDTA 2018, 7\/10<\/strong><\/p>\n